Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Аналитикалық индукция – социологиядағы зерттеу стратегиясы, құбылыстардың түрлеріне себептік түсіндірмелерді жүйелі түрде әзірлеуге бағытталған. Оны алғаш рет 1934 жылы Флориан Знянецки сипаттады. Ол оны статистикалық талдауға тән санау индукциясымен салыстырды. Статистикалық талдау ықтималдық байланыстармен қанағаттанса, Знянецки ғылымның себептік заңдылықтарды ашумен айналысатынын, ал әлеуметтік ғылымда аналитикалық индукция осы заңдылықтарды ашу құралы екенін айтты. Аналитикалық индукция түсіндірілетін құбылыстың шағын саны жағдайларын зерттеуден басталады, ортақ факторларды көрсете алатын ұқсастықтарды іздейді. Гипотетикалық түсіндірме жасалғаннан кейін, басқа жағдайлар қарастырылады. Егер осы жағдайлардың кез келгені гипотезаға сәйкес келмесе, гипотеза осы уақытқа дейін зерттелген барлық жағдайлардың ерекшеліктеріне сәйкес келу үшін қайта формулировкаланады немесе түсіндірілетін құбылыс түрінің бастапқы анықтамасы, себептік біртекті санатты білдірмейтін болса, қайта анықталады. Аномалиялар тоқтағанша басқа жағдайлар зерттеледі. Бұл әдісті Альфред Линдесмит опиатқа тәуелділікті зерттеуде, ал Дональд Кресси қаржылық сенімге қиянат жасауды (парақорлықты) зерттеуде одан әрі жетілдіріп қолданды. Кейіннен Говард С. Беккер марихуана қолдануды зерттеуде қолданды. Бұл әдіс, әсіресе В. С. Робинсонның зерттеу нысанының пайда болуына қажетті, бірақ жеткілікті емес жағдайларды ғана анықтауға болатыны туралы аргументтерінен айтарлықтай сынға ұшырады. Бұл терминнің мағынасы әртүрлі жолдарда қолданылады, олардың кейбіреулері бастапқы мағынасымен байланысы жоқ. Ол басқа тәсілдермен, атап айтқанда, негізделген теориямен және сапалық салыстырмалы талдаумен ұқсастықтарға ие, бірақ маңызды айырмашылықтары бар. Аналитикалық индукцияның ең ерекше және маңызды ерекшелігі – түсіндірмелерді жасау процесінде түсіндірілетін нәрсенің бастапқы жіктелуін жетілдіру және дамыту қажеттілігін мойындауы.
Analytic induction is a research strategy in sociology aimed at systematically developing causal explanations for types of phenomena. It was first outlined by Florian Znaniecki in 1934. He contrasted it with the kind of enumerative induction characteristic of statistical analysis. Where the latter was satisfied with probabilistic correlations, Znaniecki insisted that science is concerned with discovering causal universals, and that in social science analytic induction is the means of discovering these. Analytic induction begins by studying a small number of cases of the phenomenon to be explained, searching for similarities that could point to common factors. Once a hypothetical explanation has been developed further cases are examined. If any one of these does not fit the hypothesis, either the hypothesis is reformulated so as to match the features of all the cases so far studied, or the original definition of the type of phenomenon to be explained is redefined, on the grounds that it does not represent a causally homogeneous category. Further cases are then studied until no more anomalies seem to be emerging. The approach was further refined and applied by Alfred Lindesmith in a study of opiate addiction and Donald Cressey in an investigation of financial trust violation (embezzlement). Later it was applied by Howard S. Becker in a study of marihuana use. This method has been subjected to considerable criticism, notably by W. S. Robinson who argued that it could only discover necessary not sufficient conditions for the production of the phenomenon being investigated. The term has also come to be used in a variety of ways, some of them bearing little relationship to its original sense. There are some similarities with, but also important differences from, other approaches, notably grounded theory and qualitative comparative analysis. Perhaps analytic induction's most distinctive and important feature is recognition of the potential need to refine and develop the initial categorisation of what is to be explained in the course of producing explanations.