Кіріспе
Болдуин локомотив зауыты 1945 және 1948 жылдар аралығында 6 осьті жолаушылар пойыздарын тартуға арналған бірнеше түрлі Baldwin DR 6 модельдерін өндірді. Серияда сегіз жеке нұсқа болды, олардың барлығы шағын санда сатылды; барлық нұсқаларда барлығы 39 локомотив өндірілді. Әрбір нұсқа тек бір темір жол үшін өндірілді. Көптеген локомотивтердің модель нөмірі DR 6 4 2000 болды, дегенмен олар бір-бірінен айтарлықтай ерекшеленді; себебі Baldwin моделі тек осьтердің жалпы саны (6), жетекші осьтердің саны (4) және қуатты ғана көрсетті. Бірден-бір ерекшелік – Чикаго және Солтүстік-Батыс темір жолы үшін жасалған бір локомотив, ол бір ғана қозғалтқышқа ие болды және DR 6 2 1000 модель нөмірімен белгіленді. AAR дөңгелек конфигурациясы бойынша бұл локомотивтер тиісінше A1A A1A және A1A 3 схемаларына жатты.
Болдуиннің демонстраторлары
Бірінші шығарылған нұсқа 1945 жылы салынған DR 6 4 2000 демонстрациялық үлгісінен тұрды. Бұл үлгі, кейінгі модельдерден өзгеше, Болдуиннің Inline 8 8VO қозғалтқышын пайдаланды. Бұл локомотивтерде ерекше кабина болды, ол 1945 жылдың маусымында АҚШ армиясының тапсырысы бойынша Совет темір жолдарына "Ленд-лиз" бағдарламасы аясында жіберілген 30 Болдуин 0 6 6 0 1000/1DE C C локомотивтеріндегідей тік, агрессивті алдыңғы бөлігімен ерекшеленді. Олар Болдуиннің #2000 және #2001 локомотивтері ретінде пайда болды, #2000 қаңтарда, ал #2001 наурыз айында салынды. Иллинойс Орталық, Чикаго және Шығыс Иллинойс, Юнион Пасифик және басқа да бірнеше теміржолдарда демонстрацияланғаннан кейін, 1945 жылдың тамызында Ferrocarriles Nacionales de México (NdeM) компаниясына сатылып, #6000 және #6001 номерлері берілді. Екеуі де 1957 жылдың қыркүйегінде металл тескісіне жіберілді.
608NA қозғалтқышы бар DR-6-4-20 локомотивтері
Үш түрлі темір жол DR 6 4 2000 үлгісін 608NA 8 цилиндрлі, табиғи түрде жұмыс істейтін қозғалтқышпен тапсырыс берді, бірақ олар сыртқы түрі жағынан әртүрлі болды.
CNJ локомотивтері
Нью-Джерсидің Орталық темір жолы сол кездегі еншілес компаниясы Уортон және Норт үшін алты DRX 6 4 2000 локомотивін тапсырыс берді, олардың нөмірлері #2000–#2005 болды. Бұл локомотивтер Солтүстік Америка дизель локомотивтері үшін ерекше болды, себебі олардың екі басында да жүргізуші кабиналары болған. Алғашқы үш локомотив (#2000, #2001, #2002) кабина есіктері локомотивтің рамасымен бір деңгейде болды және апельсин түсті шатырмен келді. Ал қалған үш локомотивтің есіктері кабина еденінің деңгейінде болды және қою көк түсті шатырмен жеткізілді. CNJ темір жолында оларды "қос басты" деп атады. Кабина стилі "Babyface" деп аталды және бірнеше басқа Болдуин модельдерінде де қолданылды. Алғашқы бояу схемасы локомотивтің төменгі бөлігінде терең, бай көк түс, ал жоғарғы бөлігінде мандарин түсі болды. Көбісі 1962–1963 жылдары қызметтен шығарылды, бірақ #2004 локомотиві 1968 жылдың ортасына дейін Джерси қаласында стационарлық жылытқыш ретінде сақталды.
GM&O локомотивтері
Gulf, Mobile and Ohio Railroad 1947 жылы #280 және #281 нөмірлі екі локомотивке тапсырыс берді, #280 қаңтарда, ал #281 ақпанда салынды. Олар бір жағынан басқару кабинеті бар "бала бет" типті корпуспен жеткізілді. Көбінесе олар Сент-Луис, Миссуриден Мобиль, Алабамаға дейін Gulf Coast Rebel жедел пойыз маршрутын жұп болып жүргізді. Екеуі де 1958 жылдың қазанында қызметтен шығарылып, 1965 жылдың маусымында металлға тапсырылды.
NdeM локомотивтері
1946 жылы тамызда екі демонстрациялық үлгіні сатып алғаннан кейін, Ferrocarriles Nacionales de México компаниясы DR 6 4 2000 үлгісінен қосымша бір бірлікке тапсырыс берді. Оған жол нөмірі #6002 тағайындалды және ол демонстрациялық үлгілерге ұқсас стильде жасалған, бірақ олардың VO қозғалтқыштарының орнына екі 608NA қозғалтқышы қолданылды. 1957 жылдың қыркүйегінде бұл бірлік жойылды.
606SC қозғалтқышы бар DR-6-4-2000 локомотивтері
Олар Пенсильвания темір жолы үшін ғана шығарылды және 1948 жылы Реймонд Лоуи жасаған "акула мұрын" стиліндегі кузовпен жеткізілді, T1 бу локомотивтерінің дизельді серіктері ретінде; бұл локомотивтер де Болдуин зауытында жасалған және Лоуимен ұқсас стильде безендірілген. 18 А және 9 В бөлімдері салынды, соның нәтижесінде тоғыз үш бөлімді локомотивтік топ құрастырылды. PRR оларды BP 20 (Baldwin Passenger,) деп жіктеді. Бастапқыда олар "Бродвей Лимитед" сияқты танымал экспресс пойыздарында пайдаланылды, бірақ туындаған мәселелер оларды екінші деңгейдегі қызметке жіберді. Олар Нью-Йорк және Нью-Джерсидегі Лонг-Бранч бағытындағы қала маңындағы пойыздарда қызметін аяқтады. Шамалы саны жүк тасымалы үшін қайта жабдықталды (BF16z ретінде қайта жіктелді).
DR-6-2-1000
1948 жылы қарашада Чикаго және Солтүстік-Батыс темір жолы үшін А1А 3 дөңгелекті схемалы DR 6 2 1000 локомотиві жасалып, #5000А борты номері берілді. Ол тек бір Inline 6 606SC қозғалтқышымен жабдықталған; артқы қозғалтқыш бөлімі көбінесе аймақтық пойыздарды тартқандықтан, багаж бөлімімен ауыстырылды. 1958 жылдың қаңтарында пайдаланудан шығарылды. Осыған ұқсас локомотивтерге Чикаго, Рок-Айленд және Тынық мұхиты темір жолының EMC AB6 локомотивтері кірді.
608SC қозғалтқышы бар DR-6-4-1500 локомотивтері
Болдуин сонымен қатар "Babyface" A1A A1A бірліктерін бір 608SC қозғалтқышымен жасады. Жеті кабинасы бар локомотивтер салынды – төртеуі Нью-Йорк орталық темір жолы үшін (#3200–3203), ал үшеуі Seaboard Air Line Railroad үшін (#2700–2702). Екі кабинасыз күшейткіш те салынды, екеуі де Нью-Йорк орталық темір жолы үшін (#3210–3211). Нью-Йорк орталық бөлімшелері үлкен бірліктермен (және түрлі ALCO жолаушылар бірліктерімен) бірдей ұзын дөңгелек аралығы бар General Steel Casting Trimount доңғалақ жұбында жүрді, бұл өте жақсы жоғары жылдамдықты доңғалақ жұбы, бірақ бастапқыда GSC Commonwealth доңғалақ жұбы болған, бірақ 1948 жылдың басында қайта жабдықталды. Seaboard фрейм астында аз орын алатын, тұрақсыз Commonwealth доңғалақ жұбын таңдады. Ешқайсысы сақталған жоқ.