Қорлық қайырымдылық құралы: Донорлық кеңес қорлары

Кіріспе

Қайырымдылық беру құралы

Америка Құрама Штаттарында донорлық кеңес беру қоры (көбінесе DAF деп аталады) – ұйымдардың, отбасылардың немесе жеке тұлғалардың атынан қайырымдылық сыйлықтарын басқару үшін құрылған, қоғамдық қайырымдылық ұйымы басқаратын қайырымдылық беру құралы болып табылады. Донорлық кеңес беру қорына қатысу үшін, сыйлық беруші жеке тұлға немесе ұйым қорда шот ашып, ақшалай қаражатты, бағалы қағаздарды немесе басқа да қаржы құралдарын салады. Олар қорға салған мүліктің меншік құқығынан бас тартады, бірақ есепшоттарының қалай инвестицияланатыны және қайырымдылық ұйымдарына қалай таратылатыны туралы кеңес беру құқығын сақтайды.

Тарих

Нью-Йорк Қоғамдық Траст 1931 жылы донорлық кеңес берген қорларды алғаш рет енгізді, ал екінші осындай қор 1935 жылы құрылды. Содан бері коммерциялық демеушілер, білім беру мекемелері және тәуелсіз қайырымдылық ұйымдары осы қызметті ұсына бастады. АҚШ-та донорлық кеңес беретін қорлар қайырымдылық көмегінің ең жылдам өсіп келе жатқан түріне айналды – 269 000-нан астам донорлық кеңесші шоттарында 78 миллиардтан астам доллардың активтері сақталды.

Реттеу

Қазіргі АҚШ салық заңы сыйлық берушіге құнды қағаздар немесе басқа да активтерді сыйға тарту арқылы сыйлықтың нарықтық құнына салық жеңілдігі алуға және капиталдық табыс салығынан босануға мүмкіндік береді. Бұл қос салықтық артықшылық, қайырымдылық ұйымына құнды активтерді сатудың орнына сыйға тартуды көбірек тартады. Донорлық кеңесші қорға құнды активтерді сыйға тарту арқылы және кейіннен қорға бірнеше қайырымдылық ұйымдарына қайырымдылық жасауға кеңес беру арқылы, адам осы салықтық артықшылықтарды бірнеше ұйымға ақшалай емес активтерді аударудың қиындықтары мен бюрократиясынан тысқары ала алады. Бұл ыңғайлылық пен толық салықтық артықшылықтың үйлесімі донорлық кеңесші қорлардың танымал болуының бір себебі. АҚШ-тағы жеке қорлар Ішкі Кірістер Қызметімен қатаң реттеледі, оның ішінде бақылау және жылдық ең төменгі төлемдерге қатысты ережелер бар. Ал мемлекеттік қайырымдылық ұйымдарындағы донорлық қорлар осы салықтық шектеулерге жатпайды. 1985 жылы National Foundation, Inc. (NFI, қазір WaterStone) өзінің донорлық кеңесші қорларды басқару стандартын АҚШ салық сотында National Foundation, Inc. v. United States ісінде Ішкі Кірістер Қызметіне қарсы қорғады. Сот NFI-дің салықтан босатылуға құқылы екенін және 501(c)(3) коммерциялық емес ұйым ретінде танылуға лайық екенін анықтады, бұл олардың донорлық кеңесші қорларды басқару тәжірибесіне негізделген. NFI кейіннен донорлық кеңесші қорлар деп аталатын қаражаттың толық бақылауы мен иелігіне ие болды және қаражаттың қайырымдылыққа бөлінуіне рұқсат беруде дискрециялық өкілдік құқығын жүзеге асыра алды. Донорлар кеңесшілік құқықтарын сақтап қалды, бірақ NFI қаражатты олардың ұсыныстарына сәйкес пайдалануға міндетті емес еді, әсіресе егер алушы тарап сот анықтаған қайырымдылық ұйымының бес стандартына сәйкес келмесе: 1) 501(c)(3) бөлімінде белгіленген қайырымдылық мақсаттарына сәйкес болуы; 2) оның орынды бюджеті болуы; 3) жеткілікті қаржыландырылуы; 4) құзыретті және жақсы даярланған қызметкерлермен қамтамасыз етілуі; және 5) NFI тиімді бақылау мен қадағалауға қабілетті болуы. Бұл істің нәтижесі көптеген басқа да провайдерлерге донорлық кеңесші қор бағдарламаларын іске қосуға мүмкіндік берді. 2006 жылдың 17 тамызында президент Джордж Буш 2006 жылғы Зейнетақыны қорғау туралы заңға (H.R. 4) қол қойды, онда донорлық кеңесші қорлар үшін нормативтік-құқықтық базаға бірқатар өзгерістер енгізілді. 2006 жылғы Зейнетақыны қорғау туралы заң NFI стандарттарын негіз ретінде пайдалана отырып, донорлық кеңесші қорларды басқару бойынша нұсқаулықтарды белгіледі. Донорлық кеңесші қорларға қатысты бөлімдерге мыналар кіреді: Донорлық кеңесші қордың заңдық анықтамасы. Донорларға және донорлық кеңесші қорларға кеңес берушілерге тыйым салынған төлемдердің тізімі. Донорлық кеңесші қорлардан қандай гранттар беруге болатыны туралы жаңа ережелер. Донорлық кеңесші қорларға барлық салымдар үшін қажетті құжаттама.

Current U. S. tax law allows the donor of appreciated securities or other assets to get a tax deduction for the market value of the donation and avoid capital gains taxes. This double tax advantage can make donating appreciated assets to a charitable organization more attractive than selling the assets and donating cash. By donating appreciated assets to a donor advised fund and then advising the fund to make donations to several charities, one can reap these tax advantages without the hassle and paperwork of transferring non cash assets to several organizations. This combination of convenience and full tax advantage is one reason that donor advised funds are used. While private foundations in the United States are heavily regulated by the Internal Revenue Service, including rules on oversight and minimum annual payouts, donor advised funds housed in public charities are not subject to the same tax restrictions. In 1985, National Foundation, Inc. (NFI, now WaterStone) defended its standard for the management of donor advised funds against the Internal Revenue Service in the United States tax court in National Foundation, Inc. v. United States. The court found that NFI was eligible for tax exemption and could be classified as a 501(c)(3) non profit organization based on their management of donor advised funds. NFI had complete control and ownership of what would later be called donor advised funds, and could exercise discretion in authorizing charitable distributions of the funds. Donors maintained advisory privileges, but NFI was not obligated to use the funds based on their recommendations, especially if the receiving party did not comply with the five standards of a charitable organization, identified by the court: 1) that it be consistent with the charitable purposes specified in section 501(c)(3); (2) that it has a reasonable budget; (3) that it be adequately funded; (4) that it be staffed by competent and well trained personnel; and (5) that it be capable of effective monitoring and supervision by NFI. The outcome of this case opened the door for many other providers to launch donor advised fund programs. On August 17, 2006, President George W. Bush signed the Pension Protection Act of 2006 (H. R. 4) into law, which includes a number of changes to the regulatory framework for donor advised funds. The Pension Protection Act of 2006 established guidelines for the management of donor advised funds, using NFI's standards as a framework. The sections dealing with donor advised funds include:

Legal definition of a donor advised fund. A list of prohibited payments to donors and advisers to donor advised funds. New rules about what grants can be made from donor advised funds. The documentation required for all contributions to donor advised funds.