Реноның «Морган де туа» альбомы және әндері

Кіріспе

Morgane de toi – француз әртісі Реноның алтыншы студиялық альбомы, ол американдық студиялық музыканттармен бірге Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласындағы Канога паркінде жазылған. Альбом 1983 жылы Polydor лейблімен шығарылды, ал 2000 жылы қайта өңделген нұсқасы қайта жарық көрді, 2013 жылы Blu-ray форматында жоғары сапалы нұсқасы (2 канал, 96 кГц/24 бит) жарық көрді. Бұл Реноның бүгінгі күнге дейін ең табысты альбомдарының бірі болып табылады, оның ішінде оның ең әйгілі әндерінің екеуі бар: "Dès que le vent soufflera" теңіз ертегісі және оның қызы Лолита туралы "Morgane de toi" балладасы.

Әндер

Жел соққанда – жақындап қалған әйелін, отбасын тастап, теңізге аттанған жас жігіттің жарқын, жылдам оқиғасы. Бірақ ол «Теңіз адамды емес, адам теңізді алады» дегенді біледі. Рифманы оңай жасау үшін «Je repartira» және «Nous nous en allerons» сияқты қасақана грамматикалық қателер қолданылған. Deuxième génération – Париждің шетінде, «Ла Дефенс» қаласынан алыс емес жерде көшеде тұратын, иммигранттардың ұлы («екінші буын») жас жігіттің баяу, меланхолиялық тарихы. Әңгімеде оның өмірдегі жалғыз ләззаты – зорлық-зомбылық, адамдардан қорқу, достарымен музыка және арзан дәрі-дәрмектер екені түсіндіріледі. Бұл – француздар үшін өте жақсы портрет (осы жерде арабтар, 1960-1970 жылдардағы Францияға көшіп келушілер), Францияда және ата-аналарының туған елінде өздерін шетелдік сезінуден жалыққан. Похтрон! – Көп ішетін адамдарға арналған пародия. «Похтрон» – мас адамды білдіретін жаргондық сөз. Айтқыш: «Мен көп құсып кетпеймін, тек түрлі заттар араластырғанда ғана. Мысалы, егер адамдар менің Рикардымға су құйса», – деп әзілдейді, себебі Рикард әрқашан сумен ішіледі. Morgane de toi – Реноның ең үлкен хиті, мұнда баяншы осы қозғаушы балладада өзінің рөлін ойнайды. Ол төрт жастағы қызы туралы айтып, оның болашағы туралы уайымдарын білдіреді. Ойын алаңында жас «мачо» балалардың оны қорлап, басқаруын қаламай, оған кескішпен соққы беруді кеңес береді. Әннің тоғыз тармағы бар, олар келесідей орналастырылған: VBVVC, VBVVC, VBVVC CC, мұнда V – тармақ, B – қысқа көпір, C – хор. Doudou s'en fout (Қара Дүдуге бәрібір) – Кариб теңізінің ықпалымен Парижде киім дүкенінде жұмыс істейтін жас қыздың пародиясы. Ол бай, намысты әйелдерге қымбат киім сатады. Жұмысын жек көретін болса да, ақырында оған бәрібір, өйткені тамыз айында Дүду үйге, «жылырақ және әдемірек» жерге (бәлкім, Гваделупа немесе Жаңа Каледонияға) барады, онда ол «терісін күйдіре алады». En cloque (Жүкті) – «Morgane de toi» әніне керемет қарсы қойылған, бұл оның қызы туылмай тұрып жазған баяу автобиографиялық баллада. Ол әйелінің жүктілігін өзінің әдеттегі стилімен сипаттайды. Бұл сентиментальді, бірақ өзін-өзі мазақтайтын, ол әйелінің құштарлығы кезінде өзімен айналысатын бірдеңе таба алмауын сипаттайды. Онда «Même si je devenais pédé comme un phoque, je serais jamais en cloque» («Егер мен аққудай гей болсам да, мен ешқашан жүкті болмаймын») деген есте қаларлық сөз бар. Ma chanson leur a pas plu (Оларға менің әнім ұнамады) – Бұл француз поп-жұлдыздарының пародиясы, Реноның жаңа күйлерді ойлап табудағы қиындықтарының қиялданған өмірбаяндық баяндауы ретінде қатты рок-н-роль. Әр тармақ жаңадан жазылған нөмір туралы, бірақ оны естіген сайын, оның жақын достары оған бұл оның әдеттегі стиліне сәйкес келмейтінін және оны ұмытып, қайтадан бастауы керектігін айтады. Кейін әнші өзінің сәтсіз композициясын осы бір заманауи әншіге (әр тармақта әртүрлі, атап айтқанда Жан Патрик Капдевиел, Бернард Лавильер және Фрэнсис Кабрелге) сата алады деп есептейді, бірақ әрдайым аталған ән берілген орындаушының стиліне сәйкес келсе де, оларды ешқашан сендіре алмайды. Ол қайтадан тағы бір жақсы әнді жаза бастайды, содан кейін әртүрлі әншілер бірігіп, ақырында, шаршап, өзі үшін бір ән жазуға кіріседі. Мопедтер, мотоциклдер, былғары жакеттер, құбырлардың кілттері, арзан сөзбен ойнау. Бұл соңғы тармақта Рено өзінің мансабындағы басқа кездердегідей өзін пародиялауды ұмытпады. Déserteur – Бірнеше онжылдық бұрын шыққан француздық әскерилерге қарсы әннің жалғасы. Рено француздық әскери және саяси өмірді мазақтайды, бұл жолы қатал сөздерімен, уақыт өзгерген сайын, пацифизм өз белгісін қалдырды және цензурадан қорықпау керек. Бастапқы ән (Борис Вианның шығармасы) «Президент мырза, мен сізге хат жазып отырмын, оны оқып көріңіз» деп басталады. Реноның нұсқасы түпнұсқамен рифмаланады, бірақ «Мырза Президент, мен сізге бафоуль жасаймын, егер сізде шаштарыңыз болса, сіз оны оқып көресіз». Près des autos tamponneuses – Жас жігіттің «Автомобиль» дүкенінде танысқан қыз туралы әңгімесі. Питер Уайттың аккордеонмен ойнаған күйі, ол қызбен кездескенін, бірге өткізген сәтті, кейін оны ұрып-соққан кезде, жағдайдың нашарлап кеткенін баяндайды. Loulou – жас кезінде қатал, қатал болған, енді қартайып, әлсіреп қалған досына арнаған ән. 1, 4 және 9 тректер Visage pâle rencontrer public концерт альбомда пайдаланылған. 1, 4 және 6-шы тректер The Meilleur of Renaud (75 85) жинақ альбомына енген. 1 және 6-шы тректер Ma Compil CD-сіне де енген. 1, 2, 4 және 6 тректер La Bande à Renaud құрмет көрсету альбомы үшін жазылған.

Dès que le vent souffleraAn upbeat, fast paced tale of a young man who leaves his wife and family to take to the sea. But he learns that "C'est pas l'homme qui prend la mer, c'est la mer qui prend l'homme!" (It's not man who takes the sea, it's the sea who takes the man). Features various deliberate grammatical mistakes such as "Je repartira" and "Nous nous en allerons", as an openly easy way to satisfy the rhyme. Deuxième générationA slower, melancholic story of a young guy, son of immigrants (hence the "second generation") who lives on the street, "not far from La Défense", on the outskirts of Paris. The tale explains how his only pleasures in life are violence, being feared by people, music with friends and cheap drugs. Very good portrait of people (here Arabic origin, typical of the 1960s 1970s immigration in France) whose malaise is to feel foreigner in France as well as in their parents' country of origin. Pochtron!A parody on people who drink too much. A "pochtron" is a slang word for a drunkard. The narrator claims that "I don't throw up much, only when I mix different stuff. For example if people put water in my Ricard ", the joke being that Ricard is always drunk with water. Morgane de toiOne of Renaud's greatest hits, for once the narrator is himself in this moving ballad. He describes his daughter at the age of about four years, projecting his worries for her future onto her. Anxious that she will be bossed around by the young "machos" in the playground he advises her to whack one in the back with her rake. The song has nine verses, arranged as follows: VBVVC, VBVVC, VBVVC CC where V is a verse, B is a short bridge and C is the chorus. Doudou s'en fout(Black Doudou isn't worried) A Caribbean influenced parody of a young girl who works in a clothing shop in Paris. She sells overpriced bathing suits to rich, snobby women. Although she hates her job, in the end she doesn't care, because in August, Doudou is heading home, presumably to somewhere "warmer and more beautiful" (perhaps Guadeloupe or New Caledonia) where she can "burn her skin". En cloque(Knocked up) An interesting juxtaposition with "Morgane de toi", this is another slow autobiographical ballad, written before the birth of his daughter. He describes in his typical style his wife's pregnancy. It is sentimental, but slightly self mocking, as he describes his inability to find something to do with himself as his wife goes through cravings. It features the memorable line "Même si je devenais pédé comme un phoque, je serais jamais en cloque" (even if I was gay as a lark, I would never be up the duff ). Ma chanson leur a pas plu (They didn't like my song ) This parody of his fellow French pop stars is a hard edged rock number as an imaginary autobiographical narration of Renaud's difficulties coming up with new tunes. Each verse is about a new number he has just written, but every time, upon hearing it, his close friends point out to him that this one is not of his usual style, and that he should forget it and start again. The songwriter then figures he can sell his failed composition to this one contemporary singer (a different one at each verse, namely Jean Patrick Capdevielle, Bernard Lavilliers, and Francis Cabrel), but he never manages to convince them, even though each time the song in question is of the style of the given artist in turn. Persistent, he goes back to writing yet another, better song, and so on to the next song artist combination until at the end, fed up, he fiercely sets off to write one for his very own self, one with mopeds and motorbikes and leather jackets and pipe wrenches and all, along with cheap word puns. This final verse is where Renaud did not forget to parody himself as well, as he has at other times in his career. DéserteurPicking up on where a famous anti military French song of the same name left it decades ago, Renaud mocks the French military and political life, this time with harsher lyrics, as times have changed, pacifism has made its mark and censorship is no longer to be feared so much. The original song (written by Boris Vian) begins "Monsieur le Président, je vous fais une lettre que vous lirez peut être" (Mr President, I'm writing you a letter which you might perhaps read). Renaud's version rhymes with the original, but goes "Monsieur le Président, je vous fais une bafouille, que vous lirez sûrement si vous avez des couilles". (Mr President, I'm spewing out a letter, which you'll surely read if you have any balls)
Près des autos tamponneusesA tale of a young lad who meets a girl, fashion victim at the dodgem cars. Complete with carousel music, with accordion played by Peter White, he describes meeting her, spending a few nice moments with her, then things going horribly wrong when he rams her. LoulouAn ode presumably to a friend of his, who, although tough and mean when younger, has become older and flabbier. Tracks 1, 4 and 9 are all used on the live album Visage pâle rencontrer public. Tracks 1, 4 and 6 were included on the compilation The Meilleur of Renaud (75 85). Tracks 1 and 6 were also included on the CD Ma Compil. Tracks 1, 2, 4 and 6 were covered for the tribute album La Bande à Renaud.