Жюль Стайн: Американдық-ағылшын сазгер және композитор

Кіріспе

Ағылшын-американдық ән жазушы
Ағылшын-американдық Бродвей композиторы

Джуль Стайн (/'dʒ//u://l//i/ JOOlee; ағылшын-американдық ән жазушы және композитор, Бродвей мюзиклдерінің көптеген сериясымен, оның ішінде бірнеше атақты, жиі қайта қойылатын және сәтті фильмдерге айналған туындыларымен кеңінен танымал: Gypsy, Gentlemen Prefer Blondes және Funny Girl.

Ерте өмір

Стайн Лондон қаласында еврей отбасында дүниеге келді. Отбасы Ұлыбританиядан кетпес бұрын, ол танымал әншілердің үлгісін келтіріп, сахнада өнер көрсетті, соның ішінде Гарри Лаудер да оның өнерін тамашалап, фортепиано ойнауға кеңес берді. Сегіз жасында ол отбасымен Чикагоға көшіп келді, онда фортепиано сабақтарын бастады. Ол өте дарынды екенін көрсетті және он жасқа толғанға дейін Чикаго, Сент-Луис және Детройт симфониялық оркестрлерімен бірге өнер көрсетті.

Мансап

Стайн Чикаго музыкалық колледжіне түспей тұрып, ол кейіннен сәтті кинопродюсер болған Майк Тоддтың назарын аударды, ол оған өзі құратын музыкалық қойылым үшін ән жазуды тапсырды. Бұл Стайннің карьерасында жазылған 1500-нен астам әннің алғашқысы болды. Оның алғашқы хиті "Sunday" 1926 жылы жарық көрді. 1929 жылы Стайн Бен Поллак тобында ойнады. Стайн 20th Century Fox студиясында ән жаттықтырушысы болды, бірақ Даррил Ф. Занук оны жұмыстан шығарды, себебі ән жаттықтыру "сүс-құт, ал біз осындай сәнділіктерді қысқартудамыз". Занук оған ән жазуға кеңес берді, өйткені "ол мәңгілікке арналған". Стайн жеке би тобын құрды, ол оны Голливудта танымал етті, онда оны Фрэнк Синатра қолдады және лирик Сэмми Кэнмен серіктестікке кірісті. Олар Кэнмен бірге фильмдер үшін көптеген әндер жазды, соның ішінде "It's Been a Long, Long Time" (1945 жылы Гарри Джеймс және оның оркестрі үшін үш апта бойы №1 болған), "Five Minutes More" және "Three Coins in the Fountain" (1954) фильміне арналған Оскарлық атау әні. Оның он әні Оскарға ұсынылған, олардың көпшілігі Кэнмен бірлесіп жазылған, соның ішінде "I've Heard That Song Before" (1943 жылы Гарри Джеймс және оның оркестрі үшін 13 апта бойы №1 болған), "I'll Walk Alone", "It's Magic" (1948 жылы Дорис Дей үшін №2 хит болған) және "I Fall In Love Too Easily". Ол Лео Робинмен бірге 1955 жылы "My Sister Eileen" музыкалық фильмінің музыкасын жазды. 1947 жылы Стайн Бродвей мюзикліне алғашқы музыкалық қойылымды жазды, ол "High Button Shoes" деп аталды, Кэнмен бірлесіп, ал келесі онжылдықтарда көптеген Бродвей шоуларына музыка жазды, ең танымалдары – "Gentlemen Prefer Blondes", "Peter Pan" (қосымша музыка), "Bells Are Ringing", "Gypsy", "Do Re Mi", "Funny Girl", "Lorelei", "Sugar" (кейбірлер оны ыстық деп санайтын фильмнің сюжетіне негізделген, бірақ толығымен жаңа музыкамен) және Тони сыйлығын жеңіп алған "Hallelujah, Baby!". Стайн 1960 жылдың 19 маусымында ашылған, бірақ ұзаққа соқпаған тақырыптық ойын-сауық паркі "Freedomland U. S. A." үшін түпнұсқа музыка жазды. Оның серіктестерінің арасында Сэмми Кэн, Лео Робин, Бетти Комден және Адольф Грин, Стивен Сондхайм, Боб Хиллиард және Боб Меррилл болды. Ол Фил Сильверс, Кэрол Ченнинг, Мэри Мартин, Джуди Холлидей, Этель Мерман және өрбудегі Барбра Стрейзанд сияқты көптеген жұлдыздар үшін карьералық өрбуге мүмкіндік берген Бродвей қойылымдарының музыкасын жазды. 1978 жылы ол британдық теледидардағы "This Is Your Life" бағдарламасының кейіпкері болды, ол Нью-Йорктегі Таймс-скверде Эмон Эндрюс тарапынан күтпеген сыйлыққа ие болды. Стайн 88 жасында Нью-Йорк қаласында жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды. Оның архиві, оның ішінде түпнұсқа қолмен жазылған шығармалар, хаттар және өндіріс материалдары Гарри Рэнсом орталығында сақталады.

Before Styne attended Chicago Musical College, he had already attracted the attention of another teenager, Mike Todd, later a successful film producer, who commissioned him to write a song for a musical act that he was creating. It was the first of over 1,500 published songs Styne composed in his career. His first hit, "Sunday", was written in 1926. In 1929, Styne was playing with the Ben Pollack band. Styne was a vocal coach for 20th Century Fox until Darryl F. Zanuck fired him because vocal coaching was "a luxury, and we're cutting out those luxuries." Zanuck told him he should write songs because "that's forever." Styne established his own dance band, which got him noticed in Hollywood, where he was championed by Frank Sinatra and began a collaboration with lyricist Sammy Cahn. He and Cahn wrote many songs for the movies, including "It's Been a Long, Long Time" (No. 1 for three weeks for Harry James and His Orchestra in 1945), "Five Minutes More", and the Oscar winning title song for Three Coins in the Fountain (1954). Ten of his songs were Oscar nominated, many of them written with Cahn, including "I've Heard That Song Before" (No. 1 for 13 weeks for Harry James and His Orchestra in 1943), "I'll Walk Alone", "It's Magic" (a No. 2 hit for Doris Day in 1948), and "I Fall In Love Too Easily". He collaborated with Leo Robin on the score for the 1955 musical film My Sister Eileen. In 1947, Styne wrote his first score for a Broadway musical, High Button Shoes, with Cahn, and over the next several decades wrote the scores for many Broadway shows, most notably Gentlemen Prefer Blondes, Peter Pan (additional music), Bells Are Ringing, Gypsy, Do Re Mi, Funny Girl, Lorelei, Sugar (with a story based on the movie Some Like It Hot, but all new music), and the Tony winning Hallelujah, Baby!. Styne wrote original music for the short lived themed amusement park Freedomland U. S. A. that opened on June 19, 1960. His collaborators included Sammy Cahn, Leo Robin, Betty Comden and Adolph Green, Stephen Sondheim, Bob Hilliard, and Bob Merrill. He wrote career altering Broadway scores for a wide variety of major stars, including Phil Silvers, Carol Channing, Mary Martin, Judy Holliday, Ethel Merman, and an up and coming Barbra Streisand. He was the subject of This Is Your Life for British television in 1978 when he was surprised by Eamonn Andrews in New York's Time Square. Styne died of heart failure in New York City at the age of 88. His archiveincluding original hand written compositions, letters, and production materialsis housed at the Harry Ransom Center.

Марапаттар

Стайн 1972 жылы Әнші-күйшілердің Даңқ залына, 1981 жылы Америка театрларының Даңқ залына сайланды. Ол сондай-ақ 1990 жылы «Драмалық үстел» арнайы сыйлығының және Кеннеди орталығының құрметті наградасының иегері болды. Бұған қоса, Стайн 1955 жылы «Үш монета фонтанда» әні үшін «Оскар» сыйлығын «Ең жақсы музыка, түпнұсқа ән» номинациясы бойынша жеңіп алды, ал «Халлелуя, сәби!» 1968 жылы «Ең жақсы түпнұсқа музыка» үшін «Тони» сыйлығын жеңіп алды.