Наполеон дәуіріндегі британ әскерлерінің қызыл формасы және тактикасы

Кіріспе

Британдық Регулярлар Наполеон дәуіріндегі британдық жаяу әскерлерін сипаттау үшін жиі қолданылады, олар ерекше қызыл киімдерімен және жақсы тәртіпті жауынгерлік дағдыларымен танымал болды. Британдық фольклорында «Қызыл Халаттар» деп аталатын бұл қатал сарбаздар XVIII және XIX ғасырларда британдық армияның тірегі болды. Британдық армияның Регулярларын қызыл түске киюінің бірнеше себебі бар. Көбінесе айтылатыны – бұл майдан даласындағы қанды жасырып, әскерлердің рухын түсіруі мүмкін. Бірақ бұл күмәнді, себебі қан қызыл серж киімде қара түспен көрінер еді, ал әдеттегі ақ немесе «буф» шалбарлар қанды жасырмайтын. Тағы бір мүмкін түсінік – қызыл бояу салыстырмалы түрде арзан болғандықтан, Армия қымбат бояуларға ақша жұмсамастан, әскерлеріне жақсы жабдықтар беруге мүмкіндік алған. Сонымен қатар, британдық офицерлердің өз сарбаздарын қалың түтін ішінде анықтауы керек болған. Қызыл түс басқа түстерге қарағанда қару түтінінен жақсы көрінеді. Соңғы мүмкіндік – қызыл түс Корольдік стандарттың, Корольдік гербтің негізгі түсі және Англияның қамқоршысы Сент-Джорджтың кресінің түсі. Наполеон соғыстары кезінде британдық Регулярлар Америкадағы, 1798 жылғы Ирландия көтерілісіндегі және 1812 жылғы соғыстағы жауынгерлік тәжірибесімен жақсы тәртіпті жаяу әскерлерінің тобы болды. Британдық Регулярлардың «Қызыл Халаттар» жасағының шамамен жартысы 18 мен 29 жас аралығында болды, ал көптеген сарбаздардың бойы бес фут төрт дюймнан бес фут жеті дюймға дейін болды. Сол кездегі британ үкіметі 45 жастан асқан ер адамдарды әскери қызметке қабылдамады. Көбінесе ағылшыз командирлері болғанымен, көптеген Регулярлар шотланд немесе ирландтық болды. Аз ғана сарбаздар Пруссиядан және Германия Конфедерациясының басқа мемлекеттерінен келген. Осы алуан түрлі шығу тегінен екі түрлі «ойлау мектебі» – «американдық» және «неміс» пайда болды. «Америкалық» мектептің назарында ашық формациядағы жеңіл жаяу әскер тактикасы болды, ол қиын жерлерге және тығыз орманды аймақтарға жақсы сай келетін, атты әскері мен артиллериясы жоқ жауларға қарсы тиімді болды. «Америкалық» мектеп екі қатарлы жаяу әскерді және мылтықпен қаруланған жеңіл жаяу әскерді қолдады. «Неміс» мектебі Еуропаның кең Орталық жазықтарына өте қолайлы, тәртіпті және тығыз бұрғылау тәртібіне баса назар аударды. Бұл тәсіл жаудың көптеген атты әскері мен артиллериясы бар үлкен шайқаста тиімдірек болды. «Неміс» мектебі үш қатарлы жаяу әскерді және тегіс ұңғылы мылтықтарды қолдануды ұсынды. 1855 жылдан бастап, Үндістанда және кейіннен басқа отарлық бекеттерде, тактикалық мақсатта – жасыру үшін, қызыл киімдер жиі хакимен ауыстырылды. Алайда, 1902 жылы жалпыға бірдей хаки киім енгізілгенге дейін, қызыл түс еуропалық операцияларға арналған шайқас киімі ретінде ресми түрде тасталмады. Британдық классикалық Регуляр Кулоден шайқасында, Жеті жылдық соғыста (1756–1763), Америка революциялық соғысында (1775–1783), Пиренейлік соғыста (1808–1815), 1812 жылғы соғыста (1812–1814) және Ватерлоо науқанында (1815) атқарған іс-әрекеттерімен ең танымал болды.

Commonly used to describe the Napoleonic era British foot soldiers, the British Regulars were known for their distinct red uniform and well disciplined combat performance. Known famously in British folklore as the Red Coats, these hardened soldiers were the backbone of the British Army in the eighteenth and nineteenth centuries. There are several possible reasons why the British Army outfitted its Regulars in red. The most commonly stated reason is that it would hide the appearance of blood on the battlefield, possibly demoralizing the troops. This is unlikely because blood would show black on the red serge tunics, and the white, or "buff" trousers that were commonly issued would hide no blood at all. Another possible explanation would be that red dye was relatively cheap, allowing the Army to give its troops better equipment without wasting money on more expensive dyes. Another good reason could be that British officers needed to be able to identify their men in heavy smoke. Red would show better through gunsmoke than most other colors. A final possibility is that red is the primary color in the Royal Standard, the Royal Coat of Arms, and is the color of St George's cross (St George is the patron saint of England). During the Napoleonic Wars, the British Regulars were a well disciplined group of foot soldiers with years of combat experience, including in the Americas, the Irish Rebellion of 1798 and the War of 1812. Around half of the British Regular "Redcoats", most were between the ages of 18 and 29; and an over sixth tenths of the regulars were five feet, four inches, to five feet seven inches. The British Government at the time, did not allow enlisted men to be older than 45 years old. Although typically under English command, many of the enlisted Regulars were either Scottish or Irish. A small number of Regulars were from Prussia and other states within the German Confederation. From these multiple origins, also came the two different "Schools of Thought", the 'American' and the 'German'. The American school focused on open formation light infantry tactics that were well suited for areas of rough terrain, and dense forested areas, best suited against enemies that had no cavalry nor artillery. The 'American' school favored infantry ranks of two deep, and use of light infantry with rifles. The German school focused on disciplined, close drill order, well suited for the vast Central Plains of Europe. This approach was preferred in large battlefields where the enemy had large numbers of cavalry plus artillery. The 'German' school favored infantry ranks of three deep, and the use of smooth bore muskets. After 1855, starting in India and gradually extending to other colonial outposts, the scarlet uniforms were often replaced with khaki on campaign for tactical reasons i. e. camouflage. However, not until 1902, and the introduction of a universal khaki service dress, would scarlet be officially abandoned as campaign dress for European operations. The classical British Regular was most famous for his action in the Battle of Culloden, the Seven Years' War (1756–1763), the American Revolutionary War (1775–1783), the Peninsular War (1808–1815), the War of 1812 (1812–1814), and the Waterloo campaign (1815).