Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шеннода аңғары армиясы (ресми атауы – Шеннода аңғары округі армиясы) – 1864 жылдың жазы мен күзінде Шеннода аңғарындағы әскери науқандар кезінде генерал-лейтенант Джубал Эрлидің жекелеген әскер тобына берілген атау. Шеннода аңғары армиясы Солтүстік территориясына шабуыл жасаған соңғы Конфедерация әскері болды, ол Вашингтон қаласының шетіне жетті. 1865 жылдың 2 наурызында Вирджиния штатындағы Уэйнсборо шайқасындағы шешуші жеңілістен кейін армия таратылды.
The Army of the Valley (officially the Army of the Valley District) was the name given to the army of Lt. Gen. Jubal Early's independent command during the Shenandoah Valley Campaigns in the summer and autumn of 1864. The Army of the Valley was the last Confederate unit to invade Northern territory, reaching the outskirts of Washington, D. C. The Army became defunct after its decisive defeat at the Battle of Waynesboro, Virginia, on March 2, 1865.
Тарих
Генерал Роберт Ли, Петербургте бекініп, қарсы тұрған Федералды әскерлердің көптігін азайтуды қалаған. Ол сондай-ақ Шенноа аңғарында (оның әскері үшін маңызды жабдық пен азық-түліктің көзі) болған Одақтың соңғы жеңістеріне алаңдады. Ол екі мақсатқа да жету үшін батыл жоспар жасады. 1864 жылдың 12 маусымында Ли Джубал Эрлиге Солтүстік Вирджиния армиясының Екінші корпусына жеке басшылық етуді бұйырды, оны Доңғалақтың армиясы деп атады (Стоунволл Джексонның 1862 жылғы Доңғалақ науқаны кезінде осы әскерлердің көпшілігіне берген аты). Эрли Шенноа аңғары арқылы солтүстікке қарай жорықтап, Потомак өзенін Мэрилендке кесіп өтіп, Балтимор немесе Вашингтонға қауіп төндіруі мүмкін еді. Эрли дереу тәуелсіз әрекеттерге дайындық жасады. Петербургтен пойызбен шығып, армия Линчбург теміржол торабына Джон К. Брекинриджді күшейту және аймақтағы Федералды әскерлерге қарсы тұру үшін келді. Бірақ Дэвид Хантер Эрлидің үлкен күштеріне қарсы Одақ әскерлерін кері шегінді. Шағын шайқастарда қалған Федералды гарнизондарды оңай жеңіп, Эрли (Брекинридждің әскері енді Доңғалақтың армиясының бір бөлігі) солтүстікке, содан кейін Оңтүстік таулары арқылы аңғардан шығысқа қарай жорықтап жүрді. Мэриленд штатының Фредерик қаласының жанында Леу Уоллес Монокаси шайқасында күшті кешігуге себеп болды. 11 шілдеде Эрли Вашингтонды қорқытып, екі күннен кейін кері шегінді. Шенноаға оралғаннан кейін 24 шілдеде Доңғалақтың армиясы соңғы үлкен шайқасында, Екінші Кернстаунда Джордж Круктың VIII корпусын жеңіп, жеңіске жетті. Эрли Джон Маккоусленд басқаратын атты әскерінің көп бөлігін Пенсильвания штатының Чемберсбург қаласына шабуыл жасап, кейіннен өртеп жіберді (Хантердің Вирджиния әскери институтын өртеп жібергеніне жауап ретінде). Шілде айының соңында Эрлидің аңғардағы еркін билігіне наразы болған президент Авраам Линкольн Улисс С. Грантпен кездесіп, басқа мүмкіндіктерді талқылады. Майор-генерал Филип Шеридан жеңілген Хантердің орнына командалық міндетті алды, ол дереу отставкаға кетті. Тамыз бен қазан аралығында өткен бірқатар қатаң шайқастарда Шеридан Доңғалақтың армиясын бірнеше рет жеңіп, Эрлидің әскерін оңтүстікке қарай ығыстырды. Доңғалақтың армиясы енді қауіпті болмай қалды. Эрлидің әскері 1864-65 жылдардың қысында біріктірілген күйде болды, бірақ бұрынғы күші мен көлемінен айтарлықтай кеміп қалды. Көптеген әскерлер дезертирлік жасап, үйлеріне қайтты. Қалғандары жабдық, оқ-дәрі, киім-кешек және азық-түлік жетіспеушілігінен қиналды, бірақ әскери күштерін сақтап қалды. Бірақ 1865 жылдың 27 ақпанында Шеридан екі атты әскер дивизиясымен Винчестерден шығып, генерал-майор Джордж Армстронг Кастер басқаратын дивизиямен Уэйнсборо маңында Эрлиге шабуыл жасауға орналасты. Ұзақ соққаннан кейін, қатаң Федералдық шабуыл Эрлидің әлсіз оң жақ қанатын қиратып, оның шағын әскерін шашыратты. Генерал Эрли және бірнеше офицерлер мен әскерлер тұтқындалудан құтылып қалды, бірақ 1500-ден астам адам тұтқындалып, соғыстың аяқталуын күту үшін Форт Делавэрге жіберілді. Доңғалақтың армиясы жойылды және Ли Эрлиді қызметтен босатып, оның жаңа сарбаздарға жеткілікті сенімділік бере алмайтынынан қорқыды.
General Robert E. Lee, entrenched at Petersburg, wanted to siphon off some of the overwhelming number of Federal troops that he faced. He was also concerned with recent Union victories in the Shenandoah Valley (a vital source of supplies and food for his army). He devised a daring plan to accomplish both ends. On June 12, 1864, Lee ordered Jubal Early to take independent command of the Army of Northern Virginia's Second Corps, renaming it as the Army of the Valley (the name given to many of these same troops by Stonewall Jackson during his 1862 Valley Campaign). Early was to march north through the Shenandoah Valley, cross the Potomac River into Maryland, and possibly threaten either Baltimore or Washington. Early immediately made preparations for independent action. Departing Petersburg via train, the army arrived in the valley at the rail center of Lynchburg to reinforce John C. Breckinridge and to contest the Federals in the region. However, David Hunter withdrew his Union troops in the face of Early's larger force. Readily brushing aside the remaining small Federal garrisons in a series of minor engagements, Early (with Breckinridge's men now a part of the Army of the Valley) proceeded northward and then east from the valley across the South Mountain range. Near Frederick, Maryland, the force was delayed by a full day at the Battle of Monocacy by Lew Wallace. On July 11, Early threatened Washington before withdrawing two days later. On July 24, after returning to the Shenandoah, the Army of the Valley won its last major battle, Second Kernstown, defeating George Crook's VIII Corps. Early dispatched much of his cavalry under John McCausland to raid and subsequently burn much of Chambersburg, Pennsylvania (in apparent retaliation for Hunter's burning of the Virginia Military Institute). By the end of July, fed up with Early's free rein of the valley, President Abraham Lincoln met with Ulysses S. Grant to discuss options. Maj. Gen. Philip Sheridan was assigned to command, replacing the defeated Hunter, who promptly resigned. In a series of sharp engagements in August through October, Sheridan repeatedly defeated the Army of the Valley and drove Early's men southward. The Army of the Valley was no longer a significant threat. Early's battered force stayed together throughout the winter of 1864–65, but was a shadow of its former size and potency. Many men deserted and returned home. The remainder were low on supplies, ammunition, clothing, and food, yet maintained a military presence. However, on February 27, 1865, Sheridan departed Winchester with two cavalry divisions and moved into position to attack Early near Waynesboro with the division commanded by Major General George Armstrong Custer. After a brief stand off, a determined Federal attack rolled up Early's exposed right flank and scattered his small force. General Early and a few other officers and troops were able to avoid capture, but over 1,500 men were captured and sent to Fort Delaware to await the end of the war. The Army of the Valley ceased to exist and Lee dismissed Early from the service, fearing that he could not instill enough confidence in the new recruits required to keep the fighting going.