Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сью Миллердің 1999 жылғы романы «Мен кетіп бара жатқанда». Бұл роман 2000 жылдың мамыр айында Опраның кітап клубының таңдауы болып жарияланды.
1999 novel by Sue Miller
While I Was Gone is a 1999 novel by Sue Miller. It was chosen as an Oprah's Book Club selection in May 2000.
Өмірбаян
Миллер "Мен кеткен кезде" атты шығармасын әкесі Альцгеймер ауруымен күрескені туралы естеліктер жазып жатқанда ойластырды. Осы тарихпен күресіп, ол көркем әдебиетке қайта оралуға шешім қабылдады, өткен мен қазіргі өмірі арасында қиналып жүрген әйел туралы әңгіме таңдады. Миллер О.Дж. Симпсонның сот ісі және Бостондағы 15 жастағы ұлдың тергелуіне де ықпал етті, ол досының анасын өлтірді деген айып тағылды. Ол Telegram & Gazette газетіне: "Біреудің мұндай іс жасап, сонымен бірге өзін "кінәсіз" сезінуі мүмкін бе деп ойлай бастадым" деді. CBS 2004 жылы романды телефильмге бейімдеді, онда Кирсти Аллей Джо рөлінде, Билл Смитрович Даниэль рөлінде және Питер Хортон Эли рөлінде ойнады.
Miller conceived of While I Was Gone while in the middle of writing a memoir of her father's battle with Alzheimer's disease. Struggling with this story, she decided to return to writing fiction, deciding upon a story about a woman torn between her past and present lives. Miller was also influenced by the murder trial of O. J. Simpson and the investigation of a 15 year old boy in Boston, charged with allegedly killing one of his friends' mothers. She told the Telegram & Gazette: "I began to wonder how one could have done such a thing and still feel 'innocent.'" CBS adapted the novel into a TV movie in 2004, starring Kirstie Alley as Jo, Bill Smitrovich as Daniel, and Peter Horton as Eli.
Сюжет
Романды Джо Бекер, ветеринар баяндайды. Бекер күйеуі Дэниелмен бірге Массачусетс штатының ойдан шығарылған шағын қаласы Адамс Миллсте тұрады. Олардың үш ересек қызы бар, оның ішінде колледж студенті Сейди және гастрольдік рок әншісі Касс. Бірнеше он жыл бұрын, 1968 жылы, жас Джо алдағы некесінен қашып, Фелисия Стид деген жалған есімді қабылдады және Кембридждегі бірлескен үйге көшіп, богемиялықтардың арасында өмір сүрді. Ол онда бір жыл тұрды, бірақ оның тыныш қашқаны үйге келгенде, ең жақын досы Дана Джаблонскинің өлтірілгенін көргенде аяқталды. Қылмыскерді қарақшы деп есептеді, бірақ оның кім екені анықталған жоқ. Жергілікті газеттердегі қаралап сөйлеулер мен күдіктердің салдарынан үйдегілер ажырасып кетті. Джоның кіші қызы Сейди сүйікті профессорының бірі қалаға көшіп келгенін айтады. Профессор ауру итті Джоның клиникасына әкеліп, күйеуі Илай Мейхью, ғалым туралы айтады. Джо Илайдың бұрынғы үйдестерінің бірі екенін түсінеді. Джо бір кезде ұялшақ болған, бірақ қазір денелі және сенімді Илайға тартылады, екеуі де жақын қарым-қатынаста уақыт өткізе бастайды. Алайда Джоның Дананың өліміне қатысы бар ма екен деген шешілмеген сұрақтары бар. Илай соңында кісі өлтіргенін мойындайды, ғылыми мансабы өзінің өткен қатесін өтеді деп мәлімдейді, ал Джо оны полицияға тапсыру керек пе, жоқ па, соны шешуі керек. Романның эпиграфы Миллердің анасы Джудит Бич Николс жазған өлең.
The novel is narrated by Jo Becker, a veterinarian. Becker lives in Adams Mills, a fictional small town in Massachusetts, with her husband Daniel, a minister. The two have three adult daughters including Sadie, a college student, and Cass, a touring rock singer. Several decades ago, in 1968, a young Jo had fled her upcoming marriage, assumed the false name of Felicia Stead, and moved into a group house in Cambridge living among bohemians. She spent a year there, but her idyllic getaway ended when she came home to find her best friend at the house, Dana Jablonski, murdered. The killer, believed to be a burglar, was never identified. Amid slander and insinuations in the local newspapers, the housemates drifted apart. Jo's youngest daughter, Sadie, tells her that one of her favorite professors has moved to town. The professor brings a sick dog into Jo's clinic and mentions her husband Eli Mayhew, a scientist. Jo realizes that Eli was one of her old housemates. Jo is attracted to Eli, once nerdy but now well built and confident, and the two begin spending time together in a relationship bordering on an affair. However, Jo has unresolved questions about Eli's potential role in Dana's death. Eli ultimately confesses to the murder, claiming that his research career has redeemed his past, and Jo must decide whether to turn him in to the police. The epigraph to the novel is a poem by Miller's mother, Judith Beach Nichols.
Сыни қабылдау
Роман "Нью-Йорк таймс" газетінде мақталып, онда былай деп жазылған: "Бұл оқиға бірден өте жақсы құрылған және жарқын қиялдағынан туған, сондықтан оны серпінді шеберлік деп атауға болады." Publishers Weekly жалпы алғанда жағымды баға бергенмен, кейбір сюжеттік бұрылыстарды "тымырлы" деп сипаттады.
The novel was praised in The New York Times, which wrote: "The story is at once so well made and vividly imagined that one might call it an exercise in spontaneous craftsmanship." Publishers Weekly, while overall positive, was more measured, calling some of the plot points "convoluted."