Америка Тәуелсіздік Соғысындағы 6-шы Коннектикут полкінің тарихы

Кіріспе

6-шы Коннектикут полкі 1775 жылдың 1 мамырында Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласында Континенттік армия үшін провинциялық полк ретінде құрылды. Кейіннен 1776 жылдың 1 қаңтарында ол Континенттік әскер қатарына полк ретінде қосылып, 10-шы Континенттік полк деп аталды, ал 1777 жылдың 1 қаңтарында Коннектикут әскерінің полкі болып, қайтадан 6-шы Коннектикут полкі деп аталды. Полк Бостонды қоршауда, Лонг-Айленд шайқасында, Нью-Йорк науқанында қатысты, сондай-ақ оның полковнигі және жеңіл жаяу әскер ротасы Стони-Пойнт шайқасындағы Жеңіл жаяу әскер корпусында қызмет етті. Полк 1783 жылдың 1 қаңтарында Нью-Йорктегі Вест-Пойнт қаласында 1-ші Коннектикут полкіне біріктіріліп, 1783 жылдың 16 қарашасында таратылды.

Тарих

6-шы Коннектикут полкі, провинциялық полк, 1775 жылдың 1 мамырында полковник Сэмюэл Холден Парсонстың басшылығымен құрылды. Маусым айында Континенттік армияның "1-ші құрылымы" кезінде ол Бостон қоршауында генерал Джордж Вашингтонға қосылды. Тамыз айында түрлі отарлық бөлімшелер арасындағы ынтымақты арттыру үшін Вашингтон полктарға басымдық берді, ал 6-шы Коннектикут "13-ші жаяу полкі" деп аталды. Қыркүйек айында "2-ші құрылтай" кезінде Конгресс Континенттік армияға 1776 жылға рұқсат берді, Коннектикут штаты бес полкті қамтамасыз етуге бөлінді, олар 1776 жылдың 1 қаңтарынан бастап "Континенттік желіде" нөмірленіп, 1776 жылдың 31 желтоқсанына дейін қызмет етті. 6-шы Коннектикут 1 қаңтарда 10-шы Континентальдық полкке айналды, Парсонс оның полковнигі болды. 1776 жылдың 9 тамызында Парсонс Континенттік армияның бригадир-генералы болды, ал 1 қаңтарда 10-шы Континенттік полкінің подполковнигі болып тағайындалған Джон Тайлер оның полковнигі болды. Осы кезеңде Коннектикут штаты 1776 жылдың 20 маусымында Коннектикут штатымен үйді қорғауға арналған "Коннектикут штатының полкі" деп аталатын басқа полкті бекітті. Мемлекеттік полкті Нью-Хейвенде Дуглас және Миддлтаунда 2-ші Коннектикут полкінің майоры Джонатан Мейгс, Арнольдтың Канадаға шабуыл кезінде тұтқындалғаннан кейін шартты түрде босатылған басқарды. Континенттік армияға 1777 жылдың 1 қаңтарында "3-ші құрылтай" бойынша рұқсат берілді, ал әскери қызметке қабылдау соғыс аяқталғанға дейін жалғасты. Коннектикут штаты енді сегіз жаяу әскер полкін қамтамасыз етуге тағайындалды. 10-шы Континентальдық полк 1 қаңтарда Коннектикут желісінің 6-шы полкіне айналды, Дуглас жаңа полковнигі болып тағайындалды. 1777 жылдың 12 мамырында Дуглас ауырып қалған кезде, 6-шы Коннектикут полкіне қайта оралды. Дуглас 28 мамырда қайтыс болды, ал Мейгс 10 қыркүйекте 6-шы Коннектикут полкінің полковнигі болып тағайындалды. Саг-Харборға шабуыл 1777 жылдың 21 мамырында басталды, бірақ дауыл мен бұрқыраған теңізге байланысты шабуыл жасайтын топ дауылды күту үшін Гилфорд қаласында, Коннектикут қаласында жағаға қайта оралды. 1777 жылдың 23 мамырында Риджфилд шайқасынан үш апта өткен соң, полковник Мейгс пен Нью-Хейвеннен 170 адам 13 кит қайығы мен екі қарулы шлюппен Гилфордтан (Коннектикут штаты) шығып, тұтқындарды алып келуге арналған қосымша шлюппен бірге келді. Бұл рейд британдық бригаданың жазалау шарасы ретінде жоспарланған. Генерал Уильям Трайонның Коннектикут штатындағы Денбериге шабуыл жасауы, оның әрекеті Нью-Хейвен генерал Дэвид Вустердің өміріне әкелді. Лонг-Айлендке қонып, олар Саг-Харборға қарай жүріп өтті, гарнизонды таңғалдырды, оншақты кемені өртеп, көптеген әскери қоймаларды қиратты, бірнеше жауды өлтірді және бірде-бір адамды жоғалтпай, 90 тұтқынға алды. Осы әрекеті үшін полковник Мейгс Конгресс тарапынан "Қилыштың" белгісі болып танылды, ол қазір Вашингтондағы Америка тарихының ұлттық мұражайында тұр. Саг Харбор шабуылдан кейін 6-шы Коннектикут контингенті Нью-Йорк штатының Пикскилл қаласына барып, Коннектикут желісінің басқа полкіне қосылды. Коннектикут желісі 1777 - 1778 жылдар қысында Вест-Пойнтта қыстады. Олар сол жерде "Мейгс редукты" және сол аймақтағы басқа да бекіністерді салды. 1778 жылдың 28 ақпанында майор Хамфридің қолбасшылығындағы төрт кит қайығы Лонг-Айлендтегі Смит-Таунға жақын жерге қонды. Шабуыл жасағы бриг, шхуна және қарулы шлюпті өртеп жіберіп, екі капитан мен бірнеше теңізшілерді тұтқындады, сондай-ақ көптеген желкендер мен арматураларды алып кетті. 1778 жылдың жазында Коннектикут желісі генерал Вашингтонның бас қолбасшылығындағы негізгі армиямен бірге Нью-Йорк штатының Уайт-Плейнс қаласында 1776 жылғы шайқас орнына жақын орналасқан. Бұл жерде Коннектикут желісі екі бригадаға бөлінді, олар 1781 жылдың 1 қаңтарына дейін тұрды. 6-шы Коннектикут 1-бригадаға Парсонстың қол астында орналастырылды. Уайт-Плейнстен олар қысқы қоныстарын Коннектикут штатының Рединг қаласында орналастырды. Әскерлер қоралар салып, оларда тұрып қалды. Генерал-майор Израиль Путнам Редингте барлық күштерге қолбасшылықты қолға алды. 1779 жылдың басында 6-шы Коннектикут Вест-Пойнт маңындағы биік алқапта қоныстанды. Трайон шілдеде Коннектикутқа шабуыл жасағанда, Коннектикут желісі өз мемлекетін қорғауға жіберілді, бірақ Трайон мен оның адамдары кеткеннен кейін келді. Коннектикут желісі бригадаға қосылу үшін бірнеше жеңіл жаяу әскер роталарын ұсынуға шақырылды. "Ақымақ" Энтони Уэйн. Жеңіл жаяу әскер полкі болғандықтан, 6-шы Коннектикут осы рөлді өте жақсы орындады және полковник Мейгстің басшылығымен генерал Уэйнге қосылды. 1779 жылдың 15 шілдесінде бұл күш сәтті түрде Гудзон өзеніндегі Стони-Пойнттағы британдық бекінісін басып алды. Стони-Пойнттан 6-шы Коннектикут Вест-Пойнт маңындағы Коннектикут желісімен бірге орналастырылды, онда ол аймақтағы бекіністерді салу жұмыстарын қайтадан жалғастырды. Генерал-майор барон фон Штойбен Коннектикут желісін оның қару-жарақпен жұмыс істеудегі шеберлігі үшін мақтады. Жаңа Жерси штатындағы Морристаун қоралары 1779-80 жылдардың қысында екі Коннектикут бригадасы үшін қысқы қоныс орны болды. Әскерлер Морристаунда болған кезде Коннектикут әскерлері өз жағдайларына наразылық білдіріп, бүлік көтерді. Полковник Мейгс осы бүлікті ақыл-эстелік және мейірімділікпен бастырып, ешқандай өлім-жұлымсыз тоқтатты. Генерал Вашингтоннан келген хат осы әрекеті үшін оны мақтады. Коннектикут желісі 1780 жылдың жазын Гудзон бойында өткізді, ал Оранж Таун, Нью-Жерсиде Коннектикут штатының бригадалық генералы Бенедикт Арнольдтың сатқындығы және 25 қыркүйекте британдықтарға қашқаны туралы естіді. 6-шы Коннектикут полкіне Вест-Пойнтке кез келген шабуылға қарсы қорғану үшін бұйрық берілді. Шабуыл болған жоқ және Коннектикут желісі Вест-Пойнт маңында қысқы қонысқа орналасты. 1781 жылы 6-шы Коннектикут 4-ші полктің бір бөлігімен біріктірілді, өйткені Континенттік күштер Париждегі бейбіт келісімдердің нәтижесін күтіп, күштерін азайтып жатты. Бейбітшілік екі жылдан кейін 1783 жылдың қыркүйегінде Париж шартының қол қойылғандығымен келді.

The 6th Connecticut Regiment, a provincial regiment, was raised on May 1, 1775, under the command of Col. Samuel Holden Parsons. In June, under the "1st establishment" of the Continental Army, it joined Gen. George Washington at the Siege of Boston. In August, to promote cohesion among the various colonial units, regiments were given precedence by Washington and the 6th Connecticut was also designated the "13th Regiment of Foot." In September, in the "2nd establishment", Congress re authorized the Continental Army for the year 1776, with Connecticut allocated to supply five regiments, to be numbered in the "Continental Line" as of January 1, 1776, and to serve until December 31, 1776. The 6th Connecticut became the 10th Continental Regiment on January 1, with Parsons as its colonel. On August 9, 1776, Parsons became a brigadier general in the Continental Armyand John Tyler, who had been appointed lieutenant colonel of the 10th Continentals on January 1, became its colonel. During this period another regiment known as the "Connecticut State Regiment" was authorized by Connecticut on June 20, 1776, for home defense with William Douglas, then a captain of the 1st Connecticut Regiment, appointed as its colonel. The state regiment was raised at New Haven by Douglas and in Middletown by Return Jonathan Meigs, a major of the 2nd Connecticut Regiment then on parole after being captured during Arnold's Invasion of Canada. The Continental Army was authorized under the "3rd establishment" on January 1, 1777, with enlistments to last for the duration of the war. Connecticut was now allocated to supply eight regiments of infantry. The 10th Continental Regiment became the 6th Regiment of the Connecticut Line on January 1, with Douglas appointed as it new colonel. Meigs, then lieutenant colonel of Sherburne's Additional Continental Regiment, returned to take command of the 6th Connecticut on May 12, 1777, when Douglas became ill. Douglas died on May 28 and Meigs was commissioned as colonel of the 6th Connecticut on September 10, with his date of rank retroactive to May 12. The Raid on Sag Harbor was launched on May 21, 1777, but due to a storm and rough seas the raiding party put back to shore at Guilford, Connecticut to wait out the storm. Then on May 23, 1777, three weeks after the Battle of Ridgefield, Col. Meigs and 170 men from New Haven left Guilford, Connecticut, in 13 whale boats and two armed sloops, bringing with them an extra sloop in which to bring back prisoners. This raid was planned as a reprisal for the British Brig. Gen. William Tryon's raid on Danbury, Connecticut, whose action had cost the life of General David Wooster of New Haven. Landing on Long Island they marched across to Sag Harbor, surprised the garrison, burned a dozen vessels, destroyed a large quantity of military stores, killed several of the enemy and took 90 prisoners, without losing a man. For this action, Col. Meigs was voted a Sword by Congress, which now hangs in the National Museum of American History in Washington, D. C.

After the Sag Harbor raid, the 6th Connecticut went to Peekskill, New York, to join the other regiments of the Connecticut Line. The Connecticut Line wintered at West Point during the winter of 1777 1778. While there, they constructed the "Meigs Redoubt" and other fortifications in the area. On 28 February, 1778 four whale boats under the command of Major Humphry landed near Smith Town, Long Island. The raiding party burned a brig, a schooner and an armed sloop, captured two Captains and several seamen, and taking as many sails and rigging as could be taken off. In the summer of 1778, the Connecticut Line was encamped with the Main Army under General Washington at White Plains, New York, near the site of the 1776 battle. It was here that the Connecticut Line was divided into two brigades, which stood until January 1, 1781. The 6th Connecticut was placed in the 1st Brigade under Parsons. From White Plains, they took up winter quarters at Redding, Connecticut. The troops built huts and settled in. Maj. Gen. Israel Putnam took command of all forces at Redding. In the early part of 1779, the 6th Connecticut was encamped on the Highlands across from West Point. When Tryon raided Connecticut in July, the Connecticut Line was sent to defend its own state, but arrived after Tryon and his men had left. The Connecticut Line was then called on to provide a number of Light Infantry Companies to join with Brig. Gen. "Mad" Anthony Wayne. Being a light infantry regiment, the 6th Connecticut filled the role perfectly and was sent, under Col. Meigs, to join with General Wayne. On July 15, 1779, this force successfully stormed the British fort at Stony Point on the Hudson River. From Stony Point, the 6th Connecticut was stationed with the Connecticut Line around West Point where it worked again on fortifications in the area. Maj. Gen. Baron Von Steuben praised the Connecticut Line for their proficiency on performing his manual of arms exercises. The Morristown huts in New Jersey were the site of winter quarters for the two Connecticut Brigades in the winter of 1779 80. While the troops were in Morristown, the Connecticut troops protested their conditions and mutinied. Col. Meigs quelled this mutiny with reason and affection and with no loss of life. A letter from General Washington commended him for this action. The Connecticut Line spent the summer of 1780 along the Hudson and while in Orange Town, New Jersey, heard of the treason of Connecticut's own Brig. Gen. Benedict Arnold and his flight to the British on September 25. The 6th Connecticut Regiment was ordered to West Point to defend any attack the enemy might have planned. There was no attack and Connecticut Line went into winter quarters near West Point. In 1781, the 6th Connecticut was consolidated with part of the 4th as the Continental forces wound down their forces pending the outcome of peace talks in Paris. Peace came two years later in September 1783 with the signing of the Treaty of Paris.