Бреде: Шығыс Сассекс ауылының тарихы мен сипаттамасы

Кіріспе

Бред – Шығыс Суссекс графтығындағы, Англиядағы ауыл және азаматтық қауым. Ол Гастингстен солтүстікке қарай сегіз миль (13 шақырым), ал Райден батысқа қарай төрт миль (6 шақырым) жерде орналасқан.

Ерекшеліктері

Елді мекеннің оңтүстігіне қарай ағатын Бреде өзені өз атын ауылдан алады. Атауы ежелгі ағылшын тіліндегі “кеңдік” деген сөзден шыққан және ол үстінен қараған кең далаға сілтеме жасайды. Діни округ Удимор, Бекли және Писмаршпен біріктірілген; төрт шіркеу – Сент-Джордж (Бреде), Сент-Мария (Удимор), Барлық Әулиелер (Бекли) және Сент-Петер мен Сент-Пол (Писмарш). Сент-Джордж шіркеуі – I санаттағы ескерткіш. Негізгі ғимарат және солтүстік бөлігі XIII ғасырдан, ал ғибадатхана мен оңтүстік бөлігі тік стильде салынған. Батыс жағында мұнарасы бар, ал ішінде XV ғасырдың соңы мен XVI ғасырдың басында Оксенбридж отбасына орнатылған екі ескерткіш сақталған. Сент-Джордж шіркеуінің батыс жағында Дамарис Ричардсонның қарапайым ағаш крестпен белгіленген қабірі орналасқан. Жанында XVII ғасырдан бастау алған L пішіндес Храм үйі тұр. Онда екі қабат және төбесі бар. XIX ғасырдың басында екі қабатты, шатыры шифермен жабылған қосымша бөлік салынды. Шіркеу ғимаратының солтүстігінде Шіркеу коттеджі мен Ескі пошта кеңсесі орналасқан, олар да L пішіндес құрылыс құрайды. Шіркеу коттеджі XV ғасырдан қалған, ағаштан жасалған, қаңқалы құрылыс, ал Ескі пошта кеңсесі, шамасы, XVIII ғасырдан бастау алған. Шіркеудің оңтүстігінде, жаңа зираттың жанында жаңа Ректория орналасқан. Ауылда бастауыш мектеп, методист шіркеуі және демалыс алаңы бар. Сонымен қатар, екі паб бар: Сент-Джордж шіркеуінің қарсысындағы “Қызыл Арыстан” және 2019 жылдың наурызында екі жылдық жабықтан кейін қайта ашылған, сондай-ақ тұрғын үйлер салу үшін бұзу қаупі болған “Broad Oak”. Бұрын ол “Көсеге” деп аталған. Автобус қызметі ауылды Нортиам, Гастингс және Рай қалаларымен байланыстырады. Ауылдық округта ғылыми маңызы бар арнайы қорғалатын аймақ – Бреде шұңқыры мен тік жар орналасқан. Ландшафтқа жасалған тік жар аймақтағы барлық геологиялық қабаттарды ашып көрсетті. Осы бөліктердегі қазба қалдықтары палеогеографияны, шөгінділерді және палеоэкологияны зерттеу үшін маңызды ақпараттар береді. Авангардты әнші-күйші Патрик Вольф 2009 жылғы “The Bachelor” альбомының бір бөлігін Бредедегі Сент-Джордж шіркеуінің органында орындау арқылы жазды. Балладаларымен танымал композитор Флоренс Айлвард (1862–1950) Бредеде ректордың қызы болып дүниеге келген.

The River Brede, which flows to the south of the settlement, takes its name from the village. The name is derived from the word for breadth in Old English, and refers to the wide valley which it overlooks. The ecclesiastical parish is teamed with Udimore, Beckley and Peasmarsh; the four parish churches are St George, Brede, St Mary Udimore, All Saints, Beckley and St. Peter and St. Paul, Peasmarsh. The church of St George is a Grade I listed structure. The nave and north aisle date from the thirteenth century, while the chancel and south aisle are built in perpendicular style. It has a tower at the western end, and internally there are two monuments to the Oxenbridge family, dating from the late fifteenth and early sixteenth centuries. At the Western boundary of St George's Churchyard is the Grave of Damaris Richardson which is marked by a simple wooden cross. Nearby is Church House, an L shaped building with one wing dating from the seventeenth century. It has two storeys and an attic, with a tiled roof. A second wing was added in the early nineteenth century, which has two storeys with a slate roof. To the north of the church building is Church Cottage and the Old Post Office, which together form another L shaped building. Church Cottage is a weatherboarded, timber framed building dating from the fifteenth century, while the Old Post Office probably dates from the eighteenth century. To the south of the church is a new Rectory, next to the newer portion of graveyard. The Village has a primary school, Methodist church and recreation ground. There are also two pubs; The Red Lion opposite St. George's Church and The Broad Oak, which reopened in March 2019 after two years of closure, and threats to demolish the building for housing. It was previously known as The Rainbow Trout. A bus service connects the village to Northiam, Hastings and Rye. The parish contains a Site of Special Scientific Interest (SSSI) – Brede Pit and Cutting. A cutting into the landscape has revealed a sequence of all known geological layers in the area. Fossilised remains in these sections provide key information for the study of palaeogeography, sedimentology and palaeoecology. Avant garde singer songwriter Patrick Wolf recorded parts of his 2009 album The Bachelor using the church organ at St George's, Brede. Florence Aylward (1862–1950), a composer known for her ballads, was the daughter of a Rector at Brede and was born at the Rectory.

Басқару

Бред Бред Долинасы сайлау округінің бір бөлігі. Бұл округ оңтүстікке қарай Вестфилдке дейін созылады және 2011 жылғы халық санауы бойынша 4715 адамға ие.

Бред су құбыры

Гастингс қаласын ауыз сумен қамтамасыз етудің артуымен байланысты талаптарды қанағаттандыру мақсатында 1892 жылы сынақ бұрғылау жұмыстары жүргізілді. Алғашқыда бұрғылау Бреде көпіріне жақын жерде жасалды, бірақ кейіннен өзеннің оңтүстік жағында, батысқа қарай жалғастырылды. 1896 жылы үздіксіз сорғылау сынағы өткізілді, нәтижесінде бұрғылау шұңқырлары алты ай бойы күн сайын белгілі бір көлемде су беруге қабілетті болды. Осыған байланысты жобаға парламенттік келісім алынды. Дегенмен, жер иелері өздерінің жерлері үшін жоғары баға талап етті, сондай-ақ суды өндіруге рұқсат беру үшін роялти талап етті. Шіркеу шаруашылығы өзеннің солтүстік жағалауында орналасқан еді. Оны сатуға ұсынғанда, Гастингс қалалық кеңесі оны сатып алды, өйткені жер астында судың бар екеніне сенді. 1899 жылы шаруашылық аумағында 1 және 3 нөмірлі екі құдық салу жұмыстары басталды, ал 2-нөмірлі құдық Мисс Брискодан сатып алынған жерде, өзеннің оңтүстігінде орналастырылды. Жер жағдайлары қиын болды, бірақ 4 жылдан кейін солтүстік жағалаудағы екі құдық 84 метрге, ал оңтүстік жағалаудағы құдық 61 метрге жетті. Құдықтарды байланыстыру үшін 823 метрлік галереялар мен туннельдер де салынды. Күтпеген жағдай, жұмсақ топырақ құдықтарды бетон блоктармен нығайтуды қажет етті, нәтижесінде жұмыстың құны бастапқы есептелген 14 630 фунт стерлингке қарағанда 38 412 фунт стерлингке дейін өсті. Жер астындағы жұмыстар аяқталғаннан кейін ғимараттарды салуға кірісті. Объектіге автомобильдік жол болмағандықтан, Бреде көпіріне дейін 1 километрлік тарамдық теміржол салынды. Оның ені 18 дюйм болды және W. G. Bagnall компаниясы жасаған 0-4-0 танк локомотивімен және төрт 4 тонналық вагонмен жұмыс істеді. Бреде көпірінен ағысқа қарай кемежай салынды, ал бу крандары баржалардан материалдарды вагонға түсіру үшін пайдаланылды. Басты сорғы станциясынан басқа, үш есе кеңейтілген бу машинасы (Tangye Ltd компаниясының өндірісі), қазандық бөлмесі, механикалық сүзгілер, ауаландырғыш, тазартылған суды сақтауға арналған жер асты резервуары және қызметкерлерге арналған төрт коттедж салынды. Тазартылған су Фэрлайтқа сорғыланды, ондағы су жинағыш станция сорғы станциясынан 157 метр биік орналасқан еді. 1922 жылға қарай құдықтардан алынатын су көлемі жеткіліксіз болды, сондықтан оны өзеннен алынған сумен толықтырды. 1928 жылы Гастингс қалалық кеңесі Седлескомбтағы Ұлы Сандерс иелігін сатып алып, Powdermill ағысы арқылы бөгет салып Powdermill суқоймасын құрды. Одан су Бред су таратқыш станциясына дейін шамамен 2 километр төмен ағып, содан кейін Фэрлайтқа сорғыланды. 1928 жылға қарай Бред өзенінде жүзу қиын болды және айына екі рет қана мүмкін болатын. Баржаларды пайдалану тоқтатылды, ал сорғы машиналарына арналған көмір Бреде көпірінің жанындағы тарамдық теміржолға автомобильмен жеткізілді. 1935 жылы локомотив тозығы жеткен соң, ол жарамсыз деп танылды. Көмірді жеткізу үшін автомобильдік жол салынды. Суға деген сұраныс артып келе жатқандықтан, Дарвелл суқоймасын салу жұмыстары 1938 жылы басталды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстың салдарынан 1951 жылға дейін аяқталмады. Ол суды 10 километрлік гравитациялық су таратқыш арқылы Brede сорғыларына жеткізді. 1939-40 жылдары Worthington Simpson үшінші үш есе кеңейтілген сорғыны жеткізді, ал қозғалтқыштардың қазандықтары жаңартылды. Қозғалтқыштар 1964 жылға дейін пайдаланылды, содан кейін оларды электрлі сорғылар алмастырды. Олар резервте сақталды, бірақ 1969 жылы Tangye қозғалтқыштарының бірінің бу қабылдағышы жарылғандықтан, ол жарамсыз деп танылды. 30 метр биіктігі бар қазандық трубасы 1980 жылдардың басында бұзылды. 1987 жылы ғимараттарға ерекше сәулеттік құндылығы бар екендігі үшін ІІ санаттағы мәртебе берілді, ал 1994 жылы қозғалтқыштарды сақтау және күтіп ұстау мақсатында Бреде бу қозғалтқышы қоғамы құрылды. Қозғалтқыштарды халыққа ашық есік күндері көруге болады, сондай-ақ су өнеркәсібінен алынған бірнеше кішігірім қозғалтқыштар мен артефакттар жиналды.

To meet the growing demands for a drinking water supply to Hastings, trial boreholes were sunk in 1892, initially close to Brede Bridge, but then further to the west on the south side of the river. A continuous pumping test was conducted in 1896, and the boreholes were able to supply per day for six months, and so parliamentary approval was obtained for the scheme. However, landowners demanded high prices for their land, and extraction royalties for the water. Church Farm was located on the north bank of the river, and when it was offered for sale, Hastings Council bought it, assuming that water would be available beneath it. Work commenced in 1899, to sink two wells on the farm, numbered 1 and 3, while well number 2 was to the south of the river, on land sold to them by Miss Brisco. The ground conditions were treacherous, but after 4 years, the two north bank wells had reached 275 feet (84 m) while the south bank well had reached 200 feet (61 m). Some 2700 feet (823 m) of headings and adits to connect the wells together were also constructed. Unexpectedly, the soft ground meant that the wells had to be lined with concrete blocks, and the work cost £38,412, against the original estimate of £14,630. Once the underground work was completed, buildings could be constructed. As there was no road access to the site, a 0.75 mile (1 km) tramway was constructed from the site to Brede Bridge. It was of 18in gauge, and was worked by an 0 4 0 saddle tank manufactured by W. G. Bagnall together with four 4 ton waggons. A wharf was built just upstream from Brede Bridge, and a steam crane was used to unload materials from barges into the waggons. In addition to the main pumping house, while held two triple expansion steam engines, manufactured by Tangye Ltd, and the boiler house, mechanical filters, an aerator, an underground storage tank for treated water, and four cottages for employees were constructed on the site. Treated water was pumped to Fairlight, where the service reservoir was 515 feet (157 m) higher than the pumping station. By 1922, the supply from the wells was inadequate, and was supplemented by water taken from the river. The situation was eased in 1928, when Hastings Council bought the Great Sanders Estate at Sedlescombe, and built a dam across the Powdermill Stream to create Powdermill Reservoir. Water from there flowed downhill to Brede Waterworks, and distance of about 1.5 mile (2 km), from where it was pumped onwards to Fairlight. By 1928, navigation on the Brede was difficult, and could only be attempted on 2 days per fortnight. Use of barges ceased, and coal for the pumping engines was delivered by road to the tramway near Brede Bridge. By 1935, the locomotive was worn out, and was scrapped. A road was built so that coal lorries could deliver coal to the works. With demand for water still rising, work on the construction of Darwell Reservoir began in 1938, although it was not finished until 1951, due to delays caused by the Second World War. This supplied water to Brede pumps through a 6.5 mile (10 km) gravity aqueduct. Worthington Simpson supplied a third triple expansion pump in 1939–40, and the boilers for the engines were upgraded. The engines were used until 1964, when electric pumps replaced them. They were held in reserve, but one of the Tangye engines was scrapped in 1969, as its steam receiver had cracked. The boilerhouse chimney, which was 99 feet (30 m) tall, was demolished in the early 1980s, the buildings were given a Grade II listing in 1987, as they were of Special Architectural Interest, and in 1994 the Brede Steam Engine Society was formed, to conserve and maintain the engines. The engines can be viewed by the public at regular open days, and a number of smaller engines and artefacts from the water industry have been assembled at the site.