Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кинорежиссер, продюсер және сценарист (1904–1977)
American film director, producer, and screenwriter (1904–1977)
Делмер Лоуренс Дейвс (24 шілде 1904 – 17 тамыз 1977) – американдық сценарист, кинорежиссер және кинопродюсер. Ол көптеген жанрларда жұмыс істеді, оның ішінде нуар және соғыс фильмдері де бар, бірақ ол батыс фильмдерімен, әсіресе «Сынған жебе» (1950), «Соңғы вагон» (1956), «Yuma-ға 3:10» (1957) және «Аспанға тірелген ағаш» (1959) фильмдерімен ең көп танылды. 1959 жылы жүрек ауруынан кейін ол студияда түсірілген фильмдерде ғана жұмыс істеуге міндеттелді, олардың бірі – «Жазғы орын» фильмі үлкен коммерциялық сәттілікке жетті. Дейвс өзінің заманының ең танымал актерлерімен жұмыс істеді, олардың ішінде Хамфри Богарт, Гэри Купер, Гленн Форд, Джеймс Стюарт және Ричард Видмарк сияқты белгілі жұлдыздар болды. Ол сонымен қатар Эрнест Борньен, Чарльз Бронсон, Фелисия Фарр және Джордж С. Скотт сияқты жаңа актерлердің мансабын дамытуға көмектесті.
Delmer Lawrence Daves (July 24, 1904 – August 17, 1977) was an American screenwriter, film director and film producer. He worked in many genres, including film noir and warfare, but he is best known for his Western movies, especially Broken Arrow (1950), The Last Wagon (1956), 3:10 to Yuma (1957) and The Hanging Tree (1959). He was required to work exclusively on studio based films after heart trouble in 1959, one of which, A Summer Place, was a huge commercial success. Daves worked with some of the best known players of his time including established stars like Humphrey Bogart, Gary Cooper, Glenn Ford, James Stewart and Richard Widmark. He also helped to develop the careers of up and coming players such as Ernest Borgnine, Charles Bronson, Felicia Farr and George C. Scott.
Колледж және актерлік
Сан-Францискода туған Дейвс Стэнфорд университетінде құқық білімін алды. Білімін аяқтағаннан кейін, ол өркендеп келе жатқан киноиндустриясында мансап құруға бел буды. Алғашқыда ол Джеймс Круздың режиссерлік еткен "Жапқыш вагон" (1923) вестернінде реквизитші болып жұмыс істеді, содан кейін бірнеше фильмде техникалық кеңесші қызметін атқарды. Ол актерлік өнерге де қатысып, "Түнгі ұшқыш" (1928) (Круз өндірген), "Дюк сыртқа шығады" (1929) және "Жақсы жаңалықтар" (1930) сияқты оннан астам фильмде ойнады.
Born in San Francisco, Daves studied law at Stanford University. On completing his degree, he decided to pursue a career in the burgeoning film industry, first working as a prop boy on the Western The Covered Wagon (1923), directed by James Cruze, and then serving as a technical advisor on a number of other films. He tried his hand at acting and appeared in more than ten movies including The Night Flyer (1928) (produced by Cruze), The Duke Steps Out (1929) and Good News (1930).
Бағыт
1943 жылы Warner Bros компаниясы Дэвске Кэри Грант пен Джон Гарфилдтің қатысуымен соғысқа арналған «Токио бағыты» атты оқиғалы фильмді түсіруді ұсынды. Дэвс сценарийге көмектесті, режиссер ретінде оның қалыпты тәжірибесі осы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол тағы үш фильм түсірді: «The Very Thought of You» (1944), «Hollywood Canteen» (1944) және «Pride of the Marines» (1945) – барлығы Warner компаниясы үшін. Бірінші екеуі жеңіл-жақсы болса, үшіншісінде Джон Гарфилд пен Элеонора Паркер Гуадалканал шайқасында көзі жоғалған американдық теңізшінің басынан өткен қиындықтарды көрсетті. Соғыстан кейін Дэвс кинонуар жанрына көшті және Sol Lesser киностудиясымен бірлесіп, United Artists үшін Эдвард Г. Робинсонның қатысуымен «Қызыл үй» (1947) фильмін жасады. Одан кейін «Жеңімпазға» (1948), «Қараңғыдағы сүйіспеншілікке» (1949) және «Еңбек тобы» (1949) фильмдерін түсірді. «Еңбек тобы» фильмінің сценарийін де ол жазды, онда Гари Купер басты рөлде ойнады. Ол өзінің алғашқы вестернін, сыншылардың жоғары бағалаған «Сынған жебе» (1950) фильмін Джеймс Стюарт, Дебра Пейджет және Джефф Чандлердің қатысуымен түсірді. Чандлер Кочисе рөлін сомдады, ал фильмнің сәттілігі американдықтар басты рөлде ойнаған басқа фильмдерді түсіруге түрткі болды. Дэвс басқа жанрларды сынап көруге бел буды, «Жәннат құсы» (1951) және «Алтын кондор қазынасы» (1953) атты оқиғалы фильмдерді түсірді, олардың сценарийін де өзі жазды және режиссерлік етті. 1954 жылы Дэвс тәуелсіз режиссер болып, «Драм Бит» (1954) фильмі үшін Warner компаниясына қайта оралды. Лэддпен бірге түскен Чарльз Бронсон, сол кезде көп танылмаған актер, Модок басшысы капитан Джек рөлінде керемет өнер көрсетті. Осы кезде Дэвс «үндістерді қолдау» модасынан жалықты, ал «Драм Бит» фильмі «қоныс аударушыларды қолдайтын» бағыттағы фильм болды, соңғы сахнада Бронсонның кейіпкерін дарға асу арқылы «тепе-теңдікті қалпына келтірді». Алеис болса, «Драм Бит» өзінің бұрынғы вестерн фильмдеріндегідей, ақ нәсілділердің талаптарына бағынған жақсы үндістерді көрсетіп, жаман үндістерді (капитан Джек) жойғанын айтты. Ол Warners компаниясы үшін романтикалық драмалар сериясын жазды, түсірді және режиссерлік етті, оларда Трой Донахью басты рөлде ойнады: «Жазғы орын» (1959), «Пэрриш» (1961), «Сьюзан Слейд» (1961) және «Римдегі мажара» (1962). Содан кейін Дэвс «Жас қанды шоқпар» (1964) және «Вилла Фиорита шайқасы» (1965) фильмдерін жазып, режиссерлік етіп, продюсерлік жұмыстарын да атқарды. «Вилла Фиорита» көрсетілгеннен кейін ол зейнеткерлікке шықты.
In 1943, Warner Bros asked Daves to direct Destination Tokyo, a wartime adventure film starring Cary Grant and John Garfield. Daves assisted with the screenplay and this became normal practice for him as a director. He directed three more films during the Second World War – The Very Thought of You (1944), Hollywood Canteen (1944) and Pride of the Marines (1945), all for Warners. The first two of those were light hearted but the latter, starring John Garfield and Eleanor Parker, studied the difficulties faced by a US marine who had been blinded at the Battle of Guadalcanal. After the war, Daves turned to film noir and made The Red House (1947), starring Edward G. Robinson, for Sol Lesser at United Artists. He later directed To the Victor (1948), A Kiss in the Dark (1949) and Task Force (1949). He also wrote the screenplay for Task Force, which starred Gary Cooper. He began by directing his first Western, the critically acclaimed Broken Arrow (1950) which starred James Stewart, Debra Paget and Jeff Chandler. Chandler played Cochise and the movie's success inspired the making of other films with Native American protagonists. Daves decided to try other genres with the adventure films Bird of Paradise (1951) and Treasure of the Golden Condor (1953), both of which he wrote and directed. Daves became a freelance director in 1954 and returned to Warners to work on Drum Beat (1954), which he wrote, directed and also co produced with Alan Ladd, who starred in the movie. One of Ladd's co stars was Charles Bronson who, then relatively unknown, gave an impressive performance as the Modoc chief Captain Jack. By this time, Daves was fed up of the "pro Indian" fashion that he had begun, and Drum Beat was "pro settler" with the hanging of Bronson's character in the final scene "restoring the balance". Aleiss argued that Drum Beat actually preached the same theme in his previous Westerns of good Indians conforming to white expectations while eliminating the bad Indian (Captain Jack). He wrote, produced and directed a series of romantic dramas at Warners which all starred Troy Donahue: A Summer Place (1959), Parrish (1961), Susan Slade (1961) and Rome Adventure (1962). Daves then wrote, directed and produced Youngblood Hawke (1964) and The Battle of the Villa Fiorita (1965). He retired after Villa Florita was released.
Мұра
Ким Ньюман Дейвс пен Энтони Манн туралы, олар пейзажға және бір-біріне қатысты "персонаждардың психологиялық терең ойларын көрнектендіру арқылы" көрінісі таныс батыс сюжеттерінде "жаңаша өзгерістер жасауға" қол жеткізгендерін айтады. Дейвс бұны "Сынған жебе", "Соңғы вагон", "Юмаға 3:10" және "Асатын ағаш" фильмдерінде іске асырды дейді. Бірнеше жоғары бағаланған фильмдеріне қарамастан, Дейв Кер Дейвсті бағасы төмен, назардан тыс қалған режиссер деп санайды. Режиссер ретінде Дейвс өзінің атын моральдық тұрғыдан күрделі соғыс фильмдері, мысалы, "Мэриндердің мақтанышы", және әлеуметтік прогрессивті вестерндер арқылы қалыптастырды. Мысалы, "Сынған жебе" соғыстан кейінгі американдық кинодағы нәсілшілдік мәселесін алғаш көтерген фильмдердің бірі ретінде танылды және ол алғашқы "үндістерді қолдайтын" фильмдердің бірі саналады. Кехр Дейвстің кейінгі кезеңдегі романтикалық фильмдерінің оның бұрынғы әрекет фильмдерімен ортақ қасиеттері бар екенін айтады: "жоғары адалдық және құрметпен жасалған кейіпкерлер; егжей-тегжейлі және сенімді әлеуметтік ортаны жасау қабілеті; және көптеген актерлерді және бірнеше драмалық оқиғаларды басқаруға мүмкіндік беретін күшті, айқын повество стилі".
Kim Newman says of Daves and Anthony Mann that they were able to "ring changes" on seemingly familiar Western storylines by "playing up the psychologically acute reflections of their characters" in relation to the landscape as well as to each other. Daves, he says, achieved this in each of Broken Arrow, The Last Wagon, 3:10 to Yuma, and The Hanging Tree. Despite several highly acclaimed films, Dave Kehr considers Daves to be an under rated and neglected filmmaker. As a director, Daves first built his reputation on morally complex war films such as Pride of the Marines and socially progressive Westerns. For example, Broken Arrow has been credited as one of the first to introduce the issue of racism in post war American movies, and it is widely regarded as one of the first "pro Native American" films. Kehr views Daves' late period romances as sharing the same virtues as his earlier action films: "characters composed with the utmost integrity and respect; a gift for creating a detailed and convincing social background; and a strong, clear narrative style that allowed him to manage a large cast of characters and several simultaneous levels of dramatic events".