Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қайта өңделген фильм – бұл бастапқы кинотеатрлық көрсетілімінен өзгешеленген кинокартина. Мұндай өңдеудің себептері дистрибьютордың талаптарынан бастап, түрлі көрермендер тобына бейімдеуге дейін жетеді. Жаңадан жасалған фильмдерге қолданған өңдеулер көбінесе қырқыс пікір тудырады, себебі олар авторлық құқық заңнамасы мәселелерін көтеріп қана қоймай, оны бұзуға да алып келуі мүмкін.
A re edited film is a motion picture that has been modified from the manner in which it was showcased in its original theatrical release. Reasons for this type of editing may range from the distributor's demands to accommodating different audience groups. Fan made movie edits are often met with controversy, as they bring up issues of copyright law.
Қайта өңдеу түрлері
Фильмді монтаждаудың үш негізгі түрі бар: форматы, ұзындығы және мазмұны. Формат – Көптеген фильмдер 1,85:1 немесе 2,40:1 кең экрандық форматта түсіріледі. Бұл қазіргі теледидарлық хабар таратуда қолданылатын экран форматтарынан өзгеше – аналогтық немесе стандартты сападағы теледидарлық хабар тарату үшін қолданылатын 1.33:1 (немесе 4:3) стандартты формат және сандық теледидарлық хабар тарату үшін кеңінен қолданылатын 1.77:1 (немесе 16:9) формат. VHS кассеталарында немесе DVD-дискілерде 4:3 форматта көрсетілетін фильмнің басында (әдетте қара фонда) «Бұл фильм түпнұсқасынан өңделген» деген ескерту пайда болады. Ол экранға сәйкес келтірілген. Жоғары сапалы теледидар стандартын қабылдағаннан бері, 2.39 немесе 2.40 форматтағы кейбір фильмдер теледидар мен үй видеонарығы үшін 1.78 (16:9) форматқа қайта өңделді және Америка Режиссерлер Гильдиясының (DGA) ережелеріне сәйкес, өңдеу туралы ескерту қосылады. Ұзындығы – Фильмдер теледидарлық хабарларда көрсету үшін (әсіресе жарнамалық қолдауы бар арналарда және эфирлік стансаларда жарнамаларды орналастыру үшін) немесе әуе компанияларында көрсету үшін қысқартылуы мүмкін. Ал DVD-де шығарылған фильмдердің нұсқалары түпнұсқасынан да ұзақ болуы мүмкін. Соңғы жылдары бастапқы кинотеатрлық нұсқасынан алынып тасталған көріністері бар, «цензураланбаған» нұсқалары шығарылатын фильмдердің саны артып келеді. Егер фильмнің көріністері белгілі бір уақытқа сәйкес өңделген болса, қайта өңделген фильмнің теледидарда көрсетілуі алдында, фильмнің «белгіленген уақытта көрсетілу үшін өңделгенін» көрсететін қосымша хабарлама формат ескерту экранына енгізіледі. Жарнамалық қолдауы бар телеарналарда көрсетілетін ұзақ өңделген фильмдер үшін жиі кездесетін жағдай – фильмнің титрлері келесі бағдарламаларды орналастыру үшін немесе жарнамаларға көбірек эфир уақытын босату үшін жылдамдатылады. Мазмұны – Кейбір фильмдерде «отбасылық аудиторияға» жарамсыз деп саналатын мазмұн бар, атап айтқанда, жыныстық мазмұн (мүшелік органдардың көрсетілуі, оның мақсаты жыныстық болуына қарамастан, және жыныстық әрекеттердің бейнеленуі), дөрекі тіл, зорлық-зомбылық көріністері, есірткі заттарды қолдану және нәсілдік сезімталдықсыздық. Бұл фильмдерді жас немесе жалпы аудиторияға бейімдеу үшін немесе фильм жарнамалық теледидарда немесе кабельдік арналарда көрсетілгенде жарнама берушілерге ұнату үшін, мұндай мазмұн алынып тасталған немесе ауыстырылған балама нұсқалары жасалады. Көбінесе, дөрекі сөздер автоматты диалогты алмастыру (ADR) арқылы жұмсақ сөздермен ауыстырылады немесе толығымен өшіріледі. Мұндай нұсқаларды өңдеуді фильмнің продюсері немесе режиссері емес, цензуралаушы жүргізеді. Сонымен қатар, фильм бастапқыда Motion Picture Association (MPA, бұрын Motion Picture Association of America немесе MPAA) ұйымынан NC-17 (17 жасқа дейінгілерге кірмейтін) рейтингісін алған жағдайда өңделеді, өйткені NC-17 рейтингісі бар фильмдер негізгі кинотеатрларда көрсетілмейді немесе теледидарда жарнамаланбайды. Сондықтан студиялар көбінесе фильмге R рейтингісін алу үшін қайта өңдейді.
There are three main types of film editing: format, length, and content. Format – Feature films are commonly produced in a widescreen 1.85:1 aspect ratio or 2.40:1 aspect ratio. which is different from the screen formats currently utilized for television transmissions—a standard 1.33:1 (or 4:3) aspect ratio for analog or standard definition television broadcasts and the growing standard of 1.77:1 (or 16:9) aspect ratio for digital television broadcasts. Prior to the beginning of a film presented in the 4:3 aspect ratio on VHS tapes or DVDs, a disclaimer appears (mainly over a black background), reading, This film has been modified from its original version. It has been formatted to fit this screen. Since the adoption of the high definition television resolution standard, some theatrical films intended for 2.39 or 2.40 aspect ratios have been reframed for 1.78 (16:9) for television and home video, and also require the modification warning as per Directors Guild of America (DGA) rules. Length – Films may be shortened for television broadcasts (principally on advertiser supported networks and terrestrial stations to accommodate commercial advertising) or for use on airlines. On the other hand, DVD releases of films may contain longer edits than even the original release. In recent years, a growing number of feature films are being released in an Unrated cut, incorporating scenes that may have been excluded from the film's original theatrical prints. If a film has scenes edited to fit its designated timeslot, prior to the beginning of a re edited film's television airing, an additional notice indicating that the film has been edited "to run in the time allotted" will be included in the format disclaimer screen. An increasingly common practice for length edited films shown on advertiser supported television networks is for the film's end credits to sometimes be sped up to accommodate succeeding programs, or to free up more airtime for advertisements. Content – Some films have content deemed "objectionable" to "family audiences", namely sexual content (including nudity, regardless of its intent to be sexual in nature, and depictions of sexual activity), obscene language, graphic violence, illicit drug use and perceived racial insensitivity. To make these films suitable for younger or more typical audiences, or to appeal to advertisers when a film is shown on ad supported broadcast television or basic cable services, alternative versions are created with such content removed or replaced. Often, profanities are substituted with minced oaths through automated dialogue replacement (ADR) or are muted entirely. The editing of these versions is performed by a censor and not the producer or director of the work. In addition, a film is often edited if it originally received a NC 17 (No one 17 and under admitted) rating from the Motion Picture Association (MPA, formerly the Motion Picture Association of America or MPAA), as NC 17 rated films are not screened at mainstream cinemas or advertised on television. Therefore, studios will often re edit the film to achieve an R rating instead.
Қолмен қайта өңдеу
Сатып алынған фильмдердің мазмұны монтаждау жұмыс станциясының қатты дискісіне жүктеліп, үшінші тарап редакторлары видео және аудио жолдарынан қолайсыз мазмұнды жою үшін қолмен қайта өңделеді. Қайта өңделген нұсқа содан кейін медиаға (VHS немесе DVD) көшіріліп, түпнұсқа нұсқасы қайта өңделген көшірмемен сәйкес сатып алынған жағдайда жалға беруге немесе сатып алуға қолжетімді болады. Кейбір қолмен өңдеулер жанкүйерлер тарапынан жасалады (мысалы, "Құпия өңдеу" мысалында) фильмді өздерінің немесе әріптестерінің талаптарына сай кесу үшін. 2006 жылғы төменгі сот шешімі коммерциялық фильмдерді қолмен өңдеуге тыйым салса да, заң жеке тұлғаларға өз фильмдерін жеке пайдалану үшін цензуралауға және өңдеуге рұқсат береді.
Purchased film content is downloaded onto an editing work station's hard drive and are manually re edited by third party editors to remove objectionable content from the video and audio tracks. The re edited version is then copied onto media (VHS or DVD) and made available for rental or purchase, provided an original version has been purchased in correlation with the re edited copy. Some manual re edits are done by fans (see The Phantom Edit) to cut a film to their own – or their peers – specifications. Although a 2006 lower court ruling prohibits businesses from manually re editing commercial films, the law still allows for individuals to self censor and edit their own films for personal use.
Бағдарламалық қайта өңдеу
Бағдарламалық қайта өңдеу – бұл тұтынушының білімімен алдын ала бағдарламаланған нұсқаулар жиынтығына сәйкес, видео және/немесе аудио мазмұнының бөліктерін дереу (ұшып өту арқылы) өткізіп жіберу үшін бағдарламалық қамтамасыз етуді (мысалы, DVD ойнатқышта қолданылатындай) пайдалану кезінде жүзеге асады.
Programmed re editing occurs when software (such as that employed in a DVD player) is used to skip portions of the video and/or audio content on the fly, according to pre programmed instruction sets that are knowingly used by the consumer.
Ашылу туралы хабарламалар
Американың ірі өндірушілері мен дистрибьюторлары 1993 жылы "Бұл фильм бастапқы нұсқасынан өңделген. Ол осы экранға бейімделген" сияқты хабарламаларды қоса бастады. Бұл ерікті таңбалау бағдарламасы МПАА тарапынан Конгресте қаралып жатқан заңға жауап ретінде құрылды, ол "Бұл фильм түпнұсқасынан өзгешеленеді" сияқты нақтырақ хабарламаларды міндеттейтін еді. Режиссер мен сценаристтің мұрагерлері бұл өзгеріске қарсылық білдірді, себебі ол оқиғаның мазмұнын және/немесе кейіпкерлерді бейнелеуін өзгертеді.
Major American producers and distributors began adding notices such as "This film has been modified from its original version. It has been formatted to fit this screen" in 1993. The voluntary labeling program was established by the MPAA in response to pending legislation in Congress that would have mandated more specific notices such as “This film is not the version originally released. . The heirs of the director and the screenwriter object because this alteration changes the narrative and/or characterization.”
Қолмен қайта өңдеу тарихы
Бұл практиканың алғашқы жағдайлары Германияның нацистер тарапынан оккупацияланған кезіне дейін жетеді, олар өздерінің жылдам шабуылдары барысында Еуропа елдерінен американдық фильмдердің көшірмелерін жиі ұрлап алып отырды. Олар фильмді арзанға қайта өндіріп (мысалы, "Hochzeit im Korallenmeer" фильмін қараңыз) немесе титрлерде көрсетілген туынды топтардың аттарын өзгертетін (Макс пен Дэвид Флейшердің мультфильмдеріндегідей). Театрларда көрсетілген фильмдер теледидардан көрсетілген кезде, телеарналар фильмдердің қысқартылған нұсқаларын көрсетуге рұқсат сұрады. Театрлық фильмдердің теледидарлық редакцияларында, фильмді бірнеше жарты сағаттық уақыт тізіміне (әдетте төрт жарты сағаттық тізім) сыйдыру үшін көріністердің бір бөлігі немесе толығымен кесіліп тасталды. Бұл сондай-ақ теледидарлық көрсетуге жарамсыз көріністерді (мысалы, жыныстық қатынас немесе зорлық-зомбылық бейнелері) кесуге немесе қысқартуға мүмкіндік берді. Екінші жағынан, телеарналар фильмнің театрлық көрсетілімінен алынып тасталған кадрларды қосып, белгілі бір экран уақытын ұзартуға тырысты (әдетте үш-төрт сағатқа дейін). Тұтынушылардың сұранысына жауап ретінде отбасылар сатып алынған VHS таспаларын қолмен қайта өңдеуге кірісті, таспаны кесіп, біріктіріп өзгертті. Бұл құбылыстың ортасы консервативті және кәсіпкерлікке бейім халқы бар Юта штаты болды. 1998 жылдың қысында "Титаник" VHS форматында шыққан кезде, Ютадағы бір видео дүкеннің иесі фильмнің сатып алынған көшірмелерін қайта өңдеуге 5 долларлық қызмет ақысын ұсынды. Бұл қызмет өте танымал болды, көп ұзамай бірнеше видеопрокат компаниялары VHS таспаларын сатып алып, оларды жалға алу клубының/кооперативінің мүшелеріне қайта өңдеп ұсынды. 1990 жылдардың соңында кейбір шағын компаниялар фильмдердің көшірмелерін, отбасылық аудиторияға ұнату үшін зорлық-зомбылық және/немесе ұятсыз мазмұн немесе дөрекі тіл бар көріністерсіз сата бастады. 2003 жылы ірі американдық киностудиялар мен жеке режиссерлер бұл рұқсатсыз өзгерістерге қарсы шығып, оларды режиссерлердің жұмысын жою және автордың өз туындысына қатысты бақылауын бұзу деп санады. Стивен Спилберг сияқты белгілі режиссерлер мен продюсерлер бұл практиканы ойын-сауық индустриясының басылымдарында ашық сынады. DVD технологиясы пайда болған кезде, қайта өңдеу индустриясы фильмнің қайта өңделген нұсқасымен бірге DVD-R дискісін сатуға немесе жалға беруге ұсынды. Бірнеше компания бұл бизнеске тырысты, ал кейбіреулері оны физикалық дүкендер арқылы жасауға тырысты. Қайта өңделген фильмдердің ең табысты иесі Юта штатында орналасқан CleanFlicks, Inc. болды, ол инвентаризация үшін ерекше келісім моделін және меншік дүкендерді пайдаланды. Clean Films кейіннен онлайн-жалға беру моделін (Netflix-ке ұқсас) пайдаланып, физикалық дүкендерді пайдаланбай, бизнестің ең ірі және ең табысты компаниясына айналды. Колорадодағы CleanFlicks франчайзи бірнеше ірі кинорежиссерлерді соттауды жоспарлап отырғаны туралы алаңдаушылықтан кейін (DGA веб-сайтындағы хабарламаға сілтеме жасап, мұндай сот ісі күтілуде), Американың режиссерлер гильдиясы және MPAA CleanFlicks пен CleanFilms-ке қарсы қарсы сот ісі қозғады, сонымен қатар театрлық фильмдердің өңделген DVD-таспаларын таратқан бірнеше басқа дистрибьюторларды да қамтыды, олардың бастапқы таратылған жұмысын қайта өңдеу авторлық құқықты бұзу болып табылады деп мәлімдеді. 2005 жылы Мел Гибсон "Мәсіхтің азап шегуі" фильмінің қысқартылған нұсқасын кинотеатрларда (содан кейін үйдегі медиада) шығарды, онда зорлық-зомбылық көріністері азайтылды. 2006 жылы Колорадо округінің АҚШ округтік сотының судьясы Ричард П. Мач CleanFilms, CleanFlicks және басқа да өңделген фильмдерді таратқандар киностудиялардың келісімінсіз қайта өңделген фильмдерді тарату авторлық құқықты бұзу болып табылады деп шешті. Негізгі мәселе бизнестің тұрақты медиа форматында болуы болды; мысалы, CleanFilms әрқашан өңделген фильмдерді заңды түрде сатып алынған түпнұсқа көшірмесімен сатты. Сонымен қатар, клиенттерге тікелей сатылатын әрбір жалға алынатын DVD-дискіге бөлшек саудадан сатып алынған түпнұсқа дана сәйкес келді. ClearPlay бұл шешімге әсер етпеді, өйткені олар тұрақты медиа сатқан жоқ, ал өңдеу өзгермеген ағынды медиа ClearPlay бағдарламалық жасақтамасын тұтынушының бақылауымен өзгертілген кезде орын алды. Қызықтысы, судья Матчтың шешіміне және қайта өңдеу компаниялары барлық өңделген инвентаризациясын жою туралы бұйрығына қарамастан, студиялардың Денвер сотындағы жеңісінен кейін студиялардың адвокаттары қайта өңдеу компанияларының адвокаттарымен келіссөздер жүргізіп, қолдағы инвентаризацияны сатуға рұқсат берді. Үлкен бұзушылық ісін ұтып алғаннан кейін күтпеген инвесторлық нәтиже ретінде, компаниялардың бірі "бизнестен шығу сатылымының" алғашқы үш күнінде 250 мың доллардан астам кіріс тапты және түпнұсқа инвесторларына инвестициядан бес есе көп пайда әкелетін жеткілікті өңделген фильмдерді сатты. Фильмдерді сыртқы тұлғалардың өңдеуінен гөрі режиссерлердің фильмдерінің қайта өңделген нұсқаларының пайда болуы көбірек қабылдауға ие болды, бұл DVD-лердің пайда болуымен гүлденді. Бұл нұсқалар көріністерді қалпына келтіреді және кейде қысқартады немесе жояды (мысалы, "Alien" фильміндегідей), себебі олар театрлық көрсетілімнен әртүрлі себептермен алынып тасталған (мысалы, студияның режиссердің шығармашылық көзқарасына араласуы, технологиялық шектеулер немесе сынау аудиториясының реакциясы).
Early cases of this practice date back to Germany's occupation by the Nazis, who regularly stole prints of American movies from European countries during their Blitzkrieg raids. They would then either cheaply reanimate the movie (see Hochzeit im Korallenmeer), or would change the names of production staff listed in the credits (as with Max and David Fleischer's cartoon shorts). As theatrical movies began to air on television, networks successfully sought permission to air shortened versions of movies. The television edits of theatrical films had sections or the entirety of scenes cut out, in order to provide a print length that could fit within a fixed number of multiple half hour time slots (often four half hour slots). This also allowed scenes unsuitable for television broadcast (such as those including depictions of sexual activity or graphic violence) to be cut or trimmed. On the other hand, networks would also often add footage deleted from a film's theatrical release to pad out a certain running time (usually three to four hours in length). In response to consumer demand, families began to re edit purchased VHS tapes manually by making cuts and splices to the tape. A hotbed for this activity has been Utah with its conservative and entrepreneurial population. When Titanic was released on VHS in the winter of 1998, a video store owner in Utah began offering to re edit purchased copies of the film for a $5 service fee. The service became very popular, and before long, several video rental businesses purchased VHS tapes and had them re edited for their rental club/co op members to watch. At the end of the 1990s, some small companies began selling copies of movies, without the scenes containing violent and/or indecent content, or foul language, to appeal to family audiences. By 2003, the major American film studios and individual filmmakers reacted against these unauthorized modifications, considering them to be a destruction of the filmmakers' work, and a violation of the controls that an author has over their work. Famed film directors and producers, such as Steven Spielberg, publicly criticized this practice in entertainment industry publications. When DVD technology emerged, the re editing industry began offering a disabled DVD accompanied by a re edited version of the film on a coupled DVD R for sale or rental. Several companies attempted this business, with some trying to do this through physical brick and mortar stores. The most successful of these proprietors of re edited film content was Utah based CleanFlicks, Inc., which utilized a unique deal model and proprietary stores to output the inventory. Clean Films later became the largest and most successful company in the business by employing an online rental model (similar to Netflix) and avoiding employing any physical stores. After a CleanFlicks franchisee in Colorado pre emptively sued several major film directors out of concern that the guild (citing a notice on the DGA's website that inferred such a lawsuit was pending) were going to sue, the Directors Guild of America and the MPAA filed a countersuit against CleanFlicks and CleanFilms—while including several other distributors of edited DVD prints of theatrical features—arguing that the re editing of their originally distributed work resulted in a derivation on a fixed media in violation of copyright. In 2005, Mel Gibson released a cut version of The Passion of the Christ to theaters (and later on home media), with the graphic violence toned down. In 2006, Judge Richard P. Matsch of the United States District Court for the District of Colorado ruled that CleanFilms, CleanFlicks and other edited film distributors was a copyright violation to distribute re edited films without the consent from the film studios. The key was the fixed media aspect of the businesses; at all times, for instance, CleanFilms sold edited films with a legitimately purchased original copy. Furthermore, every edited DVD rental unit sold direct to customer had a corresponding original copy that was purchased at retail. ClearPlay was not affected by this ruling, as they did not sell fixed media, and editing took place as the unaltered streamed media was altered by the consumer's control of ClearPlay's software. In an odd twist, despite Judge Matsch's decision and his order that the re editing companies to destroy all their re edited inventory, shortly after the studios' victory in the Denver court, the lawyers for the studios negotiated with lawyers for the re editing companies allowing for the sale of existing inventory. In an unexpected investor outcome given the loss of a major infringement case, one of the companies in the first three days of a "going out of business sale" generated more than a quarter of a million dollars in revenue and eventually sold enough re edited movies to provide their original investors a return on investment worth five times or better the ROI. Less controversial than external bodies editing movies were the rise of director's cut editions of movies, which flourished with the advent of DVDs. These restore—and occasionally also shorten or omit (as in the case of Alien)—scenes or footage from movies that had been left out of the theatrical print for varying reasons (including studio interference with the directors creative vision, inability to finish what was intended due to technology, or even the reactions of test audiences).
Бағдарламалық қайта өңдеудің тарихы
ClearPlay-ді DGA және MPAA сотқа берді, бірақ 2005 жылғы Отбасылық ойын-сауық және авторлық құқық туралы заң істің мәнін жойды, ол ClearPlay-дің сүзгілеу тәсілінің заңды екенін және авторлық құқық заңын бұзбайтынын нақтылады. Осының нәтижесінде ClearPlay өнімдерін АҚШ тұтынушыларына ұсына алды, ал басқалары заңдық себептермен өңделген үй бейнежазбаларын таратуды тоқтатты. Қайта өңдеудің тағы бір жағы – тұтынушылар жасаған өңдеулерге байланысты; жанкүйерлер жасаған өңдеулер (немесе фандиттер) – олар интернет арқылы кеңірек таралған сайын танымал бола бастады – тұтынушылар түсірілген контентті компьютерлеріне жүктеу және бейне өңдеу бағдарламаларын қолдану арқылы көбінесе өз ойын-сауығы үшін мазмұны өзгертілген нұсқаны жасауын қамтиды.
ClearPlay was sued by the DGA and MPAA, but the case was rendered moot by the Family Entertainment and Copyright Act of 2005, which clarified that ClearPlay's filtering approach was legal and did not violate copyright law. As a result, ClearPlay has been able to offer its products to consumers in the United States, while others have discontinued distribution of edited home video releases for legal reasons. Another aspect of re editing comes with consumer made edits; the practice of fan edits (or fanedits)—which have become more popular as they have spread over the internet—involves consumers loading the filmed content into their computers and using video editing software to produce mostly a version with content changed for their own entertainment.
Өнеркәсіптің болашағы
Бұл саланың қайда бет бұратыны белгісіз. 2005 жылғы сәуір айында ABC News жүргізген сауалнама өнімге деген сұраныстың сақталатынын көрсетті. АҚШ-тың әртүрлі аймақтарынан алынған 1002 ересек адамның арасында жүргізілген сауалнамада сұралғандардың 39% қайта өңделген фильмдерді сатып алуға қызығушылық танытса, 58% мұндай сатып алуға қызығушылық танытпайтындарын айтты (қателік маржасы үш пайыздық тармақ). Аталған заңдық шешімдерге қарамастан, компаниялар интернет арқылы қайта өңделген фильмдерді сатуды жалғастыруда, олардың кейбіреулері Колорадо округінің сотының 2006 жылғы шешіміне сәйкес жабылды. Дегенмен, онлайн ізденіс жүйелерінің нәтижелері компаниялардың Clean Play DVD сияқты материалдық тасымалдағыштарды ұсынуын көрсетуде. Кейде бұл сатушылар тауарларын таратқан үшін "іскерліктен шығу" тактикасын қолданады. Алайда, физикалық "кирпіштен қаланған" дүкендер жабылды, мысалы, Юта штатының Прово қаласындағы Cougar Video дүкені, аталған сот ісінде фигурант болған компаниялар жабылғаннан кейін де ұзақ уақыт бойы жұмыс істеді. Swank компаниясы киностудиялардың өзі жасаған қайта өңделген фильмдерді түзету орындары мен театрлық емес жерлерде көрсету үшін ұсынады. Бұл нұсқалар студиялар әуе компаниялары немесе телеарналар үшін жасаған қайта өңделген нұсқалармен бірдей ме, жоқ па, әлі белгісіз.
It is unclear where this industry is headed. An April 2005 poll conducted by ABC News indicated continued demand for the product. Of 1,002 adults from across the United States sampled for the poll, 39% of those polled expressed interest in purchasing re edited films, while 58% of respondents said that they would not be interested in making such a purchase (with a three point error margin). Despite the aforementioned legal rulings, companies continue to sell re edited movies via the Internet, some of which have been shut down in accordance with the reasoning of the 2006 decision by the Colorado District Court. Even still, online search engine results reveal that companies continue to provide fixed media products, such as Clean Play DVDs. Sometimes, these re sellers use "going out of business" tactics to move inventory. However, physical "brick and mortar" stores have been shut down, such as Cougar Video in Provo, Utah, which remained open long after the named companies in the aforementioned lawsuit were closed down. One company, Swank, offers re edited movies created by the studios themselves, supposedly for showings in correctional facilities and other non theatrical locations. It is not clear if these versions are the same re edited versions that studios create for airlines or television showings.