Кіріспе

Француз велоспортшысы Антонин Магн (ɑ̃. tɔ. nɛ̃ maɲ; 15 ақпан 1904 – 8 қыркүйек 1983) – 1931 және 1934 жылдары «Тур де Франс» жарысын жеңіп алған француз велосипедшісі. Ол 1927 жылдан 1939 жылға дейін кәсіпқой болып жарысқа қатысты, содан кейін команда менеджері болды. Француздық велоспортшы, кейін журналист Жан Бобе оны «Sporting Cyclist» журналында «өте сұхбаттасуға келмейтін тұлға» және «журналистпен кездескенде бірден өзіне-өзі жұмылып қалатын адам» деп сипаттады. Оның үндемейтін мінезі оған жарыс кезінде «Монах» деген лақап атын әкелді.

Ерте мансап

Магне 1927 жылы кәсіби велосипедші болды. Ол Пьер Магне, Жульен Моно, Мариус Галлотини, Арсен Аланкур және Андре Коэден құралған Alleluia командасының құрамында 1927 жылғы GP Wolber жарысын жеңіп алды, бұл жарыс ресми емес әлемдік жол жүру чемпионаты деп есептеледі. Магне 1927 жылы Франция құрамасы сапында Андре Ледукпен бірге алғаш рет Тур веложарысына қатысты.

1931 жылғы "Тур де Франс"

1931 жылы қорғаудағы чемпион Андре Ледук жағдайы нашар болғандықтан, Магне команда басшысының рөлін өз мойнына алды. Итальяндық Песанти мен бельгиялық Жеф Демуйзер оған бірнеше рет шабуыл жасағанына қарамастан, Магне жарысты жеңіп алды.

1932 жылдан 1933 жылға дейін

1932 жылы Магне «Тур де Франс» титулын қорғамады; оның орнына «Джиро д’Италия» жарысына қатысты, бірақ көзге түсе алмады. 1933 жылы Магне қайтадан «Тур де Франс» жарысына қатысып, 8-орында аяқтады.

1934 жылғы "Тур де Франс"

1934 жылы Магне тағы да Tour de France жарысына күшті француз командасымен қатысты. Магне екінші күннен бастап көшбасшылық етті және оның командасы 23 кезеңнің 19-ын жеңіп алды, ал Магне өзі екі кезеңде жеңіске жетті, соның ішінде Ла Рош-сюр-Йоннан Нантқа дейінгі 80 шақырымнан астам қашықтықтағы Tour de France тарихындағы алғашқы жеке уақыт сынағында. Пиреней тауларындағы Лоспиталеттен Акс-ле-Термге түсетін бағытта дөңгелегі сынғанда оның үміті күйрегендей болды. Командасының ең жас шабандозы Рене Вьетто оны құтқарып қалды, өзі үшінші орында болғанына қарамастан, өзінің дөңгелегін берді. Келесі күні Магне қайта қиындыққа тап болды. Вьетто Порте-д’Аспета төбесінде оның алдында болды, кері бұрылып, көшбасшысының дөңгелекке мұқтаж екенін көрді және оған өз дөңгелегін беру үшін төмен түсті. Вьетто келесі дөңгелек күтіп тұрып, жол жиегінде жылады. Магне Турді жеңіп алды, Франция жарысқа басымдық танытты, бірақ бесінші орын алған Вьетто нағыз батыр болды. Сол жылы ол жеке уақыт сынағындағы бейресми әлем чемпионаты – Гран-при де Нэшнс жарысын алғаш рет жеңіп алды.

Карьерасының соңғы жылдары

1935 және 1936 жылдары Магне тағы да Grand Prix des Nations жүлдесін жеңіп алды. 1935 жылы ол Турға қатысты, бірақ Галибьер тауының етегіндегі апат салдарынан жалпы есепте екінші орында келе жатқанда жарыстың ортасында шығып қалды. 1936 жылы Магне Турда жақсы өнер көрсетіп, Сильвер Мейстен кейін екінші орынды иеленді. Содан кейін ол әлем чемпионы атанды. 1937 жылы Магне Турға қатыспады, ол бұл шешімді 1936 жылы қабылдағанын және мамыр айында болған көлік апатынан әлі толық жазылмағанын айтты. Оның орнына ол 1937 жылғы Турдың ресми старты берушісі болды. 1938 жылы Магне соңғы рет "Тур де Франс" жарысына қатысты, ал соңғы кезеңде Андре Ледукпен бірге финиш сызығын кесті; екеуі де сол кезеңнің жеңімпаздары деп жарияланды.

Жарыстан кейінгі мансап

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Магне бірнеше табысты велошабандыздардың спорттық директоры болды, мысалы, Mercier командасындағы Луисон Бобе және Реймонд Пулидор. Ол сол дәуірдің ең ұлы велошабандыздарының ұстазы болды және спорттың ең үздік спорттық директорларының бірі саналады. Ол өз шабандыздарына ешқашан "ты" деп үндемеді, әрқашан "сіз" деп үндеді; велошабандыздар оған "Мырза Магне" деп тіл қатты. Луи Капут 1970 жылы Антонин Магненің орнына Fagor Mercier командасының басшысы болды. Магне өмірінің көп бөлігін Париждің жанындағы Сен-Дени департаментіне қарасты Ливри-Гарган қаласында өткізді. 2004 жылы "Тур де Франс" оның туғанына 100 жыл толуына арналған кезеңнің мәресін сол жерде өткізді. Магне 1962 жылы Құрмет Легионының кавалері атанды.