Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Филипп Август Гриффитс IV (Phillip Augustus Griffiths IV, 18 қазан 1938 жылы туған) – американдық математик, геометрия саласындағы еңбектерімен, әсіресе алгебралық геометрияға күрделі манифольд тәсілімен танымал. Ол, атап айтқанда, трансценденттік алгебралық геометрияның бір бөлігін құрайтын және дифференциалдық геометрияның маңызды және алыс салаларына да қатысы бар Ходж теориясы мен модульдер теориясындағы Ходж құрылымының өзгеру теориясын дамытуға үлкен үлес қосты. Ол сондай-ақ, Шиң Шен Черн, Роберт Брайант және Роберт Гарднермен бірлесіп жазған сыртқы дифференциалдық жүйелер туралы еңбектермен қатар, дербес дифференциалдық теңдеулерді зерттеді.
American mathematician
those of a similar name
Phillip Augustus Griffiths IV (born October 18, 1938) is an American mathematician, known for his work in the field of geometry, and in particular for the complex manifold approach to algebraic geometry. He is a major developer in particular of the theory of variation of Hodge structure in Hodge theory and moduli theory, which forms part of transcendental algebraic geometry and which also touches upon major and distant areas of differential geometry. He also worked on partial differential equations, coauthored with Shiing Shen Chern, Robert Bryant and Robert Gardner on Exterior Differential Systems.
Кәсіби мансап
1959 жылы Уэйк-Форест колледжінде бакалавр, ал 1962 жылы Принстон университетінде «Кейбір гомогендік кешенді манифольдтар туралы» тақырыбында докторлық диссертациясын қорғап, PhD дәрежесін алды, оның ғылыми жетекшісі Дональд Спенсер болды. Содан кейін ол Калифорния университетінде (Беркли, 1962–1967) және Принстон университетінде (1967–1972) қызмет етті. Гриффитс 1972 жылдан 1983 жылға дейін Гарвард университетінде математика профессоры болды. Ол Джо Харриспен бірлесіп «Алгебралық геометрияның принциптері» атты кешенді алгебралық геометрия саласындағы белгілі оқулығының авторы.
He received his BS from Wake Forest College in 1959 and his PhD from Princeton University in 1962 after completing a doctoral dissertation, titled "On certain homogeneous complex manifolds", under the supervision of Donald Spencer. Afterwards, he held positions at University of California, Berkeley (1962–1967) and Princeton University (1967–1972). Griffiths was a professor of mathematics at Harvard University from 1972 to 1983. He is co author, with Joe Harris, of Principles of Algebraic Geometry, a well regarded textbook on complex algebraic geometry.
Марапаттар мен құрметтер
Гриффитс 1979 жылы Ұлттық ғылым академиясының, ал 1992 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. 2008 жылы ол Вольф сыйлығымен (Делинь мен Мамфордпен бірлесіп) және Брауэр медалімен марапатталды. 2012 жылы Америка математикалық қоғамының мүшесі атанды. 2014 жылы Америка математикалық қоғамы Гриффитске өмір бойына жеткен үлкен жетістіктері үшін Лерой П. Стил сыйлығын табыс етті. Сондай-ақ 2014 жылы Гриффитс математикаға өмір бойы адал қызмет еткені мен көрнекті жетістіктері үшін Черн медалімен марапатталды.
Griffiths was elected to the National Academy of Sciences in 1979 and the American Philosophical Society in 1992. In 2008 he was awarded the Wolf Prize (jointly with Deligne and Mumford) and the Brouwer Medal. In 2012 he became a fellow of the American Mathematical Society. Moreover, in 2014 Griffiths was awarded the Leroy P. Steele Prize for Lifetime Achievement by the American Mathematical Society. Also in 2014, Griffiths was awarded the Chern Medal for lifetime devotion to mathematics and outstanding achievements.