Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Рой Энтони "Тони" МакНилл (1941 – 2 қаңтар 1996) – ямайкалық ақын, өзінің буынындағы ең үміткер Батыс Үнді жазушыларының бірі саналады, алайда оның мансабы ерте қайтысымен тоқтатылды.
Roy Anthony "Tony" McNeill (1941 – 2 January 1996) was a Jamaican poet, considered one of the most promising West Indian writers of his generation, whose career was cut short by his early death.
Өмірбаян
МакНилл Ямайканың Кингстонда дүниеге келді және Excelsior мектебінде және Сент-Джордж колледжінде білім алды (онда ол достарына ақын ретінде танымал болды) АҚШ-та оқуға кетер алдында. Джонс Хопкинс университетінде және Массачусетс Амхерст университетінде шығармашылық жазуды оқыды, одан докторлық дәрежесін алды. 1975 жылы Ямайкаға оралды, онда ол журналист және «Ямайка журналының» (1975–81) редактордың көмекшісі болып жұмыс істеді, сондай-ақ мемлекеттік қызметкер, энциклопедия сатушы және тазалаушы сияқты басқа да түрлі жұмыстарда еңбек етті. АҚШ-та оқып жүргенде МакНилл жазғы шығармаларын жазуға бел буады. Оның алғашқы маңызды өлеңдер жинағы «The Life Movie» фильмінен «Reel» 1972 жылы жарық көрді және Ямайкада замандастары Дэннис Скотт пен Мервин Морриспен бірге оның беделін нығайтты. Одан кейін «Бұлттың құрбандық тағындағы сенімдер» (1979) және «Көк баладан қытайлық фонарьлар» жарық көрді, ол 1998 жылы қайтыс болғаннан кейін жарияланды. Басқа маңызды туындылары әлі жарияланбаған. МакНилл өзінің қазіргі заманғы джаз бен американдық ақындар Уолт Уитман, Эмили Дикинсон және Э. Э. Каммингс сияқтылардың ықпалымен қалыптасқан эксперименталды стилімен танымал болды. Ол өзінің алғашқы жинағы туралы былай деді: «Егер менің басты ойым эстетика болмаса, жаза алмас едім». Ол сондай-ақ оның ең үлкен арманы – джаз пианині болу екенін айтты. Ол өзінің әріптестері арасында керемет талант иесі ретінде танылды, бірақ МакНилл алкоголизм мен есірткіге тәуелділікпен күресті. Кейінгі өлеңдерінің бірінде ол былай деп жазды: «Мен өмірді дұрыс жүргізуге қабілетім жоқ екенін ерте түсіндім. Сондықтан мен назарымды өзгертіп, гүл шоғын тоқтым». Ол 1996 жылғы 2 қаңтарда Вест-Индия университетінің ауруханасында операция кезінде қайтыс болды. Өлеңші және әдебиеттанушы Мервин Моррис оның қайтысы туралы эссесінде былай деп жазды: «Біз Батыс Үндістанның ең ұлы ақындарының бірін, ерекше талант иесін, тәжірибе жасауға бейім, өнеріне берілгенін жоққа шығардық».
McNeill was born in Kingston, Jamaica and educated at Excelsior School and St. George's College (where he was already known to his friends as a poet) before leaving to study in the United States. He studied creative writing at Johns Hopkins University and the University of Massachusetts Amherst, from which he graduated with a PhD. He returned to Jamaica in 1975, where he worked as a journalist and assistant editor of the Jamaica Journal (1975–81), as well as in a variety of other jobs, including civil servant, encyclopedia salesman, and janitor. While a student in the US, McNeill began writing seriously. His first major collection of poems, Reel from "The Life Movie", appeared in 1972 and immediately established his reputation in Jamaica alongside his contemporaries Dennis Scott and Mervyn Morris. This was followed by Credences at the Altar of Cloud (1979) and Chinese Lanterns from the Blue Child, published posthumously in 1998. Other significant work remains unpublished. McNeill was known for his experimental style, influenced by contemporary jazz as well as American poets like Walt Whitman, Emily Dickinson, and E. E. Cummings. He once said, of his first collection, "I don't think I could write if my first concern wasn't for the aesthetic." He also claimed that his greatest ambition was to be a jazz pianist. He was recognised by his peers as a prodigious talent, but McNeill was plagued by alcoholism and drug abuse. In one of his later poems he wrote, "I realised very early I had no gift for conducting a life. So I shifted my focus and sang a wreath." He died while undergoing surgery at the University Hospital of the West Indies on 2 January 1996. In an obituary essay, poet and literary scholar Mervyn Morris wrote: "We have lost one of the finest of our West Indian poets, an extreme talent, recklessly experimental, awesome in commitment to his gift."