Hallaton бөтелке тепкісі – ежелгі Лестершир дәстүрі. Наурыз көшпендері күні екі команда ағаш бөтелкені қарсыластарының өзеніне жеткізуге тырысады. Тарихы 18 ғасырға дейін жетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шөлмекті тепкілеу – Лестерширдің ежелгі дәстүрі, ол әрбір Пасха дүйсенбісінде Халлатон ауылында өтеді. Бұл бір шақырымдық ойын алаңында ойналатын ашық ауадағы спорт түрі. Онда екі команда қарсыластың өзені арқылы ағаш бөшке (немесе «шөлмек») жылжытуға тырысады. Шөлмекті тепкілеу туралы жазбалар 18 ғасырдың соңына дейін жетеді, бірақ бұл дәстүрдің тамыры одан да ерте, христиандық дәуірге дейінгі заманға дейін барып салады. Халлатондықтар тамақ пен су үшін бір-бірімен күресіп, бірде көршілес Медборн ауылының тұрғындары да оларға қосылып, сыраны ұрлап кеткен. Халлатондықтар олжаны қайтарып алу үшін бірігіп, осылайша бүгінге дейін сақталған ауылдық бәсекелестікті бастады. Дәстүрдің шығу тегі Англияның ежелгі пұтқа табыну дәуіріне дейін барып салады, онда қоянға Ēostre қадірлі құдайға құрбандық шалынған. Сондай-ақ, 2020 жылы коронавирус (COVID-19) пандемиясы салдарынан іс-шара өткізілмеді. Аңыз бойынша, 1790 жылы Халлатонның пасторы, оның пұтқа табынушылық тамырына қарсы болғандықтан, бұл шараны тыйым салуға тырысқан. Бірақ ол келесі күні, түнде пасторлық үйінің қабырғасына «Нан болмаса, пастор да болмас» деген жазу жазылғаннан кейін, өз шешімінен бас тартысқан. Дж. Б. Ферт «Лестерширдегі жолдар мен жол бойы» (1926) еңбегінде шөлмекті тепкілеу туралы былай деп жазған: «Халлатон бүкіл графтықта Пасха дүйсенбісіндегі ерекше, көңіл көтеруге толы мерекелерімен танымал, олар алыс-жақын жерлерден қарапайым халықты тартады». «Ойын үш шөлмектің екеуін жеңген командаға беріледі, бірақ Халлатон әрқашан алғашқы екі шөлмекті жеңіп алатындықтан, Медборнның жеңіске жететін мүмкіндігі жоқ. Бұл ойынның берік дәстүрі бойынша, Халлатон жеңіске жетуі керек». Кранэ жыл сайынғы «Шөлмекті тепкілеу» турнирінде ешқашан нақты бір жақты таңдаған емес, Халлатон мен Медборн арасында шешім қабылдамай, көбінесе еркін күш ретінде әрекет етеді, соңғы минутқа дейін жеңіліп жатқан жаққа көмектеседі, содан кейін (қажет болса) жеңімпаз жаққа ауысады.
Bottle kicking is an old Leicestershire custom that takes place in the village of Hallaton each Easter Monday. It is an outdoor sport played across a mile long playing area, in which two teams attempt to move a wooden barrel (known as a "bottle") across the opposing team's stream at the far end of the area. Records of bottle kicking date to the late 18th century, but the custom is thought to originate much earlier, from before the Christian era. The Hallaton villagers would fight each other for the food and drink, and on one occasion, the residents of the neighbouring village of Medbourne joined the fray and stole the beer. The Hallatonians cooperated to retrieve the spoils, thus beginning the village rivalry that still exists. Other explanations of the custom's origin include the idea that the tradition harks back to England's pagan past, when hares were sacrificed to the goddess Ēostre. and also in 2020 due to the coronavirus (COVID 19) pandemic. Legend has it that the rector of Hallaton, opposed to the tradition because of its pagan origins, tried to ban the event in 1790. However, he relented the next day, after the words "No pie, no parson" appeared scrawled on the wall of the vicarage overnight. J. B. Firth included an account of the bottle kicking in his Highways and Byways in Leicestershire (1926): "Hallaton is best known throughout the shire for certain preposterous Easter Monday festivities which attract the vulgar from near and far." "The game goes to the winners of two out of the three bottles, but as Hallaton always wins the first two bottles Medbourne never has a chance. It is a firm tradition of the game that Hallaton must win." Cranoe has never picked a definite side when playing in the annual tournament of "Bottle kicking", deciding not to choose between Hallaton and Medbourne, but acting more as a freelance force, helping whichever side is losing until the last minute, when they then switch (if necessary) to the winning side.
Ойын
Шөлмекпен ұрудың іс жүзінде ешқандай қатаң ережесі жоқ, тек көзді қағып алуға, мойынды қысып алуға және қару қолдануға тыйым салынған. Әрбір шөлмек үш рет жоғары лақтырылып, жарыстың басталуын хабарлайды. Әр команда екі өзеннің арасын, қашықтығы 1.6 шақырым болатын, шөлмектерді үш ретке дейін жылжытуға тырысады, барлық мүмкін тәсілдерді пайдалана отырып. Бұл жарыс өте қиын, командалар шөлмектерді арықтар, қоршаулар және тікенді сымдар сияқты кедергілерден өткізу үшін күреседі. Ойын аяқталғаннан кейін қатысушылар мен көрермендер ауылға қайтады. Ерекше еңбек еткен ойыншыларға (мысалы, мақсатқа жеткізілген өзен арқылы бөшке тасымалдаған немесе бөшке ұзақ уақыт бойы ұстап тұрғандар) он фут биіктігіндегі Буттеркроссқа көтерілуге көмектеседі, содан кейін ашылған шөлмек оларға ішу үшін беріледі, ал содан кейін көрермендер арасында таратылады. Мерекелік күн әдетте қатысушылар мен көрермендер пабқа барып, ішімдік ішіп, әңгімелесумен аяқталады. Жергілікті тұрғындардың айтуынша, бір келіншектің немересі шөлмекпен ұрудың негізгі қағидаларын өз университетіне, Регбиге алып кетіп, қазіргі регби футболының пайда болуына себеп болған. Регби допы да осы шарада қолданылатын кішкентай сыра бөшкесінің (шөлмектің) пішінін қайталайды.
There are virtually no rules to the bottle kicking, except that there is no eye gouging, no strangling, and no use of weapons. Each bottle is then tossed in the air three times, signalling the start of the competition. Each team tries to move the bottles, on a best of three basis, across two streams one mile (1.6 km) apart, by any means possible. The contest is a rough one, with teams fighting to move the bottles over such obstacles as ditches, hedges, and barbed wire. After the game, participants and spectators return to the village. Those players who put in an especially good effort (for example, carrying a barrel across the goal stream or holding on to a barrel for quite some time) are helped up onto the top of the ten foot tall Buttercross, and the opened bottle is passed up for them to drink from before being passed around the crowd. The festive day normally draws to a close with participants and spectators retiring to the pub for drink and banter. Locals say a visiting grandson took the basics of bottle kicking back to his university in Rugby, creating the modern game of rugby football. The rugby ball also mimicks the shape of the small beer keg (bottle) used in the event.