Жон Хоппс: Канад биомедициналық инженериясының әкесі
John Alexander Hopps
Жон Хоппс – канадалық биомедициналық инженерияның негізін қалаушы, алғашқы кардиостимулятор мен дефибрилляторды жасаған ғалым. Өмірбаяны мен жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джон Александр Хоппс (21 мамыр 1919 – 24 қараша 1998) – алғашқы жасанды кардиостимулятор және алғашқы біріктірілген кардиостимулятор-дефибриллятордың бірлесіп дамытушысы, сондай-ақ Канадалық медициналық және биологиялық инженерия қоғамының (CMBES) негізін қалаушы. Ол "Канададағы биомедициналық инженерияның әкесі" деп еске алынады. 1970 жылдардан 1980 жылдардың ортасына дейін Халықаралық медициналық және биологиялық инженерия федерациясының президенті және бас хатшысы қызметін атқарды.
John Alexander Hopps, (May 21, 1919 – November 24, 1998) was a co developer of both the first artificial pacemaker and the first combined pacemaker defibrillator, and was the founder of the Canadian Medical and Biological Engineering Society (CMBES). He has been called the "Father of biomedical engineering in Canada." He was also the President and Secretary General of the International Federation for Medical and Biological Engineering from the 1970s to the mid 1980s.
Өмір және жұмыс
Винипег қаласында (Манитоба штаты) дүниеге келген. 1941 жылы Манитоба университетінің электр инженериясы мамандығы бойынша ғылым бакалавры (B. Sc.) дәрежесін алды. 1942 жылы Канаданың Ұлттық зерттеу кеңесіне (NRC) қосылды. 1940-жылдардың басында Хоппс радио толқындары немесе микротолқындар сияқты әртүрлі толқындарды пайдалана отырып, сыраны пастеризациялау әдістерін зерттеуге көп көңіл бөлді. 1949 жылдан бастап ол Торонто университетінің Бантинг институтында докторлар Уилфред Бигелоу және Джон Каллаганмен бірге жұмыс істеді, 1951 жылы әлемдегі алғашқы сыртқы жасанды кардиостимуляторды жасады. (Бірінші ішкі кардиостимуляторды 1958 жылы шведтік команда адам денесіне имплантациялады.) Хоппс бастапқыда институттағы жұмысына наразылық білдіріп, оны "жалықтыратын кедергі" деп атады. Осы жұмыс барысында Хоппс жүрек электр импульстарына ұшырағанда жиырылатынын анықтады. 1957-58 жылдары Хоппс Канада үкіметінің Коломбо жоспары арқылы Шри-Ланка денсаулық сақтау министрлігінің электромедициналық бөліміне кеңесші ретінде қызмет етті, содан кейін NRC-ге оралып, 1973 жылы Медициналық инженерия бөлімінің басшысы болды. 1965 жылы Хоппс Канаданың Медициналық және Биологиялық инженерия қоғамын (CMBES) құрды және оның алғашқы президенті болды. 1971 жылы Халықаралық Медициналық және Биологиялық инженерия федерациясының президенті болып тағайындалды, ал кейіннен 1976 жылдан 1985 жылға дейін бас хатшы болып қызмет етті. Ол сондай-ақ Онтарио Жүрек қорының Оттава бөлімшесінің президенті болды. 1978 жылы зейнеткерлікке шықты. 1985 жылы оның "Пассинг пульс, кардиостимулятор және медициналық инженерия: Канадалық оқиға" атты автобиографиясы жарық көрді. Сол жылы ол сондай-ақ канадалық ретінде инженерия саласына қосқан үлесі үшін A. G. L. McNaughton сыйлығының иегері атанды. 1986 жылы Канада орденінің офицері атанды.
Born in Winnipeg, Manitoba, he received a B. Sc. Engineering degree in electrical engineering from the University of Manitoba in 1941. He joined the National Research Council of Canada (NRC) in 1942. In the early 1940s, Hopps was very focused on researching how to pasteurize beer using various waves like radio waves or microwaves. Beginning in 1949, he worked with Doctors Wilfred Bigelow and John Callaghan at the Banting Institute in the University of Toronto, developing the world's first external artificial pacemaker in 1951. (The first internal pacemaker was implanted in a human body by a Swedish team in 1958.) Hopps initially resented his work at the institute, calling it "an annoying interruption." During this work, Hopps discovered that the heart would contract when subjected to electrical impulses. Hopps was an advisor to the Sri Lanka health department's Electromedical Division through the Canadian government's Colombo Plan in 1957 58 before returning to the NRC and becoming head of its Medical Engineering Section in 1973. In 1965, Hopps founded the Canadian Medical and Biological Engineering Society (CMBES) and became its first President. In 1971, he was appointed president of the International Federation for Medical and Biological Engineering, for which he later served as the secretary general from 1976 to 1985. He was also the President of the Ontario Heart Foundation's Ottawa Chapter. He retired in 1978. In 1985, his autobiography, Passing Pulses, the Pacemaker and Medical Engineering: A Canadian Story, was published. The same year, he also won the A. G. L. McNaughton Award for engineering contributions made as a Canadian. In 1986, he was made an Officer of the Order of Canada.