Тәуелсіз салмақ көтеру: тазалап-итеру тарихы және мәселелері
Clean and press
Күштік жаттығу: Штанганы көтеру (clean and press) – бұл екі кезеңді жаттығу. Дұрыс техниканы бағалау қиын болғандықтан, ол Олимпиадалық спорттан алынған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Салмақ жаттығулары. "Тазалау және итеру" – жүктелген штанга еденнен иыққа көтеріліп (тазалау), содан кейін жоғары итерілетін (итеру) екі кезеңді салмақ жаттығуы. Бұл көтеру 1928 жылдан 1972 жылға дейін Олимпиадалық ауыр атлетика спортының бір бөлігі болды, бірақ дұрыс техниканы бағалаудағы қиындықтарға байланысты алынып тасталды.
Weight training exerciseThe clean and press is a two part weight training exercise whereby a loaded barbell is lifted from the floor to the shoulders (the clean) and pushed overhead (the press). The lift was a component of the sport of Olympic weightlifting from 1928 to 1972, but was removed due to difficulties in judging proper technique.
Таза фаза
Таза қозғалыста, терең дем алып, арқаны бекіткеннен кейін, көтеруші барды жамбас, тізелер және содан кейін білезіктердің үштік созылуы (өте жылдам тізбекпен) арқылы жоғары секірітеді. Аяқтар барды мүмкіндігінше жоғары көтергенде, көтеруші жоғарғы арқаның трапеция бұлшықтарын ("тұмсықтарды") күшпен тартып (жиырып), терең отыру позына түсіп, қолдарын бардың айналасына бұрады, сонда шынтақтары алға созылады.
In the clean movement, after taking a big breath and setting the back, the lifter jumps the bar up through triple extension (in very quick succession) of the hips, knees and then ankles. When the legs have driven the bar as high as possible, the lifter pulls under the bar by violently shrugging (contracting) the trapezius muscles of the upper back ("traps") dropping into a deep squat position and spinning the hands around the bar so the elbows are extended in front.
Пресс фазасы
Барақты алдыңғы дельтоид бұлшықтарына орналастырғаннан кейін, көтергіш преске көшеді, баранды жоғары қарай итеріп, қолдары толық созылғанда бекітеді. Күшті серпіліс, аяқтарды бүгу, артықша кері еңкею немесе дене салмағын өзгертуге рұқсат етілмейді.
Once the bar is on the anterior deltoids, the lifter proceeds to the press, pushing the bar overhead and locking it out with completely extended arms. Jerking movements, bending of the legs, excessive backward leaning, or displacement of the feet are prohibited.
Олимпиададан шығарылу
1950 жылдары халықаралық жарыстардағы ережелерді қатаң түрде сақтамау, көтерудің баспа фазасының – иық пен қолмен тік, қатаң дене қозғалысымен орындалатын – "қайта иілу" қозғалысына ұласуына мүмкіндік берді. Бұл қозғалыс аяқ, жамбас және дене мүшелерінің ірі бұлшық еттерін пайдаланып, спортшыға салмақты көтеруде "алдау" жасауға көмектесті. Тарихшы Джон Д. Фейр былай деп жазды: "1930 жылдан бері ережелерде тік қалу және аяқтарды иіруге тыйым салу нақты көрсетілген, бірақ бұл қозғалыстарды қалай түсінуге болады және төрешілердің саяси көзқарасы маңызды рөл атқарды." 1964 жылы Олимпиадалық ауыр атлетика төрешісі Джордж У. Киркли "рұқсат етілген иілудің шегін 'шамадан тыс емес' деп анықтаған ереже, менің ойымша, әлсіз тұс, себебі 'шамадан тыс' дегенді қалай түсінуге болады дегенде келісімге келу өте қиын." Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, жағдайды Суық соғыс шиеленістері одан әрі ушықтырды: 1956 жылы АҚШ-тың Олимпиадалық ауыр атлетика құрамасының жаттықтырушысы Боб Хоффман халықаралық төрешілерді кеңестік көзқарастас және американдыққа қарсы болуда айыптап, заңды американдық көтерулерді жарамсыз деп таныды, ал кеңестік ереже бұзушылықтарға рұқсат берді. Алайда, Фейр кеңестік рөлді мойындағанмен, "жеңіл басып шығару және төрешілдіктің әлсіздігі" советтер халықаралық жарыстарға қатысудан бұрын-ақ қалыптасқан еді деп жазды. Халықаралық ауыр атлетика федерациясы бұл мәселені 1972 жылы Мюнхенде өткен Олимпиада ойындарынан кейін баспа және итеру жаттығуларын Олимпиада бағдарламасынан алып тастау арқылы шешті.
By the 1950s, lax enforcement of the rules in international competition had allowed the press phase of the lift, by rule an upright, rigid body movement performed by the shoulders and arms, to evolve into a "layback" movement that utilized the larger muscles of the legs, hips, and torso, enabling the lifter to "cheat" to lift more weight. Historian John D. Fair wrote: "The rules had been clear about maintaining a vertical position and disallowing bending of the legs since the 1930s, but much depended on how these movements were interpreted and the political dispositions of officials and juries." In 1964, Olympic weightlifting referee George W. Kirkley wrote that the "clause of the rule which defines the permitted lean back as 'not exaggerated' is in my view a weak spot, because it is virtually impossible to get any universal agreement of interpretation as to what constitutes 'exaggerated.'" After World War II, the situation was compounded by Cold War tensions: in 1956, Bob Hoffman, coach of the U. S. Olympic weightlifting team, accused international judges of pro Soviet, anti American bias, disqualifying legal American presses and allowing rule breaking Soviet ones. Fair, however, while acknowledging the Soviet role in the erosion of press form, wrote that "the twin trends of loose pressing and lax officiating were well in place" before the Soviets entered international competition. The International Weightlifting Federation resolved the situation by removing the clean and press from the Olympic weightlifting program after the 1972 games in Munich.