Кіріспе

Австралиялық қарақшы

Ол 18 жасында Эннискортиден келген, сабаннан шляпалар мен кәлiптер жасап, күн көретін жас әйелмен танысты. Ол және оның отбасы одан ақша қарыз алды, бiрақ анасы оны тоқтатты, себебi бұл жомарттық оның қаржысын тез сарптай бастады. Кейiн ол өмiрiн өзгертетін оқиғаға қатысты. Оның естелiктерiнде, қызғанышпен ашуланып, ол жоғарыда аталған жас әйелге сүйкестеуi үшiн Джессоп есiмдi адамға оқ атқандығы жазылған. Кеш жетi жылға сотталды және ол 170 басқа сотталғандармен бiрге Маркиз Хантли кемесiмен Корк портынан кеттi. Олар 1828 жылғы 10 ақпанда Сидней қаласына жеттi.

Тасманияда

Ван Димен жерінде Кеш ақырында Хобарт Таунының судьясы Джон Джайлс Прайс алдына келді, ол оны бастапқы жеті жылдық жазасына қоса екі жылға және Порт-Артурда қатаң еңбекпен төрт жылға жазалады. Содан кейін атыс болды, констебль Питер Уинстанли Кештен атылып, екі күннен кейін қайтыс болды. 1843 жылдың қыркүйегінде Кештің кісі өлтіруі бойынша сот өтті. Кеш кінәлі деп танылып, аспанға ілінуге үкім шығарылды, бірақ соңғы сәтте оған өмір бойы Норфолк аралына жер аудару жазасы берілді. Олардың 1855 жылы Мартин есімді ұлы дүниеге келді. Кейін ол 1860 жылы Жаңа Зеландияның Крайстчерч қаласына сапар шегіп, бірнеше бұрынғы үйлер ашты және 1863 жылы босатылды.

Тасманияға қайта оралу

Кэш 1877 жылы Монтроз-роудтағы Гленорчидегі шатыр үйінде қайтыс болды. 1860 жылдардың соңында ол өзінің өмірбаянын Джеймс Лестер Берк деген жазушыға диктант еткен. Бұл әңгіме, көбінесе көркемделіп айтылса да, сотталғандардың өміріне бір көзқарас ұсынады. Бак пен Джоан Эмберг кейіннен бұл әңгімені түпнұсқа қолжазбадан көшіріп, «Мартин Кэштің цензураланбаған тарихы» деген атпен жариялады.