Кіріспе

Гудрун Корвинус (1932–2006) – неміс археологы, геолог, палеонтолог және археология ғылымының маманы. Оның экспедициялық жұмыстары, ғылыми еңбектері және археологиялық қазбалар арқылы жасаған үлесі зор, соның нәтижесінде ғылыми жаңалықтар ашылды. Корвинустың еңбектері 2006 жылдың 7 қаңтарында Үндістанның Пуна қаласындағы үйінде қаза тапқанға дейін кәсіби деңгейде танылды.

Ерте және жеке өмір

Корвинус 1932 жылы Веймар Германиясының құрамындағы Штеттин қаласында дүниеге келді. Ол өмірінің көп бөлігін Германияда өткізді. Бала кезінде Корвинус адамдар, мәдениеттер, музыка, саяхаттау және түрлі ғылым салалары сияқты көп нәрсені ұнататын. Ол әрдайым мейірімді және қарапайым адам ретінде белгілі болды.

Білім және мансап

Корвинус 1932 жылы Веймар Германиясының құрамына кіретін Штеттин қаласында дүниеге келген. Ол Бонн университетінде геология, омыртқалы жануарлар палеонтологиясы және палеолит археологиясын оқыды және Франциядан юралық аммониттер туралы докторлық диссертациясын аяқтады. Докторлық диссертациясынан кейін оның назары палеолит археологиясына ауысты. Кейіннен ол Тюбинген университетінде геология, палеонтология және тарихқа дейінгі кезеңді зерттеді, сондай-ақ Эфиопиядағы басқа да ежелгі гоминидтер табылған жерлерді зерттеді. Эфиопияда жүргенде Корвинус 2,6 миллион жылдық бұйымдарды да тапты. Корвинус сол жерде палеолит дәуіріне жататын ескерткіштерді алғаш рет ашқан адам болды, олар әлемдегі ең көне археологиялық дәлелдердің бірі екені анықталды, бірақ осы фактіні көп адам білмейді.

Үндістанда жүргізілген зерттеулер

Гудрун өзінің ғылыми мансабын Франциядан келген юралық аммониттерді зерттеумен бастады, бірақ кейін палеолиттік археологияға ауысты. Веннер Грен Қоры мен Deutsche Forschungsgemeinschaft (Германияның ғылыми-зерттеу кеңесі) қаржыландырғаннан кейін ол 1966-1969 жылдар аралығында 3 қысқы маусымға созылған қазба жұмыстарын жүргізуді шешті. Ұзақ қазба жұмыстары нәтижесінде Чирки аймағындағы шатқалдардағы майда түйірлі шөгінділерде бай ерте археулдық жинақ табылды. Бұдан басқа, алювиумда жақсы сақталған көптеген ағаш бөліктері, фауна үлгілері және ағаш діңдері кездесті. 1981 жылы Корвинус өзінің алғашқы классикалық монографиясын жариялады: «Үндістанның Батыс Махараштрасындағы Правара өзен жүйесі». Оның екінші монографиясы, «Үндістанның Батыс Махараштрасындағы Правара өзен жүйесі» 1983 жылы жарық көрді. Осылайша ол бүкіл Үндістан субконтинентінде археулдық ескерткіштердің геологиясы мен археологиясы бойынша монография жариялаған алғашқы ғалым атанды. Бұл монографиялар әлі де жоғары беделді және оның деректері геологиялық зерттеулерде бүгінге дейін қолданылуда. Қол балталарының табылуы адамның кем дегенде орта плейстоценнің соңына дейін осы аймақта қоныстанғанын көрсетеді. Ең маңыздысы, оның ашеулдік ескерткіштерін табуы, материалдардың тапшылығына қарамастан, ерте Оңтүстік Азияның ашеулдік гоминидтерінің кең Индо-Ганг жазығын кесіп өте алғанын дәлелдейді. Оның денесі Қаради көпіріне жақын жердегі өзен арнасынан табылды. Корвинустың күлі Батыс Гат тауларына шашылды.

Таңдалған жарияланымдар

1968 жыл. Чиркидегі Ашеулдық мәдениет ошағы, Правара, Үндістан. Қазіргі антропология, 9(2/3), 216–218. 1968 жыл. Чиркидегі Ашеулдық орындағы стратиграфиясы және геологиялық жағдайы, Правара, Үндістан: 1966/67 жылғы қысқы маусымдағы қазба жұмыстарының есебі. Антропос, 63/64(5/6), 921–940. 1970 жыл. Махараштра штатындағы Правара өзеніндегі Чиркидегі Ашеулдық шеберханасы. Үндістанның ежелгі заттары, 4(1), 13. 1970 жыл. Үндістандағы Палеолиттік мәдениет ошақтары. Қазіргі антропология, 11(4/5), 483–484. 1971 жыл. Иравати Карве (1905–1970). Антропологиялық хабарлама, 33(1), 83–84. 1971 жыл. Праварадағы Чиркиден табылған Плейстоцендік қазба ағаштар. Қазіргі антропология, 12(3), 383. 1972 жыл. Батыс Махараштраның (Үндістан) төртінші кезеңіне қатысты кейбір байқаулар. 1975 жыл. Афар аймағындағы Хадардағы Палеолиттік қалдықтар. Табиғат, 256(5517), 468–471. 1977 жыл. Нил өзені аңғарының тарихы. Табиғат, 266(5605), 799. 1981 жыл. Үндістанның Махараштра штатының батысындағы Правара өзені жүйесін зерттеу. 1-том: Правара өзені жүйесінің стратиграфиясы және геоморфологиясы. Тюбинген: Verlag Archaeologica Venatoria. 1983 жыл. Үндістанның Махараштра штатының батысындағы Правара өзені жүйесін зерттеу. 2-том: Үндістандағы Праварадағы Ашеулдық Чирки орындағы қазба жұмыстары. Тюбинген: Verlag Archaeologica Venatoria. 1985 жыл. CDM концессиялық аймағының көтерілген жағажай кешеніндегі Ашеулдық өнеркәсіп, Оңтүстік-Батыс Африка (Намибия). 1987 жыл. Пату, Непалдағы жаңа тас дәуірінің ормандық мекені. 1989 жыл. Шығыс Непалдағы Сивалик тауларындағы Пату индустриясы және оның ортасы. 1989 жыл. Батыс Непалдағы неогендік Сурай Хола Сивалик тауларының магнетостратиграфиясы: Алдын ала нәтижелер. 1991 жыл. Батыс Непалдан табылған қол балталары. 1995 жыл. Непалдың оңтүстігіндегі Сатпати қол балтасы және Чабени бір жақты құралдары. 2001 жыл. Непалдағы Сурай Хола және Рато Хола аймақтарының неогендік Сивалик тобының биостратиграфиясы және геологиясы. Палеогеография, Палеоклиматология, Палеоэкология, 165(3), 251–279. 2004 жыл. Шығыс және Оңтүстік-Шығыс Азиядағы Homo erectus және түрдің жасы және оның тас артефактілермен байланысы туралы мәселелер, әсіресе қол балтасына ұқсас құралдарға назар аудару. Quaternary International, 117(1), 141–151. 2005 жыл. Непалдағы ерте Палеолиттен неолитке дейінгі тарихи мәдениеттер және Данг Деохури Дун аңғарларының төртінші кезеңдік геологиясы.