Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиядағы бұрынғы шаруашылық үйі
Former country house in England
Дипдин – Англияның Суррей графтығындағы Доркинг қаласының оңтүстік-шығысында орналасқан иелік және шаруашылық үйі. Бақтардың қалдықтары II* санаттағы ескерткіштер тізімінде, ал іргелес орналасқан Чарт паркі тарихи парктер мен бақтар тізіліміне енгізілген.
Deepdene was an estate and country house occupying land to the southeast of Dorking, Surrey, England. The remains of the gardens are Grade II* listed with the adjoining Chart Park on the Register of Historic Parks and Gardens.
Топонимика
Дипден туралы алғашқы жазба 1401 жылға дейін жетеді, онда ол le Depedene деп тіркелген. Басқа ерте нұсқалары Дипден, Дибден және Дубден болып келген. 1719 жылы жазушы Джон Обри бұл жерді "Дибден, шамамен терең аңғар" деп атаған. Атаудың мағынасы, әдетте, "терең аңғар" дегенді білдіреді, ол жердің ішіндегі төбедегі тар, табиғи ойысқа сілтеме жасайды.
The first record of the Deepdene is from 1401, in which it appears as le Depedene. Other early forms include Dipden, Dibden and Dubden. In 1719, the writer, John Aubrey, refers to the property as "Dibden quasi Deep Dene". The name is generally agreed to mean "deep valley", referring to the narrow, natural hollow in the hillside in the grounds.
Орта ғасырдан XIX ғасырға дейін
Дипдиннің алғашқы сақталған жазбасы 1401 жылғы сот тізімінде кездеседі, онда бұл жер орманды аймақ болып сипатталған. 1401 жылдың 11 сәуірінде өткен сот отырысында, жердің алғашқы белгілі иесі Джон Гиллис, Джон мен Элис Буэтті төрт арбаға толы ағаш ұрлығында айыптады. Келесі белгілі иесі – 1427 жылы жерді иеленген Ричард Палмер. 16 ғасырдың соңында Джордж Фуллер өзінің шамамен алғандағы жері үшін жылына 12 пенни төлеген. 1790 жылы бұл меншік Вильям Берреллге сатылды. Хоуп өзі мен ұлының жерленген орнына мавзолей салдырды. 1840 жылдан бастап Дипдинді Хоуптың ұлы, парламент депутаты Генри Хоуп басқарды. 1836 және 1841 жылдар аралығында үйді сәулетші Александр Рус қайта жаңартып, оны алып рим вилласы стилінде етіп өзгертті. Хоуп 1862 жылы қайтыс болды, бірақ оның әйелі 1884 жылы өмірінің соңына дейін Дипдинде тұрды. Хоуп 1894 жылы банкрот деп жарияланды және Дипдин қарыздарын өтеу үшін кепілге берілді. Меншікке жақын жерден Дипдин арқылы өтетін жол салынды. Оңтүстік темір жолы 1939 жылдың маусымында Дипдинді соғыс жағдайында штаб-пәтер ретінде пайдалану үшін сатып алды. Бұл сатып алудың бір бөлігін әуе шабуылынан қорғану бағдарламасы бойынша үкімет қаржылады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, бірнеше теміржол бөлімдері, соның ішінде бас менеджерлерге, бас инженерге және бас бухгалтерге есеп беретін қызметкерлер үйге көшірілді. Тау беткейіне метро вагондарының өлшемдерімен тоннельдер қазылып, операциялық басқару қызметкерлері мен теміржол телефон стансасының кеңселері құрылды. Бас үйдің алдына радио мачталар орнатылды, ал жылқы шаруашылығы ғимаратында Оңтүстік теміржолының жинақ банкі мен зейнетақы қоры орналасты. Дюнкерк эвакуациясы және Нормандияға қонумен байланысты теміржол операциялары Дипдиннен үйлестірілді. Үш қабатты ғимарат 1972 жылы «The Concrete Society» қоғамынан дизайны үшін мақтау алды. Бұрынғы жылқы шаруашылығы ғимараты да бұзылып, оның орнына Гатри үйі деп аталатын кеңсе ғимараты салынды. Архитектура сыншысы Певснер Хоуптың шедеврінің құлауын «ұятты және көңілді толқытпайтын оқиға» деп сипаттады. 2018 жылы кеңсе ғимараттарын «Stonegate Homes» құрылыс компаниясы сатып алып, оларды тұрғын үйлерге айналдырды.
The first surviving mention of the Deepdene is from a court roll dating from 1401, in which the property appears to be an area of woodland. At a hearing on 11 April 1401, John Gylys, the first known tenant of the land, accused John and Alice Bouet of stealing four cartloads of timber. The next known tenant is Richard Palmer, who held the land in 1427. At the end of the 16th century, George Fuller paid an annual rent of 12 d for his holding of around In 1790, the estate was sold to William Burrell. Hope built a mausoleum in the grounds in which he and his son were buried. From c. 1840, the Deepdene was occupied by Hope's son, the MP Henry Hope. Between 1836 and 1841, the house was again remodelled, by the architect Alexander Roos, in the form of a great Roman villa. Hope died in 1862, but his widow continued to live at the Deepdene until her own death in 1884, Hope was declared bankrupt in 1894 and the Deepdene was mortgaged to pay off his debts. cutting through the Deepdene estate close to the house. The Southern Railway acquired the Deepdene in June 1939, to use as its headquarters in the event of war. The purchase was partly funded by the government under the air raid precautions programme. At the outbreak of the Second World War, several railway departments moved to the house including personnel reporting to the general and traffic managers, the chief engineer and the chief accountant. Tube train sized tunnels were dug into the hillside to create offices for operational control staff and the railway telephone exchange. Radio masts were erected in front of the main house and the stable block housed the Southern Railway Savings Bank and Superannuation Fund. The rail operations associated with the Dunkirk evacuation and the Normandy landings were coordinated from Deepdene. The three storey building received a commendation for its design from The Concrete Society in 1972. The former stable block was also demolished and replaced by an office block, known as Guthrie House. The architectural critic, Pevsner, summed up the demise of Hope's masterpiece as a "disgraceful and depressing story". In 2018, the office buildings were acquired by the developer, Stonegate Homes, and were converted to residential apartments.
Дипдин суретшісі
1820 жылдары осы үйде тұрған Томас Хоуп ежелгі грек қыш ыдыстарын, соның ішінде, көптеп жинаған. Аттиканың қара сызықты және қызыл сызықты қыш ыдыстарын жіктеген Сэр Джон Бизли, Дипдин үйі коллекциясындағы амфораның атымен белгілі емес суретшіні "Дипдин суретшісі" деп атады. Бұл атаулы ваза Дипдиндегі Хоуп коллекциясынан Тарпорлидегі құрметті Маршалл Брукске, одан кейін Уильям Рэндольф Херстке өтті, ол амфораны Лос-Анджелес округінің өнер мұражайына сыйға берді, онда ол 50.8.21 тіркеу нөмірімен тіркелді.
Thomas Hope, who lived in the house in the 1820s, was a major collector of, among other things, Ancient Greek pottery. Sir John Beazley, who classified Attic black figure pottery and red figure pottery, named an otherwise anonymous painter the "Deepdene Painter" after an amphora that was in the collection of Deepdene House. This name vase passed from the Hope Collection at Deepdene to the Honorable Marshall Brooks at Tarporley and thence to William Randolph Hearst, who donated the amphora to the Los Angeles County Museum of Art, where it has the accession number 50.8.21.