Америка Тәуелсіздік Соғысындағы 2-ші Пенсильвания полкінің тарихы

Кіріспе

2-ші Пенсильвания полкі, 1-ші Пенсильвания батальонының атақты ветерандарымен құрылды және 1776 жылдың желтоқсанында жасақталды. 1-ші Пенсильвания батальоны 1775 жылдың қазан айында полковник Джон Булл басшылығымен Континенттік армияда қызмет ету үшін құрылды.

Тарих

Полк және оның алдыңғысы 1-ші Пенсильвания батальоны Бруклин, Валькур аралы, Трентон, Брэндивайн, Германтаун, Монмут және Спрингфилд шайқастарында әрекет етті. Режимент 1783 жылдың 11 маусымында Филадельфияда демобилизацияланды және 1783 жылдың 15 қарашасында таратылды. 1776 жылдың қаңтар айында 1-ші Пенсильвания батальоны Бенедикт Арнольдтың Квебекті басып алуға жасаған сәтсіз талпырысына қатысты. Қысқы киімдерінің жетіспеуі және мылтықтарының жартысының жұмыс істемейтін жағдайда, әскерлер Канадаға қиын жағдайда кірді, олардың күші аурудан азайды. 30 наурызға қарай төрт рота Квебекке жақын американдық позицияларына жетті, бірақ қалғандары келгенге дейін шабуыл тоқтатылды және батальон Нью-Йоркке шегінуді бастады. Режимент американдық армиямен бірге Тикондерога фортында орналасты. Қазан айында ол Энтони Уэйннің Валькур аралындағы британдықтарды жеңуіне қатысты. 13 қарашаға дейін Тикондерогада алмастырушы әскерлердің келуін күтіп тұрды. 8 желтоқсанда Бірінші батальонның қалдығы Нью-Джерси штатының Нью-Германтаун қаласында болды, бірақ көптеген әскерлер демобилизацияланды. Осы кезде Конгресс соғысты сәтті жүргізу үшін 12 айдан астам мерзімге келісім шарты бойынша жалдаған үлкен ұлттық армияның қажеттігін түсінді. Пенсильванияға осы "Континенттік" полктардың 12-сін ұсыну міндеті жүктелді және 1775 жылы құрылған батальондарды штаттың квотасының негізі ретінде пайдалануға шешім қабылданды. 1-ші Пенсильвания атқыштары штаттың алғашқы құрамасы болды және 1-ші Пенсильвания полкіне айналды, ал 1-ші Пенсильвания батальоны 2-ші Пенсильвания полкінің ядросы болды. Қиындықтарға қарамастан, Тикондерогадағы 1-ші батальонның шамамен 500 адамының 340-қа жуығы Трентондағы 2-ші Пенсильвания полкіне қосылды, онда олар бригадада Бригад. Генерал Томас Миффлиннің басшылығымен және Вашингтонның Континенттік армиясын қолдады, 1777 жылдың 3 қаңтарында Принстон шайқасына қатысты. Режимент қысты Нью-Джерси штатының Мористоун қаласында өткізді, онда күшін жинады және генерал Энтони Уэйннің дивизиясына қосылды. Полковник Генри Бикер полкке басшылық етуге тағайындалды, бірақ келесі қазанға дейін қосылмады. Осы уақыт аралығында полкке міндетін атқаруға дайын аға офицер, майор Уильямс басшылық етті. Уильямс бірлікті Нью-Джерсиде көктем мен жаз бойы күзеттік іс-шаралармен айналыстырды, соның ішінде 11 немесе 12 сәуірде Боунд-Брукте және 25 сәуірде Амбойда бір офицердің қаза тапқан шайқасы болды. Брэндивайн шайқасында полк Пенсильвания штатының Чаддс Фордты қорғаған күштердің бір бөлігі болды, британдықтар сағадан өтіп, Уэйн дивизиясын кері шегінуге мәжбүрлегенше. Бірлік 21 қыркүйекте Паолиде, сондай-ақ Германия шайқасында зардап шекті, онда Континенттік армияның сол жақ фланғы басқа Континенттік армия әскерлері қате атқан британдық орталыққа шабуыл жасады, бір офицер қаза тапты. Қазан айының соңында бөлім барлық ұрыстардан, соның ішінде Германтаунда тұтқындалған майор Уильямстың жоғалуынан қатты зардап шекті. Капитан Джозеф Хауэлл полк командирінің міндетін атқарушы болды және екінші Пенсильвания полкінде айдың соңында 13 офицер мен 74 сарбаз қызметте болды. Аз ғана адамдар желтоқсанның басында Уайтмаршта армияның бірінші қорғаныс шебін ұстады, содан кейін Вашингтонның қалған күштерімен бірге Уэли Фордждегі аңызға айналған қысқы лагерьге көшті. Бұл жерде полк Континенттік армияның ауыр жағдайларын бөлісті, Фон Штубеннің жаңа қару-жарақ нұсқаулығында оқыды және өзін күшті етті. Франция 1778 жылдың мамырында жаңа АҚШ жағында соғысқа кіргеннен кейін британдықтар Филадельфиядан шығып, Нью-Джерси арқылы Нью-Йорк қаласының қорғанысы жеңіл қорғанысқа көшірілді. 1778 жылдың 19 маусымында Континенттік армия Уэли Форджді қуып, 28 маусымда Монмут шайқасында британдықтармен қақтығысты. Бұл жерде Екінші Пенсильвания подполковник Аарон Беррдің басқаруымен уақытша бригадада қызмет етті және американдық сол жақ флангдан американдық орталыққа шабуыл жасауға тырысқан британдық күшке шабуыл жасады. Ол британдықтардың шабуылдарын тоқтатты, бірақ артиллерияның соңынан отставкаға кетуге мәжбүр болды. Осы ұрыста полк екі жарақаттанған адамын жоғалтты. 1778 жылдың 1 шілдесінде полк 13-ші Пенсильвания полкінің қалған бөлігін өзіне сіңіріп алды, оның көптеген әскерлерінің мерзімі бітіп қалған. 13-ші полкінің полковнигі, 23 жасар Уолтер Стюарт Екінші полкінің жаңа командирі болды. Филадельфиялық әйелдер "Ирландиялық сұлу" деп атаған жас офицер Энтони Уэйннің жақын досы болды және Вашингтонмен жақсы таныс болды. Ол әскерлерінің әл-ауқатын қамтамасыз етуге беделді көшбасшы болды. Күнделікші Джозеф Пламб Мартин оны "тамаша офицер, оған тиесілі желідегі әскерлермен өте жақсы көрілетін және құрметтелген" деп сипаттады. Стюарт басшылығымен полк Нью-Йорк және Нью-Джерси шекарасында әрекет етті және 1778-79 жылдардың қысында Миддлбрукке, Нью-Джерсиге көшті. Бұл жазда бөлімнің кез келген шайқасқа қатысқаны туралы ерекше жазбалар жоқ, бірақ 1779 жылдың қазан айында Уэйнмен бірге Вест-Пойнтта 452 офицер мен сарбаз болды. Содан кейін ол Нью-Джерси штатының Мористоун қаласына Жокей Холлоудағы лагерьге көшті, онда 18 ғасырдың ең қатал қысын бастан өткерді. Көктем келген кезде полк тағы да Нью-Йорктан британдық шабуылдармен күресті. 18 мамырда бірлік Парамустағы шайқаста кіші офицерін жоғалтты. 7 маусымда Коннектикут Фермстарында шайқасты және 21 маусымда Берген Хайтстағы "блокхауста" болды, онда ол бірінші Пенсильвания полкімен бірге берік лоялист бекінісіне батыл, бірақ нәтижесіз шабуыл жасады, офицерлердің адамдарды тоқтату әрекеттеріне қарамастан. Бұл жерде екі лейтенант қаза тапты және бірнеше адам қаза болды. 21 қыркүйекте полк Уэйнмен бірге Коннектикут штатының Хартфорд қаласында француздық генерал Рошамбоны қарсы алуға келді. 25 қыркүйекте ол Вест-Пойнтты нығайту үшін Нью-Йорк штатының Таппан қаласынан шықты, содан кейін Бенедикт Арнольдтың сатқындығы ашылды. Желтоқсан айында 2-ші полк тағы бір қысқа Мористоунға оралды. 1781 жылдың 1 қаңтарында Пенсильвания әскерлерінің бүлік көтерілуі болды. Бастапқыда полк бүлікшілерге қосылудан бас тартты, бірақ басқа әскерлер оларды мылтық ұшымен және артиллериямен қорқытып, соңында оларға қосылуға мәжбүр болды. Пенсильвания желісінің қайта құрылуы штаттың алты қайта ұйымдастырылған бөлімдері арасында 2-ші полк сақталды, Уолтер Стюарт әлі де басшылық етіп тұрды. Алайда, қызметте қалған адамдардың барлығы осы бөлімдердің арасында қайта бөлінді және бұл құрылым көбінесе қағазда ғана болды. Ескі 2-ші Пенсильвания Вирджиния және Оңтүстік Каролинадағы соңғы науқан алдында жойылды, бірақ бұрынғы полк мүшелері 6 шілдеде Грин Спрингсте және қазан айында Йорктаун шайқасында қаза тапты.

The regiment and its predecessor the 1st Pennsylvania Battalion saw action during the Battles of Brooklyn, Valcour Island, Trenton, the Brandywine, Germantown, Monmouth, and Springfield. The regiment was furloughed on June 11, 1783, in Philadelphia, and disbanded on November 15, 1783. In January 1776, the 1st Pennsylvania Battalion took part in Benedict Arnold's failed attempt to capture Quebec. With little to no winter clothing and half their muskets not in workable condition, the men struggled into Canada, their strength reduced by sickness. By March 30, four of the companies had arrived at the American lines near Quebec, but before the remainder could come up the attack was abandoned and the battalion started the retreat back to New York. The Regiment was encamped with the American Army at Fort Ticonderoga. In October it participated in Anthony Wayne's defeat of the British at Valcour Island. It remained at Ticonderoga until November 13 to await the arrival of replacement troops. By December 8 a remnant of the First Battalion was at New Germantown, New Jersey, but most of the men had been mustered out of service. During this time, Congress realized a more substantial national army with enlistments longer than 12 months would be needed to fight the war successfully. Pennsylvania was assigned to provide 12 of these "Continental" regiments and decided to use the battalions created in 1775 as the foundation for the state's quota. The 1st Pennsylvania Rifles, being the first unit formed by the state, became the First Pennsylvania Regiment, while the 1st Pennsylvania Battalion became the nucleus of the 2nd Pennsylvania Regiment. Despite hardship, about 340 of the nearly 500 men who had been with the 1st Battalion at Ticonderoga joined the 2nd Pennsylvania Regiment in Trenton, where they served in a brigade under Brig. Gen. Thomas Mifflin and supported of Washington's Continental Army in the Battle of Princeton on January 3, 1777. The regiment spent the winter months at Morristown, New Jersey, where it built up strength and was placed in Gen. Anthony Wayne's Division. Col. Henry Bicker was appointed to lead the regiment but did not actually join until the following October. In the meantime, the regiment was commanded by the senior officer present for duty, Major William Williams. Williams led the unit in patrol actions in New Jersey during the spring and summer, including an engagement at Bound Brook on April 11 or 12 and a skirmish at Amboy on April 25 in which one officer was killed. At the Battle of Brandywine, the regiment was part of the force guarding Chadds Ford, Pennsylvania, until the British stormed across the creek and compelled Wayne's Division to withdraw. The unit sustained casualties, including one officer killed, at Paoli on September 21, at the Battle of Germantown when the left flank of the Continental Army's troops attacked the British center that was mistakenly fired on by other Continental Army troops. By the end of October, the unit had suffered substantially from all the fighting, including the loss of Major Williams who was captured at Germantown. Capt. Joseph Howell became acting regimental commander and the Second Pennsylvania Regiment numbered only 13 other officers and 74 enlisted men present for duty at the end of the month. The few present were able to man a section of the army's first line of defense at Whitemarsh in early December, before moving with the rest of Washington's forces into the legendary winter encampment at Valley Forge. Here the regiment shared the sufferings of the Continental Line, trained in Von Steuben's new manual of arms and brought itself up to strength. With France entering the conflict on the side of the new United States in May, the British abandoned Philadelphia and moved across New Jersey to the more easily defended stronghold of New York City. On June 19, 1778, the Continental Army left Valley Forge in pursuit and engaged the British in the Battle of Monmouth on an extremely hot June 28. Here the Second Pennsylvania served in a provisional brigade commanded by Lt. Col. Aaron Burr and made a charge from the American left flank into a British force trying to assault the American center. It halted the British attack but was itself compelled to retire under subsequent artillery fire. The regiment lost two men wounded in this action. On July 1, 1778, the regiment absorbed the remainder of the 13th Pennsylvania Regiment, most of its men's enlistments having expired. The colonel of the 13th, 23 year old Walter Stewart, became the Second's new commander. The young officer, nicknamed "The Irish Beauty" by the ladies of Philadelphia, was a close friend of Anthony Wayne's and was well acquainted with Washington. He was an able leader with a reputation of taking care of the welfare of his men. Diarist Joseph Plumb Martin described him as "an excellent officer, much beloved and respected by the troops of the Line he belonged to." Under Stewart, the regiment operated along the New York New Jersey border and moved to Middlebrook, New Jersey, in early December for the winter of 1778 79. There is no particular record that the unit was involved in any fighting that summer, but in October 1779, it had 452 officers and men with Wayne at West Point. From there it moved to Morristown, New Jersey, for the encampment in Jockey Hollow where it endured the most brutal winter of the 18th century. When spring came, the regiment was again actively engaged in patrols and skirmishes with British forays from New York. On May 18, the unit lost a junior officer killed in a fight at Paramus. On June 7. it fought at Connecticut Farms and on June 21 was at "the blockhouse" at Bergen Heights, where it joined the First Pennsylvania Regiment in a gallant but futile headlong charge on a sturdy Loyalist fortification despite the attempts of the officers to restrain the men. Two lieutenants were mortally wounded here and a number of men killed. On September 21, the regiment was in Hartford, Connecticut, with Wayne to greet French General Rochambeau. On September 25, it rushed from Tappan, New York, to West Point to reinforce the garrison there after Benedict Arnold's treachery was discovered. In December, the 2nd Regiment returned to Morristown for another winter. On January 1, 1781, a mutiny of the Pennsylvania troops transpired. At first, the regiment refused to join the mutineers, but were finally forced to when the other troops threatened them at bayonet point and with artillery. The resulting restructuring of the Pennsylvania Line perpetuated a 2nd Regiment among the state's six reorganized units, with Walter Stewart still in command. However, the men who remained in service were all redistributed among all these units and this establishment was mostly on paper. The old 2nd Pennsylvania ceased to exist before the final campaign in Virginia and South Carolina, although former members of the regiment were battle casualties at Green Springs on July 6 and Yorktown in October.