Жон Банненберг: Австралиялық яхта дизайнерінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Австралиялық яхта дизайнері Джон Банненберг, RDI (1929 – 26 мамыр 2002) – австралиялық ағылшын яхта дизайнері болған.

Өмірбаян

Банненберг Австралияның Сидней қаласында дүниеге келді және Кентербери ұлдар орта мектебінде, кейін Сидней музыка консерваториясында білім алды. 1950 жылдардың басында ол Жаңа Зеландия және Питкэрн аралдары арқылы Лондонға көшті, сол кезде ол Нгайо Марштің театр компаниясында қысқа уақыт жұмыс істеді. Бастапқыда ол барлар мен клубтарда фортепиано ойнап, өмір сүру үшін ақы төледі (қайсыбір уақытта Ноэль Ковардтың репетициялық фортепианошысы болды), ол дизайнға қызығушылық танытты және Cheval Place, Knightsbridge мекенжайында Marble & Lemon сәндік өнер бизнесін құрды. Бұл 1957 жылы басталған және келесі онжылдыққа созылған, ұзақ жылдар бойы белгілі New Bond Street дилері Partridge Fine Arts-пен серіктестікке әкелді. Банненберг 1962 жылы Виктория және Альберт мұражайында өткен 3-ші Халықаралық өнер қазыналары көрмесінің безендірілуін жасады, оның дизайны 1962 жылдың 2 наурызындағы The Times газетінде «бөлмелер сериясын жоспарлау арқылы бағалауды жеңілдетуге жақсы бейімделген» деп сипатталды. Оның мансабы өсіп, 1965 жылы Cunard компаниясы оны жаңа лайнердің (бастапқыда Q4 деп аталған, бірақ кейіннен Глазгодағы Джон Браун кеме жасаушылығында салынып жатқан Queen Elizabeth 2) интерьер дизайнерлерінің бірі ретінде таңдады. Банненбергке қос бөлме, карта бөлмесі және бірінші сыныптық люкстердің кейбірін жобалау тапсырылды. Оның алғашқы яхталық тапсырысы – Саутгемптонның Camper & Nicholsons компаниясы салған Тиавана жарыс яхтасы болды. Ұзақ өтпей ол неміс сауда магнаты Хельмут Хортеннен үлкен моторлық яхта – Carinthia V дизайнын жасауды тапсырды. Одан кейін 20 ғасырлық яхта дизайнының символы саналған, дерлік бірдей Carinthia VI яхтасы жасалды. Тридци жылға созылған мансабында Банненберг шамамен екі жүзге жуық яхта жобасын жасады, сондай-ақ тұрғын үй жобаларында, ұшақтардың ішкі дизайнында, автомобильдердің ішкі дизайнында, жиһаз дизайнында және қонақүйлерде жұмыс істеді. Оның клиенттері Ларри Эллисон, Малкольм Форбс, Алан Бонд, Беннетт С. Лебоу, Аднан Хашогги және Роберт Максвелл болды. Банненберг өзінің барлық яхта жобаларының сыртқы және ішкі дизайнын жасады. Бірде Yachting Magazine журналында оны «стилист» деп атағанда, ол редакторға дереу: «Адам дизайнер немесе емес. Маған «стилист» сөзі қандай да бір құрылымды сәндеуді еске түсіреді, ал керісінше, кем дегенде біздің жағдайымызда. Егер сіз осы хатты алғаннан кейін маған жаңа анықтама жасағанда немесе менің атымды атағанда, маған менің кім екенімді айтуға рұқсат берсеңіз: дизайнер – мүмкін, ұсақ-түйекке көңіл бөлгіш, тітіркендіретін, бірақ стилист емес. Бұл атақты Видал Сассунға ризашылықпен беремін». Ол өзін оркестр дирижерімен салыстырды: ол барлық аспаптарды ойнай алмайтын, бірақ олардың барлығы қандай дыбыс шығару керектігін білетін адам. Банненберг Нидерланды, Италия, Франция, Германия және Англиядағы кеме жасаушылықтармен жұмыс істеді. Ол өзінің туған елімен байланысын Австралияның Перт қаласындағы Oceanfast кемежайымен бірлесіп жұмыс істеу арқылы қайта жандандырды. Ол HMY Britannia кемесінің ізбасарының дизайнын екі рет жасады.

Bannenberg was born in Sydney, Australia, and educated at Canterbury Boys High School and later at the Sydney Conservatorium of Music. In the early 1950s, he moved to London, by way of New Zealand and the Pitcairn Islands, during which time he worked briefly for Ngaio Marsh's theatre company. From initially earning a living by playing the piano in bars and clubs (he was briefly Noël Coward's rehearsal pianist), he developed an interest in design, establishing the fledgling Marble & Lemon decorative arts business in Cheval Place, Knightsbridge. This led to a partnership with the long established New Bond Street dealer—Partridge Fine Arts—which began in 1957 and lasted well into the next decade. Bannenberg created the setting for the 3rd International Art Treasures exhibitions at the Victoria & Albert Museum in 1962—the design of which was described by The Times on 2 March 1962 as "well adapted to facilitate appreciation by the planning of its series of compartments". His profile continued to rise and, in 1965, he was selected by Cunard as one of the interior designers for their new liner—known initially as Q4, but later to be the Queen Elizabeth 2—under construction at the John Brown Shipyard in Glasgow. Bannenberg was allocated to design the Double Room, the Card Room, and some of the First Class suites. His first yacht commission was the sailing yacht Tiawana, built by the Camper & Nicholsons in Southampton and delivered in 1968. Shortly thereafter, he was commissioned to design a large motor yacht, Carinthia V, by German retail magnate Helmut Horten. She was shortly followed by the almost identical Carinthia VI, described as an icon of 20th century yacht design. In a career, which was to extend a further thirty years, Bannenberg designed almost two hundred yacht projects, as well as working on residential projects, aircraft interiors, car interiors, furniture design and hotels. His clients included Larry Ellison, Malcolm Forbes, Alan Bond, Bennett S. LeBow, Adnan Khashoggi, and Robert Maxwell. Bannenberg would design both the exterior and interior of all his yacht projects. Once referred to as a 'stylist' by Yachting Magazine, he was quick to write to the editor in trenchant terms: "Either one is a designer or not. The word 'stylist' to me conjures up some kind of flimsy tweaking of a structure, whereas quite the opposite is true, at least in our own case. Could you do me a great personal favour, either when compiling a new directory or when mentioning my name (should you ever do so after receiving this letter) and refer to me as what I am: a designer—perhaps a nitpicking, irritating one, but nevertheless not a stylist. That is a title I gratefully concede to Vidal Sassoon." He likened himself to the conductor of an orchestra: someone who could not play all the instruments, but knew exactly the sound they should all be producing. Bannenberg worked with shipyards in the Netherlands, Italy, France, Germany and England. He rekindled the connection with the country of his birth with a collaboration with the Oceanfast yard in Perth, Australia. On two separate occasions he produced designs for a successor to HMY Britannia.

Тану

1978 жылы ол өнеркәсіп үшін Корольдік дизайнер (RDI) атағымен марапатталды, 1934 жылы Чарльз Э. Николсоннан бастап осы құрметке ие болған тұңғыш яхта дизайнері.

Өлім

Банненберг 2002 жылғы 26 мамырда Лондондағы үйінде емделе алмайтын ми ісігінен көз жұмды.

Мұра

Bannenberg & Rowell Design Джонның ұлы Дикки Банненберг және креативті директор Саймон Роуэлл басшылығымен яхталарды жобалауды жалғастыруда. Джонның ұлы Кэм Банненберг инвестициялық компания Bannenberg Invests арқылы, негізінен тамақ және туризм салаларында тұрақты инвестор болып табылады.