Фридрих Лёве: Американдық композитор және Бродвей жұлдызы

Кіріспе

Американдық композитор (1901–1988)

Фредерик Лоуэ (Frederick Loewe, бастапқыда неміс тілінде Friedrich (Fritz) Löwe; 10 маусым 1901 – 14 ақпан 1988) – американдық композитор. Ол лирик Алан Джей Лернермен бірлесіп, «Бригадун», «Paint Your Wagon», «My Fair Lady» және «Камелот» сияқты бірқатар Бродвей мюзиклдерін жасады, олардың барлығы фильмдерге түсірілді. Сонымен қатар, ол 1958 жылғы «Гиги» мюзикл фильмін жазды, ол алғаш рет 1973 жылы сахнаға қойылды.

Өмірбаян

Лоуэ Германияның Берлин қаласында (Шарлоттенбург) дүниеге келді. Оның ата-анасы – веналық Эдмүнд пен Роза Лоуэ. Әкесі – Еуропа бойынша, Солтүстік және Оңтүстік Америкада гастрольдеп жүрген танымал еврей опереттасының жұлдызы болған. Ол 1906 жылы Берлинде қойылған «Шатты жесір» операсында граф Данило рөлін орындаған. Лоуэ Берлинде өсті және 5 жасынан 13 жасқа дейін пруссиялық кадет мектебінде білім алды. Кішкентай кезінен-ақ Лоуэ пианинода ойнауды құлақтан үйреніп, әкесіне репетиция жасауға көмектесті, ал 7 жасында ән жаза бастады. Кейін ол Берлиндегі Стерн консерваториясына түсті, виртуоз Клаудио Арраудан бір жыл қалып қойды және Ферруччо Бузони мен Эжен д’Альберттен сабақ алды. Ол мектептің Hollander Medal медалімен марапатталды және Германияда концерттік пианист ретінде өнер көрсетті. 13 жасында ол Берлин филармониясымен бірге өнер көрген ең жас пианино солисі болды. 1924 жылы оның әкесі Нью-Йорк қаласында өнер көрсету туралы ұсыныс алды, Лоуэ онымен бірге саяхаттап, Бродвей үшін шығарма жазуға бекінді. Бұл қиынға соқты, сондықтан ол басқа да жұмыстар істеді, соның ішінде мал өріп-бағу, алтын іздеу және кәсіби бокспен айналысты. Ақырында ол Йорквиллдегі неміс клубтарында пианинода ойнап, үнсіз фильмдерге аккомпанемент ретінде кинотеатрларда жұмыс істеді. 1931 жылы ол Эрнестин Зерлинге үйленді. Балалары болмағандықтан, 1957 жылы олар ажырасты. Лоуэ театр өнерпаздары, продюсерлер, менеджерлер мен режиссерлер жиналатын Lambs Club клубына жиі бара бастады. Ол мансабы дамығанға дейін Lambs клубының өзіне көмектескенін айтты және «Бригадун» операсының авторлық гонорарының бір бөлігін Lambs Foundation қорына сыйлады. Ол 1942 жылы Алан Джей Лернермен танысты. Олардың алғашқы бірлескен жұмысы – Барри Коннордың «Пэтси» комедиясының музыкалық нұсқасы, «Жұмыс кешінің өмірі» деп аталды, ол Детройт қаласындағы театрлар үшін қойылды. Бұл қойылым тоғыз апта бойы сахнада тұрды және дуэтті Артур Пирсонмен бірлесіп «What's Up?» операсын жасауға ынталандырды, ол 1943 жылы Бродвейде ашылды. Олардың алғашқы табысы «Бригадун» болды, бұл романтикалық фантазия Шотландияның мистикалық ауылында өрбітіп, Роберт Льюис қойған, ал хореографиясын Агнес де Милль жасаған. Осы операдан «Almost Like Being in Love» және «The Heather on the Hill» әндері шықты, олар классикаға айналды. 1951 жылы одан кейін «Алтын асығу» оқиғасы бойынша «Вагонды боя» операсы қойылды, бірақ ол сәтті болмады. Playbill журналының мәліметінше, «Бұл қойылым үш жарым миллион долларлық бұрын-соңды болмаған алдын ала сатылымды қамтамасыз етті, бұл ішінара Ричард Бертон мен Джули Эндрюстің қатысуымен Эд Салливан шоуында көрсетілген алдын ала көрсетілімнің арқасында болды». «Камелот» операсы 873 рет сахнада қойылды. Содан кейін Лоуэ 1960 жылы Калифорния штатының Палм-Спрингс қаласында үй сатып алып, зейнеткерлікке шықты. Ол көп жыл бойы ештеңе жазбады, содан кейін Лернер 1973 жылы сахналық қойылым үшін «Gigi» фильмінің музыкасын қосымша әндермен толықтыруды ұсынғанға дейін. Бұл оған екінші Тони сыйлығын, бұл жолы ең жақсы түпнұсқа музыкасы үшін жеңіп алды. Бұл фильм сыншылар тарапынан жақсы қабылдалмады, бірақ саундтрек және фильмнің өзі CD және DVD форматтарында сатылады. Лоуэ мен Лернер 1974 жылы «Үздік ән» және «Үздік бейімделген немесе түпнұсқа музыкасы» номинациялары бойынша «Оскар» сыйлығына ұсынылды (Анжела Морли мен Дуглас Гэмлимен бірге). Лоуэ 1972 жылы Әнші-жазушылар даңқы залына енгізілді. Жеті жыл өткен соң, 1979 жылы ол Америка театр даңқы залына енгізілді. Лоуэ 86 жасқа толғанға дейін Палм-Спрингсте тұрды. Джон Ф. Моррис, суретші және ұзақ жылдан бергі досы, оның өлімінің себебі жүрек тоқтауы болғанын хабарлады. 1995 жылы оған Палм-Спрингс жұлдыздар аллеясында Алтын пальма жұлдызы орнатылды. Ол Калифорния штатының Кафедральді қаласындағы Desert Memorial Park зиратына жерленді.

Loewe was born in Berlin (Charlottenburg), Germany, to Viennese parents Edmund and Rosa Loewe. His father was a noted Jewish operetta star who performed throughout Europe and in North and South America; he starred as Count Danilo in the 1906 Berlin production of The Merry Widow. Loewe grew up in Berlin and attended a Prussian cadet school from the age of five until he was thirteen. At an early age Loewe learned to play piano by ear and helped his father rehearse, and he began composing songs at age seven. He eventually attended the Stern Conservatory in Berlin, one year behind virtuoso Claudio Arrau, and studied with Ferruccio Busoni and Eugene d'Albert. He won the coveted Hollander Medal awarded by the school and gave performances as a concert pianist while still in Germany. At 13, he was the youngest piano soloist ever to appear with the Berlin Philharmonic. In 1924, his father received an offer to appear in New York City, and Loewe traveled there with him, determined to write for Broadway. This proved to be difficult, and he took other odd jobs, including cattle punching, gold mining and prize fighting. He eventually found work playing piano in German clubs in Yorkville and in movie theaters as the accompanist for silent films. In 1931, he married Ernestine Zerline. Childless, they divorced in 1957. Loewe began to visit the Lambs Club, a hangout for theater performers, producers, managers and directors. He credited The Lambs for keeping him working until his career expanded, and left a share of his royalties of Brigadoon to The Lambs Foundation. He met Alan Jay Lerner there in 1942. Their first collaboration was a musical adaptation of Barry Connor's farce The Patsy, called Life of the Party, for a Detroit stock company. It enjoyed a nine week run and encouraged the duo to join forces with Arthur Pierson for What's Up?, which opened on Broadway in 1943. Their first hit was Brigadoon, a romantic fantasy set in a mystical Scottish village, directed by Robert Lewis with choreography by Agnes de Mille. It spawned the songs "Almost Like Being in Love" and "The Heather on the Hill", both of which became standards. It was followed in 1951 by the less successful Gold Rush story Paint Your Wagon, According to Playbill, "The show achieved an unprecedented advance sale of three and a half million dollars, propelled in part by a preview on the Ed Sullivan Show that featured its stars, Richard Burton and Julie Andrews." Camelot ran for 873 performances. Loewe then decided to retire to Palm Springs, California, where he bought a home in 1960. For many years he did not write anything until he was approached by Lerner to augment the Gigi film score with additional tunes for a 1973 stage adaptation, which won him his second Tony, this time for Best Original Score. This film was a critical failure, but the soundtrack recording and the film itself are in print on CD and DVD. Loewe and Lerner were nominated for the 1974 Academy Award for Best Song and Best Adapted or Original Song Score (with Angela Morley and Douglas Gamley). Loewe was inducted into the Songwriters Hall of Fame in 1972. Seven years later, in 1979, he was inducted into the American Theater Hall of Fame. Loewe remained in Palm Springs until his death at 86. The cause of death was cardiac arrest, according to John F. Morris, an artist and longtime friend. He had a Golden Palm Star on the Palm Springs Walk of Stars dedicated to him in 1995. He was buried in the Desert Memorial Park in Cathedral City, California.