Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1931 жылғы фильм
1931 film
«Платина шаш» – 1931 жылғы американдық кодекске дейінгі романтикалық комедия фильмі. Фильмді Фрэнк Капра режиссерлік еткен, сценарийін Джо Сверлинг жазған. Басты рөлдерде Лоретта Янг, Роберт Уильямс және Жан Харлоу ойнаған. «Платина шаш» Роберт Уильямстың соңғы экрандық жұмысы болды; ол фильм 31 қазан күні көрсетілгеннен кейін үш күннен кейін перитониттен қайтыс болды. Капраның 1930 жылдардағы басқа фильмдерімен салыстырғанда бұл фильм осылай танымал болмаса да, оның абыройы жылдар өте келе артып келеді. АҚШ-та бұл фильм кейде Turner Classic Movies телеарнасында көрсетіледі.
Platinum Blonde is a 1931 American pre Code romantic comedy motion picture directed by Frank Capra, written by Jo Swerling and starring Loretta Young, Robert Williams and Jean Harlow. Platinum Blonde was Robert Williams' last screen appearance; he died of peritonitis three days after the film's October 31 release. Though not as well known as Capra's later 1930s movies, the film's reputation has grown over the years. It is occasionally aired in the United States on Turner Classic Movies.
Сюжет
"Пост" газетінің белгілі тілшісі Стюарт "Стью" Смит плейбой Майкл Шейлердің соңғы оқиғасы жайлы мақала жазуға бекітіледі – хор қызы Глория Голденнің одан бас тартуға ақша алған нике бұзу туралы сот ісі. "Daily Tribune" газетінің бәсекелес тілшісі Бинги Бейкерден өзгеше, ол Шейлерлердің адвокаты Декстер Грейсонның жазбау үшін берген 50 долларлық парасын қабылдамайды. Ол Майклдың қарындасы Энннің жалбарынына көнгендей болады, бірақ кейін редакторға сенсациялық ақпаратты жеткізіп, Шейлерлерді дүрліктіреді. Стью үйге оралып, Шейлерлердің кітапханасынан алған Конрадтың бір данасын қайтарады. Үй шаруашылығын жүргізуші Смайт оны кетіруге тырысады, бірақ Энн оны көреді. Стью Эннге Майклдың Глорияға жазған махаббат хаттарын сыйлайды, ол оларды Шейлерлерден көбірек ақша алу үшін пайдалануды жоспарлаған еді. Энн Стьюге 5000 долларлық чек ұсынады, бірақ ол одан бас тартады. Ол неге сот ісін, бірақ махаббат хаттарын жарияламағанын сұрайды. Стью бірінсісі – жаңалық, екіншісі – шантаж деп түсіндіреді. Кейін ол оған пьеса жазып жатқанын айтады. Энн қызығып, оны джентльменге айналдыра ала ма деп ойлайды. Ол оны үйдегі кешке шақырады. Олар ғашық болып, көп ұзамай қашып кетеді, Энннің жесір анасы, Стьюдің қарапайым отбасылық жағдайына немқұрайлы қараған билікшіл әйелге бұл жағдай ұнамайды. Майкл бәріне шыдамдылықпен қарайды, Стьюдың бәрі ойлағандай жаман емес екенін айтады. Той туралы сенсациялық ақпаратты бәсекелес "Daily Tribune" газеті жариялайды, бұл оның редакторы Конройды ашуландырады. Стьюдың жақын досы Галлахер одан да ашулы, ол құпия түрде оған ғашық "жас тілші" болып жұмыс істейді. Конрой Стьюді "алтын клеткадағы құс" деп қысым көрсетеді. Стью өзінің батылдығына қарамастан, енді өзінің еркімен өмір сүре алмайтынына ренжіді. Бірақ ол оны особнякқа көшіруге көндіреді және оны өзгертуді бастайды, қарсылығына қарамастан гетры сатып алады және Доусонды жеке қызметкер ретінде жұмысқа алады. Шейлерлер испан елшісіне қабылдау ұйымдастырғанда, Галлахер әлеуметтік тілшінің орнына шығып, Стьюмен әңгімелеседі. Энн күйеуінің ең жақын досы (ол еркек деп ойлаған) шын мәнінде әдемі жас әйел екенін білгенде таңғалады және Галлахерге салқын қарайды. Содан кейін Бинги Стьюға "Трибун" газетінде "Энн Шейлердің күйеуі" деген атпен мақала жазса, оған баған беретінін айтады. Стью Бингиді "Синдеррелла" деп атағанда, оны ұрып-соғады. Ертесі күні таңертең Штайлдың төбелес жайлы ақпараты газеттің бірінші бетіне шығып, Шейлер ханымды қатты қынжырлатады. Стью пьесасымен күресіп, Галлахерді және Джодан тағы бір досы Хэнкты шақырады. Олар Джомен және бірнеше бар тұрақты клиенттерімен бірге келеді, тіпті Бинги кешірім сұрау үшін келеді. Көңілді кеш басталады. Осы уақытта Стью мен Галлахер пьесаны талқылайды, оны Стьюдың некесіне негіздеуге шешім қабылдайды. Энн, миссис Шейлер және Грейсон кеш толыққан кезде оралып келеді. Стью кешті бақылаудан шығарғаны үшін кешірім сұрайды, бірақ достарын "өз үйіме" шақыра алатынына наразылық білдіреді. Энн: "Өз үйіңіз бе?" - деп сұрайды. Стью Галлахермен бірге өз пәтеріне оралады. Жолда ол үйсіз адамға қымбат гетрыларын сыйлайды. Грейсон Энн оған алимент төлейтінін айту үшін тоқтап, Стью оны ұрып-соғады (бұрын Стью Грейсонды жиырмасыншы рет қорласа, оған "мұрынға соққы" алатынын ескерткен еді). Стью Галлахерге пьесаның соңы басты кейіпкердің бай әйелінен ажырасып, өзі ешқашан түсінбеген әйелге үйленуімен аяқталуы мүмкін екенін айтады. Галлахер оны құшақтап алады.
Stewart "Stew" Smith, ace reporter for the Post, is assigned to get the story about the latest escapade of playboy Michael Schuyler, a breach of promise suit by chorus girl Gloria Golden, who has been paid to drop it. Unlike rival Daily Tribune reporter Bingy Baker, he turns down a $50 bribe from Dexter Grayson, the Schuylers' lawyer, to not write anything. He does pretend to be swayed by the pleas of Anne, Michael's sister, but then brazenly calls his editor with the scoop, appalling the Schuylers. Stew returns to the house to return a copy of Conrad he had taken from the Schuylers' library. The butler, Smythe, tries to make him leave, but Anne sees him. Stew surprises Anne by presenting her with Michael's love letters to Gloria, who had intended to use them to extort more money from the Schuylers. Anne offers Stew a $5,000 check, which he refuses. She asks why he reported the suit, but not the love notes. Stew explains that one was news, the other, blackmail. He later tells her he is writing a play. Intrigued, Anne wonders if she can turn him into a gentleman. She invites him to a party at the house. They fall in love and soon elope, horrifying Anne's widowed mother, Mrs. Schuyler, an imperious dowager who looks down on Stew's lower class background. Michael takes it in stride, telling Stew he's not as bad as everyone thinks. The wedding is scooped by the rival Daily Tribune, enraging his editor, Conroy. Even more upset is Stew's best friend Gallagher, a "sob sister" columnist secretly pining for him. Conroy taunts Stew as "a bird in a gilded cage." Despite his bravado, Stew is upset by the implication he is no longer his own man, vowing not to live on Anne's money. However, she cajoles him into moving into the mansion and starts to make him over, buying him garters (despite his objections) and hiring a valet, Dawson. When the Schuylers hold a reception for the Spanish ambassador, Gallagher substitutes for the society reporter and chats with Stew. Anne is surprised to learn that her husband's best friend (whom she had assumed was a man) is actually a lovely young woman and treats Gallagher icily. Then, Bingy tells Stew the Tribune will give him a column if he signs it "Anne Schuyler's husband." Insulted, Stew punches Bingy when he calls him Cinderella Man. The next morning, Mrs. Schuyler is aghast to find Stew's brawl has made the front page. Wrestling with his play, Stew invites Gallagher and another friend, Hank from Joe's. They arrive with Joe and several bar patrons in tow and even Bingy shows up to apologize. A raucous party ensues. Meanwhile, Stew and Gallagher ponder the play, deciding to base it on Stew's marriage. Anne, Mrs. Schuyler, and Grayson return as the party is in full swing. Stew apologizes for letting the party get out of control, but protests that he can invite friends to "my house." Anne replies, "Your house?" Stew returns with Gallagher to his own apartment. Along the way, he gives a homeless man his expensive garters. Grayson stops by to say Anne will pay him alimony, whereupon Stew punches him (earlier, Stew had warned Grayson that his twentieth insult would earn him a "sock to the nose"). Stew tells Gallagher the play could end with the protagonist divorcing his rich wife and marrying the woman whom he had always loved without ever realizing it. Overwhelmed, Gallagher hugs him.
Қабылдау және мұра
"Нью-Йорк таймс" газетінің Мордаунт Холл оны "ойын-сауықтың жеңіл жағындағы шамалы сәтті кәсіп" деп атады. Variety журналы фильмнің "көңіл көтеріп, жағымды комедия" және "үздік актерлік құрамы" бар екенін жазды, бірақ оны "әлсіз ғана қызықты" деп сипаттап, диалогтардың "оқиғадан және сюжеттен әлдеқайда жоғары" екенін мәлімдеді. Film Daily оны "күлкіге толы, комедиялық әрекеттермен қатарласатын үлкен фарс" және "бай ойын-сауық" деп атады. "Канзас-Сити Стар" газетінде бұл "көтеріңкі фарс" және "қалыпты деңгейден жоғары, көркем комедия" деп сипатталды. "Нью-Йорк Дейли Миррор" газеті оны "көрген ең көңілді әрі әзіл-қалжыңға толы комедиялардың бірі" деп мақтады. "Нью-Йорк Американ" газеті кейбір көңілсіздігін білдіріп, "Жан Харлоудың жоғары есімді болғанына қарамастан, рөлі өте шала, ал Лоретта Янгтің рөлі тіпті одан да аз. Олар фильмнің талаптарына сай екенін айту – тек қана жұбату" деп жазды. Фильмнің оң пікірлер мен жұлдызды құрамына қарамастан, ол кассада үлкен табысқа жете алмады, ел бойынша түсімдер "орташа" және "сәл көңіл көншітпейтін" делінді. Фильмнің тарихи маңызы кейінірек, Капраның және Харлоудың, сондай-ақ оның серігі Уильямс сияқты ерте қайтыс болғандардың беделі артып, айқын болды.
Mordaunt Hall of The New York Times called it "a mildly successful venture on the light side of entertainment." Variety wrote that it offered "a lot of light, pleasing comedy" and "a cast that's tops" but described it as "only innocuously spicy" and reported that the dialogue was "way above the story, far outdistancing its situations and plot." Film Daily called it "a big laugh farce filled with comedy punches" and "rich entertainment." The Kansas City Star described it as "a rousing farce" and "a sterling comedy well above par." The New York Daily Mirror lauded it as "one of the gayest, sauciest comedies you've ever seen." The New York American expressed some disappointment, writing, "For all her top billing, Jean Harlow has very little to do, and Loretta Young even less. To say they are competent to the picture's requirements is only a mild compliment." Despite the film's measure of positive reviews and star power, it wasn't much of a hit at the box office, with returns around the country reported as "just fair" and "a bit disappointing". The historical significance of the picture would only become apparent in later years as Capra's reputation grew, as did that of Harlow, who, like co star Williams, died young.