Кіріспе

Скрипка денесі немесе корпусы, мойны, саусақ тақтасы, көпір, дыбыс тақтасы, төрт сым және түрлі жабдықтардан тұрады. Жабдықтарға аспапты келтіретін тіректер, құйрық және құйрық ішегі, тіреуқұрылғысы, сондай-ақ құйрыққа бір немесе бірнеше ұсақ келтіру тіректері және қазіргі ойнау стилінде көбінесе жамбас кіреді, ол тостағы арқылы тікелей құйрықтың үстіне немесе сол жағына бекітіледі. Жамбастардың көптеген түрлері бар: Flesch немесе Guarneri сияқты орталыққа орнатылатын түрлері, құйрықтың екі жағынан денеге бекітіледі, сондай-ақ құйрықтың сол жағындағы төменгі бөлігіне бекітілетін бүйірлік орнатылатын түрлері.

Денесі

Скрипканың корпусы жануар терісімен желімделген қабырғалардан тұратын "гирляндаға" бекітілген екі иісті тақтадан жасалған. Қабырғалар – бұл қораптың "қабырғалары" ретінде танылатын бөлік. Қабырға гирляндасы жоғарғы блок, төрт бұрыштық блок (кейде арзан, көптеп өндірілген аспаптарда кездеспейді), төменгі блок және қабырғалардың қисықтарын нығайтуға көмектесетін, сонымен қатар тақталарға қосымша желімдеу бетін қамтамасыз ететін қаптамалар деп аталатын тар жолақтарды қамтиды. Жоғарыдан немесе артқы жағынан қарағанда, корпус жоғарғы және төменгі бөліктерімен "құм сағаты" пішінін көрсетеді. Әр қабырғаның бұрыштары арасындағы екі ойыс С-қаптамасы осы пішіннің белін құрайды, бұл садаққа орын босатады. Ең жақсы ағаштар, әсіресе тақталар, көптеген жылдар бойы үлкен көлемді бөліктерде кептірілген, ал скрипка жасалғаннан кейін де кептіру процесі үздірілмей жалғаса береді. Аспаптың желімделген жерлері тері желімімен ұсталады, себебі басқа желімдерді болашақта жөндеу қажет болғанда кері қайтару қиын немесе мүмкін емес болуы мүмкін. Қажет болған жағдайда, тері желімімен жабысқан бөліктерді жылу және ылғалды пайдалану арқылы немесе жұқа пышақпен сақтықпен ажырату арқылы бөліп алуға болады. Жақсы күтім көрсе, скрипка көптеген скрипкашылар буындарынан асып кетеді, сондықтан скрипкаға күтім жасағанда мұражайлық көзқарас тану орынды.

Жоғарғы

Көбінесе жоғарғы жағы (Ұлыбританияда "қарны" немесе "үстел" деп те аталады, дыбыс тақтасы) төрттен бірін кесілген шыршыдан жасалады, ортасынан берік жабыстырылған жерінде екі дыбыс тесігі (немесе стильделген "f" әрпіне ұқсас болғандықтан "f тесіктері") C бөліктері мен төменгі бұрыштар арасында дәл орналастырылған. Дыбыс тесіктері жоғарғы жақтың иілу үлгісіне әсер етеді және қораптың дірілдегенде "тыныс алуына" мүмкіндік береді. Жоғарғы жақтың шетімен жүретін, әдетте ақ жолақты екі қара жолақпен шектелген, үш жіңішке ағаш жолағынан тұратын декоративтік инкрустация, "перфлинг" деп аталады, ол жарықтардың жиектен басталуына қарсы келеді деп есептеледі. Сондай-ақ, ол жоғарғы жақты қабырға құрылымынан тәуелсіз иілуге мүмкіндік береді деп айтылады. Кейбір скрипкалардың артқы жағында екі қатар перфлинг немесе түйін түріндегі әшекейлер орнатылған. Жоғарғы жағында салынған жалған перфлинг әдетте нашар сапалы скрипканың белгісі болып табылады. Көпірдің бас аяғының астын бойлай, жоғарғы жақтың ішіне орнатылған, тік кесілген бас тақтасы, жоғарғы жаққа қосымша масса мен беріктік береді. Кейбір арзан, көптеп өндірілген скрипкаларда бас тақтасы жоғарғы жақтан бір бөлікпен кесілген болады. Ең жақсысы, жоғарғы жақ жамбас пен қабырғаларға аздап сұйылтылған жануар терісімен жабыстырылады, бұл оларды болашақта аз зақым келтіре отырып, алып тастауға мүмкіндік береді.

Арқа және қабырғалар

Арқасы мен қабырғалары көбінесе кеспектен жасалады, әдетте "жалын" деп аталатын жолақты өрнекпен. Арқа бір бөліктен тікелей кесілген, немесе төрттен қайралған, немесе екі бөліктен қайралған болуы мүмкін. Арқаға да шұңқырлар жасалады, бірақ олардағы шұңқырлар жоғарғы бөлігіне қарағанда құрылымдық тұрғыдан аз маңызды. Кейбір ескі скрипкалардың арқасында инкрустацияның орнына жазылған немесе боялған шұңқырлар кездеседі. Арқаның "түйме" деп аталатын кішкентай жартылай шеңберлі жалғастырылысы, маңызды мойын қосылысы үшін қосымша желімдеу бетін қамтамасыз етеді және арқаның ұзындығын өлшегенде ескерілмейді. Кейде эбенос ағашынан жасалған жарты шеңбер түймештің айналасын қоршап тұрады, бұл ескі аспаптың мойнын жаңартқанда жоғалған материалды қалпына келтіру үшін немесе сондай эффект жасау үшін жасалады. Қабырғалар ыстықпен иілгеннен кейін, жоғарғы және төменгі жиектерінде басқа ағаштан жасалған тіреулермен нығайтылады, қисық пішіні сақталады. Бұл тіреулер сонымен қатар пластиналардың (жоғарғы және төменгі) және қабырға жиектері арасындағы тігістерге қосымша желімдеу бетін ұсынады.

Мойын

Мойын әдетте кленнен жасалады, оның жалыны бар текстурасы қабырғалар мен арқаның текстурасына үйлеседі. Ол әдетте эбониден жасалған саусақ тақтасын ұстайды, бірақ көбінесе қара боялған немесе бояумен қара түске боялған басқа да ағаштар қолданылады. Эбони өз қаттылығы, сыртқы түрі және тозуға жоғары төзімділігі үшін артықшылықты материал саналады. Кейбір өте ескі скрипкалар кленнен жасалған саусақ тақтасымен, үстіне эбони қабықшасы жабыстырылып жасалған. Саусақ тақтасының қапталағы бөлігінде, көбінесе "жоғарғы тіреуіш" деп аталатын, кішкентай эбони немесе азу тісінен жасалған тіреуіш орналасқан, ол ішекшелердің қақпақшаға (pegbox) бағытталғанда дұрыс орналасуын қамтамасыз етеді. Қақпақшаның соңындағы орама дененің негізгі резонансын күйге келтіру үшін қажетті массаны қамтамасыз етеді және бір қолмен (скрипка иықта тұрғанда) күйге келтіру кезінде қосымша саусақтарға ыңғайлы тіреу ұсынады. Кейбір "орамалар" классикалық спиральді бұрылыстан өзгеше, жануарлар немесе адамдардың бас бейнесін көрсетеді. Кленнен жасалған мойын ғана ішекшелердің кернеуіне бұрмаланбай қарсы тұра алмайды, сондықтан ол саусақ тақтасымен бірге ламинатталғанда ғана жеткілікті күшке ие болады. Осы себепті, егер саусақ тақтасы босап қалса, дереу ішекшелерді босату өте маңызды. Мойын мен саусақ тақтасының пішіні скрипканы ойнатудың жеңілдігіне әсер етеді. Саусақ тақталары белгілі бір көлденең қисықтыққа келтіріледі және ұзындығы бойынша шағын "іңір" немесе ойысқа ие, бұл ойыс төменгі ішекшелерде, әсіресе ішек немесе синтетикалық ішекшелер үшін көбірек байқалады. Мойын лакталмайды, бірақ жылтыратылып, мүмкін, жеңіл жабылады, бұл жағдайларды оңай және жылдам ауыстыруға мүмкіндік береді. Кейбір ескі скрипкаларда (немесе ескі көрінетін скрипкаларда) қақпақша мен мойын арасында жабыстырылған орама немесе тігіс болуы мүмкін. Көптеген түпнұсқа аспаптардың мойындары сәл көтерілген бұрышпен қайта орнатылып, шамамен бір сантиметрге ұзартылған. Мойынды жасу арқасында барокко скрипкасындағы түпнұсқа ораманы сақтап, мойынды қазіргі стандартқа сәйкес келтіруге болады.

Көпір

Көпір – нақты кесілген, әсіресе айқын тамырлы сәулелері бар, ұсақ-түйекті өрнек көрсететін, кеспе ағаштан жасалған бөлік. Көпір сымдардың тербеліс ұзындығының төменгі бекіткіш нүктесі болып табылады және сымдардың тербелісін аспап корпусына жеткізеді. Оның жоғарғы қисығы сымдарды саусақ тақтасынан қажетті биіктікте ұстап тұрады, бұл әр сымды садақпен жеке ойнауға мүмкіндік береді. Көпірдің масса таралуы мен икемділігі, механикалық дыбыс сүзгісі ретінде әрекет етеді, бұл дыбысқа маңызды әсер етеді. Скрипканы қосып баптау кезінде, көпір әдетте сымдарды кернеу салдарынан саусақ тақтасына қарай еңкейеді. Егер оны түзетілмей қалдырылса, ол бұрмалануы мүмкін. Тәжірибелі скрипкашылар көпірді түзуге және орталап қоюға қалай болатынын біледі.

Саундпост және бас бар

Дыбыс бағанасы немесе "жан бағанасы" артқы және жоғарғы тақталардың арасына, жоғары көпірдің табанының құйрыққа қарай орналасқан жеріне дәл орналасады. Ол сымдардың қысымында жоғарғы тақтаны қолдауға көмектеседі және оның орналасуына және қысқару деңгейіне байланысты аспаптың дыбысына әртүрлі әсер етеді. Аспаптың дыбысын реттеудің бір бөлігі – дыбыс бағанасын саундпост орнату құралы арқылы аспаптың бойымен және көлденең бағытта аз-аздап жылжыту. Дыбыс бағанасы желімделмегендіктен және сымдардың тартылуымен, сондай-ақ жоғарғы және артқы тақталардың арасына ықшамдатылып орналастырылғандықтан, егер барлық сымдар бірден босатылса, құлап кетуі мүмкін. Көпірдің қарсы жағында бас тақта орналасқан. Бас тақтаның пішіні мен массасы дыбысқа әсер етеді, бірақ ол бекітілген және дыбыс бағанасы сияқты реттелмейді. Ол аспаптың ішкі жағына орталық білісуге шамалы бұрышпен дәл орнатылады. Көптеген неміс аспаптарында бас тақта орнатпау, ал алдыңғы бөлігін өңдемей, оған ұқсас пішін беру әдетке айналған. Барокко дәуірінде бас тақталар әлдеқайда қысқа және жұқа болған.

Құйрық

Соңғы бөлігі ағаштан, металдан, көміртек талшығынан немесе пластиктен жасалуы мүмкін және құйрық ішегі арқылы скрипканың төменгі бөлігіне ішектерді бекітеді – қазіргі кезде көбінесе атқаққа (скрипканың жоғарғы жағына орнатылған эбен ағашынан жасалған кішкене бөлік) үстінен өтетін, мықты нейлон жіпшенің ілмегі. Атқақ тілімді тесікке, скрипканың төменгі бөлігіне орналасады. Көбінесе атқақтың материалы басқа бекіткіштермен үйлестіріледі, мысалы, эбен, палисандр немесе шаған. Көп жағдайда E ішегінде саусақтармен бұралатын кішкентай бұрандасы бар нақты реттегіш болады. Нақты реттегіштер басқа ішектерге де орнатылуы мүмкін және кейде соңғы бөлігіне енгізіледі. Нақты реттегіштер әдетте тек қаналармен реттеу қиын болатын қатты металл немесе композиттік ішектермен қолданылады; олар икемділігі жоғары және нақты реттегіштердің кернеуіндегі шамалы өзгерістерге тиісті жауап бермейтін ішек ішектермен қолданылмайды. Кейбір скрипкашылар, әсіресе бастауыштары немесе металл ішектерді жақсы көретіндер, барлық төрт ішекте де нақты реттегіштерді пайдаланады. E ішегінде немесе енгізілген нақты реттегіштерді пайдалану олардың қосымша массасының аспаптың дыбысына тигізетін әсерін азайтады.

Қылқаламдар

Қаптаманың соңында, сымдар түйіршіктің үстінен ілмек қорабына кіреді, онда олар күйдейтін ілгектерге оралады. Сымдар (әдетте жалпақ ораулы) әдетте екі шетінде де түсті "жібек" орамасымен жабдықталады, олардың мақсаты – анықтау, ілгектерге қарсы ұстау қабілетін арттыру, сондай-ақ орауларын қорғау. Ілгек сағақтары стандартты конус пішінде өңделеді, ал ілмек қорабындағы тесіктері де сол конусқа сәйкес келеді, бұл скрипкашыға ілгекті бұратын кезінде оған тиімді қысым жасау арқылы ұстау күшін арттыруға немесе азайтуға мүмкіндік береді. Әртүрлі маркадағы ілгек майы немесе ілгекке арналған қоспа ілгектердің жабысып немесе сырғанап қалуына кедергі келтіреді. Ілгектердің сырғанауын болдырмау үшін ілгек тамшылары сатылады. Ілгектер эбенос, палисандр, шаған немесе басқа да ағаштардан жасалуы мүмкін, бұл экономия үшін немесе ілгек тесіктерінің тозуын азайту үшін, яғни ілгектер үшін жұмсақ ағаш қолдану арқылы жасалады. Скрипкаға машиналық тюнерлерді орнатуға әрекеттер жасалған, бірақ олар кеңінен қабылданбады, себебі алдыңғы үлгілер ілмек қорабында өзгерістер жасауды талап етті, бұл скрипкашыларды классикалық аспаптарына орнатудан тартып, ораманың салмағын арттырды. Алғашқы үлгілерге үлкен тесіктерді және/немесе бекіткіш тақталарды, сондай-ақ қосымша тесіктерді қажет ететін үлкен тісті ілгектер және контрабасқа ұқсас күйдейтін механизмдер кірді, олардың ілмек қорабының қабырғаларына бұралған металл пластиналары бекітілген. Машина жасау технологиясындағы соңғы жетістіктер әдеттегі ағаш ілгектермен бірдей өлшемдегі, ілгекті ауыстырудан басқа ешқандай өзгеріс қажет етпейтін, ішкі тісті ілгектердің бірнеше түрін жасауға мүмкіндік берді.

Бұға

Бұғаудың ұшы мен бақаның (немесе жаңғақтың немесе өкшектің) арасындағы екі жаққа байланған жылқы шашынан жасалған лентасы бар таяқтан тұрады. Бақаның соңында бұрандалы реттегіш шашты қатайтады немесе босатады. Бақа әдетте қабықтан жасалған екі көзбен безендіріледі, олар металл сақиналармен немесе оларсыз болуы мүмкін. Шашты көмекейімен ұстап тұратын жерге, әдетте эбен және қабықтан жасалған жалпақ сырғыш жабылады. Металл құйғыш шаштың таралып жатқан бөлігін және қабық сырғышты орнында ұстайды. Бақаның алдында теріден жасалған тұтқа немесе саусақ жастығы таяқты қорғайды және скрипкашының қолына ыңғайлы ұстауға мүмкіндік береді. Терінің алдында орама да сондай мақсатты қамтамасыз етеді, сонымен қатар бұғаудың тепе-теңдігіне де әсер етеді. Орама сым, жібек немесе кит сүйегінен жасалуы мүмкін (қазір сары және қара пластмасса жолақтарымен еліктеліп жасалады). Кейбір студенттік бұғаулар, әсіресе қатты шыны талшықтан жасалғандары, тұтқа мен орама үшін пластик қаптаманы қолданады. Таяқ дәстүрлі түрде бразилия ағашының өзегі – пернамбукодан жасалған, бірақ оның бастапқы орнында шамадан тыс жиналуы және жойылу қаупіне байланысты, темір ағаш немесе графит сияқты басқа ағаштар мен материалдар жиі қолданылады. Кейбір студенттік бұғаулар шыны талшықтан жасалады. Соңғы жаңалықтар көміртек талшығын қолөнердің барлық деңгейлерінде таяқ үшін материал ретінде пайдалануға мүмкіндік берді. Бұғаудың шашы дәстүрлі түрде ақ айғырдың құйрығынан алынады, бірақ кейбір арзан бұғауларда синтетикалық талшықтар қолданылады. Шашты уақыт-уақытпен тоқумен сүрту қажет, сонда ол ішектерді ұстап, оларды дірілдетеді; жаңа немесе тоқусыз бұғау шашы жай ғана сырғанады және ешқандай дыбыс шығармайды. Шаш лентасы сынғаннан немесе бұғау жәндіктерінен зақымданғаннан, немесе скрипкашы шаш "ұстау қабілетін жоғалтқан" деп сезгенде, шаш үнемі ауыстырылады.

Таспалар

Скрипканың төрт сыры бар, олар әдетте G, D, A және E дыбыстарына келтіріледі. Сымдар негізге бекітілген құйрықтан, ағаш көпірден өтеді, аспаптың мойнына қарай жалғасады, саусақ тақтасына параллель жүреді және скрипканың ең жоғарғы бөлігінде орналасқан тіректерге қосылады. Көпір сымдарды орнында ұстауға көмектеседі, ал тіректер тербеліс тудыру үшін қажетті кернеуді сақтайды. Алғашқыда сымдар қойдың ішегінен ("catgut" деп аталады), созылып, кептіріліп, бұралып жасалған. Көпшілік пікірге қарамастан, скрипка сымдары ешқашан мысықтың ішегінен жасалмаған. Ішек сымдар қазіргі заманғы және "тарихи" музыкада қолданылады, бірақ соңғы жылдары "барокко" стиліндегі дәл орындаушылар оларды кейінгі кезеңдегі музыканы немесе барокко музыкасын "заманауи" стильде ойнағандарға қарағанда жиі пайдаланады. Ішек сымдарын арнайы сым жасаушылар, сондай-ақ ірі сым өндіруші компаниялар шығарады. 19-шы ғасырда (әлі кең таралмаған болса да) төмен дыбысты ішек сымдары үшін металл орамалар ойлап табылды. Орамалы сымдар төмен кернеудегі жұқа сымның әлсіз дыбысынан сақтануға көмектеседі. Жақсы тартылған ауыр ішек сымдар ойнауға қолайсыз және тіректерге орналастыру қиын. Көптеген музыканттар ішек сымдарын дұрыс күйде ұстау қиын дейді. Шындығында, тәжірибелілер үшін қарапайым ішек сымдары күйлеу тұрғысынан өте тұрақты. Орамалы ішек сымдары тұрақсыз, себебі орама мен өзектің ылғал мен температураға әртүрлі реакциясы болады, сондай-ақ сымдардың өзара әсерінен. Кейбір музыканттар ішек сымдарының қызмет ету мерзімін ұзарту және ылғалға сезімталдығын азайту арқылы күйлеу тұрақтылығын жақсарту үшін зәйтүн майын қолданады. Ішек сымдар бұзылғанға немесе тым тозғанға дейін дыбыс сапасын жақсы сақтайды. Қазіргі заманғы сымдар көбінесе әртүрлі металдармен оралған жіңішке сымдардан бұралған синтетикалық өзектен немесе қатты немесе оралған болат өзектен жасалады. Тығыздығы төмен өзегі бар (мысалы, ішек немесе синтетикалық талшық) сымдар ойнауға жеңіл болуы үшін жіңішке болады, сонымен бірге қажетті дыбыс биіктігін тиісті кернеуде шығарады. Болат сымдардың оралуы олардың икемділігіне және беттік қасиеттеріне, сондай-ақ массасына әсер етеді. Сымдар бірнеше қабатпен оралуы мүмкін, бұл тербелістердің өшуін бақылауға және сымның "жылы" немесе "жарықтығын" оның үндеулерінің күшін өзгерту арқылы әсер етуге мүмкіндік береді. Өзегі синтетикалық жіптер, қатты металл немесе тоқылған немесе бұралған болат жіптер болуы мүмкін. Жоғары E сымы әдетте қатты болаттан жасалады, немесе "сыбызғылауды" болдырмау үшін алюминиймен оралған. Алтын жалатылуы болаттың коррозиясын кешіктіреді және сыбызғылауды азайтуы мүмкін. Дәнді болаттан жасалған сымның дыбысы сәл өзгеше. Синтетикалық өзекті сымдар, олардың ең танымал түрі - Перлон (жіптелген нейлонның саудалық атауы), ішек сымдарының дыбыстық қасиеттерінің бір бөлігін ұзақ қызмет ету мерзімімен және күйлеу тұрақтылығымен біріктіреді. Олар ішек сымдарына қарағанда ылғалдылықтың өзгеруіне де аз сезімтал, ал барлық металл сымдарға қарағанда температураның өзгеруіне де сезімтал емес. Қатты металл сымдар жаңадан ауыстырылғанда қатты болады және тез күйден шығады. Кейбір ішек сымдары әлі де құйрықтың тесігіне бекіту үшін түйін қолданады, бірақ қазіргі заманғы сымдардың көпшілігі "допты" - көбінесе қоладан жасалған кішкентай шарды пайдаланады. Е-сымы жиі ерекшеленеді, ол доп немесе иілгіш болуы мүмкін, өйткені ең кішкентай E-сымы тонгерлері сымның құйрығын бір кішкентай ілгекте ұстайды. Әр түрлі сым түрлерінің бағасы күрт өзгереді; ішек және ішек өзекті сымдар әдетте ең қымбат, содан кейін жетекші синтетикалық өзекті брендтер және ең төменгі баға диапазонында студенттік болат сымдар. Табиғи ішек сымдары (металл орамалары жоқ) өте арзан, әсіресе E және A сымдары үшін. Сымдардың қызмет ету мерзімі (барлық түрлері) өте өзгермелі және ойнау стиліне, тердің химиясына және оның сым материалымен өзара әрекеттесуіне, тырнақтардың болуына, ойнау жиілігіне және т.б. әсер етеді. Кейбір музыканттар белгілі бір маркадағы сымдармен немесе белгілі бір маркадағы сымдардың біреуімен қиындыққа ұшырайды, бірақ басқаларымен емес. Сымдардың дыбыс сипаттамасын әртүрлі сым түрлерін таңдау арқылы айтарлықтай өзгертуге болады. Скрипканың дыбыс сапасының ең байқалатын бөлінуі - болат, жасанды ішек ("перлон" өзегі және т.б.), оралған ішек және қарапайым ішек. Оралған ішек сымдарының дыбысы жұмсақ, сондай-ақ көптеген жасанды сымдардың дыбысы, бірақ басқа жасанды өзекті сымдар "жарық" болуы үшін арнайы жасалған. Болат және қарапайым ішек сымдары екеуі де жарық (көптеген үндеулермен), бірақ әртүрлі жолдармен: айырмашылықты байқауға болады, бірақ екеуі де оралған жұмсақ өзекті және оралған ішек сымдарынан әдетте жарықтап шығады. Музыканың белгілі бір стильдері белгілі бір сымдармен ойналады, бірақ бұл тұрғыда қатаң ереже жоқ, өйткені әр музыкант өзінің дыбысын іздейді. (Каунтр фиддлинг көбінесе болат немесе толық металл сымдармен ойналады; оркестрлік және солистік музыка көбінесе оралған (ішек немесе жасанды) және болат E сымымен ойналады; барокко немесе ерте музыка қарапайым ішек сымдарымен романтикалық шығармаларға қарағанда жиі ойналады.) Кейбір скрипкашылар сымдардың соңында, көпірге тірелетін кішкентай резеңке түтікшелерді немесе шайбаларды қолданады, бұл көпірді қорғауға және дыбысты өшіруге көмектеседі.

Акустика

Көптен бері белгілі болғандай, скрипканың пішіні, қалыңдығы және физикалық қасиеттері оның дыбысын анықтайды. Скрипканың дыбысы мен тембрі оның алдыңғы және артқы тақталарының акустикалық қалай қозғалысын көрсетеді, бұл неміс физигі Эрнст Хладни анықтаған қозғалыс түрлері немесе схемалары арқылы анықталады. Тақталарға шашылған құм немесе жылтырмен жасалған түйіндердің (қозғалыс жоқ жерлердің) үлгілері, тақталар белгілі бір жиіліктерде дірілдеген кезде пайда болады және "Хладни үлгілері" деп аталады. Аспап жасаушылар кейде аспапты жинамас бұрын өз жұмыстарын тексеру үшін осы үлгілерді пайдаланады. Ғылыми түсіндірмеде ағаш қасиеттерінің түйіндердің қайда пайда болатынын, алдыңғы және артқы тақталардың ұштарымен немесе диагональды қарама-қарсы нүктелерімен бірге қозғалатынын немесе әртүрлі аралас режимдерде қозғалатынын қалай анықтайтыны талқыланады. Сондықтан әлемдегі ең қымбат скрипка – Страдивари скрипкасы. Страдиваридің аспап жасау шеберлігі айқын жақсарады, сондай-ақ оның таңдайтын ағашы да. Ол аспаптарына жарқыраған қызыл және алтын лак жағады. Тағы бір маңызды жайт – алдыңғы тақтаның иілу бұрышының өзгеруі, яғни аспаптың икемділігі азайды, тақтаға қарсылық күші артты, соның арқасында музыкант осы берік ядромен терең дыбыстарды ойнай алды.

Өлшемі

Скрипканы үйренуші балалар көбінесе "бөлшек өлшемдегі" скрипкаларды пайдаланады: 3/4, 1/2, 1/4, 1/8, 1/10, 1/16, кейде тіпті 1/32 өлшемдегі аспаптар қолданылады. Бұл сандар нақты сандық өлшемдерді көрсетпейді, яғни "1/2 өлшемді" скрипка толық өлшемді скрипканың жартысы емес. "Толық өлшемді" немесе 4/4 скрипканың корпусының ұзындығы (мойны есептелмейді) (немесе 17 ғасырдың кейбір үлгілерінде одан да кішірек) болады. 3/4 скрипка – , ал 1/2 өлшемі – . Сирек жағдайларда 7/8 деп аталатын өлшемге кездесесіз, ол шамамен , кейде "әйелдер скрипкасы" деп атайды. Виоланың өлшемі бөлшектелген өлшемдер емес, корпусының ұзындығы арқылы белгіленеді. "Толық өлшемді" виоланың орташа ұзындығы , бірақ ол дейін жете алады. Мұндай өте ұзын аспаптарды әзілде "подбородок виолончель" (chin cello) деп атайды. Кейде скрипканы виоланың ішегімен тартып, виола ретінде пайдалануға болады.