Венесуэлалық генерал Хуан Мануэль Сукре Фигарелланың өмірі мен қызметі
Juan Manuel Sucre Figarella
Хуан Мануэль Сукре Фигарелла – Венесуэла армиясының бригадный генералы, Рафаэль Кальдера басшылығымен әскери басшылық қызметін атқарған. Сукре әулетінен шыққан, тәуелсіздік батыры Антонио Хосе де Сукренің ұрпағы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хуан Мануэль Сукре Фигарелла (1925-1996) – Венесуэла армиясының бригадир-генералы, 1970 жылдары президент Рафаэль Кальдера басқарған кезеңде Венесуэла армиясының Бас штабының бастығы болды. Ол Сукре әулетінің мүшесі және Тәуелсіздік соғысының батыры Антонио Хосе де Сукренің әкесі – Висенте Витто Луис Рамон де Сукре Пардо и Гарсия де Урбанеханың тікелей ұрпағы.
Juan Manuel Sucre Figarella (1925 1996), was a Venezuelan army Brigadier General who served as Chief of Staff of the Venezuelan Army in the 1970s during the administration of President Rafael Caldera. He is a member of the Sucre family and a direct descendant of Vicente Vitto Luis Ramón de Sucre Pardo y García de Urbaneja, the father of the War of Independence hero Antonio José de Sucre.
Отбасы және ерте өмірі
1925 жылы Венесуэланың Боливар штатындағы Тумеремо қаласында дүниеге келген ол ерте жасында жетім қалды және кіші інілері Леопольдо, Инес Матильда, Антонио, Хосе Франциско және Гильермоны тәрбиелеуге мәжбүр болды. Барлық бауырлары өмір бойында саясат, өнер және медицина салаларында үлкен жетістіктерге жетті.
Born in Tumeremo, Bolívar state in Venezuela in 1925 he was orphaned at a young age and left to do a lot of the upbringing of his younger siblings Leopoldo, Ines Matilde, Antonio, Jose Francisco and Guillermo. All the siblings would go on to achieve great things in their lifetimes, in the field of politics, arts and medicine.
Әскери мансап
Генерал Сукре Венесуэланың әскери академиясын бітіріп, Бразилияның Жоғары соғыс мектебінде және АҚШ-та әртүрлі салаларда жоғары әскери білім алды. 1960 жылдары Пәкістанмен болған қақтығыстар кезінде генерал Сукре Біріккен Ұлттар Ұйымының бейбітшілікті сақтау күштерінің (әйгілі Көк шлемдер) құрамында Үндістанда қызмет етті. Генерал Сукренің әскери мансабы президент Кальдера оны Jefe de la Casa Militar (Әскери үйдің бастығы) деп тағайындағандағыдай биік деңгейге жетті, бұл генерал Сукрені президенттік қауіпсіздіктің барлық қажеттіліктері мен процедураларының басшысы етіп тағайындады. Олардың қарым-қатынасы өте жақын болды және өмірінің соңына дейін жақын достар болып қала берді, олардың әйелдері Алисия Пиетри де Кальдера мен Жизела Гарсия де Сукре де жақын дос болып, екі отбасын біріктірді. Әскери үйдің бастығы ретінде Сукре елдің әртүрлі аймақтарында демократиялық үдерістің тұрақтылығына қауіп төндірген, сирек болғанымен маңызды партизандық қозғалыстармен күресуге мәжбүр болды. 1974 жылдың ақпан айында, Кальдера президенттігінің соңғы жылында Сукре Венесуэла армиясының Бас штабының бастығы болып тағайындалды, бұл Венесуэла армиясындағы ең жоғары лауазым еді. Ол 1975 жылдың сәуір айына дейін осы қызметте болды. Кальдераның COPEI партиясының басты қарсыласы – Accion Democratica мүшесі Карлос Андрес Перес президенттік лауазымға келгеннен кейін Сукре Фигарелланың орнына Мануэль Беречиартуды тағайындады.
General Sucre graduated from the Academia Militar de Venezuela and went on to complete high military degrees in different areas in Brazil's Escola Superior de Guerra and in the United States. General Sucre went on to serve as a part of the United Nations's peacemaking forces (the famous Blue Helmets) in India in the 1960s during conflicts with Pakistan. General Sucre's military career reached a high point when President Caldera named him Jefe de la Casa Militar (Chief of the Military House) which placed General Sucre at the head of all presidential security needs and procedures. Their relationship was a very close one and they remained very close friends for the rest of their lives, bringing together both families as their wives, Alicia Pietri de Caldera and Gisela Garcia de Sucre, also became great friends. During his time as Chief, Sucre had to deal with sporadic but important guerilla movements all over the nation that threatened the stability of the emerging democratic movement. In February 1974, the last year of Caldera's presidency, Sucre was named Chief of Staff of the Army, the highest office in the Venezuelan Army. He remained in the post till April 1975. As Carlos Andrés Pérez, a member of Caldera's COPEI's main rival, Accion Democratica, took the office of President, he replaced Sucre Figarella with Manuel Bereciartu.
Әскери қызметтен кейінгі өмір
Карьерасының ең жоғары сатысына жеткен соң, генерал Сукре өзінің орнын басатын адам тағайындалғаннан кейін көп ұзамай зейнетке шығуға шешім қабылдады. Ол офицерлер мен басқа да қызметкерлерге сақтандыру қызметін ұсынатын Армияның Seguros Horizontes филиалының президенті болды. Кейін ол Cada супермаркеттер желісінің президенті, ал 1996 жылы қайтыс болғанға дейін Banco del Orinoco банкісінде операциялар және қауіпсіздік жөніндегі вице-президент болып қызмет етті.
After achieving the highest office in his career, General Sucre decided to retire soon after his replacement was put in place. He served as President of Seguros Horizontes, a branch of the Army in charge of providing insurance to officers and others. Later he would serve as President of the supermarket chain Cada and as Vice President of Operations and Security for Banco del Orinoco until the time of his death in 1996.