Америка актрисасы Перт Келтон (1907-1968) туралы ақпарат. «The Honeymooners» сериалындағы әйгілі Элис Крамден рөлімен танымал. Биографиясы, фильмдері мен театрлық жұмыстары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1907–1968)
American actress (1907–1968)
Перт Л. Келтон (14 қазан 1907 – 30 қазан 1968) – американдық сахна, кино, радио және теледидар актрисасы. Ол Джеки Глисонның «Айлы түн» фильміндегі алғашқы Элис Крамден рөлін сомдады. 1930 жылдары ол Голливуд фильмдеріндегі көрнекті комедиялық қосалқы және басты рөлдерді ойнады, мысалы Грегори Ла Каваның Констанс Беннетпен түсірген «Гүлдер төсегі» және Рауль Уолштың Уоллес Бири мен Джордж Рафтпен түсірген «Боуэри» (екеуі де 1933 жылы шықты). 1925 жылдан 1968 жылға дейін оннан астам Бродвей қойылымдарында өнер көрсетті. Оның ең танымал рөлі – мюзикл «The Music Man»-нің түпнұсқалық өндірісіндегі «Миссис Пару» рөлі, ол кейін фильмде де қайталанды. Алайда, 1950 жылдары ол «қара тізімге» енгендіктен оның мансабы үзіліске ұшырады. Оның екі ата-анасы да вадевильде әнші және биші болып саяхаттаған, ал оның тәтесі Джейн Келтон 1800 жылдардың соңы мен 1900 жылдардың басында кәсіби актриса болған. Келтонға оның тәтесі есім берген, ол анасына өзінің сүйікті театрлық рөлі – «Чекерс» пьесасындағы «Перт Барлоу» кейіпкерінің құрметіне «Перт» есімін ұсынған. 1910 жылы ол ата-анасы мен қарындасымен бірге шетелдік гастрольдік сапарда жүрген кезде Оңтүстік Африка Одағының Кейптаун қаласында үш жасында алғаш рет сахнаға шықты. Отбасымен бірге АҚШ-қа оралғаннан кейін Перт жеке мектептерге қабылданып, алғашқы білімін алды, сондай-ақ би, дауыс және драма бойынша кеңейтілген оқудан өтті. 12 жасқа келгенде, ата-анасымен бірге «Үш Келтон» тобында өнер көрсеткеннен кейін, ол вадевильде жеке актриса немесе «одиночка» ретінде өнер көрсете бастады, ал 17 жасында ол Бродвейде өнер көрсетті, бастапқыда Джером Керннің 1925 жылғы «Санни» мюзикл-комедиясында Мэрилин Миллермен бірге актерлік құрамға қатысты.
Pert L. Kelton (October 14, 1907 – October 30, 1968) was an American stage, movie, radio, and television actress. She was the original Alice Kramden in The Honeymooners with Jackie Gleason. During the 1930s, she was a prominent comedic supporting and leading actress in Hollywood films such as Gregory La Cava's Bed of Roses with Constance Bennett and Raoul Walsh's The Bowery with Wallace Beery and George Raft (both released in 1933). She performed in a dozen Broadway productions between 1925 and 1968. Most famously, she created the role of 'Mrs. Paroo' in the original production of the musical The Music Man, which she reprised in the movie adaptation. However, her career was interrupted in the 1950s as a result of blacklisting, Both of her parents were travelling song and dance performers in vaudeville; and her aunt, Jane Kelton, was also a professional actress in the late 1800s and early 1900s. Kelton was reportedly named by her aunt, who suggested the name "Pert" to her mother after her favorite theatrical role, the character "Pert Barlow" in a play called Checkers. In 1910, while accompanying her parents and sister on an overseas tour of shows, she debuted on stage at the age of three in Cape Town, Union of South Africa. Upon her return to the United States with her family, Pert was enrolled in private schools for her early formal education and for extensive training in dance, voice, and drama. By age 12, after appearing for a while with her parents as "The Three Keltons", she began appearing as a solo act or "single" in vaudeville; and by age 17 she was performing on Broadway, initially as a cast member in Jerome Kern's 1925 musical comedy Sunny, starring Marilyn Miller.
Фильмдер
Келтон мен оның ата-анасы 1927 жылдың екінші жартысында Голливуд фильмдерінде жұмыс істеу үшін Калифорнияға көшіп келді. Сол санақта Келтонның үшеуі де "қозғалыс суретінде" актер ретінде тіркелген. Келтон 1930 жылдардың қалған бөлігінде 20-дан астам толық метражды фильмде және қысқа фильмдерде ойнады. 1939 жылғы "Шыбырлаған жаулар" фильмінде ойнағаннан кейін, ол мансабын өзгертіп, қайтадан театрға оралды және радиода, ал кейіннен қарқынды дамып келе жатқан теледидарда жиі өнер көрсетті. Ол 1962 жылға дейін "үлкен экранға" оралмады, ол жылы "Музыкалық адам" фильмінде Пароо ханым рөліне шақырылды.
Kelton and her parents had moved to California to work in Hollywood films by the latter half of 1927. That same census identifies all three of the Keltons as employed actors in "motion pictures". Kelton for the remainder of the 1930s performed in over 20 more feature films and shorts. After her appearance in the 1939 film Whispering Enemies, she redirected her career, returning again to theatre and to performing increasingly on radio and later on the rapidly expanding medium of television. She did not return to the "big screen" until 1962, when she was cast as Mrs. Paroo in The Music Man.
Радио және Нью-Йоркке оралу
1940 жылдың сәуірінде Перт Калифорниядан кетіп, Нью-Йорк қаласына қайта оралды. Ол Манхэттендегі Батыс 55-ші көшедегі айына 65 доллар тұратын пәтерде тағы үш әйелмен бірге тұрды, олардың екеуі театр бишілері, ал үшіншісі хатшы болып жұмыс істеді. Манхэттенді сол жылы аралаған федералдық санақшы Келтонды санақ тізімінде "Актриса, театр және кино" деп қысқаша сипаттап, оның жасын 28 деп көрсеткен, бірақ 1940 жылдың көктемінде Перттің нақты жасы 32-ге толыпты. Дэвид Вайнштейннің "Ұмытылған желі" кітабында Келтон "Жұлдыздар шеруі" бағдарламасында (1951-1952 жж.) сериалдың соңғы маусымына дейін болғаны айтылады, сондай-ақ Джеки Глисон оны бағдарламадан шығару әрекеттеріне қарсылық көрсеткендіктен оның қалуы мүмкін екені де ұсынылады. 1960 жылдары Келтон Глисонның CBS шоуына шақырылып, "The Honeymooners" (кейде "The Color Honeymooners" деп те аталады) атты бір сағаттық музыкалық эпизодында Алистің анасы рөлін ойнады, ал Шейла МакРэй тартымды жас Алистің рөлінде болды. 1963 жылы Келтон "Таймз зонасы" бағдарламасында "Миниатюра" эпизодында Роберт Дюваллдың талапкер анасын сомдады. Келесі жылы ол "Менің үш ұлым" атақты отбасылық ситкомында қонақ ретінде ойнады. "Stage Door Bub" эпизодында Келтон Телма Уилсонды бейнелейді, ол өмірінің қалған бөлігін тұрақтандыруды армандаған, бірақ көп ұзамай осы өмір салтының оның мінезіне сай емес екенін түсінген тәжірибелі, көшпелі сахна актрисасы. Өмірінің соңғы жылдарында Келтон Spic and Span өнімінің жарнамалары арқасында кеңінен танылды.
By April 1940, Pert had left California and was living in New York City again, sharing a $65 per month apartment in Manhattan on West 55th Street with three other women, two of whom were employed as dancers in the theatre and the third as a secretary. A federal census taker canvassing Manhattan that year concisely identified Kelton in his enumeration ledger as "Actress, Theatre & Movies" and recorded her given age as only 28, although in the spring of 1940 Pert was actually 32 years old. In his book The Forgotten Network, David Weinstein wrote Kelton remained on Cavalcade of Stars through the final season of the series (1951–1952), and suggests that it may have been because Jackie Gleason had resisted attempts at having her dropped. In the 1960s, Kelton was invited back to Gleason's CBS show to play Alice's mother in an episode of the hour long musical version of The Honeymooners (also known as The Color Honeymooners), with Sheila MacRae as a fetching young Alice. In 1963, Kelton appeared on The Twilight Zone, playing the overbearing mother of Robert Duvall in the episode "Miniature." The next year she guest starred on the popular family sitcom My Three Sons. In this episode "Stage Door Bub", Kelton portrays Thelma Wilson, a veteran itinerant stage actress who longs for a settled domestic life but soon realizes that that lifestyle is actually ill suited for her personality. In her last years, Kelton was strongly identified with Spic and Span because of commercials for the product.
Мейрамхана иесі
Перт Келтон 1920 жылдардың соңында Лос-Анджелестегі Лексингтон даңғылының 6326 нөмірінде салынған Warner Kelton қонақ үйінің тең иесі болды. Перт және оның ата-анасы 1920 жылдардың соңынан бастап кемінде 1930 жылға дейін осы қонақ үйде тұрды. Ғимараттың оңтүстігіндегі бақта шағын ашық ауадағы театр болды, ондағы тілек қанатын "On Your Toes" (1936) мюзиклінен "There's a Small Hotel" әніне шабыт берген болуы мүмкін. Сонымен қатар, ғимараттың жертөлесінде құпия бар болды. Қонақ үйдің кіреберісінің үстінде "Қуанышпен кіріңіз" деген жазу орналасқан. Кейін бұл ғимарат Калифорния Телевизиялық Қоғамына үй болды.
Pert Kelton was part owner of the Warner Kelton Hotel, built in the late 1920s, at 6326 Lexington Avenue in Los Angeles, Pert and her parents resided in the hotel during the late 1920s until at least 1930. The building had a small outdoor theater, in a garden to the south, with a wishing well that may have inspired the song "There's a Small Hotel" from the musical On Your Toes (1936). It also housed a speakeasy in the basement. A sign above the hotel entrance reads "Joyously Enter Here". It later was the home of the California Television Society.
Жеке өмір және өлім
Репетициялар мен қойылымдардан тыс уақытта Келтон өнермен әуесқой ретінде шұғылданды және "көңілді" суретші болды. Перт актер және режиссер Ральф С. Беллге үйленген, олардың Брайан мен Стивен есімді екі ұлы болды.
When away from rehearsing and performing, Kelton enjoyed art as a pastime and became a "passionate" painter. Pert was married to actor director Ralph S. Bell with whom she had two sons, Brian and Stephen.