Юта штатындағы Сендердің соңғы күндерінің ғибадатханасы – тарихы терең, 1877 ж. салынған, әлі қолданыстағы ең көне ғибадатхана. Архитектурасы, көлемі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Джордж, Юта штатындағы Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілері шіркеуінің ғибадатханасы
Latter day Saint Temple in St. George, Utah
Сент-Джордж Юта ғибадатханасы, бұрын Сент-Джордж ғибадатханасы деп белгілі болған, Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілері шіркеуінің Юта штатының Сент-Джордж қаласында орналасқан ғибадатханасы. 1877 жылы аяқталған бұл шіркеудің үшінші және Ютадағы алғашқы ғибадатханасы болды, шіркеудің негізін қалаушы Джозеф Смит қайтыс болғаннан кейін мүшелері Наувоодан (Иллинойс штаты) батысқа көшіп келгеннен кейін салынды. Оңтүстік-батыстағы Сент-Джордж қаласында орналасқан ғибадатхананың дизайнын Труман О. Ангелл жасаған, ол Наувоо ғибадатханасына шіркеудің кейінгі ғибадатханаларынан гөрі архитектуралық жағынан көбірек ұқсайды. Сент-Джордж ғибадатханасы – шіркеу әлі де белсенді түрде пайдаланатын ең көне ғибадатхана. Онда үш рәсім өткізілетін бөлме және 18 орау бөлмесі бар, жалпы ауданы 143 969 шаршы фут (13 400 м²). Сент-Джордж ғибадатханасы – шіркеу мүшелері өз ата-бабалары үшін барлық ғибадатханалық рәсімдерді қабылдай алатын алғашқы орын болды.
The St. George Utah Temple, formerly known as the St. George Temple, is a temple of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints in St. George, Utah. Completed in 1877, it was the third temple constructed by the church and the first in Utah, following the westward migration of members from Nauvoo, Illinois, after the death of church founder Joseph Smith. Situated in the southwestern city of St. George, the temple was designed by Truman O. Angell, displaying greater architectural similarities to the Nauvoo Temple rather than the church's subsequent temples. The St. George Temple is the oldest temple still actively used by the church. It has three ordinance rooms and 18 sealing rooms, covering a total floor area of 143,969 square feet (13,400 m2). The St. George Temple was the first where church members could receive all temple ordinances for their ancestors.
Тарих
1871 жылдың 9 қарашасында шіркеу президенті Бригам Янг Сент-Джордж ғибадатханасының салынысын жариялады. Янг Сент-Джорджді өзінің ең адал жақтастарының бірі орналасқандықтан және оны қонақжайсыз деп есептелінетін аймақта біріктіруді мақсат еткендіктен таңдады. Сент-Джордж 309 отбасымен құрылды, бұл туралы шіркеудің бас конференциясында хабарланды, мақта өсіру миссиясын бастау үшін. Сент-Джордж ғибадатханасы жарияланған кезде, Солт-Лейк ғибадатханасының құрылысы тағы 22 жылға созылды, ол 1893 жылы бағышталды. Сент-Джордж ғибадатханасы шіркеудің ғибадаттану рәсімдері мен жарлықтарды орындау үшін лайықты орынға деген дереу қажеттілігін қанағаттандыру үшін салынды. Янг ғибадатхана орны үшін 6 акр жерді таңдады және денсаулығына қарамастан, аймақтағы қыстақ үйінде тұрып, құрылысты қадағалады. Жұмыс басталғанда, жұмысшылар жердің батпақты екенін анықтады. Олар Янгтан орынды өзгерту туралы кеңес сұрады, бірақ ол бұл жердің ғибадатхана үшін арналғанына қатысты бекем тұрды. Янг бұл жердің Мормон кітабындағы нефиттер (халық) ежелгі ғибадатхана орны ретінде таңдалғанын айтты. Мәселені шешу үшін жұмысшылар негізге тас салу алдында, мүмкіндігінше көп суды кетіру үшін дренаж жүйесін жасады. Жақын жердегі карьерден алып лава тастарын жұмысшылар әкеліп, ұсақтап, ғибадатхананың құрғақ негізін құрды. Жұмысшылар тас ұсату үшін қала сатып алған ескі зеңбірек қолдануды ұсынды. Янг жұмысшыларға: «Зеңбірек түсіріліп, үш рет секіргенде, негіз жеткілікті берік болады» дегенін хабарлады. Негіз тұрақтанғаннан кейін, ғибадатхана құрылысын салу басталды. Қабырғалар аймаққа тән қызыл құмтастан салынды, ал сыртқы жағы ақ түспен жабылды. Жұмысшылар он күндіктің бірін оннан бір бөлігін садақа ретінде берді, ал тарихшылар Джеймс Аллен мен Глен Леонард Оңтүстік Ютада ғибадатхана салуға пионерлердің берілгендігін атап өтті. Кейбір мүшелер жалақысының жартысын ғибадатханаға берсе, ал басқалары құрылысқа толық уақыт жұмыс істегендерге азық-түлік, киім-кешек және басқа да заттарды сыйлады. Әйелдер интерьерді қолмен жасалған кілемдермен, ал алтарлар мен мінбарлар үшін жасалған жиектермен безендірді, олардың барлығы Ютада өндірілген жібектен жасалған. Жергілікті шіркеу мүшелеріне ғибадатхананы аяқтауға алты жыл уақыт кетті. Аяқталғаннан кейін, онда 2000 м3 ағаш болды, ол қолмен кесіліп, 60 мен 100 км аралығында тасымалданды. Олар сондай-ақ 17000 тонна вулканикалық тас пен құмтас қолдан кесіп, бұқалармен сүйреп әкелді. Оны алғаш рет Бригам Янгтың Бірінші Президенттіктегі екінші кеңесшісі Дэниел Х. Уэллс бағыштады. Сент-Джордж ғибадатханасы Янгтың 29 жылдық шіркеу президенттігі кезеңінде аяқталған жалғыз ғибадатхана болды. Қайта салынған мұнара Янгтың қалауына орай екі есе биікке көтерілді. Вудрафф бұл оқиғаларды екі күн мен екі түн бойы бірнеше рет жеке күнделіктерінде жазды. Бұл жазбаларда Джордж Вашингтон, Кристофер Колумб, Джон Уэсли және Мари Антуанетта сияқты тұлғалардың есімдері кездеседі.
Brigham Young, the church's president, announced the construction of the St. George Temple on November 9, 1871. Young selected St. George due to it being the location of some of his most loyal followers, aiming to bring unification to an area perceived as inhospitable. St. George was founded by 309 families, as announced at the church's general conference, to initiate a cotton mission. When the St. George Temple was announced, the Salt Lake Temple would not be finished for another 22 years, as it was dedicated in 1893. The St. George Temple was built to satisfy the church's immediate need for an appropriate place for temple ceremonies and ordinances. Young chose a 6 acre plot as the temple site, and despite health difficulties, he oversaw construction while maintaining a winter home in the area. As work began, workers discovered the site was swampy. These workers consulted Young on moving the site, but he remained firm that this was the site for the temple. Young said the site had been selected as an ancient temple site by the Nephites (people in the Book of Mormon). To address the issue, workers created drains to eliminate as much water as possible before adding in stone for the foundation. Teams of oxen brought large lava rocks from a nearby quarry to the site to be crushed into gravel to create a dry foundation for the temple. Workmen suggested using an old cannon that the city had acquired to crush the stone. It was reported that Young told the workmen that "when the cannon was dropped and it bounced three times, then the foundation was solid enough. "Following the stabilization of the foundation, construction began on the temple structure. The walls were built using the red sandstone common to the area, with a final plaster finish for a white appearance. The workers donated one day in ten as tithing labor, and historians James Allen and Glen Leonard made note of the pioneer's dedication to building the temple in Southern Utah. Some members donated half their wages to the temple, while others gave food, clothing, and other goods to aid those who were working full time on the building. Women decorated the interior with handmade carpets, along with fringe made for the altars and pulpits all from Utah produced silk. It took local church members six years to complete the temple. At its completion, it contained 1,000,000 board feet (2,000 m3) of lumber, which had been hand chopped and hauled between 40 and 80 miles (60 and 100 km). They also used 17,000 tons of volcanic rock and sandstone, hand cut, then hauled by oxen. It was first dedicated by Daniel H. Wells, Brigham Young's second counselor in the First Presidency. The St. George Temple was the only temple completed during Young's 29 years as church president. The reconstructed tower doubled in height as a homage to Young's expressed preference. Woodruff documented these occurrences over multiple occasions spanning two days and two nights in his personal journals. Some individuals mentioned in these records include George Washington, Christopher Columbus, John Wesley, and Marie Antoinette.
Жаңартулар
Ғибадатхана тарихында он рет қайта жаңартылды, соның ішінде бұрын айтылған молния соққаннан кейін күмбезді жөндеу жұмыстары да болды. Ерекше жағдайларға 1917 жылы қосымшаның кеңейтілуімен жасалған жаңартулар жатады. 1938 жылы ғимараттың жоспарына маңызды өзгерістер енгізілді, оған жертөледегі бөлмелерді негізгі қабатқа көшіру, қабырға суреттерін салу және ғибадатхананы 20-ғасыр сәулет тенденцияларымен үйлестіру кірді. 2019 жылдың 4 қарашасында ғибадатхана қайта жаңарту жұмыстары үшін уақытша жабылды. Осы жөндеу кезеңінде бригадалар 20-ғасырға тән кейбір элементтерді жүйелі түрде алып тастады, мақсаты – бастапқы сәулеттік стильді қалпына келтіру және сейсмикалық қауіпсіздікті арттыру. Ғимараттың ішіндегі және сыртындағы жөндеу жұмыстарында бес қабырғалы алтын жұлдыз және төрт жапырақты ою-өрнек сияқты мотивтер қолданылды.
Over its history, the temple has experienced ten renovations, including repairs to the cupola necessitated by the previously mentioned lightning strike. Noteworthy instances include upgrades in 1917, marked by the enlargement of the annex. In 1938, significant modifications were made to the floor plan, involving the relocation of endowment rooms from the basement to the main level, the introduction of murals, and the alignment of the temple with architectural trends of the 20th century. On November 4, 2019, the temple temporarily closed for renovations. During this refurbishment period, crews systematically removed specific 20th century additions with the dual purpose of restoring the original architectural style and incorporating seismic upgrades. Renovations throughout the building and on the site included motifs such as a five point gold star and a quatrefoil.
Дизайн
Ғибадатхананы Труман О. Ангел Бригам Янгтың қадағалауымен жобалаған. Ангел Киртленд және Науво ғибадатханаларының құрылысында ағаш шебер ретінде жұмыс істеді, сол ғибадатханалардың сәулеттік элементтері осы жобаға алынған.
The temple was designed by Truman O. Angell under Brigham Young's supervision. Angell worked as a carpenter on the Kirtland and Nauvoo temples, from which the design borrows architectural elements.
Интерьер
Тарихи тұрғыдан алғанда, ғибадатхана бастапқыда Киртленд және Науво ғибадатханаларына ұқсас екі үлкен жиналыс залымен жобаланған. 2023 жылы жаңартудан кейін дизайн тарихи пионер дәуірін еске түсіруге бағытталды. Жарықтандыру құрылғылары готикалық/жүзімдік ою-өрнекпен дөңгелек кесілген шыныдан жасалған, сол кезеңмен сәйкес келеді. Ғимараттағы ағаш өңдеуі сол дәуірге тән. Шіркеу мүшелері үшін ғибадатханалар Құдайдың қасиетті үйлері болып есептеледі. Жарамды ғибадатханаға баруға рұқсатнамасы бар шіркеу мүшелері ғибадат ету үшін кіре алады.
Historically, the temple was originally designed with two large assembly halls akin to the earlier Kirtland and Nauvoo temples. Following the renovations in 2023, the design focused on evoking the historical pioneer era. Lighting fixtures match the time period with wheel cut glass shades with a gothic/grapevine design. The millwork is period specific throughout the building. To members of the church, temples are regarded as sacred houses of the Lord. Church members with a current temple recommend can enter for worship.
Төрағалар
Ғибадатхананың көрнекті президенттері: Уилфорд Вудрафф (1877–84); Джон Д. Т. МакАллистер (1884–93); Дж. Томас Фянс (1992–95); және Брюс С. Хафен (2010–13).
Notable presidents of the temple include Wilford Woodruff (1877–84); John D. T. McAllister (1884–93); J. Thomas Fyans (1992–95); and Bruce C. Hafen (2010–13).