Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық композитор
British composer
Харольд Фрейзер Симсон (15 тамыз 1872 – 19 қаңтар 1944) – ағылшын композиторы, жеңіл музыка, соның ішінде әндер мен музыкалық комедияларға арналған музыка жазған. Оның ең танымал мюзиклі – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі хит болған «Таулардың қыздары» («The Maid of the Mountains»). Кейін ол А. А. Милннің өлеңдерін, әсіресе балаларға арналған өлеңдерін музыкаға қойды.
Harold Fraser Simson (15 August 1872 – 19 January 1944) was an English composer of light music, including songs and the scores to musical comedies. His most famous musical was the World War I hit The Maid of the Mountains, and he later set numerous children's poems to music, especially those of A. A. Milne.
Өмір және мансап
Фрейзер Симсон Лондон қаласында, Шығыс Үнді саудагері Артур Теодор Симсон мен оның әйелі, Шотландияның Риелиг аймағынан шыққан Джейн Энн Кэтрин Фрейзердің екінші баласы және үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Charterhouse мектебінде, содан кейін Dulwich колледжінде, одан кейін Лондон Король колледжінде және Францияда білім алды. Жас шағында ол Лондонда кеме иелену фирмасында жұмыс істеді, бірақ қырық жасына келгенде толық уақытпен музыкаға көшті.
Fraser Simson was born in London, the second child and eldest son of an East Indies merchant, Arthur Theodore Simson and his wife, Jane Anne Catherine née Fraser, of Reelig, Scotland. He was educated at Charterhouse School, then at Dulwich College, then at King's College London and in France. As a young man he joined a ship owning firm in London before turning to music as a full time occupation in his early forties.
Музыкалық комедиялар
Фрейзер Симсон өзінің алғашқы "My Sweet Sweeting" әнін 1907 жылы жариялады. Оның алғашқы театрлық партитурасы 1911 жылы "Квинс" театрында ойналған Уолтер Уадхэм Пикоктің либреттосы бар "Бонита" мюзикліне арналған. Фрейзер Симсонның ең үлкен жетістігі 1917 жылы Лондондағы Дейли театрында ойналған және 1352 қойылымнан кейін жабылған "Таулардың қыздары" опереттасының сазқайы болды. Бұл сол кездегі "Чу Чин Чоу" қойылымынан кейінгі ең сәтті жарыс еді. Осы шығармадан шыққан бірнеше ән (барлығы да Фрейзер Симсонның емес) содан бері "стандарттар" болып саналады. Фрейзер Симсонның осы шоудағы ең танымал әндері "Love will Find a Way", "Farewell" және "Husbands and Wives" болды. "Таулардың қызы" кәсіби және әуесқой топтар тарапынан жиі қайта қойылды және 1932 жылы фильмге түсірілді. Соғыс кезінде көрермендер жеңіл және көтеріңкі ойын-сауық іздеді, ал бұл шоулар оны ұсынды. "Таулардың қызын" жазғаннан кейін Фрейзер Симсон тағы да оперетталар мен мюзиклдерге музыка жазды, соның ішінде "Оңтүстік қызы" (1917 жылы Манчестерде премьерасы көрсетілді және 1920 жылы "Қыз" жабылғаннан кейін Лондондағы Дейлиде қойылды); "Біздің Пег" (1919, Гарри Грэм мен Эдвард Ноблоктың либреттосымен Принс театрында); "Мисси Джо" (1921 жылғы гастрольдік сапар); "Бас айналып кетті" (Адельфи театры, 1923); "Біздің Нел" (1924, Лирик театры – "Біздің Пегтің" қайта жазылуы, Пег Воффингтонды басты кейіпкер ретінде Нелл Гвиннмен алмастыру); "Көше әншісі", 1912 жылы шыққан сол аттас фильмге негізделген (1924, Лирикте 360 қойылым, Филис Дерь қатысқан); және "Май айындағы Бетти" (1925, Адельфи театры). Мильннің өлеңдеріне жазған музыкаларының ішінде "Винни-Пух" және "Пух бұрышындағы үй" өлеңдеріне негізделген "Пухтың шуы" атты балалар әндері циклі бар. Бұл 1970 жылы Джулиан Слейдтің "Винни-Пух" адаптациясына енгізілді. Фрейзер Симсон Милннің "When We Were Very Young" жырларының алты томдық жинағын шығарды, оның ішінде "Кристофер Робин дұғаларын айтып жатыр" әні де бар. Бірнеше әнді алғаш рет 1926 жылы Джордж Бейкер композитормен бірге, ал кейін 1930 жылы Джеральд Мурмен жазды. Оның басқа әндері жинағы "Teddy Bear and Other Songs" және "Alice in Wonderland" әндері, олар 1932 жылы жарық көрді және Бейкер мен Мур сол жылы жазды. Бейкер кейін Фрейзер Симсонды "өте сыпайы, зейнетке шыққан адам ретінде еске алды, ол табысты мюзиклдердің композиторына қарағанда бизнесменге көбірек ұқсады". Фрейзер Симсон 1897 жылы Май Фрэнсис, тумасы Бакналлмен үйленді, олардың қызы Лилиан Фрэнсис болды. 1919 жылы екінші әйелі (Анна) Сисели Девенишке үйленді. Кейінгі жылдары ол Шотландияда сатып алған үйі - Далькросс замогында ауылдық өмір салтын өткізді. Ол спортпен шұғылданып, гольф, теннис, ату және балық аулауды ұнатты. Фрейзер Симсон Шотландияның Инвернесс қаласындағы қарттар үйінде 71 жасында, жақын маңдағы Крой, Хайленд қаласындағы үйінің тас баспалдағынан құлап қайтыс болды.
Fraser Simson published his first song, "My Sweet Sweeting", in 1907. His first theatre score was for the 1911 musical Bonita, with a libretto by Walter Wadham Peacock, which played at Queen's Theatre. Fraser Simson's biggest success was the score for the operetta The Maid of the Mountains, which played at Daly's Theatre in London in 1917 and finally closed after 1,352 performances. This was, at the time, a phenomenal run second only to that of Chu Chin Chow. Several songs from this work (not all of them by Fraser Simson) have remained "standards" ever since. Fraser Simson's best known songs for this show included "Love will Find a Way", "Farewell" and "Husbands and Wives". The Maid of the Mountains has been frequently revived by both professional and amateur groups, and was filmed in 1932. Audiences wanted light and uplifting entertainment during the war, and these shows delivered it. After The Maid of the Mountains, Fraser Simson wrote music for more operettas and musicals, including A Southern Maid (premiered in Manchester in 1917 and produced at Daly's in London after Maid closed in 1920); Our Peg (1919, with a libretto by Harry Graham and Edward Knoblock at Prince's Theatre); Missy Jo (1921 touring); Head over Heels (Adelphi Theatre, 1923); Our Nell (1924, Lyric Theatre – a rewrite of Our Peg replacing Peg Woffington as principal character with Nell Gwynne), The Street Singer, based on the 1912 film of the same name (1924, 360 performances at the Lyric, starring Phyllis Dare); and Betty in Mayfair (1925, Adelphi Theatre). His settings of Milne's verse include a children's song cycle The Hums of Pooh, based on verses from Winnie the Pooh and The House at Pooh Corner. This was included in Julian Slade's 1970 adaptation of Winnie the Pooh. Fraser Simson published six volumes of songs setting verses from Milne's When We Were Very Young, including "Christopher Robin Is Saying His Prayers". A number were first recorded for HMV in 1926 by George Baker, accompanied by the composer, and later again accompanied by Gerald Moore in 1930. His other songs included the collection Teddy Bear and Other Songs and songs from Alice in Wonderland, which were published in 1932 and recorded by Baker and Moore the same year. Baker later recalled Fraser Simson as "a very polite, retiring man, looking more like a businessman than a composer of successful musicals." Fraser Simson married May Frances, née Bucknall, in 1897, with whom he had a daughter, Lilian Frances. He married his second wife, (Anna) Cicely Devenish, in 1919. In later years, he lived the life of a country squire at Dalcross Castle, a home that he bought in Scotland. He was an avid sportsman, enjoying golf, tennis, shooting and fishing. Fraser Simson died at a nursing home in Inverness, Scotland, following a fall on a stone staircase at his home in nearby Croy, Highland, at the age of 71.