Отагодағы Outram тармақ темір жолы (1877-1953) тарихы. Салынысы, қиындықтары (батырақтар, Gladfield батпағы) және жергілікті тұрғындардың ықпалы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оутрам тармағы – Отаго аймағындағы Дунедин қаласының жанындағы тармақ темір жолы, ол 1877 жылдан 1953 жылға дейін қызмет етті және Жаңа Зеландияның ұлттық теміржол желісінің бір бөлігі болды.
Branch line railway
The Outram Branch was a branch line railway near Dunedin, Otago, that operated from 1877 to 1953 and formed part of New Zealand's national rail network.
Құрылыс
Жолды салуды ақтауға жеткілікті жол қозғалысы болмаса да, Outram және оның төңірегіндегі жергілікті тұрғындардың ынтасымен жол салынды. Бастапқыда Дунедин қаласының қазіргі әуежайының жанындағы Allantonнан желі салу жоспарланған, бірақ Mosgielден ұсынылған бағыт бойындағы жер иелері пойыздар аптасына алты күн жүрсе, жерді тегін беруге келіскен соң, олардың бағыты таңдалды. Құрылыс 1875 жылдың қыркүйегінде Mosgiel станциясының ауласынан солтүстікке қарай орналасқан Main South Line торабынан басталды. Жол көбінесе жазық жерлермен өтті, бірақ инженерлік қиындықтардың бірі Gladfield батпағы болды. Он екі метр тереңдікте де берік негіз табылған жоқ, соңында желіге сенімді негіз беру үшін көптеген қабат зығыр төселді. Құрылыс барысында екі көпір қажет болды: Outram маңындағы 67 метрлік Taieri өзені көпірі және 42 метрлік Silver Stream арқылы көпір. Жол өте түзу болды: 14,5 шақырымдық толық ұзындығында бар болғаны үш қисық болды. Жол бойында бір ғана қызметкері бар станция және жүк сарайы салынды, екеуі де Outramдағы соңғы стансада орналасқан. Жол 1877 жылдың 1 қазанында қызметке енгізілді.
The line was built at the urgings of local residents in and around Outram, even though there was little promise of traffic to actually justify the line's construction. There was an initial proposal to build a line from Allanton, near the site of Dunedin's current airport, but when landowners along a proposed route from Mosgiel agreed to make land available for free on the condition trains ran six days a week, their route was selected instead. Construction commenced in September 1875 with the Main South Line junction located just north of Mosgiel station's yard, and although the line crossed mainly flat land, one engineering difficulty was presented by the Gladfield swamp. A solid base could not be found even at a depth of twelve metres, and the problem was eventually solved by laying many layers of flax to provide a firm foundation for the line. Two bridges were required during construction, the 67 metres Taieri River bridge near Outram, and a 42 metre bridge across the Silver Stream. The line was remarkably straight: in its entire 14.5 kilometre length, it had a mere three curves. Only one staffed station and goods shed were built on the line, both at the terminus in Outram. It was opened for service on 1 October 1877.
Операция
Алғашқы жылдары Отрам, Отаго орталық темір жолының Тайэри шатқалы бөлігінің (қазір Тайэри шатқалы темір жолы ретінде сақталған) салынысы кезінде бастапқы станса қызметін атқарды. Пойыздар аптасына алты күн жүрді, және Тайэри өзенінің көпірінен өтуге рұқсат етілген локомотивтердің салмағына шектеулер салынғандықтан, F классы сияқты шағын танк локомотивтері пайдаланылды, WF класы ең ауыр болып есептелді. 1930 жылы күніне екі рейс іске асырылды, бірақ бұл артық деп танылды және пойыз қатынасы күніне бір ретке дейін азайтылды. Бұл рейстер аралас типтес болды және 1950 жылдың 13 қаңтарына дейін жүріп тұрды, содан кейін жолаушылар тасымалы тоқтатылып, желі тек жүк тасымалы үшін қолданыла бастады. Желінің экономикалық тиімділігі төмен болып шықты және жолаушылар қызметін тоқтату оның қаржылық жағдайын жақсарта алмады. 1950 жылдардың басында көлік қозғалысы дерлік тоқтады: бір апта ішінде 107 тонна ауылшаруашылық әк пен тыңайтқыш тасымалданды, ал тек жеті тонна жүк жіберілді. Отрам автокөлікпен жақсы қамтамасыз етілгендіктен және темір жол күтілген жөндеуден қалып қойғандықтан, оны ашық ұстаудың қажеттілігі болмады. Осыған байланысты, 1953 жылдың 5 желтоқсанында желі барлық тасымал үшін жабылды.
In its early years, Outram served as the railhead during the construction of the Taieri Gorge section of the Otago Central Railway (now preserved as the Taieri Gorge Railway). Trains ran six days a week as promised, and due to restrictions on the weight of locomotives allowed to cross the Taieri River bridge, the line was operated by small tank locomotives such as the F class, with the WF class being the heaviest class permitted. In 1930, two services ran return daily, but this was seen to be excessive and trains were cut to run once daily. These services were mixed trains and they operated until 13 January 1950, when the passenger component was cancelled and the line became freight only. The line was proving uneconomic and the cessation of passenger services could not save its poor financial state. By the early 1950s, traffic was almost non existent: 107 tonnes of agricultural lime and fertiliser were railed in a week, with a meagre seven tonnes of freight railed out. Outram was very adequately served by road transportation and the railway was overdue for maintenance it was clear it would not be beneficial to keep it open any longer. Accordingly, the line was closed to all traffic on 5 December 1953.
Бүгін
Табиғаттың да, адамның да әрекеттері жабық теміржол желілерінің іздерін азайтуға немесе толығымен жоюға бейім, сондықтан Оутрам тармағынан көбі қалған жоқ. Оутрам қаласының өзінде жүк қоймасы автокөлік компаниясының депосының бір бөлігіне айналдырылған, ал қала сыртында, Тайери өзенінен өтетін Мектеп жолы теміржолдың бұрынғы бағытын шамамен үш шақырымға дейін пайдаланады. Шағын арнадан өткен, қазір бұрынғы көпірдің орнында бетон тіректер сақталған, сондай-ақ бұрынғы бағытының бойындағы кейбір жерлерде жолдың іздері көрініп тұр, ал Дьюкс Роуд станциясының орны әлі де бетон платформасын сақтап тұр.
It is typical for both nature and human activity to reduce or wholly destroy traces of closed railway lines, and little remains of the Outram Branch. In Outram itself, the goods shed has been incorporated as part of a road transportation company's depot, and outside of the town, across the Taieri River, School Road uses the old route of the railway for nearly three kilometres. Concrete abutments at the location of a long gone bridge over a small creek are still present, as are some traces of the line's formation at points along its former route, and the site of the Dukes Road station still possesses its concrete platform.