II ғасырдағы Лион қасиеттісі Бландинаның шейіттігі
Blandina
Әулие Бландина – II ғасырда Рим империясында христиан діні үшін шейіт болған әйел. Лионда (Франция) император Марк Аврелий тұсында қаза тапты. Христиандарға қысым.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2 ғасырдағы галлдық христиан шейіті
2nd century Gallic Christian martyr
Әйелі Бландина (шамамен 162–177 ж.ж.) император Марк Аврелийдің билігі тұсында Лугдунумда (қазіргі Лион, Франция) шейіт болған христиан.
Saint Blandina (, c. 162–177 AD) was a Christian martyr who died in Lugdunum (modern Lyon, France) during the reign of Emperor Marcus Aurelius.
Контекст
Мәсіхшілердің алғашқы екі ғасырында христиандарды қуғынға салуға негізінен жергілікті римдік шенеуніктер жауапты болды. Екінші ғасырда императорлар христиан дінін өзінің қарауындағылармен шешілетін жергілікті мәселе деп қарастырды. Марк Аврелийдің билік кезінде империяның түрлі аймақтарында христиандарға қарсы қуғын-сүргіннің саны мен ауырлығы артқан сияқты. Марк Аврелийдің өзі осы қуғын-сүргінді басқарғаны, ынталандырғаны немесе одан хабардар болғаны белгісіз және тарихшылар арасында көп пікірталас тудырады.
In the first two centuries of the Christian era, it was the local Roman officials who were largely responsible for the persecution of Christians. In the second century, the emperors treated Christianity as a local problem to be dealt with by their subordinates. The number and severity of persecutions of Christians in various locations of the empire seemingly increased during the reign of Marcus Aurelius. The extent to which Marcus Aurelius himself directed, encouraged, or was aware of these persecutions is unclear and much debated by historians.
Дәстүрлі тарих
Бландина туралы дәстүрлі мәлімет Евсевийдің "История экклезиастика" атты еңбегінде баяндалған. Бландина Лион шейіттерінің қатарында болды, олардың бір бөлігі қорқынышты азаптардан кейін 177 жылы Марк Аврелийдің билігінде шейіт болды. Бландина туралы біздің білуіміз Лион шіркеуінің Кіші Азия шіркеулеріне жіберген хатында қамтылған. Евсевий өзінің кітабында оның өмірі мен өліміне кеңінен тоқталады, себебі ол аталған Кіші Азияға жолданған хаттан цитата келтіреді. Лиондағы рим халқы христиандарға қарсы қоздырылып, олар ашық көзге көрінгенде мазақталып, жамандыққа ұшырады. Азаптаудан сескенген құлдар өздерінің қожайындарына қарсы куәлік берді, христиандар жиналғанда каннибализм мен жақын туыстық қатынас жасады деген қаңқу тарады, бұл сол және келесі ғасырларда христиандар туралы кең таралған әңгіме болды. Легат тұтқындардан осы бұзықшылықты мойындауды талап етті. Императорға жолдаған есебінде легат христиандық сенімін сақтағандардың өлім жазасына кесілуін, ал сенімінен бас тартқандардың босатылуын айтты. Император Марк Аврелий легатқа рим азаматтарының сенімінде тұруына рұқсат беріп, оларды басынан айыру арқылы жазалауға бұйрық берді, ал азаматтығы жоқтарды азаптауға міндеттеді. Сондықтан Бландина көпшілік ойындар кезінде қалалық амфитеатрде (қазір Үш Галл амфитеатры деп белгілі) бірнеше серіктерімен бірге жаңа азаптарға ұшырады. Бірнеше күн бойы осылай азапталғаннан кейін, оны мойындауға мәжбүр ету үшін аренаға алып барды, онда оның серіктерінің азаптарын көрді. Соңында, шейіттердің соңғысы ретінде, оны қамшымен сапырып, қызыл қызған торға жатқызды, торға орап, жабайы бұқаның алдына лақтырды, ол оны мүйіздерімен ауаға көтерді. Ақырында ол пышақпен өлтірілді. Осы бөлімдерде Бландина аналық бейнесімен суреттеледі және басқа христиан әйелдеріне үлгі болады.
The traditional account regarding Blandina is reported by Eusebius in his Historia Ecclesiastica. Blandina belonged to the band of martyrs of Lyon who, after some of their number had endured frightful tortures, suffered martyrdom in 177 in the reign of Marcus Aurelius. Almost all we know of Blandina comes from a letter sent from the Church of Lyon to the Churches of Asia Minor. Eusebius gives significant space for her life and death in his book as he quotes from the aforementioned epistle to Asia Minor. The Roman populace in Lyon had been excited against the Christians so that the latter, when they ventured to show themselves publicly, were harassed and ill treated. Due to fear of being tortured, slaves had testified against their masters that the Christians committed cannibalism and incest when assembled, which was a common rumor about Christians during this and later centuries. The legate desired to wring confession of this misconduct from the Christian prisoners. In his report to the emperor the legate stated that those who held to their Christian belief were to be executed and those who denied their faith were to be released, and the legate received instructions from the Emperor Marcus Aurelius allowing the Roman citizens who persisted in the faith to be executed by beheading, but those without citizenship were to be tortured. Blandina was therefore subjected to new tortures with a number of companions in the town's amphitheater (now known as the Amphitheatre of the Three Gauls) at the time of the public games. After enduring this for a number of days, in an effort to persuade her to recant, she was led into the arena to see the sufferings of her companions. Finally, as the last of the martyrs, she was scourged, placed on a red hot grate, enclosed in a net and thrown before a wild steer, which tossed her into the air with his horns. In the end, she was killed with a dagger. Through these sections Blandina is given a maternal role and serves as one example of motherhood for other Christian women to look to.