Речерше шығанағы (/local/'/ɹ//i//.//s//ɚ//tʃ/ REEsərtch) – мұхиттың ойысы, оның бір бөлігі Ұлттық мұра тізіліміне енгізілген.
Recherche Bay (/local/'/ɹ//i//.//s//ɚ//tʃ/ REEsərtch) is an oceanic embayment, part of which is listed on the National Heritage Register,
Француздық зерттеу
Барлаушылар 1792 жылдың сәуірінде 26 күнге және 1793 жылдың қаңтарында 24 күнге Речерш шығанағында лагерь құрып, бақша және ғылыми обсерватория салды. Екі дебаркация да паналау іздеу және жабдықтауды толықтыру мақсатымен жасалды, алайда қолданылатын уақыттың басым бөлігі ғылыми зерттеулерге арналды. Ботаниктер Жак Лабильардиер, Клод Риш және Этьен Пьер Вентенат, бағбан-ботаник Феликс Делахаемен бірге, көк эвкалипт (Eucalyptus globulus) сияқты шамамен 5000 үлгіні жинап, тізімдеді, ол кейін Тасманияның гүлдік символына айналды. 1793 жылы экспедиция сол жердегі Тасманияның абориген халқымен достық байланыс орнатты. Речерш шығанағындағы ғылыми обсерватория Австралия топырағында жүргізілген алғашқы мақсатты ғылыми эксперименттің орны болды. Осы обсерваторияда геоғалым Элизабет Пол Эдуард де Россель геомагнетизмнің ендікке байланысты өзгеретінін дәлелдейтін бірқатар өлшеулер жүргізді.
The explorers set up a camp, made a garden and scientific observatory at Recherche Bay in April 1792 for 26 days, and again in January 1793 for 24 days. Both landings were made to seek refuge and replenish supplies although as much time as possible was dedicated to scientific research. The botanists Jacques Labillardière, Claude Riche and Étienne Pierre Ventenat, assisted by gardener botanist Félix Delahaye, collected and catalogued almost 5000 specimens including the blue gum (Eucalyptus globulus), which later became Tasmania's floral emblem. The expedition also made friendly contact with the Tasmanian Aboriginal people there in 1793. The scientific observatory at Recherche Bay was the site of the first deliberate scientific experiment on Australian soil. At this observatory, geoscientist Elisabeth Paul Edouard de Rossel conducted a series of measurements that proved geomagnetism varied with latitude.
Британдық қоныстар
Ерте қоныстанудың негізгі аймақтарынан оқшауланған, батыс желдеріне ұшыраған және еуропалық шаруашылықты дамытуға қолайсыз рельеф пен топыраққа ие болған Речерш шығанағы, Ван Димен жері британдықтармен қоныстанғаннан кейін орташа белсенділік танытты. 1829 жылы Речерш шығанағында «Кипр» бүлігі болды, онда Хобарт қаласынан Маккуори гармар жазалау орталығына тасымалданып бара жатқан сотталғандар «Кипр» бригін басып алды. Көтерілісшілер бүлікке қосылмаған офицерлерді, сарбаздарды және сотталғандарды ешқандай жабдықсыз тастап кетті. Содан кейін көтерілісшілер «Кипрді» Қытайдың Кантон қаласына жеткізіп, оны суға батырып, өзге кемеден құлап қалғандар екендерін мәлімдеді. Жолда «Кипр» шетелдіктердің кіруіне қатаң шектеулер салынған кезеңде Жапонияға барды, бұл Австралиядан барған алғашқы кеме болды. 1830 және 1840 жылдары шығанақта бес аң аулау станциясына дейін болды. Бұл шығанақ сонымен қатар D'Entrecasteaux арнасымен кемелерді жүргізетін ұшқыштар үшін де база болды. Кит аулау кемелері көбінесе жаман ауа-райынан қорғану үшін немесе киттерді сынау үшін осы жерге тоқтаған. 1846 жылы «Мария Орр», ал 1880 жылы «Офли» атты екі кит аулау кемесі дауыл кезінде осы жерде сүңгіп кетті. XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басындағы негізгі коммерциялық қызметтер – ағаш жинау (көбінесе Лепрена қалашығында) және көмір өндіру (көбінесе Катамаран қалашығында) болды. Катамаран көмір компаниясы бұрынғы барка «Джеймс Крейгті» көмір тасу кемесі ретінде пайдаланды.
Being isolated from the main areas of early settlement, exposed to westerly gales, and the terrain and soils of a nature that discouraged European agriculture, Recherche Bay saw only moderate activity following the British settlement of Van Diemen's Land. In 1829, Recherche Bay was the site of the Cyprus mutiny, in which the brig Cyprus was seized by convicts being transported from Hobart Town to Macquarie Harbour Penal Station. The mutineers marooned officers, soldiers, and convicts who did not join the mutiny, without supplies. The mutineers then sailed the Cyprus to Canton, China, where they scuttled her and claimed to be castaways from another vessel. On the way, Cyprus visited Japan during the height of the period of severe Japanese restrictions on the entry of foreigners, the first Australian ship to do so. During the 1830s and 1840s, the bay was the site of up to five bay whaling stations. it was also a base for pilots guiding ships up the D'Entrecasteaux Channel. Whaling ships often sheltered there from wild weather, or to try out whales. Two whalers, the Maria Orr, in 1846, and Offley, in 1880, were wrecked there in gales. The main commercial activities in the later 19th century and into the early 20th century were timber gathering, mostly centred on the township of Leprena and coal mining, the latter mostly based around the township of Catamaran. The Catamaran Coal Company employed the former barque James Craig as a coal hulk there.
Солтүстік-шығыс жарты аралдың резервациясы
2003 жылы D'Entrecasteaux экспедициясының орналасқан жерінің жеке меншік иелері аймақты таңдап кесуге рұқсат сұрады, бірақ бұл шараға осы жерді жойылудан қорғау мақсатындағы үлкен науқан қарсы шықты. 2006 жылдың қаңтар айында Тасмания жерін сақтау қоры (TLC) жеке меншік иелерінен осы жерді сатып алу үшін кемінде 1,3 миллион австралиялық доллар жинау жоспарларын жариялады. Дик Смит осы мақсатқа 100 000 австралиялық доллар көмектесуге уәде берді, және екі аптадан кейін жерді сатып алу және жаңару үшін 2 миллион доллардан астам жиналғаны, ал ол TLC-ге тиесілі болатыны хабарланды. Бұл аймақтың солтүстік-шығыс түбегі 2005 жылдың 7 қазанында Ұлттық мұра тізіміне қосылды.
In 2003 the private landowners of the D'Entrecasteaux expedition site sought permission to selectively log the area, which was opposed by a large scale campaign to protect the site from destruction. In January 2006 the Tasmanian Land Conservancy (TLC) announced plans to raise a minimum of A$1.3 million to purchase the site from its private owners. Dick Smith pledged A$100,000 to the cause, and two weeks later it was announced that over $2 million had been raised to purchase and rehabilitate the site, and that it would be owned by the TLC. Part of the bay, being the north east peninsula area comprising , was included in the National Heritage List on 7 October 2005.