Кіріспе
1997 жылы Том Стоппардтың "Махаббаттың табылуы" – 1997 жылғы Том Стоппардтың британдық пьесасы. Ол ақын А.Э. Хаусманның өмірін, әсіресе жеке өмірін және колледждегі бір сыныптасына деген махаббатын көрсетеді. Пьеса Хаусманның көзқарасынан жазылған, өмірінің соңындағы естеліктерімен байланысты және көптеген классикалық сілтемелерді қамтиды. "Махаббаттың табылуы" "Evening Standard" (Ұлыбритания) және "Нью-Йорк драма сыншылары" сыйлықтарын жеңіп алды.
The Invention of Love is a 1997 British play by Tom Stoppard portraying the life of poet A. E. Housman, focusing specifically on his personal life and love for a college classmate. The play is written from the viewpoint of Housman, dealing with his memories at the end of his life, and contains many classical allusions. The Invention of Love won both the Evening Standard Award (U. K.) and the New York Drama Critics Circle Award (U. S.)
Considered by many to be Stoppard's finest play, it has been called "esoteric". In fact, to demystify the play's many historical and academic references, the New York production team provided the audiences with a 30 page booklet on the political and artistic history of the late Victorian period. Harold Bloom, a scholar of Walter Pater, contended that the character of Housman and those in his circle are fabulated for dramatic effect, and the play's difficulties are not historical but its own. This clarified, he cited it in 2003 as Stoppard's "masterpiece to date".
Көптеген адамдар бұл пьесаны Стоппардтың ең жақсы туындысы деп санайды және оны "эзотерикалық" деп сипаттайды. Шындығында, пьесадағы көптеген тарихи және ғылыми сілтемелерді түсіндіру үшін Нью-Йорк сахналық тобы көрермендерге Виктория дәуірінің соңғы кезеңінің саяси және өнер тарихы туралы 30 беттік анықтамалық берді. Уолтер Патерді зерткен ғалым Гарольд Блум Хаусманның және оның айналасындағы кейіпкерлердің драмалық эффект үшін құрастырылғанын, пьесаның қиындықтарының тарихи емес, пьесаның өзіне тән екенін айтты. Осыны нақтылап, ол 2003 жылы бұл пьесаны Стоппардтың "қазіргі кездегі шедеврі" деп атады.
The Invention of Love is a 1997 British play by Tom Stoppard portraying the life of poet A. E. Housman, focusing specifically on his personal life and love for a college classmate. The play is written from the viewpoint of Housman, dealing with his memories at the end of his life, and contains many classical allusions. The Invention of Love won both the Evening Standard Award (U. K.) and the New York Drama Critics Circle Award (U. S.)
Considered by many to be Stoppard's finest play, it has been called "esoteric". In fact, to demystify the play's many historical and academic references, the New York production team provided the audiences with a 30 page booklet on the political and artistic history of the late Victorian period. Harold Bloom, a scholar of Walter Pater, contended that the character of Housman and those in his circle are fabulated for dramatic effect, and the play's difficulties are not historical but its own. This clarified, he cited it in 2003 as Stoppard's "masterpiece to date".
Қысқаша мазмұны
Пьеса Стикс өзенінің жағасында 77 жасында қайтыс болған А. Э. Хаусманмен басталады. Өмірден кейінгі дүниеге өтетін паромға – наразы Шарон басқарып тұрған – мінуге дайын тұрған Хаусман өмірінен естеліктерді еске түсіре бастайды, Оксфорд университетіне түскеннен және классикалық әдебиеттерді оқығаннан бастап. Пьеса негізінен Хаусманның Мозес Джексонмен болған қарым-қатынасын, оған өмір бойы жауапсыз махаббат сезімімен қарағанын көрсететін қысқа сахналардан тұрады. Сондай-ақ, сахналарда Виктория дәуірінің соңғы кезеңіндегі көркемдік идеалдар мен Хаусманның көрнекті латын тілі мәтінтанушысы ретіндегі интеллектуалдық өсуі зерттеледі. Пьеса бойында ересек Хаусман кейіпкерлерге, тіпті өзінің жас кезіндегі тұлғасына да пікір білдіріп, кейде олармен сөйлеседі.
Өндіріс тарихы
Бұл спектакль 1997 жылдың 25 қыркүйегінде Лондонның Корольдік ұлттық театрындағы Cottesloe театрында тұңғыш рет көрсетілді, кейін үлкен Lyttelton театрына көшірілді, ал 1998 жылы Haymarket театрына ауыстырылды. Ескі Хаусман рөлін Джон Вуд, ал жас Хаусман рөлін Пол Рис ойнады. Режиссерлік жұмысты Ричард Эйр жүзеге асырды. Бұл қойылым 1997 жылғы "Evening Standard" сыйлығын "Ең үздік пьеса" номинациясы бойынша жеңіп алды. Пьеса АҚШ-та 2000 жылы Сан-Францискодағы Американдық консерватория театрында тұңғыш рет көрсетілді, режиссері – Кэри Перлофф. Спектакль Бродвейдегі Lyceum театрында 2001 жылдың 29 наурызында ашылып, 2001 жылдың 30 маусымында жабылды. Джек О'Брайен режиссерлік еткен қойылымда Ричард Истон ескі Хаусман рөлін, ал Роберт Шон Леонард жас Хаусман рөлін сомдады. Екі актер де 2001 жылғы Tony сыйлығын жеңіп алды, сәйкесінше "Ең үздік актер" және "Ең үздік қосымша актер" номинациялары бойынша.