Мүлікті бөлісудің түрлері: тең бөлу, еңбек сіңіргеніне қарай бөлу, жасы бойынша бөлу. Ежелгі кезеңдердегі және заманауи құқықтық жүйелердегі мұрагерлік.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бөлулі мұра, кейде бөлістік мұра деп те аталады, мұрагерлер арасында мүлікті үлестіру жүйесі. Бұл, әсіресе, феодалдық қоғамда кең таралған және мұраның барлық немесе көп бөлігін үлкен ұлына беруді талап ететін тұңғыштыққа, сондай-ақ мұрагерлікті келесі үлкен еркекке беруді талап ететін агнатикалық ақсақалдыққа қарама-қарсы келеді. Бөлулі мұрагерлік жүйелері ортақ құқық және Наполеон кодексіне негізделген құқықтық жүйелерде жиі кездеседі. Соңғы жағдайда, мүлікті бөлудің белгілі бір схемасы болуы мүмкін, мысалы, заңды балаларға тең үлес беру. Бөлулі мұрагерлік ежелгі кельт және герман тайпалық қоғамдарында кең таралған, соңғысына мысал ретінде саликтік мұраны келтіруге болады. Тарихи тұрғыдан алғанда, бөлінбейтін мұра монархиямен және жер иеліктерінің біртұтас сақталуымен байланысты. Орта ғасырларда, Меровингтер әулеті, Каролингтер империясы және Киев Русі сияқты бөлулі мұрагерлік жүйелері патшалықтарды княздықтарға бөлуге әкеп соқты, және олардың күшінің біртіндеп төмендеуіне себеп болды деп саналады. Бөлулі мұрагерлік 18 ғасырда Жаңа Англияда қабылданған жалпыға қабылданған мұрагерлік нысаны болды. Оңтүстік колониялар мұрагерлік болмаған жағдайда еркектерге тұңғыштық жүйесін қабылдады, ал солтүстік колониялар мұрагерлік болмаған жағдайда бөлулі мұрагерлік жүйесін қабылдады, онда үлкен ұл мүліктің екі есе көбін алатын болды. Іс жүзінде, мультигенутураны қабылдаған колониялардағы мұрагерлікке деген ынта демографиялық жағдайлардың әртүрлі мұрагерлік жүйелері бар колониялардағы айырмашылықтарын азайтты.
Partible inheritance, sometimes also called partitive, is a system of inheritance in which property is apportioned among heirs. It contrasts in particular with primogeniture, which was common in feudal society and requires that the whole or most of the inheritance passes to the eldest son, and with agnatic seniority, which requires the succession to pass to next senior male. Partible inheritance systems are common ones to be found in legal systems based on both common law and the Napoleonic Code. In the latter case, there may be a further requirement implying division according to a scheme, such as equal shares for legitimate children. Partible inheritance has been common in ancient Celtic and Germanic tribal societies, an example of the latter pattern is the so called Salic patrimony. Historically speaking, non partible inheritance has been associated with monarchies and the wish for landed estates to be kept together as units. In the Middle Ages, the partible inheritance systems, for example, of the Merovingian dynasty, the Carolingian Empire and the Kievan Rus had the effect of dividing kingdoms into princely states, and are often thought to be responsible for their gradual decline in power. Partible inheritance was the generally accepted form of inheritance adopted in New England in the 18th century. The southern colonies adopted a system of male primogeniture in cases of intestacy, and the northern colonies adopted a system of partible inheritance in cases of intestacy, with the eldest son receiving a double portion of the estate. In practice, a strong bequest motive in the colonies adopting multigeniture reduced the variability in demographic experiences across colonies with different inheritance systems.