Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бавариядағы бұрынғы аббатхана, Германия.
Former abbey in Bavaria, Germany
Ильммюнстер аббатханасы (Kloster Ilmmünster немесе Stift Ilmmünster) – Германияның Бавариясындағы Ильммюнстерде орналасқан канондардың коллегиялық негізі (Kollegiatstift), бұрын бенедиктиндік монастырь болған. Шіркеуі қазірге дейін приход шіркеуі ретінде қолданылуда.
Ilmmünster Abbey (Kloster Ilmmünster or Stift Ilmmünster) was a collegiate foundation (Kollegiatstift) of canons, formerly a Benedictine monastery, in Ilmmünster, Bavaria, Germany. The church continues in use as a parish church.
Тарих
Бенедиктин монастыры шамамен 762 жылы Хуоси әулетінің мүшелері, ағайынды Адалберт пен Откер және олардың немере інісі Эйо (немесе Уто) Тегернзее аббаттығының еншісі ретінде құрды, бұл аббаттықты да Адалберт пен Откер негіздеген. Эйо Ильммюнстердің алғашқы аббаты болып есептеледі. Ол жаңа монастырь үшін киелі Арсацийдің қасиетті деректерін әкелді, және монастырь осы киеліге арналды. Археологиялық зерттеулер ғимараттардың үлкен болғанын көрсетеді, бірақ монастырь туралы басқа мәліметтер аз. Ол жазбаларда тіркелмеген немесе тіпті толығымен жойылған болуы мүмкін, шамамен 925 жылы Арнульф Зұлымның секуляризация кезінде. 1060 жылы маркграф Эрнст тұсында мұнда канондардың коллегиялық мекемесі (Kollegiatstift) құрылды. Егер сол кезде бұрынғы монастырь немесе монахтар қауымының іздері қалған болса, жаңа мекеме оны алмастырды. Жаңа мекеме бірнеше приходтарға қызмет етуден басқа, сонымен қатар мектеп ашты, ол үлкен даңққа ие болды. Оның шәкірттерінің арасында Хогенштауфен әулетінің соңғы патшасы Конрадин болды. Белгілі канондардың ішінде императорлық канцлер Альберт фон Марч және кардинал, Папаның өкілі Кузалық Николай бар еді. 1493 жылы Бавария герцогы Альберт V, жергілікті халықтың қарсылығына қарамастан, қасиетті Арсацийдің қасиетті деректерін, сондай-ақ Шлиерзеедегі қасиетті Сиксттің қасиетті деректерін Мюнхендегі Фрауенкирхедегі жаңа құрылған Zu Unserer Lieben Frau коллегиялық мекемесінің мәртебесін арттыру үшін көшірді. Қасиетті Арсацийдің шіркеуі қасиетті деректерінен айырылып, паломниктік орталық ретіндегі қызметін жоғалтып, приход шіркеуіне айналды. 1802 жылы Баварияның секуляризациясы кезінде қалған мүліктер сатылды, бірақ әсерлі шіркеу сақталды.
The Benedictine monastery was founded in about 762 by the brothers Adalbert and Otker, members of the Huosi, an ancient Bavarian noble family, and their nephew Eio (or Uto), as a daughter house of Tegernsee Abbey, also founded by Adalbert and Otker. Eio is reckoned as Ilmmünster's first abbot. He obtained for the new monastery the relics of Saint Arsatius, to whom the monastery was dedicated. Archaeological remains indicate that the buildings were substantial, but little is known of the monastery otherwise. It may have continued unnoted by the written record, or even been extinguished entirely, perhaps as early as about 925 in the secularisations of Arnulf the Wicked. In 1060 under Margrave Ernst a collegiate foundation (Kollegiatstift) of canons was set up here. If any trace of the earlier monastery or monastic community remained by that time, the new foundation replaced it. Besides ministering to several parishes, the new foundation ran a school, which gained a high reputation. Among its pupils was Conradin, the last of the Hohenstaufen kings. Distinguished canons included Albert von March, Imperial chancellor, and Nicholas of Cusa, cardinal and Papal legate. In 1493, Albert V, Duke of Bavaria, despite strong local opposition, transferred the canons and the relics of Saint Arsatius, as well as those of Schliersee with their relics of Saint Sixtus, to increase the standing of his newly created collegiate foundation Zu Unserer Lieben Frau at the Frauenkirche in Munich. The canons' church of Saint Arsatius, deprived of its relics, lost its function as a centre of pilgrimage, and became a parish church. Such property and assets as remained were sold off in 1802 during the secularisation of Bavaria, but the impressive church remains.