Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сербия композиторы және ғалым Петар Коньович (5 мамыр 1883 – 1 қазан 1970) – сербиялық композитор және ғалым.
Serbian composer and academic
Petar Konjović (, , 5 May 1883 – 1 October 1970) was a Serbian composer and academic.
Білім және мансап
Чюругте педагогика мамандығын оқыған кезінде Коньович композиция және дирижерлік өнерді өздігінен үйренді. 1906 жылы Прага консерваториясын бітірді. 1907 жылы Стивен Мокранжацтың шақыруымен Белградқа қала сапары жасап, Белград музыка академиясында композициядан сабақ берді. 1920 жылы Еуропа бойынша пианист ретінде гастрольдік сапарда болды. Ол Югославия идеясының белсенді қолдаушысы болды. Ол көптеген мәдени орындардың басшысы болды: Нови-Садтағы серб ұлттық театрының директоры, Загреб операсының директоры және Осиектегі хорват ұлттық театрының директоры. Сонымен қатар, Белград музыка академиясының ректоры және SANU Музыка зерттеу институтының негізін қалаушы болды. Оның құрбылары Петар Крстич, Исидор Бажич, Милое Милоевич, Стеван Христич, Станислав Бинички, Бозидар Йоксимович, Коста Манойлович, Владимир Джорджевич (фольклоршы Тихомир Джорджевичтің інісі) және тағы да басқалар болды.
While a pedagogy student in Čurug, Konjović self taught himself the art of compositure and conducting. He finished his education at the Prague Conservatorium in 1906. In 1907, he travelled to Belgrade, following an invitation from Stevan Mokranjac to teach composition at the Belgrade Music Academy. In 1920, he toured Europe as a pianist. He was an active adherent of the idea of Yugoslavia. He was manager of numerous cultural institutions: head of the Serbian National Theater in Novi Sad, director of the Zagreb Opera, and head of the Croatian National Theater in Osijek. He was also a Rector of the Music Academy in Belgrade, and a founder of the SANU Musicology Institute. His contemporaries were Petar Krstić, Isidor Bajić, Miloje Milojević, Stevan Hristić, Stanislav Binički, Bozidar Joksimović, Kosta Manojlović, Vladimir Đorđević (brother of folklorist Tihomir Đorđević), and others.
Шығармалары
Коньович – серб модернизмінің ұлттық музыкасының ең маңызды өкілі. Оның ең танымал шығармалары – опералары. Екі дүниежүзілік соғыс аралығындағы кезеңді Сербия музыкасына бірнеше жанр енгізген Коньович анықтады. Ұлттық сипаттағы Петар Конжовичтің музыкалық тілі кеш романтизм дәуірінде қалыптасқан және осы дәуірге жатады. Дегенмен, оның шығармаларында 1920-1930 жылдардағы көптеген композиторларға тән болған импрессионизм мен экспрессионизм элементтері де бар (Рахманинов, Прокофьев, Сибелиус). Сонымен қатар, оның фольклорлық экспрессионизмке қарайтын музыкалық бағыттары оны Леош Яначек, Белла Барток, Игорь Стравинский сияқты музыканттар тобына жақын қылды, олар ерте "орыс" кезеңіне жатады. Операларында ол тарихи оқиғалар мен тұлғаларға байланысты мәтіндерді музыкаға қоюға ерекше мән берді, ал вокалдық жазбаларына ана тілінің табиғи интонациясы күшті әсер етті. Оның шығармаларында халықтық элементтер де айқын байқалады, олар ерекше түрлі-түсті оркестрлеуімен ерекшеленеді. Чехиядағы тәжірибесі оның халықтық мәдениетке деген бейімділігін күшейтіп, ол Яначек сияқты, сөздің интонациясынан әуендер жасауды бастады. Конжовичтің қалыптасқан стилі кең аудиториямен тікелей байланыс орнатуға ұмтылады, сонымен бірге күрделі гармониялық тілді де қамтиды. Оның шығармаларына жүзден астам халық әндерінің аранжировкалары және жиырма түпнұсқа хорлық шығарма кіреді.
Konjović is the most significant representative of the nationalism of the Serbian modernism in music. His most famous works are his operas. The period between two world wars was defined by Konjović who introduced several genres into Serbian music. Being nationally determined, Petar Konjovic’s musical language is founded on and belongs to the period of late romanticism. However, it includes elements of impressionism and expressionism which was characteristic for many composers of 1920s and 1930s (Rachmaninoff, Prokofiev, Sibelius). Likewise, his musical directions towards folklore expressionism also included him in the group of musicians close to Leosh Janachek, Bella Bartok, Igor Stravinsky which belong to the early “Russian” period. In his operas, he focused on setting texts that were related to historical events and individuals, and his vocal writings was strongly influenced by the natural inflection of his native language. Folk elements are also very much in evidence in his scores, which are distinguished by exceptionally colorful orchestrations. His Czech experience encouraged his natural inclination toward folk sources and he began developing melodies, like Janáček, out of the inflection of speech. Konjovic's mature style strives for direct communication with broad audience while incorporating a sophistical harmonic vocabulary. His work includes over one hundred folk songs arrangements and twenty original choral pieces.