Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Крайстчерч қаласының шеткі ауданы, Жаңа Зеландия.
Suburb of Christchurch, New Zealand
Өзен арқылы тасымалдау өте қымбат болды, тоннасына шамамен 2 фунт стерлинг, тіпті Ұлыбританиядан жүк тасымалдаудан да қымбатқа түсті, ал кемелердің көлемі өте шағын болды. Кейіннен бу кемелері бағаны төмендетті, бірақ кемелерді Естуаридің (сағасының) батысынан және өзен арқылы өткізу қиындықтары үлкен кедергі келтірді. Өзендегі кеме қатынасы теміржолдың пайда болуынан кейін бірнеше жыл ғана тоқтатылды, алайда 1864 және 1907 жылғы көпірлер кемелердің өтуіне мүмкіндік беру үшін салынған.
Shipping on the river was very costly, around 2 pounds per tonne, more than it cost to bring cargo from the UK, and the ships were very small. Later on, steamships brought the cost down, but the difficulties of bringing ships over the bar of the Estuary and up the river itself were a considerable inconvenience. River shipping only outlasted the advent of the railway by a few years, although both the 1864 and 1907 bridges were designed to allow shipping to pass.
Бастапқы темір жол
1 желтоқсан 1863 жылы Жаңа Зеландияның алғашқы қоғамдық темір жол желісі Ферримидтен орталық қалаға дейін ашылды. Бұл желі Хиткот/Литтелтон туннелінің құрылысын жалғастыру үшін уақытша шешім болды. Литтелтон портына қарай Моурхаус теміржол туннелі ашылғаннан кейін 1867 жылы ол жабылды. Оның жолы 7 км-ге дейін Крайстчерч қаласына дейін созылды, онда станция кейіннен 1960 жылғы Крайстчерч станциясы орналасқан жерге жақын болды (1995 жылы жабылған). Локомотивтер мен вагондар Австралияның Викториясынан әкелінді, осының нәтижесінде 5' 3" (1600 мм) теміржол кеңдігі қабылданды. Кейінірек Вулстон (бұрынғы Хиллсборо), Опава және Линвудта станциялар салынды (соңғы екеуі 1972 жылы қала маңындағы пойыздар тоқтағанға дейін жолаушылар аялдамалары ретінде қызмет етті). Туннель құрылысы кезінде бір тармақ Хиткотқа қарай да бағытталды. Мурхаус туннелі күтілгеннен әлдеқайда жылдам аяқталды; осының салдарынан Ферримид темір жолы 9 қараша 1867 жылы, Литтелтонға теміржол желісі ашылған күні ресми түрде жабылды. Кейіннен Басты Оңтүстік Желісі 3' 6" (1067 мм) кеңдігіне ауыстырылғаннан кейін, оның барлық кеңдіктік вагондары Австралияға қайта сатылды. Олар тасымалданған кеме Жаңа Зеландия жағалауында сүңгіп кетті, бірақ жүгі құтқарылды. Вагон паркі шамамен 100 жыл бойы тасталып, Ферримид тарихи паркі (бұрынғы Ферримид мұралық паркі) ашылғанға дейін күйреп жатты. Осы желінің құрылғанына 100 жыл толуына орай, Жаңа Зеландия темір жолы және локомотивтер қоғамының (Кентербери бөлімшесі) (қазіргі Кентербери темір жолы қоғамы) сияқты бірнеше ұйымдар тарихи орынды дамытуға қызығушылық танытты. Ферримид темір жолы Ферримид мұралық паркінің (бұрынғы Ферримид тарихи паркі) құрамындағы бастапқы теміржол жолында жұмыс істейді.
On 1 December 1863 New Zealand's first public railway line was opened from Ferrymead to the central city. The line was a temporary expedient to allow construction of the Heathcote/Lyttelton tunnel to proceed. It closed in 1867 after the opening of the Moorhouse railway tunnel to the port of Lyttelton. Its track ran 7 km to the city of Christchurch, where the station was situated near to the site later occupied by the 1960 Christchurch station (closed in 1995). The locomotives and rolling stock were imported from Victoria, Australia, this being the main reason why the 5' 3" (1600 mm) railway gauge was adopted. Stations were located in later years at Woolston (formerly Hillsborough), Opawa and Linwood (the last two as passenger halts until the end of suburban trains in 1972). A branch also headed towards Heathcote at the time of tunnel construction. The Moorhouse Tunnel was completed in a much shorter time than envisaged; and consequently the Ferrymead Railway was officially closed on 9 November 1867, the same day as the railway line to Lyttelton was opened. Following the subsequent conversion of the Main South Line to 3' 6" (1067 mm) gauge, all its broad gauge rolling stock was sold back to Australia. The ship they were placed on was wrecked off the New Zealand coast, but the cargo was salvaged. The rolling stock then lay abandoned for almost 100 years until the advent of Ferrymead Historic Park. Following the commemoration of the centenary of this line, various groups including the New Zealand Railway and Locomotive Society (Canterbury Branch) (now the Canterbury Railway Society) became interested in developing the historical site. The Ferrymead Railway operates on the original railway formation as part of Ferrymead Heritage Park (formerly Ferrymead Historic Park).