Кіріспе

Математикада, жиындық теориялық топология – жиындық теориясы мен жалпы топологияны үйлестіретін сала. Ол Зермело-Франкель жиындық теориясынан (ZFC) тәуелсіз болатын топологиялық мәселелерге баса назар аударады.

Доукер кеңістіктері

Жалпы топологияның математикалық саласында Даукер кеңістігі – T4 қасиетіне ие, бірақ санаулы паракомпакт емес топологиялық кеңістік. Даукер Даукер кеңістіктерінің жоқ екенін болжады, және бұл болжам 1971 жылы М.Э. Рудин оны құрастырғанға дейін шешілмеді. Рудиннің қарсы мысалы өте үлкен кеңістік (кардиналдығы ) және көбінесе жақсы қасиеттерге ие емес. Золтан Балог Рудиннің мысалына қарағанда жақсы мінез-құлық танытқан, кішкентай (кардиналдық континуум) мысалдың алғашқы ZFC құрылысын ұсынды. PCF теориясын қолданып, М. Кожман мен С. Шелах Рудиннің Даукер кеңістігінің, сонымен қатар Даукер кеңістігі болатын, кардиналдығы бар субкеңістігін құрастырды.

Нормалды Мур кеңістіктері

Атақты мәселе – нормальді Мур кеңістігі туралы сұрақ, ол жалпы топологиядағы, қарқынды зерттеулерге арналған мәселе. Нормальді Мур кеңістігі туралы сұраққа берілген жауаптың ZFC-ге тәуелді еместігі дәлелденді.

Негізгі функциялар

Кардиналдық функциялар топологияда әр түрлі топологиялық қасиеттерді сипаттау құралы ретінде кеңінен қолданылады. Төменде бірнеше мысал келтірілген. (Ескерту: кейбір авторлар "жалпы топологияда шекті кардиналдық сандар жоқ" деп, төмендегі тізімдегі кардиналдық функцияларды ешқашан шекті кардиналдық сандарды мәндер ретінде қабылдамау үшін анықтауға бейім; бұл төменде берілген кейбір анықтамаларды өзгертуді қажет етеді, мысалы, анықтамалардың оң жағына "" қосу арқылы және т.б.) X топологиялық кеңістігінің ең қарапайым кардиналды инварианттары – оның кардиналдылығы және оның топологиясының кардиналдылығы, тиісінше |X| және o(X) арқылы белгіленеді. Топологиялық кеңістіктің w(X) салмағы – X үшін базаның ең кіші мүмкін кардиналдығы. w(X) болғанда, X кеңістігі екінші рет санаулы деп айтылады. X кеңістігінің салмағы – X үшін базаның ең кіші кардиналдығы. (База – бос емес ашық жиындардың жиынтығы, олардың үстін жиындары барлық ашық жиындарды қамтиды.) Топологиялық кеңістіктің X нүктедегі x сипаттамасы – x үшін жергілікті базаның ең кіші кардиналдығы. X кеңістігінің сипаттамасы, болғанда, X кеңістігі бірінші рет санаулы деп айтылады. X кеңістігінің тығыздығы d(X) – X-тің тығыз жиынның ең кіші кардиналдығы. болғанда, X кеңістігі ажыратылатын болады. X кеңістігінің Линделоф саны L(X) – әрбір ашық жабынның кардиналдығы L(X)-тен аспайтын жабыншасы болатын ең кіші шексіз кардиналдық сан. болғанда, X кеңістігі Линделоф кеңістігі деп аталады. X кеңістігінің ұяшылдығы – өзара байланыссыз бос емес ашық жиындардың жиыны. Тұқым қуалайтын ұяшылдық (кейде таралу) – оның ішкі жиындарының ұяшылдықтарының ең үлкен төменгі шегі: немесе ішкі кеңістік топологиясымен дискретті. Топологиялық кеңістіктің t(x, X) тығыздығы X нүктесінде – ең кіші кардиналдық сан, сондықтан кез келген үшін X-тің Y ішкі жиыны болса, |Z| ≤ болатын Y-тің Z ішкі жиыны бар. Символмен белгіленгенде, . X кеңістігінің тығыздығы – t(X) = болғанда, X кеңістігі санаулы түрде туындаған немесе санаулы түрде тығыз деп айтылады. X кеңістігінің күшейтілген тығыздығы – кез келген үшін, кардиналдығынан кем Z ішкі жиыны бар ең кіші реттелген кардиналдық сан.

Қаттылық

Форсинг – Пол Коэннің тұрақтылық және тәуелсіздік нәтижелерін дәлелдеу үшін ойлап тапқан әдісі. Ол алғаш рет 1963 жылы таңдау аксиомасының тәуелсіздігін және Зермело-Фрэнкель жиынтық теориясынан континуум гипотезасының тәуелсіздігін дәлелдеу үшін қолданылды. Форсинг 1960 жылдары айтарлықтай қайта өңделіп, оңайлатылды және жиынтық теориясы және рекурсия теориясы сияқты математикалық логика салаларында өте қуатты әдіс болып танылды. Интуитивті түрде, форсинг жиынтық теориялық әлем V-ді үлкен әлем V*-ке кеңейтуден тұрады. Мысалы, осы үлкен әлемде ω = {0,1,2, …} жиынының бұрынғы әлемде болмаған көптеген жаңа кіші жиынтықтары болуы мүмкін, осылайша континуум гипотезасын бұзуға болады. Бұл мүмкін емес сияқты көрінсе де, бұл Кантордың шексіздік туралы парадоксының тағы бір түрі. Принцип бойынша, біреуді қарастыруға болады , және содан кейін формадағы "жаңа" жиындарды қамтитын кеңейтілген мүшелік қатынасын енгізуге болады. Форсинг – бұл идеяның күрделірек нұсқасы, кеңейтуді бір жаңа жиынның болуына дейін азайтады және кеңейтілген әлемнің қасиеттерін дәл бақылауға мүмкіндік береді. Кездейсоқ нақты сандар сияқты қолданыстар үшін негізгі мақалаларға жүгініңіз.