Нью-Йорк қаласының Бронкс ауданындағы Вейкфилд теміржол стансасы
Wakefield station (Metro-North)
Уйлендік (Wakefield) стансасы – Нью-Йорк қаласының Бронкс ауданындағы Metro North теміржолының соңғы аялдамасы. Harlem желісі, платформалар, қосылыстар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бронкстағы Metro North Railroad станциясы, Нью-Йорк.
Metro North Railroad station in the Bronx, New York
Уэйкфилд станциясы (сонымен қатар Уэйкфилд–Шығыс 241-ші көше станциясы) – Metro North Railroad-дың Харлем желісіндегі жолаушылар темір жол станциясы, Нью-Йорк қаласының Бронкс ауданындағы Уэйкфилд аймағына қызмет етеді. Станция Шығыс 241-ші көшеде орналасқан және Харлем желісінің Нью-Йорк қаласындағы ең солтүстік аялдамасы болып табылады.
Wakefield station (also known as Wakefield–East 241st Street station) is a commuter rail station on the Metro North Railroad's Harlem Line, serving the Wakefield section of the Bronx, New York City. The station is located on East 241st Street and is the northernmost stop in New York City on the Harlem Line.
Станция схемасы
Станцияда екі биік аралды платформа бар, әрқайсысы төрт вагонға дейін созылған, және олар Гарлем желісінің барлық төрт жолына орналасқан. Платформаларға кіру East 241-ші көшенің солтүстік жағындағы баспалдақтар арқылы жүзеге асырылады. Станциядан бес блок шығысқа қарай Нью-Йорк метросының IRT White Plains Road желісіндегі Уэйкфилд–241-ші көше станциясы (пойыз) орналасқан.
The station has two high level island platforms, each four cars long, which all four tracks of the Harlem Line. The entrances to the platforms are stairways from the north side of East 241st Street. Five blocks east from the station is the Wakefield–241st Street station ( train) on the IRT White Plains Road Line of the New York City Subway.
Ерте тарих
Нью-Йорк және Гарлем темір жолы 1840 жылдардың ортасында Уэйкфилд және Вашингтонвилл арқылы рельстер төседі, осылайша олар желіні Такахоға дейін кеңейтуге тырысты. Станцияның бастапқы атауы "Вашингтонвилл" болды, ол 20 ғасырдың басына дейін Уэйкфилд ауданының бір бөлігі болды. 1894 және 1905 жылдар аралығында станцияның атауы Уэйкфилдке өзгертілді, Вашингтонвилл сол кезде Бронкстегі аудан ретінде әлі де болғанына қарамастан. 1907 жылы станция Гарлем желісінің электрлендірілген соңғы станциясы болды, бірақ 1909 жылы ол Уайт-Плейнсқа дейін кеңейтілді.
The New York and Harlem Railroad laid tracks through Wakefield and Washingtonville during the mid 1840s as part of their effort to expand the line to Tuckahoe. The original name of the station was "Washingtonville," which was a segment of the neighborhood of Wakefield until the early 20th Century. Sometime between 1894 and 1905, the name of the station was changed to Wakefield, despite the fact that Washingtonville still existed as a neighborhood in the Bronx at the time. The station was the northern terminus of electrification for the Harlem Line in 1907 until it was expanded to White Plains in 1909.
Жою және қайта құру
1953 жылғы 15 тамызда станция депосы өртеніп кетті. Өрттен кейін Нью-Йорк орталық темір жолы Қоғамдық қызмет комиссиясына (PSC) станцияны жабуға рұқсат сұрады. Ол станцияның жолаушылар санының аздығы станцияны қайта жаңартуды қажет етпейтінін, ал жолаушылар жақын орналасқан Маунт-Вернон немесе Вудлон станцияларын пайдалана алатынын мәлімдеді. 1953 жылғы 3 қыркүйекте Йонкерс қаласының әкімі қала Йонкерс станцияны жабуға қарсы екенін мәлімдеді. 1953 жылғы 16 қазанда жиырма жолаушы станцияны жабу жоспарына қарсылық білдіріп, қоғамдық тыңдауға қатысты. 1953 жылғы 16 қарашадағы соңғы тыңдауда Йонкерс корпорациялық кеңесінің көмекшісі, темір жол компаниясы станция орнында кемінде жаңа платформалар салады деген ой қалдырғанын айтты. Сондай-ақ, Бронкс және Йонкерс қалаларының жолаушылар топтары мен муниципалитеттерінің өкілдері әр платформада ұзын шатыры бар ұзын платформа салу жеткілікті екендігіне келіскенін мәлімдеді. Тыңдауда темір жол компаниясының адвокаты станцияны қайта жаңартуға келіспеді. Темір жол компаниясы жобаның құны 28 000 долларлық шығынды тым жоғары деп санады. Темір жол адвокаты станцияның нақты көшірмесін салуға 56 500 доллар қажет болатынын хабарлады. Ағаш платформалардың орнына бетон платформалар салу құнын 85 500 долларға дейін арттырар еді. 1953 жылғы 14 желтоқсанда PSC темір жол компаниясының қызметті тоқтату туралы өтінішін қабылдамады және темір жолға 1954 жылғы 4 қаңтарға дейін станцияға қызмет көрсетуді қайта жаңартуға және екі платформасы бар станцияны қайта құруға бұйрық берді. Бұған қоса, баспалдақтар мен қоршаулар жөнделеді, сондай-ақ көрсеткіштер мен жарықтандыру орнатылады. Алайда, PSC темір жол компаниясына станцияның жартылай штаттандырылған қызметкерін қысқартуға рұқсат берді.
The station depot burned in a fire on August 15, 1953. After the fire, the New York Central petitioned the Public Service Commission (PSC) for permission to discontinue the station. It argued that the station's low ridership did not justify rebuilding the station, and that riders could use the nearby Mount Vernon or Woodlawn stations. On September 3, 1953, the City Manager of Yonkers said that the City of Yonkers would oppose the discontinuation of the station. On October 16, 1953, twenty commuters protested the plan to close the station at a public hearing. On November 16, 1953, at the final hearing, the assistant corporation counsel of Yonkers said that the Central had given the impression that it would at a minimum construct new platforms at the station site. He also said that commuter groups and representatives of municipalities from the Bronx and Yonkers had agreed that constructing a long platform with a long canopy on each platform would be sufficient. At the hearing, the Central's attorney denied to agree to rebuild the station. The railroad considered the $28,000 cost for the project to be prohibitive. The attorney for the railroad stated building an exact reproduction of the station would cost $56,500. Constructing concrete platforms, instead of wooden platforms, would have raised the cost to $85,500. On December 14, 1953, the PSC denied the Central's petition to discontinue service, and ordered the railroad to restore service to the station by January 4, 1954, and to rebuild the station with two platforms with canopies. In addition, stairways, and enclosures would be repaired, and signage and lighting would be installed. However, the PSC gave the Central permission to discontinue the station's part time agent.
Кейінгі жылдар
1976 жылы төменгі ағаш платформалардың орнына жоғары платформалар қосылды. 2013 жылдың 29 қыркүйегінде 17 жасар Маунт-Сен-Майкл академиясының оқушысы Мэтью Уоллес солтүстіс бағытында келе жатқан пойыздың соққысынан қаза тапты. Уоллестің отбасы мен достары салған тұрақты, уақытша ескерткіш станцияның жалғыз кіреберісінде орналасқан.
High level platforms were added to the stations in 1976, replacing lower wooden ones. On September 29, 2013, 17 year old Mount Saint Michael Academy student Matthew Wallace was struck and killed by a northbound train. A permanent, makeshift memorial constructed by Wallace's family and friends stands at the station's only entrance.