Мэттью МакГрат: Ирландиялық-американдық спортшының өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

Американдық спортшы, актер Мэтью Джон Макграт (28 желтоқсан 1875 – 29 қаңтар 1941) ирландиялық-американдық спорт клубының, Нью-Йорк спорт клубының және Нью-Йорк қалалық полиция департаментінің мүшесі болды. 64 жасында қайтыс болған кезде ол полиция инспекторы шеніне жетті және мансабында Нью-Йорк полициясының Батырлық медалін екі рет алды. Ол 1908, 1912, 1920 және 1924 жылғы Олимпиада ойындарында АҚШ құрамасы үшін өнер көрсетті (47 жасында). Ең жақсы күйінде ол "әлемдегі ең үздік салмақ тастаушылардың бірі" ретінде танымал болды.

Өмір

Макграт 1875 жылдың 28 желтоқсанында Ирландияның Типперри графтығындағы Ненаг қаласының жанындағы Курагморда фермер Тим Макграт пен Энн Макграт отбасында дүниеге келді. Кейін ол АҚШ-қа көшіп кетті. Бәсекелес жылдары оның бойы 5’ 11½” (1,82 м) және салмағы 247 фунт (112 кг) болды. Ол «Ирландиялық киттер» деп аталған ірі әрі күшті лақтырушылардың тобының мүшесі еді. 27 жасқа келгенге дейін балғамен лақтыруда үлкен жетістікке жете алмады, бірақ әлемдегі ең жақсы нәтижелер тізімінде жетінші орынға ие болды. 50 жасқа дейін әлемнің үздік ондығында болды, осылайша спорт тарихындағы ең ұзақ және тұрақты мансаптардың бірін жасады. Ол жеті рет ААУ балғамен лақтыру чемпионатында жеңіске жетті, сондай-ақ 56 фунттық салмақпен лақтыруда тағы жеті рет жеңіске қол жеткізді және екі мәрте балғамен лақтырудан әлемдік рекордты жаңартты. Оның өміріндегі ең үздік лақтыруы – 1911 жылғы 29 қазанда Нью-Йорк қаласындағы «Селтик Парк» стадионында жасалған 187’ 4” (57,10 м) көрсеткіші, ол екінші рекордты білдірді. Макграт 1908 жылы Олимпиадада тұңғыш рет өнер көрсетті. Ол (ресми емес) әлем рекордшысы ретінде Олимпиадаға қатысып, Джон Фланаган үшінші рет жеңіске жеткенде екінші орын алды. 1912 жылы Макграт Олимпиада чемпионы атанды (оның алты лақтыруының ең нашары да басқа кез келген қатысушының ең жақсы нәтижесінен 4,5 метрден асты) және 24 жыл бойы сақталған Олимпиада рекордын орнатты. 1920 жылғы Олимпиадада Макграт пен оның «Ирландиялық-американдық спорт клубы» мүшесі Патрик Райан екеуі де фавориттер саналды, бірақ жарыс барысында тізесіне жарақат алғаннан кейін бесінші орынға жүрді. 1924 жылы ол тағы да күміс медальді жеңіп алды және американдық жеңіл атлетикадан ең ескі жүлдегер атанды. 1928 жылғы Олимпиаданың іріктеу кезеңіндегі сәтсіздік оны 1928 жылғы Олимпиада құрамасына ілігуден қалыс қалдырды. Макграттың құрамадан шығарылуына қалың жұрт наразылық білдірді. Ол көлік шығындарын өтеу үшін жиналған қаржымен Амстердамға барды, бірақ күткендей, бәсекеге қатысуға рұқсат алмады. 35, 40, 45, 50 және 55 жастағы американдық рекордтарды балғамен лақтыруда (қазіргі кезде «Мастерс рекордтары» деп аталады) иеленді. 2002 жылы Ненах сотының алдында Ненахқа, Мэтт Макгратқа, Джонни Хейске және Боб Тисдаллға байланысты Олимпиада чемпиондарын құрметтейтін үш мүсін ашылды.

McGrath was born on 28 December 1875 in Curraghmore, near Nenagh, County Tipperary, Ireland, to Tim McGrath, a farmer, and Anne McGrath. He later immigrated to the United States. During his competitive years he stood 5′ 11½″ (1.82 m) tall and weighed 247 lb (112 kg), and was part of a group of large and dominant throwers referred to as the Irish Whales. He did not achieve success in the hammer throw until age 27, when he ranked seventh on the world list of best marks. He remained in the world's top ten up to the age of 50, making his career one of the longest and most consistent in the history of the sport. He won seven AAU hammer throw championships, won seven more in the little contested 56 pound weight throw, and set two hammer throw world records. His lifetime best throw was the second of those records, 187′ 4″ (57.10 m), made at New York City’s Celtic Park on October 29, 1911. McGrath made his Olympic debut in 1908. He entered the Olympics as the (unofficial) world record holder and took second behind John Flanagan's third consecutive victory. In 1912 McGrath won the Olympic title in dominating fashion (the shortest of his six throws was over 15 feet (4.5 m) longer than any other competitor's best throw) and set an Olympic record that stood for 24 years. At the 1920 Olympics McGrath was a co favorite along with fellow Irish American Athletic Club member Patrick Ryan, but finished fifth after injuring his knee during the competition. In 1924 he again won the silver medal and is the oldest American track and field medalist ever. An off day at the 1928 Final Olympic try outs barely kept him off the 1928 Olympic team. There was a public outcry over McGrath's omission from the team and although he went to Amsterdam after a subscription fund had been raised to pay for his transportation, he was, not surprisingly, not allowed to compete. Held ages 35, 40, 45, 50 and 55 American Records in the Hammer Throw (today refereed to as Masters Records). In 2002, three statues honoring Olympic champions with links to Nenagh, Matt McGrath, Johnny Hayes and Bob Tisdall, were unveiled in front of the Nenagh Courthouse.