Кіріспе
Британдық суретші және гравёр, теңіз офицері Джозеф Барни (1753 жылы Вулвергемптон қаласында дүниеге келген, 1832 жылғы 13 сәуірде Лондонда қайтыс болған) – британдық суретші және гравёр. Ол көбінесе Антонио Зукки мен Анжелика Кауффманның шәкірті, сондай-ақ Принц-регенттің жеміс-гүл суретшісі ретінде танылады. Оның екі ірі көлемді суреті – алтарьдық кескіндері "Кресттен түсірілу" (1781) және "Иеміздің Сент-Томасқа көрінуі" (1784) Вулвергемптон қаласында сақтаулы. Бүгінде оларды Сент-Джон шіркеуінде және Сент-Петр мен Сент-Пол католик шіркеуінде көруге болады. Барнидің өмір кезеңінде оның өнер жетістіктері жоғары бағаланды және мақтауға ие болды. 1798 жылы Степбинг Шоу "Стаффордшир тарихында" "Кресттен түсірілу" туралы айта келіп, Барниді Вулвергемптонның "туған генийі" деп атады. Вулвергемптон өнер галереясының қорында Барнидің туындыларының сапасы мен жан-жақтылығы туралы қосымша мәлімет беретін "Соқыр музыкант" атты қалам мен сыямен салынған суреті бар.
the naval officer
Joseph Barney (1753 in Wolverhampton – 13 April 1832 in London), was a British painter and engraver. He is usually described as a pupil of Antonio Zucchi and Angelica Kauffman and as a fruit and flower painter to the Prince Regent. Two of his large scale paintings — altarpieces The Deposition from the Cross (1781) and The Apparition of Our Lord to St Thomas (1784) are in Wolverhampton, and can be seen today at St John's church and at St Peter & St Paul's Roman Catholic church. During Barney's lifetime, his artistic achievements were respected and praised. In 1798, Stebbing Shaw, mentioning The Deposition from the Cross in his History of Staffordshire, called Barney a "native genius" of Wolverhampton. In the collection of Wolverhampton Art Gallery, there is a pen and ink drawing, A Blind Musician, which gives some additional idea of quality and versatility of Barney's works.
Алғашқы жылдар
Вулвергемптон мұрағаттық материалдары және басқа да жергілікті құжаттар Джозеф Барниді жергілікті жапон шебері Джозеф Барни Снр-дың ұлы деп көрсетеді, ал 1780–1802 жылдар аралығында «Барни мен Райтон» жапон шеберлері серіктестігінің мүшесі болды. Оның анасы – Элеонора, туған тегі Денхолм. Жапон шеберінің ұлы болғандықтан, ол біршама көркемдік білім алды және шынымен де өнер жолын жапон тауарларын безендіретін гүлдерді салудан бастады.
Лондонға оқуға
Барни 1774 жылы немесе одан бұрын Вулвергемптоннан Лондонға келді, себебі сол жылы ол Корольдік өнер қоғамынан «гүл суреті үшін күміс палитра» алды. Барни, шын мәнінде, 1774 және 1780 жылдар аралығында Зуччимен оқыды, өйткені 1777 жылы ол «Зуччи мырзаның Джон көшесіндегі Адельфидегі» Суретшілер қоғамында көрмеге қатысты. Алайда, Ұлттық биографиялық сөздікте «Италиялық сәндік суретші Антонио Зуччи (1726–1795) және Анжелика Кауффман (1741–1807) 1777 жылы Лондон мекенжайынан көрмеге шығарған» деген мәлімдемеге күмәнді қарау керек. Анжелика Кауффман Зуччимен бірге тұрмады, ол 16-шы Алтын алаңда әкесінің қамқорлығында тұрды. Барни Анжеликаны Өнер академиясының негізін қалаушы, өте танымал және табысты суретші, сондай-ақ оның ұстазының болашақ әйелі ретінде білуі керек. Оның туындылары оған үлкен әсер еткені анық, бірақ Барнидің Анжелика Кауффманның шәкірті болғанына қатысты құжаттамалық дәлелдер әзірге жоқ. Өмірі бойы Барни Корольдік академияда және Британ институтында жүзден астам өнер туындысын көрсетті. Олардың тақырыптары Барниді «Жеміс-гүл суретшісі» деп сипаттаудың жеткіліксіз екенін көрсетеді. Көрмеге қойылған жұмыстардың аз ғана бөлігі «гүлдік» туындылар болып табылады. Барнидің жазбадағы шығармаларының көп бөлігі діни, тарихи, әдеби және жанрлық суреттерді құрайды, бұл оның тарихи суретші болуға деген ұмтылысын көрсетеді. 1774 жылы күміс палитра оның алғашқы гүлдік эскиздері үшін берілсе, 1781 жылы тарихи суреттері үшін алтын палитра табысталды.
Мэтью Болтонның жұмысында: механикалық суреттер
Барни 1779 жылы шамамен Вольвергемптонға оралды, себебі 1779 жылдың тамызында ол Вольвергемптонның Сент-Джон капелласында Джейн Уистон Чемберсқа (немесе Чендлерге) үйленді. 1780 жылдың қазан айында олардың бірінші баласы дүниеге келді. Жаңа отбасын күтінбейтін қаражат табу өте қажет болды. 1779 жылдың қарашасынан кешіктірмей ол Мэтью Болтонмен (1728–1809) және оның Сохо зауытымен ынтымақтаса бастады, «механикалық суреттер» өндірісіне көмектесті. Оның міндеті – қағазға немесе кенепке механикалық түрде көшірілген түпнұсқа суреттердің бояумен аяқталуы және боялуы болды. Ол сэр Джошуа Рейнольдс, Бенджамин Уэст, Дербилік Джозеф Райт, Антонио Зукки және Анжелика Кауфманның суреттерімен жұмыс істеді.
Тәуелсіз суретші
1781 жылы Боултон механикалық суреттерді дайындауды тоқтатты, осылайша Барнидің Сохо шеберханасымен ынтымақтастығы аяқталды. 1784 жылы Барни әлі де Мидлендс аймағында болды, Сент-Петр және Сент-Полдің Рим-католик шіркеуі үшін екінші алтарьдық суреті – «Сент-Томасқа Тәңірдің көрінуі» және жазғы маусымда Бирмингемдегі Саммер-Хиллден Корольдік академияда көрмеге қатысты. 1786 мен 1793 жылдар аралығында ол Лондонда, Тоттенхэм көшесі, 29-үйде тұрды, Корольдік академияда бейнелі және тарихи суреттерін белсенді түрде көрсетті, бірақ «Лондон кітап саудасы» оны гравер және гравюра сатушы деп сипаттайды. 1788 жылы көрмеге қойылған «Дауылдағы көрініс» оның достары Бенджамин Уэст пен Анжелика Кауффман қатысқан Бойделлдің Шекспир жобасына қосылуға деген ниетін білдіруі мүмкін. Осы кезеңде Барнидің шәкірттерінің бірі Уильям Армфилд Хобдей (1771–1831) болды, ол кейіннен танымал сарай суретшісі атанды. 1793 жылдың қазан айында ол Вулвичтегі Корольдік әскери академияда Фигуралар бойынша екінші сурет салу шебері лауазымын иеленді және Гринвичке көшіп барды. Ол 1820 жылға дейін академияда қызмет етті. Фигуралар бойынша сурет салу шеберінің лауазымы Барнидің кейінгі туындыларына, олардың сезімталдығына әсер етті, бірақ олар әлі де бейнелі болды, «жеміс-гүлдер» емес. Бұл сонымен қатар оның Фрэнсис Уитли (1747–1801), Чарльз Тернер (гравер) (1774–1857), Уильям Гамильтон (суретші) (1751–1801), Томас Гогайн (1756–1812) суретшілерімен тығыз байланыста болғанын көрсетеді. Дегенмен, оның соңғы туындылары сапасы жағынан ерте туындыларынан төмен. 1796 жылы Корольдік академиядағы 1796 жылғы көрмеге сыншы пікір білдіріп, Барнидің «Атқораның ішіндегі» суретіне былай деді: «Біз осыдан да жақсы нұсқаларды көп көрдік, оған эффект пен түстің нақтылығы жетіспейді. Айтпақшы, Морланд қайда?». Жозеф Барни өнерлік амбицияларын толыққанды жүзеге асыра алмады. Бүгінде оның есімі қысқа өмір сүрген механикалық суреттермен, аз ғана «жеміс-гүлдер» туындыларымен және арзан, сезімтал түсті гравюралармен байланысты, тіпті кейбір жағдайларда ұмытылып кеткен. Оның көптеген ірі тарихи және діни суреттерінің қазіргі орны белгісіз. Бірақ олардың саны мен атаулары сол кездегі жетекші суретшілердің туындыларымен сәйкес келеді, бұл оның 18-шы ғасырдың соңы мен 19-шы ғасырдың басындағы Лондон өнер әлеміндегі маңызды тұлға болғанын көрсетеді. Барнидің Вулвергемптонда сақталған ерте алтарьдық суреттері оның замандастары тарапынан мойндалған және бағаланған жоғары көркемдік әлеуеті туралы нақты идея береді. 1832 жылдың сәуір айында Барнидің қайтыс болғаны туралы хабарлаған «Staffordshire Advertiser» газеті былай деп жазды: «13-ші күні, Станхоп Террасасы, Реджентс Парк, Лондонда, 77 жасында Джозеф Барни, эск. қайтыс болды. Ол танымал суретші және 30 жылдан астам уақыт бойы Вулвичтегі Корольдік әскери академияда сурет салу шебері болды. Оның туған жері – Вулвергемптон қаласындағы Сент-Джон шіркеуіндегі және католик шіркеуіндегі алтарьдық суреттері оның суретші ретіндегі шеберлігінің мәңгілік ескерткіштері болды».
Балалар
1. Джейн Уистон, т. 1780 ж. 2. Жозеф (1783–1851 ж. шамасында). Суретші болды және 1817 жылдан бастап Гринвичтегі әкесінің мекенжайынан көрмелерге қатысты; 1818 жылы Вестминстердегі 17, Грейт Смит көшесіне, содан кейін Саутгемптонға көшті, ол 1842 жылға дейін көрмелер өткізді. Ол сурет салу шебері, эксклюзивті түрде жеміс-гүл суретшісі болды және 1830-шы жылдардың соңында Виктория патшайымының жеміс-гүл суретшісі атанды. Джозеф Барни ұлының кейбір туындылары оның әкесіне қате атрибуцияланған болуы мүмкін. 3. Уильям Уистон, т. 1785 ж. С. У. Рейнольдстен сурет өнерін оқыды. Кейіннен суретшілік мансабынан бас тартып, әскерге қосылып, Пиреней соғысында көзге түсті. 4. Джордж (1792–1862). Әскерші және әскери инженер болды, сонымен қатар Пиреней соғысында және Батыс Индияда қызмет етті, кейіннен Австралия тарихында маңызды рөл атқарды. 5. София, т. 1793 ж. 6. Джон Эдвард (1796–1855). 7. Эллен, т. 1799 ж.