Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фигуралық зерттеу – адам денесін бейнелейтін сурет немесе картина, ол көбірек өңделген немесе аяқталған туындыға дайындалу үшін жасалады; немесе сурет салу және бояу техникаларын, әсіресе адам денесін үйрену үшін. Фигуралық зерттеулер көбінесе тірі модельден жасалады, бірақ басқа да анықтамалар мен суретшінің қиялы да қолданылуы мүмкін. Модель киімді немесе жалаңаш болуы мүмкін, бірақ студенттердің анатомияны үйренуі үшін немесе кәсіби суретшілердің аяқталған туындыда киім салу алдында анатомиялық құрылымды анықтауы үшін көбінесе жалаңаш болады. Мүсіндемедегі осыған ұқсас термин – макет, ұсынылып отырған жұмыстың кішірейтілген моделі немесе дайындамасы. Суреттер мүсіндік жұмыстарға дайындық ретінде де қолданылуы мүмкін. Дайындық зерттеулері композициялық болуы мүмкін, яғни жоспарланған жұмыстың барлық бөлігін көрсетуі, немесе тек қолдар мен аяқтар сияқты белгілі бір детальдарды бейнелеуі мүмкін. Зерттеулер шамалы уақытта жасалған эскиздер немесе суретшінің әдістеріне байланысты өте егжей-тегжейлі болуы мүмкін. Суреттер пішін мен формаға назар аударуы мүмкін, ал бояу материалдарындағы зерттеулер түс пен жарыққа қатысты болады. «Фигуралық зерттеу» термині кейде фотосуретке де қолданылады, бірақ бұл ортаның аяқталған табиғаты ескерілгенде, жалпы жалаңаш фотосуреттен нақтырақ айқындалмаған сияқты. Фотография студенттері білім алу мақсатында жұмыс жасай алады, ал суретшілер оларды картиналарға анықтама ретінде пайдалану үшін суретке түсіруі мүмкін, бірақ «фигуралық зерттеу» немесе «жалаңаш зерттеу» терминдері көбінесе осы дайындық немесе оқу фотосуреттерімен шектелмейді. Мұндай қолданыс 19 ғасырда басталған болуы мүмкін, сол кезде кейбір фотографтар цензурадан қашу үшін жалаңаш суреттерін «суретшілерге арналған зерттеулер» деп атаған.
A figure study is a drawing or painting of the human body made in preparation for a more composed or finished work; or to learn drawing and painting techniques in general and the human figure in particular. By preference, figure studies are done from a live model, but may also include the use of other references and the imagination of the artist. The live model may be clothed, or nude, but is usually nude for student work in order to learn human anatomy, or by professionals who establish the underlying anatomy before adding clothing in the final work. A related term in sculpture is a maquette, a small scale model or rough draft of a proposed work. Drawings may also be preparatory for sculptural work. Preparatory studies may be compositional, representing the entire proposed work, or may only be of certain details, such as hands and feet. Studies may be sketches completed in a relatively short length of time, or very detailed depending upon the artist's preferred methods. Drawings may concentrate on shapes and form, while studies in painting media are about color and lighting. The term figure study is sometimes used in photography, but does not seem to be clearly defined as different from nude photography in general, given the inherently finished nature of the medium. Photography students may do work that is for educational purposes, and an artist may take photographs with the intent of using them as references for paintings, but the terms figure study or nude study is usually not limited to these preparatory or educational photos. This usage may have begun in the 19th century, when some photographers called their nude images "studies for artists" merely to evade the censors.
Білім
Ренессанс дәуірінен бастап, адам денесін тірі көріп сурет салу – сурет салуды үйренудің ең тиімді жолы саналды және бұл дәстүр бүгінгі күнге дейін сақталып келеді. Әртүрлі сурет салу техникалары мен жаттығулары қалыптасқан, олардың ішінде – қимыл-қозғалысты бейнелеу, контур және көлемдік сурет салу. Сурет салуды жаңа бастағандар үшін үш өлшемді перспектива мен жарықтың әсерін түсіну үшін нақты нысандарды дұрыс байқау маңызды. Көрсетілімге тірі модельдер қалаған нәрсе, бірақ олар болмаған жағдайда, фигураның гипстен жасалған қалыптары қолданылуы мүмкін, бірақ ешқашан фотосуреттер емес.
Beginning in the Renaissance drawing the figure from life has been considered the best way to learn how to draw, and the practice has been maintained into the present. Different drawing techniques and exercises have become standard, including gesture, contour, and mass drawings. For beginners first learning to draw, learning to correctly observe real objects is essential in order to learn three dimensional perspective and the effects of lighting. Live models are preferred but if not available, plaster casts of the figure may be used, never photographs.
Ашық тарту топтары
Тәжірибелі суретшілер формалды білім алғаннан кейін де, модель жалдау құнын бөлісу үшін апта сайын жиналатын, ешқандай оқытусыз бейресми топтарға қатысып, адам денесін салуды жалғастырады. Бұл топтар «скетч топтары», «фигуралық сессиялар» сияқты түрлі атаулармен белгілі. Форматы бастауыш немесе орта деңгейдегі сурет сабақтарына ұқсас: жалпы ұзақтығы үш сағатты құрайды, бірнеше жылдам эскиздерден басталып, кейін сәл ұзағырақ поздарға көшеді, бірақ әрқайсысы 20 минуттан аспайды, бұл тек эскиздер жасауға ғана жеткілікті. Мұндай ашық сурет салу топтарын АҚШ-тың көптеген аймақтарында және адам денесін зерттеудің батыстық дәстүрін бөлісетін басқа елдерде де кездестіруге болады.
Experienced artists continue to practice drawing the figure long after their formal education is completed by attending informal groups with no instruction that meet, often weekly, to share the cost of hiring a model. Known by various names, such as sketch groups, figure sessions, etc. ; the format is similar to beginning or intermediate drawing classes, being three hours in total that start with a number of gestures and proceed to slightly longer poses, but rarely more than 20 minutes each, only time enough for studies. Such open drawing groups can be found in many locals in the United States, and in other countries that share the Western tradition of figure studies.
Дайындық
XVI-XIX ғасырларда суретшілер үлкен жұмыстарға дайындалу үшін көптеген эскиздер мен түс үлгілерін жасады, олардың аяқталуы бір жыл немесе одан да көп уақытты алуы мүмкін еді. XIX ғасырдың соңынан бері суретшілер «ылғал бетіне» немесе alla prima техникасын қолданғандықтан, зерттеулердің маңыздылығы төмендеді, онда бояудың жаңа қабаттары бұрынғы ылғал қабаттарының үстіне жағылады, ал эскиз тек алғашқы қабат болып табылады. Дегенмен, зерттеулерді пайдалану академиялық өнер дәстүрінде сақталды.
During the 16th to the 19th centuries, painters did numerous drawings and color studies in preparation for large works that might take a year or more to complete. Since the late 19th century studies have become less important as painters adopted of the wet on wet, or alla prima painting technique, in which layers of wet paint are applied to previous layers of wet paint, the sketch being merely the first layer. However, the use of studies has been maintained by the academic art tradition.