Блэкберн Б5 Баффин: Британдық торпеда тасымалдаушы ұшағы

Кіріспе

Blackburn B 5 Baffin екіұшақты торпедалық бомбалаушы ұшақ, британдық ұшақ жасаушы Blackburn Aircraft компаниясы жобалап шығарған. Бұл Ripon ұшағының жетілдірілген нұсқасы болды, басты өзгеріс – 545 ат күші (406 кВт) Bristol Pegasus I. MS радиалды қозғалтқышы Ripon ұшағының Napier Lion сумен салқындатылатын тік қозғалтқышын алмастырды. Баффин ұшағын майор Ф. А. Бумпус жобалаған, ал бастапқыда бұл жеке бастама ретінде іске асырылды. Ұшақ металл мен ағаштан жасалған, матамен қапталған, дәстүрлі екі орындық, бір бөлікті құрастырылған екіұшақ болып табылды. Оның қанаттары бір-біріне қатысты ығысқан, тең ұзындықтағы, қисайған түрінде жасалған, ал төменгі қанаты торпедаға орын беру үшін кері бұрышталған, сонымен қатар қысқа шассиге ие болды. Ауырлық орталығын сақтау мақсатында қозғалтқыш Ripon ұшағына қарағанда алға жылжытылды. Қару-жараққа 0,303 дюймдік (7,7 мм) бір Vickers пулеметі (алға қаратылған) және 0,303 дюймдік (7,7 мм) бір Lewis пулеметі (артқы кабинада еркін орнатылған) кірді, сондай-ақ 2000 фунттық (910 кг) бір бомба, немесе 1576 фунттық (716 кг) Mk VIII немесе Mk IX торпедасы, немесе үш 530 фунттық (240 кг) немесе алты 250 фунттық (110 кг) бомба тасымалдауға болатын. 1932 жылдың 30 қыркүйегінде алғаш рет ұшқан бұл жоба Әуе министрлігінің қызығушылығын тудырды, олар 4/33 спецификациясын жасап, 1933 жылдың басында Blackburn компаниясына алғашқы тапсырыс берді. Баффин бастапқыда Fleet Air Arm (FAA) үшін сатып алынды, FAA көптеген Ripon ұшақтарын Blackburn компаниясына Баффин конфигурациясына қайта жаңарту үшін қайтарып берді, сонымен қатар жаңа ұшақтар да өндірілді. 1934 жылдың қаңтарында ұшақ пайдалануға берілді. FAA ұшақты салыстырмалы түрде қысқа мерзімге пайдаланды, содан кейін, 1939 жылдың қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін, оны жаңа ұшақтардың пайдасына тоқтатуға шешім қабылдады. Баффин ұшағын экспорттаған жалғыз ел – Жаңа Зеландия Корольдік әуе күштері болды, олар 1937 жылы Ұлыбританиядан 29 ұшақ сатып алды. Бұл ұшақтар негізінен резервтік рөлдерде және оқу мақсатында пайдаланылды және 1941 жылға дейін қысқа мерзімге ғана қолданылды.

The Blackburn B 5 Baffin biplane torpedo bomber designed and produced by the British aircraft manufacturer Blackburn Aircraft. It was a development of the Ripon, the chief change being that a 545 hp (406 kW) Bristol Pegasus I. MS radial engine had replaced the Ripon's Napier Lion water cooled inline engine. The Baffin was designed by Major F A Bumpus and was initially pursued as a private venture. It was a conventional two seat single bay biplane of mixed metal and wooden construction with fabric covering. It had swept, staggered, equal span wings, the lower having an inverse gull to provide clearance for the torpedo while retaining a short undercarriage. The engine was shifted forwards in comparison to that of the Ripon to retain its centre of gravity. Armament comprised a single fixed position forward firing 0.303 in (7.7 mm) Vickers machine gun and one free mounted .303 in (7.7 mm) Lewis gun in the rear cockpit, plus one 2,000 lb (910 kg) bomb, or 1,576 lb (716 kg) Mk VIII or Mk IX torpedo, or three 530 lb (240 kg) or six 250 lb (110 kg) bombs. First flown on 30 September 1932, the project caught the interest of the Air Ministry, who produced Specification 4/33 around the aircraft and placed an initial order with Blackburn for it in early 1933. The Baffin was initially procured for the Fleet Air Arm (FAA), who transferred many of their existing Ripons back to Blackburn for remanufacturing into the Baffin configuration; new build aircraft were also produced. During January 1934, it was introduced to service. It had a relatively short service life with the FAA, who elected to withdraw the type in favour of newer aircraft prior to the outbreak of the Second World War in September 1939. The only export customer for the Baffin was the Royal New Zealand Air Force, who had acquired 29 existing aircraft from the UK during 1937. These were largely used in reserve roles and for training, and were only operated for a short period into the conflict until their withdrawal sometime in 1941.

Даму

1930 жылдардың басында Флоттың торпедолық бомбалаушы эскадрильялары Blackburn Ripon ұшақтарымен жабдықталды. "Рипон" 1930 жылы ғана пайдалануға түскенмен, ол ескі "Нэпиер Лайон" қозғалтқышымен жабдықталған еді. Blackburn 1930 жылдардың басында өз истребительдерінде жеңіл салмақты радиалды қозғалтқыштарды пайдалануға мүдделі болды. Екі прототиптің құрылысы да 1932 жылдың қыркүйегінде аяқталды. 30 қыркүйекте "Пегасус" қозғалтқышы бар прототип А.М. Блейк ұшқышы басқаруымен алғашқы ұшуын жасады. 1933 жылдың басында 4/33 техникалық талабы жасалды, ол FAA-ның "Рипон" ұшақтарын қысқа мерзімге алмастыруға арналған. 1933 жылдың 10 қарашасында алғашқы өндірістік ұшақ алғашқы ұшуын жасады. Қазіргі уақытта 26 жаңа ұшақ және 38 ұшақ корпусын қайта жаңарту бойынша тапсырыстар қабылданды. Авиация авторы Обри Джозеф Джексон өндіріс қарқынының ерекше жоғары болғанын атап өтті. Тағы үш жаңа өндірістік "Баффин" ұшағы 580 а.к. (430 кВт) қуаты бар "Пегасус II. M3" қозғалтқышымен жабдықталды және "Баффин T8A" деп аталды. 1935 жылдың қаңтарында "Баффин" №810 эскадрильясымен теңізде пайдаланылды. 1936 жылы "Баффин" алдыңғы қатардағы қызметте "Fairey Swordfish" және "Blackburn Shark" сияқты қабілетті ұшақтармен алмастырыла бастады. №812 эскадрильясы "Баффин" ұшағын пайдаланған соңғы FAA бөлімшесі болды, 1936 жылдың желтоқсанында болған дауыл салдарынан ангар қирағанда көптеген ұшақтар жоғалды. 1937 жылдың қыркүйегінде қалған барлық ұшақтар Ұлыбританияға қайтарылды. Сақтауға жіберілген бұл типтегі ұшақтар Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда британдық қызметке қайта оралмады және соғыста ешқандай рөл атқармады. 1937 жылдың тамызында Жаңа Зеландия Әуе министрлігінен 12 "Баффин" ұшағының алғашқы партиясын сатып алуға келісім жасады, олар сол жылдың қараша айында жеткізілді. 1939 жылдың қыркүйегіне қарай барлық үш резервтік эскадрилья толық жабдықталды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде 24 "Баффин" ұшағының жұмыс істеп тұрғаны белгілі болды, оның 16-сы Веллингтонда, ал сегізі Крайстчерчте орналасқан. Бұл ұшақтар соғысқа дейін жаттығу ұшақтары ретінде пайдаланылды, бірақ жаудың теңіз шабуылдарының қаупін сезгеннен кейін Жаңа Зеландияның "Баффин" ұшақтары қайтадан активті тізімге қосылды. Олар көбінесе теңізді барлау миссияларына жіберілетін, мақсаты жақын жердегі кемелерді бақылау және ықтимал қауіптерді анықтау болды. 1940 жылдың наурыз айында барлық аман қалған ұшақтар Вэнуапайдағы NZ General Reconnaissance Squadron құрамына біріктірілді. 1941 жылы бұл бөлімше 1 GR эскадрильясы болып қайта аталды, содан кейін оның жартысы 3 GR эскадрильясына берілді. "Баффин" ұшақтары Литтлтон, Дюнедин және Фово бұғаздарына дейін күзетуді жалғастырды. Екінші фюзеляж бөлігі Жаңа Зеландияның Оңтүстік аралындағы Мапуа қаласында Джон Смит коллекциясында сақталды.

During the early 1930s, the torpedo bomber squadrons of the Fleet Air Arm (FAA) were equipped with the Blackburn Ripon. While the Ripon had only entered service in 1930, it was powered by the elderly Napier Lion engine. Blackburn remained keen to use low weight radial engines for its fighters during the early 1930s. Both of the prototypes were completed in September 1932. On 30 September 1932, the Pegasus engined prototype conducted its maiden flight, flown by A. M. Blake. During early 1933, Specification 4/33 was written up around the aircraft for it to serve as a short term replacement for the FAA's Ripons. On 10 November 1933, the first production aircraft made its first flight. Orders were underway on the production of 26 newly built aircraft along with 38 conversions of airframes from existing Ripons; these existing airframes were extensively refurbished during this process. The aviation author Aubrey Joseph Jackson noted that the rate of manufacturing was particularly fast. An additional three new production Baffins had the 580 hp (430 kW) Pegasus II. M3 engine and were termed the Baffin T8A. As early as January 1935, the Baffin was used at sea with No. 810 Squadron aboard
In 1936 the Baffin began to be replaced in frontline service by more capable aircraft such as the Fairey Swordfish and the Blackburn Shark. No. 812 Squadron was the final FAA unit to operate the Baffin, with most aircraft lost with the destruction of a hangar caused by a tornado in December 1936. During September 1937 all remaining aircraft were struck off and shipped back to Britain. Entering storage, the type did not reenter British service with the outbreak of the Second World War and played no role in the conflict. During August 1937, New Zealand arranged to acquire an initial batch of 12 Baffins from the Air Ministry, these were delivered in November of that year. By September 1939, all three reserve squadrons had been fully equipped. It is believed that 24 Baffins were in an operational condition at the outbreak of the Second World War, 16 of which being stationed in Wellington while eight were based in Christchurch. These aircraft had been largely utilised as trainers prior to hostilities but, with the realisation of the threat posed by surface raiders, New Zealand's Baffins were returned to the active list. They were often dispatched on sea reconnaissance missions, aimed at maintaining awareness of nearby shipping and identifying potential threats. During March 1940, all of the surviving aircraft were merged into the NZ General Reconnaissance Squadron based at Whenuapai. In 1941, this unit was redesignated 1 GR Squadron, at which point half its strength was transferred to 3 GR Squadron. Baffins continued to patrol the approaches to Lyttleton, Dunedin, and the Foveaux Straits up until this point. A second fuselage section was stored in Mapua, South Island, New Zealand as part of the late John Smith collection and has since joined the Subritzky collection.