Германиядағы Санкт-Эммерам аббаттығы және Турн-унд-Таксис сарайы
Saint Emmeram's Abbey
Регенсбургтағы қасиетті Эммерам аббаттығы – 739 ж. негізделген ежелгі монастырь. Бавария тарихы, Штурн унд Таксис сарайы және қасиетті Эммерам базиликасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс аббаттығы Сент-Эммерам аббаттығы (Kloster Sankt Emmeram немесе Reichsabtei Sankt Emmeram) – 739 жылы Бавариядағы Регенсбург қаласында (қазіргі Германияның оңтүстік-шығысында) саяхатшы франк епископы Сент-Эммерамның қабірінің орнында құрылған бенедиктин монастыры. Алғашқы аббат шіркеуі қазір Сент-Эммерам базиликасы деп аталатын приход шіркеуіне айналған. Ал қалған ғимараттар Шлосс Турн-унд-Таксис немесе Шлосс Сент-Эммерам деп аталатын үлкен кешенді құрайды, ол 19 ғасырдың басынан бері Турн-унд-Таксис әмірлік отбасының негізгі резиденциясы болып табылады.
German abbey
Saint Emmeram's Abbey (Kloster Sankt Emmeram or Reichsabtei Sankt Emmeram) was a Benedictine monastery founded around 739 at Regensburg in Bavaria (modern day southeastern Germany) at the grave of the itinerant Frankish bishop Saint Emmeram. The original abbey church is now a parish church named St. Emmeram's Basilica. The other buildings on the site form a large complex known as Schloss Thurn und Taxis or Schloss St. Emmeram, which has served as the main residence of the Thurn und Taxis princely family since the early 19th century.
Тарих
739 жылы монастырь құрылған кезде Регенсбург епископтары коммендаттық аббаттар болды, бұл сол кездегі кең таралған практика, бірақ бұл әрқашан да аббатханалардың пайдасына болған жоқ. 975 жылы Регенсбургтың киелі Вольфгангі, сол кездегі Регенсбург епискобы және Сент-Эммерам аббаттығының абысы, өз еркімен абат лауазымынан бас тартып, байланысты үзіп, Сент-Эммерам аббаттарын епископтықтан тәуелсіз етті. Ол мұны жасаған алғашқы неміс епископтарының бірі болды және оның үлгісі Германиядағы келесі жылдары көптеген рет қайталанды. Бірінші тәуелсіз абат – Рамвольд (кейіннен – Блаженный Рамвольд). Ол да, киелі Вольфганг та Горзе монастырының реформаларын қолдады. 972 жылы епископқа тағайындалған киелі Вольфганг Регенсбургке келгеннен кейін көп ұзамай Сент-Эммерамда кітапхана салуға бұйрық берді. Каролинг дәуірінде Сент-Эммерамда белсенді скрипторий болған, бірақ оның жеке ғимаратта орналасқандығы белгісіз, және он ғасырдың басында онда салыстырмалы түрде аз және сапасы төмен қолжазбалар жасалған. Уақыт өте келе, скрипторийдегі кейбір еңбектер монахтар тарапынан көшірілді, ал кейбіреулері Каролинг дәуірінен сақталды, ал қалғандары сыйлық ретінде алынды. 1810 жылғы Париж шартынан кейін Регенсбург княздығы Баварияға өткізілді. Сент-Эммерам аббаттығының қазыналары (мысалы, Арнульфтың циборийі, қазір Резиденцте сақталады) және оның құнды кітапханасы (Муспилли, Сент-Эммерамның Алтын кодексі және «Қасиетті кресттің мақтауы туралы диалог» кітабы сияқты) көбінесе Мюнхенге көшірілді.
When the monastery was founded in about 739, the bishops of Regensburg were abbots in commendam, a common practice at the time which was not always to the advantage of the abbeys concerned. In 975, Saint Wolfgang of Regensburg, then bishop of Regensburg and abbot of St. Emmeram's, voluntarily gave up the position of abbot and severed the connection, making the abbots of St. Emmeram's independent of the bishopric. He was one of the first German bishops to do this, and his example in this was much copied across Germany in the years following. The first independent abbot was Ramwold (later the Blessed Ramwold). Both he and Saint Wolfgang were advocates of the monastic reforms of Gorze. Saint Wolfgang, who was made bishop in 972, ordered that a library be constructed at St. Emmeram shortly after his arrival in Regensburg. An active scriptorium had existed at St. Emmeram in the Carolingian period, but it is not known whether it occupied a special building, and it appears that relatively few manuscripts, of poor quality, were produced there during the early tenth century. Over time, some works in the scriptorium were copied by monks, some works were preserved from the Carolingian period, and others were acquired as gifts. After the Treaty of Paris of 1810, the entire Principality of Regensburg was transferred to Bavaria. The treasures of St. Emmeram's Abbey (for example, the ciborium of Arnulf, now in the Residenz) and its valuable library (including Muspilli, the Codex Aureus of St. Emmeram, and Dialogus de laudibus sanctae crucis) were mostly removed to Munich.
Шлосс Турн-унд-Таксис
1812 жылы секуляризацияланған монастырь ғимараттары Турн-унд-Таксис князьдеріне берілді, олар аббатхананы сол кезден бастап Шлосс Турн-унд-Таксис деп аталатын сарайлық резиденцияға айналдырды, оны Шлосс Сент-Эммерам деп те атайды. Бұл Германиядағы ең ірі жекеменшік резиденция, онда 517 бөлме және 21 460 м² (231 000 шаршы фут) аумақ бар. Турн-унд-Таксис князьдық отбасы Schloss-ты әлі де негізгі резиденциясы ретінде пайдаланады, сондықтан оны отбасының орталық орны деп санауға болады.
In 1812, the secularized monastic buildings were granted to the Princes of Thurn und Taxis, who converted the abbey into a palatial residence known from then on as Schloss Thurn und Taxis, also called Schloss St. Emmeram. It is the largest private residence in Germany, with 517 rooms and a floor area of 21,460 m2 (231,000 sq ft). The Thurn und Taxis princely family still uses the Schloss as its primary residence, thus it can be considered to be the family seat.
Қасиетті Эммерам базиликасы
Әбат шіркеуі приход шіркеуіне айналды, және 18 ақпан 1964 жылы Рим папасы Павел VI оған кіші базилика мәртебесін берді. Үш дәліз, үш хор және батыс трансепті бар роман стиліндегі базилика 8 ғасырдың екінші жартысынан бастап салынған алғашқы шіркеу ғимаратына негізделген. Одан бері ол бірнеше рет жартылай қирап, қайта жаңартылды. Ғимараттың ең көне сақталған бөлігі – солтүстік дәліздің хорының астындағы сақиналы крипта. Шамамен 1052 жылға жатсатын, Германиядағы осындай рельефтердің ең көнесі болып табылатын солтүстік порталдағы үш ортағасырлық, қашап жасалған тас рельефтері Мәсіх, Әулие Эммерам және Әулие Денисті бейнелейді. Батыс трансептіде Нурсиялық Әулие Бенедиктті бейнелейтін суреттелген ағаш төбесі бар. Әулие Вольфгангтың криптасы Әулие Денис хорының астында орналасқан. Солтүстік дәліздегі Әулие Денис алтарының жанында Шығыс франктарының патшайымы Эмманың (876 жылы қайтыс болған) қабірі қабырғаға кіріктірілген. Бас алтарь 1669 жылы салынған. Мұнарада алты қоңырау бар.
The abbey church became a parish church, to which Pope Paul VI accorded the status of a basilica minor on 18 February 1964. The Romanesque basilica with three aisles, three choirs and a west transept is based on an original church building from the second half of the 8th century. Since that time, it has been many times partly destroyed and rebuilt. The oldest extant part of the building is the ring crypt under the choir of the northern aisle. The three medieval, carved stone reliefs on the north portal, dating from about 1052, the oldest of their type in Germany, represent Christ, Saint Emmeram and Saint Denis. The west transept has a painted wooden ceiling depicting Saint Benedict of Nursia. The crypt of Saint Wolfgang is beneath the choir of Saint Denis. Next to Saint Denis's altar in the northern aisle is the tomb of Emma, Queen of the East Franks (died 876), let into the wall. The high altar dates from 1669. The tower has six bells.
Сент-Руперт шіркеуі
Руперт шіркеуі бұрын монастырьдің қауымдық шіркеуі болған. Екі дәлізбен салынған шіркеу 11 ғасырдың екінші жартысында тұрғызылған, бірақ одан кейін көп рет қайта жаңартылып, кеңейтілген. Негізгі зал 14 ғасырдан, хор 1405 жылдан, төрт бағаналы бас алтарь және 1690 жылдан бастап Бавария герцогы Теодоның киелі Рупертпен дүрбілеу рәсімін бейнелейтін сурет, ал 17 және 18 ғасырлардағы әшекейлеу және жиһаз жабдықтары сақталған. Хордың солтүстік жағындағы киелі шатырда әулие Руперт және басқа да әулиелердің мүсіндері бар. Әулие Михаил алтары 1713 жылы орнатылған. Негізгі залда әулие Руперттің ғажайыптары бейнеленген суреттермен әшекейленген.
St. Rupert's church was formerly the parish church of the monastery. The church, with two aisles, was constructed in the second half of the 11th century, but was frequently adapted and enlarged. The nave is from the 14th century, the choir from 1405, the high altar with four pillars and a picture of the baptism of Duke Theodo of Bavaria by Saint Rupert from 1690, and the decoration and fittings from the 17th and 18th centuries. The tabernacle on the north side of the choir has figures of Saint Rupert and other saints. The altar of Saint Michael dated from 1713. The nave is decorated with pictures of the miracles of Saint Rupert.