Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2002 жылы түсірілген фильмнің режиссері – Гэри Фледер. «Импостор» – 2001 жылы түсірілген американдық ғылыми-фантастикалық психологиялық триллер. Бұл фильм Филип К. Диктің 1953 жылы жазылған «Импостор» атты әңгімесі негізінде түсірілді. Басты рөлдерде Гари Синизе, Мадлен Стоу, Винсент Д’Онофрио және Мехи Фифер ойнады, режиссерлік жұмысын Гэри Фледер жүзеге асырды.
2002 film directed by Gary Fleder
the 2002 science fiction film
Impostor is a 2001 American science fiction psychological thriller film based upon the 1953 short story "Impostor" by Philip K. Dick. The film starred Gary Sinise, Madeleine Stowe, Vincent D'Onofrio, and Mekhi Phifer and was directed by Gary Fleder.
Сюжет
2039 жылы Жерге Альфа Центаврадан келген шетелдік өркениет шабуыл жасайды. Қалаларды қорғау үшін күштік қалқандар орнатылады, соғысты жүргізу және адамзаттың аман қалуын қамтамасыз ету үшін тоталитарлық жаһандық әскери үкімет құрылады. Центаврлықтар ешқашан көзге көрінбеген. Отыз жыл өткен соң, үкіметтің құпия қаруларын жобалайтын Спенсер Олхам жұмысқа бара жатқанда Жер қауіпсіздігі басқармасының (ЖҚБ) майоры Хатауэй оны тұтқындайды, ол шетелдіктер жасаған репликант екені анықталады. ЖҚБ шетелдіктердің хабарларын ұстап алды, оларды криптоанализшілер шешіп, Олхамның нысаны – ол кездесуге тиіс болған Канцлер екенін анықтады. Мұндай репликанттар – бұл қазіргі адамдардың толыққанды биологиялық көшірмелері, трансплантацияланған естеліктерімен бірге, және өздері репликант екенін білмейді. Әрқайсысының кеудесінде адам жүрегінің нақты үлгісімен жасалған қуатты "U бомбасы" бар, оны тек диссекция немесе жоғары технологиялық медициналық сканерлеу арқылы ғана анықтауға болады, себебі ол тек нысанасына жақын келгенде ғана белсенділеніп, жарылады. Арнайы сканерлеу бұрынғы сканермен салыстыру арқылы жұмыс істейді, егер ол болған жағдайда. Майор Хатауэй Олхамды тексеруге кіріседі. Хатауэй Олхамның кеудесін тесіп, бомбаны табуға асыққанда, Олхам бостандыққа шығып қашып кетеді, соның салдарынан досы Нельсонды қаза қылады. Жер астындағы іздеуші Кейлдің көмегімен Олхам ұсталудан құтылып, әйелі Майя әкімші болып жұмыс істейтін ауруханаға жасырынып кіреді, өзі репликант емес екенін дәлелдеу үшін жоғары технологиялық сканерлеуді қайта жасауға тырысады. Бірақ қауіпсіздік күштері сканерлеу нәтижесін күтпей тоқтатады. Сол кешкі Олхам мен Майя қаладан қашып, Хатауэйдің әскерлерімен шетелдіктердің құлаған кемесіне жақын орманнан ұсталады, бұл олар Олхам тұтқындалғанға бір аптадай бұрын романтикалық демалыс өткізген жерге жақын болатын. Кеме ішінде олар нағыз Майяның денесін табады, ал Хатауэй репликантты жарылмай тұрып өлтіреді. Хатауэй нағыз алдақшыны өлтірді деп ойлайды, бірақ оның әскерлері Центавр кемесінің қиындыларын сыйырғанда, нағыз Спенсер Олхамның денесі табылады. Сол сәтте Олхам, Майяның және өзінің шетелдік репликанттар екенін түсінеді, ал оның шындығын білуі ("U бомбасын" қосатын екінші механизм) оның "U бомбасын" жарылып, өзін, Хатауэйді, оның әскерлерін және кең аумақтағы барлық нәрсені өрттүү ядролық жарылыста жояды. Жаңалықтар хабарлайды, Хатауэй мен Олхамдар шетелдіктердің шабуылынан қаза тапқан, үкімет шындықты жасырып отырған немесе одан хабарсыз екенін білдіреді. Кейл Олхамның кім екенін білген бе деп ойланады.
In the year 2039, Earth is attacked by an alien civilization from Alpha Centauri. Force field domes are put in place to protect cities, and a totalitarian global military government is established to effect the war and the survival of humans. The Centaurians have never been physically seen. Thirty years later, Spencer Olham, a designer of top secret government weapons, is arrested while on his way to work by Major Hathaway of the Earth Security Administration (ESA), being identified as a replicant created by the aliens. The ESA intercepted an alien transmission which cryptanalysts decoded as programming Olham's target to be the Chancellor, whom he was scheduled to meet. Such replicants are perfect biological copies of existing humans, complete with transplanted memories, and do not know they are replicants. Each has a powerful "U bomb" in their chest in the exact design of a human heart, which can only be detected by dissection or a high tech medical scan, since it only arms itself and detonates when it gets in close proximity to its target. Detection via the special scan works by comparing against a previous scan, if there was one. Major Hathaway begins interrogating Olham. As Hathaway is about to drill out Olham's chest to find the bomb, Olham breaks loose and escapes, accidentally killing his friend Nelson in the process. With the help of underground stalker Cale, Olham avoids capture and sneaks into the hospital where his wife Maya is an administrator to get the high tech scan redone and prove he is not a replicant. But the scan is interrupted by security forces before it can deliver the answer. That evening, after fleeing from the city, Olham and Maya are eventually captured by Hathaway's troops in a forest near an alien crash site, close to the spot where they spent a romantic weekend just a week or so before Olham's arrest. Inside the ship they discover the corpse of the real Maya, and Hathaway shoots and kills the replicant before she can detonate. Hathaway thinks he has killed the true impostor, but as his men move debris away from the Centauri ship, the real Spencer Olham's body is revealed. At that moment, Olham realizes aloud that both Maya and himself really are alien replicants, and the secondary trigger (his awareness of what he truly is) detonates his U bomb, destroying himself, Hathaway, his troops, and everything else in a wide area in a fiery nuclear explosion. The news layet announces that Hathaway and the Olhams were killed in an alien enemy attack, implying that the government covered up or are unaware of the truth. Cale wonders if he ever really knew Olham's true identity.
Өндіріс
Фильмнің бейімделуі бастапқыда Light Years атты үш бөлімді ғылыми-фантастикалық антология фильмінің бір сегменті болуы жоспарланған, бірақ жоба тоқырағаннан кейін түсірілген жалғыз сегмент болды. Басқа қысқаметражды фильмдер Брайан Сингердің Айзек Азимовтың "Соңғы сұрақ" және Мэтью Роббинстің Дональд А. Вуллхаймның "Мимик" әңгімелерінің бейімделулері болуға тиіс еді. "Мимик" бұрыннан-ақ фильмге айналдырылған, бірақ сценарийі өзгеше болды. Қысқаметражды фильмнің бастапқы авторы Скотт Розенберг, ал оны Марк Протосевич пен Кэролайн Кейс қайта жөндеді. Оны толықметражды фильмге айналдыру туралы шешім қабылданғанда, қосымша сценарийлерді Ричард Джеффрис, Эрен Крюгер және Дэвид Тухи жазды. Калифорния штатының Раннинг-Спрингс аймағындағы өрт салдарынан пайда болған жерлер ғарыш кемесінің құлау орнын жасау үшін қолданылды. Декорациялар Лос-Анджелес ұлттық орман паркінде және Лос-Анджелес маңындағы көптеген жерлерде орнатылды. Көптеген интерьерлер Манхэттен-Бичтегі студияда салынды, оның ішінде екі қабатты аурухана, үш қабатты дәріхана және иілгіш "көлік құралдарымен" жабдықталған қалалық көлік станциясы болды. Басқа түсірілім орындарының қатарында Коачелла аңғары да бар. Фильмнің бюджеті шамамен 40 миллион долларға бағаланды. Сайттағы сыншылардың консенсусы былай деді: "Төмен өндіріс деңгейі мен шабыттандырмаған режиссурасымен "Импостор" "Қашқын" мен "Жасырын жүргізушінің" қоспасы сияқты, бірақ олардан нашар және көңілді емес". Metacritic 26 сынға негізделіп фильмге 33% балл берді. ReelViews-тен Джеймс Берардинелли фильмге төрт жұлдыздан екі жарым жұлдыз берді, "бірнеше орташа қызықтырушы қосалқы сюжеттер бар және оқиға ақырында бір мақсатқа жетеді" деді, бірақ "Импостор" жарты сағаттан кейін жалықтырады және кульминацияға дейін жағдайды жақсартуға ештеңе жасамайды. Сіз осы фильмнің орта бөлігін дәретханада өткізсеңіз де көп нәрсені қалып қоймайсыз" деді. Сиэтл Пост Интеллигенсерден Уильям Арнольд фильмге оң пікір білдіріп, басты рөлдегі актер Гари Синистің "фильмді бірге ұстап тұру және күшті, жанашырлықпен қарауға болатын адамдық бейне жасау қабілетін" мақтады. Фильмнің атмосферасы "Жасырын жүргізушіге" ұқсас. TV Guide журналынан Мейтленд Макдонаг фильмге төрт жұлдыздан үш жұлдыз берді, ол "нағыз эмоционалды соққыға" толы екенін айтты, бірақ ол бастапқыда 40 минуттық қысқа фильм ретінде жақсырақ болар еді деп санайды. The Onion's The A. V. Club-тан Кит Фиппс фильмге теріс пікір берді, "бұл фильмде [әңгіме] кіріспесі ретінде ұзақ, жалықтыратын қуғын-сүргін көрінісіне арналған" деді. Variety журналынан Роберт Кёлер де фильмді "жақын болашаққа баяу және қызықты емес саяхат" деп сынға алды. The New York Times газетінен А. О. Скотт фильмнің "болашақтың қараңғы көрінісі" ("жақсы жарықтандырылмаған", яғни), монтаждау ("мағынасыз гиперкинетикалық") және "күтпеген" аяқталуы ("көп түсініктілікке толы болуы керек, бірақ шын мәнінде бұл фильм аяқталды дегенді білдіреді, сондықтан ол толыққанды бақытты") туралы сарказммен пікір білдірді.
The film adaptation was originally planned to be one segment of a three part science fiction anthology film titled Light Years, but was the only segment filmed before the project fell apart. The other shorts were to be adaptations of Isaac Asimov's story "The Last Question" by Bryan Singer and Donald A. Wollheim's story "Mimic" by Matthew Robbins. "Mimic" had already been adapted into a film of the same name, but with a different script. The short was originally written by Scott Rosenberg, with revisions by Mark Protosevich and Caroline Case. When it was decided to expand the short into a feature length film, additional scenes were written by Richard Jeffries, Ehren Kruger, and David Twohy. Burn areas in Running Springs, California, were used to create the spacecraft crash site. Sets were constructed in Angeles National Forest and in numerous areas around Los Angeles. Most of the interiors were built on stage in Manhattan Beach, including a two story hospital and 3 story pharmacy, and a commuter transport station with articulated commuter "bugs". Other filming locations included the Coachella Valley. The movie was made on an estimated $40 million budget. The site's critical consensus reads, "With its low production value and uninspired direction, Impostor comes off as a mixture of The Fugitive and Blade Runner, only not as good or as involving." Metacritic gives the film a score of 33% based on 26 reviews. James Berardinelli of ReelViews gave the film two and a half stars (out of four), saying "there are a few moderately diverting subplots and the storyline eventually gets somewhere", but added that "Impostor wears out its welcome by the half hour mark, and doesn't do anything to stir things up until the climax. You could spend the entire midsection of this movie in the bathroom and not miss much". William Arnold of the Seattle Post Intelligencer gave the film a mildly positive review, praising lead actor Gary Sinise's ability to "hold the film together and provide a strong, sympathetic human focus. The movie's atmosphere has a very definite Blade Runner feel". Maitland McDonagh of TV Guide gave the film three stars out of four, saying it packed "a real emotional wallop", but suggested that it would have worked better as the 40 minute short film it was originally intended to be. Keith Phipps of The Onion's The A. V. Club gave the film a negative review, saying that "it essentially uses the setup of [the story] as a bookend to one long, dull chase scene". Robert Koehler of Variety also criticized the film, calling it "a stubbornly unexciting ride into the near future". A. O. Scott of The New York Times offered a sardonic view of the movie's "dark view of the future" ("a badly lighted one, that is"), of the editing ("pointlessly hyperkinetic"), and of the "twist" ending ("meant to be clouded with ambiguity, but really it is unequivocally happy because it means the movie is over").
Кассалық жинақ
Фильм АҚШ және Канадада 6 миллион доллардан сәл астам кассалық түсім жинады, ал әлем бойынша шамамен 8 миллион доллардан асты, осылайша ол кассадағы сәтсіздікке ұшырады.
The film earned a little over $6 million at the box office in the United States and Canada, with the estimated worldwide of over $8 million, thus making it a box office failure.