Кіріспе

Америкалық либреттошы, лирикашы, театр продюсері және мюзикл режиссері (1895–1960) Оскар Грили Кленденнинг Хаммерштейн II (12 шілде 1895 – 23 тамыз 1960) – 40 жылға жуық уақыт бойы музыкалық театрдағы американдық лирикашы, либреттошы, театр продюсері және (көбінесе авторлығы көрсетілмейтін) режиссер. Ол сегіз «Тони» сыйлығы мен ең үздік ән үшін екі «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. Оның көптеген әндері вокалдық орындаушылар мен джаз музыканттарының стандартты репертуарына енген. Ол 850 әннің авторы. Ол композитор Ричард Роджерспен бірлесіп «Роджерс және Хаммерштейн» дуэті ретінде ең танымал. Олардың мюзиклдеріне «Оклахома!», «Карусель», «Оңтүстік Тынық мұхиты», «Король мен мен» және «Музыканың дыбысы» кіреді. Стивен Сондхайм оны «экспериментатор драматург» деп сипаттаған, Хаммерштейн американдық мюзиклді жаңа деңгейге көтеріп, бұрынғы жеңіл ойын-сауықтан гөрі, оқиға мен кейіпкерлерге баса назар аударатын мюзиклдерді танымал етті. Ол сонымен қатар Жером Кернмен («Шоу-бот» туындысын бірге жазған), Винсент Юманс, Рудольф Фримл, Ричард А. Уайтинг және Зигмунд Ромбергпен де жұмыс істеді.

Ерте өмір

Оскар Грили Кленденнинг Хаммерштейн II Нью-Йорк қаласындағы Батыс 125-ші көшеде Алиса Хаммерштейннің (Ниммо) және театр менеджері Уильям Хаммерштейннің ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі еврей отбасынан, ал анасы британдық ата-ананың қызы болған. Ол Нью-Йорк қаласындағы Қасиетті Әкелік шіркеуіне, қазіргі Төртінші Универсалистік қоғамға қатысты. Хаммерштейннің әкесі Виктория театрын басқарған және водевиль шоуларының продюсері болған, бірақ ол ұлының өнерге қатысуға деген ниетіне қарсы болды. Хаммерштейн Колумбия университетінде (1912–1916) оқыды және 1917 жылға дейін Колумбия құқық мектебінде білім алды. Оқу кезінде ол жоғары бағалар алып, көптеген қосымша іс-шаралармен айналысты. Олардың ішінде бейсбол командасында бірінші базада ойнау, Varsity Show-да өнер көрсету және Pi Lambda Phi студенттік бауырластығының белсенді мүшесі болу еді. 1914 жылдың маусымында, 19 жасында әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол Varsity Show-дағы алғашқы пьесасына қатысты, ол «On Your Way» деп аталды. Университеттегі оқуының қалған бөлігінде Хаммерштейн бірнеше Varsity Show-да өнер жазып, орындады. Бітіргеннен кейін ол шоу төрешілер тобына кірді және Ричард Роджерс пен Лоренц Харт жазған «Fly With Me» сияқты бірнеше мюзиклге үлес қосуын жалғастырды.

Ерте мансап

Заң факультетін тастап, театрмен айналысуға бел буғаннан кейін Хаммерштейн өзінің алғашқы кәсіби ынтымақтастығын Герберт Стотхарт, Отто Харбах және Франк Мандельмен бастады. Ол шәкірт ретінде жұмысын бастап, Харбахпен 20 жылдық ынтымақтастық орнатты. Осы ынтымақтастықтың нәтижесінде оның алғашқы музыкалық туындысы – "Әрдайым сен" пайда болды, ол кітапшаның және әндердің авторы болды. Ол 1920 жылы Бродвейде көрсетілді. 1921 жылы Хаммерштейн "The Lambs" клубына мүше болды. Келесі қырық жыл бойы Хаммерштейн көптеген композиторлармен, оның ішінде Джером Кернмен де өте табысты жұмыс істеді. 1927 жылы Керн мен Хаммерштейн Эдна Фербердің бестселлерлік романының негізінде "Шоу-бот" атты ең танымал мюзиклын жазды, ол американдық музыкалық театрдың шедеврлерінің бірі саналады және жиі қайта қойылады. "Осы жерде біз мүлдем жаңа жанрға келдік – музыкалық комедиядан өзгешеленетін музыкалық пьеса. Енді пьеса басты рөлде болды, ал барлық басқа да элементтер сол пьесаға бағынышты болды. Енді ән, юмор және қойылым номерлері біртұтас және ажырамас көркемдік тұтасқа толыққандай біріктірілді". Көп жылдар өткен соң Хаммерштейннің әйелі Дороти, біреудің Джером Керн "Ол Мэн Ривер" әнін жазғанын айтқанын естіп, ашуланды. "Мүлдем дұрыс емес", – деп қарсы айтты ол. "Джером Керн 'дум, дум, дум, дум' дегенді жазды. Ал әйелімнің күйеуі 'Ол Мэн Ривер' әнінің авторы". Керн мен Хаммерштейннің басқа да мюзиклдері: "Sunny", "Sweet Adeline", "Music in the Air", "Three Sisters" және "Very Warm for May". Хаммерштейн сонымен қатар Винсент Юманс ("Wildflower"), Рудольф Фримл ("Rose Marie") және Зигмунд Ромберг ("The Desert Song" және "The New Moon") атты авторлармен де жұмыс істеді.

Роджерс және Хаммерштейн

Хаммерштейннің ең табысты және ұзаққа созылған ынтымақтастығы Роджерспен бірге «Жасыл гүлдер өседі» пьесасының музыкалық бейімделуін жазуға кіріскенде басталды. Роджерстің алғашқы серіктесі Лоренц Харт бастапқыда осы туындымен бірлесіп жұмыс істеуді жоспарлаған, бірақ оның алкоголизмi бақылаудан шығып, оны жұмыс істеуге жарамсыз қылды. Харт сондай-ақ бұл идеяның көп мәні бар екеніне көз жеткізбеді, сондықтан екеуі де бөлісіп кетті. Осы бейімделу Роджерс пен Хаммерштейннің алғашқы бірлескен жұмысы болды, ол 1943 жылы Бродвейде сахнаға қойылған «Оклахома!» деп аталды. «Оклахомадан» кейін Роджерс пен Хаммерштейн музыкалық театр жанрына ең үлкен үлес қосушылардың қатарына енді, олардың шедеврлері «Карусель», «Король мен мен» және «Оңтүстік Тынық мұхиты» болып табылады. «Олар жасаған өмірлік маңызы бар, көбінесе әлеуметтік ойларға толы пьесалар, басқа дарынды авторларға өз музыкалық пьесаларын жасауға қажетті шабыт берді».

Қолдау

Театр индустриясында жазушылардың құқықтарын белсенді түрде қолдаған Хаммерштейн Америка драматургтар гильдиясының мүшесі болды. 1956 жылы ол коммерциялық емес ұйымның он бірінші президенті болып сайланды. Ол 1960 жылға дейін Гильдия президенті қызметін атқарды; одан кейін Алан Джей Лернер президент болды.

Жеке өмір

Хаммерштейн 1917 жылы алғашқы әйелі Майра Финнге үйленді; жұбайлар 1929 жылы ажырасты. 1929 жылы ол австралиялық Дороти (Бланшар) Джейкобсонға (1899–1987) үйленді. Оның үш баласы болды: бірінші әйелінен – Уильям Хаммерштейн (1918–2001) және Элис Хаммерштейн Матиас (1922–2015), екінші әйелінен – Джеймс Хаммерштейн (1931–1999), сондай-ақ оның Генри Джейкобсон есімді өгей ұлы мен Сьюзан Бланшар есімді өгей қызы болды. Хаммерштейн 1960 жылдың 23 тамызында Пенсильвания штатының Дойлстаун қаласындағы Highland Farm үйінде 65 жасында асқазан рагынан қайтыс болды, "Музыка дыбысы" Бродвейдегі премьерасынан кейін тоғыз ай өткен соң. Ол жазған соңғы ән – "Эдельвейс" болды, ол екінші актінің соңына репетиция кезінде қосылды. Таймс-сквердің шамдары бір минутқа өшірілді, ал Лондонның Вест-Эндіндегі шамдар оның мюзикл өнеріне қосқан үлесін құрметтеу үшін азайтылды. Ол кремацияланып, күлі Нью-Йорк штатының Хартсдейл қаласындағы Фернклиф зиратында жерленді. 1961 жылдың 24 мамырында Саутворк соборында мемориалдық тақта ашылды. Хаммерштейннің қайтысынан кейін "Музыка дыбысы" 1965 жылы фильмге бейімделді, ол "Үздік фильм" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығын жеңіп алды.

Негізгі жұмыстар

Жыл Атауы Реф. 1943 Оклахома! 1945 Карусель 1945 Мемлекеттік жәрмеңке 1947 Аллегро 1949 Оңтүстік Тынық мұхиты 1951 Патша мен мен 1953 Мен және Джульетта 1955 Құбырлы арман 1957 Күлшегір 1958 Гүл барабан әні 1959 Музыканың дыбысы

Марапаттар мен ұсыныстар

Жыл Сыйлық Сана Номинацияланған туынды Нәтижелер Ref. 1938 ж. Оскар сыйлығы Үздік ән "Айдың үстіндегі тұман" 1941 ж. "Парижді соңғы рет көргенім" 1945 ж. "Бұл көктем болғанымен" 1946 ж. "Күн бойы" 1951 ж. "Арман құру үшін бір сүйіс" 1960 ж. Грэмми сыйлығы Үздік шоу альбомы (түпнұсқа актерлік құрамы) "Музыканың дыбысы" 1992 ж. Қамқоршылар сыйлығы 1944 ж. Пулитцер сыйлығы Арнайы мақтаулар мен сыйлықтар "Оклахома!" 1950 ж. Драма "Оңтүстік Тынық мұхиты" 1950 ж. Тони сыйлығы Үздік мюзикл Үздік либретто "Продюсерлер" (мюзикл) 1952 ж. Үздік мюзикл "Патша мен мен" 1956 ж. "Құбырлы арман" 1959 ж. "Гүл барабаны әні" 1960 ж. "Музыканың дыбысы" 1996 ж. Үздік түпнұсқалық музыка "Жармаңке"

1950 жылы Роджерс пен Хаммерштейн дуэті Нью-Йорк қаласының жүз жылдық бірлестігінен "Нью-Йорк қаласына еңбегі үшін" алтын медаль сыйлығын алды. 1981 жылы Колумбия университетінде Оскар Хаммерштейн II атындағы Театр зерттеу орталығы оның отбасының 1 миллион долларлық сыйлығымен құрылды.

Мұра

Оның кеңесі мен еңбегі Хаммерштейн отбасының бала кезінен танысы болған Стивен Сондхаймға үлкен әсер етті. Сондхайм театрдағы, әсіресе лирика жазудағы жетістіктерін тікелей Хаммерштейннің ықпалы мен жетекшілігіне байланысты деп есептейді. Бұрынғы марапат алғандардың қатарында Стивен Сондхайм сияқты композиторлар мен Кэрол Ченнинг сияқты артистер бар. Оскар Хаммерштейн Америка театр слава залының мүшесі болды.