Кіріспе
Америкалық педагог (1853–1935)
Лион Гардинер Тайлер аға (1853 жылдың 24 тамызы – 1935 жылдың 12 ақпаны) – американдық педагог, генеалог және тарихшы. Ол АҚШ-тың он бірінші президенті Джон Тайлердің ұлы. Тайлер Уильям және Мэри колледжінің 17-ші президенті, тарихи зерттеулерді және мұраны сақтауды қолдаған, сондай-ақ АҚШ президенті Авраам Линкольннің белгілі сыншысы болды.
Ерте өмір және білім
Тайлер президент Джон Тайлер мен бірінші ханым Джулия Гардинер Тайлердің төртінші ұлы болды және Чарльз Сити округіндегі әкесінің Шервуд орман плантациясында дүниеге келді. Бұрынғы президент, көрнекті құл иеленуші және сепаратист 1862 жылдың қаңтар айында, Лион сегіз жаста болғанда қайтыс болды. Америка Азамат соғысы басталғандықтан, Одақ әскерлері бірнеше айдан кейін Пенисулалық наурыз кезінде, сондай-ақ 1864 жылғы Құрлықтық наурыз кезінде плантацияны басып алды. Осы аралықта Джулия Тайлер балаларымен бірге туыстары тұратын Стейтен Айлендке көшті. Азамат соғысынан кейін Тайлер 1869 жылы Вирджинияға оралып, Шарлоттсвиллдегі Вирджиния университетінде оқуын аяқтады. Ол Вирджиния университетінде заң бойынша бакалавр және магистр дәрежелерін алып, 1875 жылы бітірді. Университетте ол Каппа Сигма және Джефферсон әдеби қоғамының мүшесі болды, сондай-ақ мектептің әдеби журналына материалдар жариялады.
Алғашқы оқытушылық, заңгерлік және саяси мансап
Вирджиния университетін бітіргеннен кейін Тайлер бір жыл бойы Уильям және Мэри колледжінде философия мен әдебиет пәнін оқытты, сондай-ақ ол өзінің әулетінің Sherwood Forest плантациясына жақын жерде болды. Колледж қаржылық қиындықтарға тап болғандықтан, оның жалақысын төлеу тоқтатылды. Тайлер жұмысынан кетіп, Мемфиске (Теннеси штаты) көшті, онда ол бірнеше жыл жеке мектептің директоры болып жұмыс істеді. 1882 жылы Тайлер Вирджинияға оралып, анасы көшіп кеткен Ричмонд қаласында заңгерлік тәжірибесін бастады. Анасының қолдауымен ол әкесі мен әкесінің әкесі Джон Тайлер ағаның өмірі мен қызметі туралы үш томдық "Тайлерлердің хаттары мен заманы" атты зерттеу еңбегін жазуға кірісті. Бұл еңбек 1884 және 1896 жылдар аралығында жарық көрді. Сол сессияда Тайлердің ықпалымен заң шығарушылар Уильям және Мэри колледжін қалпына келтіру үшін 10 000 доллар бөлуге келісті. Колледж бірнеше жыл бойы қаржыландырылмағандықтан, Азамат соғысы кезіндегі (Вильямсбург шайқасы) қиындықтар мен соңғы кездегі ұмытылудан әлі толыққанды қалпына келмеген еді. Вирджинияның губернаторы бұл заңға қол қойғаннан кейін колледж 1888 жылы қайта ашылды, ал оның мүшелері Тайлерді президенттік лауазымға тағайындады. Уильям және Мэри колледжінде жұмыс істеген кезінде Тайлер Вирджиния тарихына қызығушылық танытты. Ол штат бойынша зерттеулер жүргізіп, жергілікті құжаттарды сақтау үшін үгіт жүргізді. 1896 жылы ол Вирджиния Бас Ассамблеясын 17 ғасырға тән сот құжаттарын көшіру үшін 5 000 доллар бөлуге көндірді, бұл штаттық құжаттарды сақтау үшін мемлекеттік қаражатты жұмсауға қадам болды. Сақтау оның өмірлік мақсатына айналды, ол штаттың барлық аймақтарына саяхаттап, материалдарды іздеді. 1915 жылы ол Мемлекеттік кітапхана кеңесіне мүше болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін осы лауазымда қызмет етті. Ол Вирджиния тарихи қоғамының 52 жыл бойы мүшесі болды, оның ішінде 47 жыл атқару комитетінде және 32 жыл вице-президент болып қызмет етті. Көп еңбек еткен автор, оның еңбектері Джеймстаун мен Уильямсбургтің Америка тарихындағы маңыздылығын тануға ықпал етті. Қазір бұл көне дәуірдің естеліктері сияқты көрінеді. Бұрын талқыланғандай, Тайлер сондай-ақ әкесінің саяси беделін жақсартуға тырысты. Уильям және Мэри колледжінде жұмыс істеген кезінде Тайлер Америка философиялық қоғамына сайланды.
College of William and Mary, which had received no funding for several years and had not yet recovered from a Civil War battle (Battle of Williamsburg) and later neglect. When Virginia's governor signed the appropriation into law, the college reopened in 1888, and its trustees named Tyler its president. While at William & Mary, Tyler became interested in the history of Virginia. He researched throughout the state, and campaigned for the preservation of local records. In 1896 he persuaded the Virginia General Assembly to appropriate $5,000 to copy 17th century court records, which set a precedent for spending public monies to preserve state records. Preservation became his mission in later years, and he traveled extensively throughout the Commonwealth to find material. In 1915 he was appointed to the State Library Board and would serve until his death. He was a member of the Virginia Historical Society for fifty two years, including forty seven years on its executive committee and thirty two as a vice president. A prolific author, his work spurred recognition of the significance of both Jamestown and Williamsburg to American history. now seems quaint at best. As discussed below, Tyler also attempted to rehabilitate his father's political reputation. During his time at William and Mary, Tyler was elected to the American Philosophical Society.
Президент Линкольнді сынға алу және зейнеткерлікке шығу
Тайлер өмірінің соңына таман президент Авраам Линкольнді бірнеше рет сынағандығы үшін танымал болды. Алғашқысы 1917 жылы «The New York Times» газетінің редакциялық мақаласына жауап ретінде жарияланды, онда оңтүстік құл иелері бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан неміс аристократтарымен салыстырылды. Тайлер Линкольннің пруссиялық ақсүйектерге көбірек ұқсайтынын жазды, себебі ол Конфедерация штаттарының өзін-өзі анықтау құқығына қарсы болды, ал Германия Еуропаның түрлі шағын елдердің құқықтарына қарсы тұрды. 1919 жылдың маусымында Тайлер Уильям мен Мэри колледжінің президенті қызметінен кетті. Ол Чарльз-Сити округіндегі «Лайонс Ден» шаруашылығына зейнетке шықты, бірақ жазушы, лектор және зерттеуші ретінде белсенді қызметін жалғастырды. 1928 жылы Вирджиния штатының делегаттар палатасы Линкольннің туған күнін құрметтеп, отырысын жабыңқыратуға шешім қабылдағанда, Тайлер Линкольннің батыр емес екенін және осы құрметке лайық емес екенін мәлімдеді. «Time» журналы Линкольннің Тайлердің әкесінен биік тұрғанын және жетістіктерімен басып озғанын жазғанда, Тайлер Линкольннің өзінің кішкентай екенін дәлелдеген памфлет жариялап, қарсылық білдірді. Зейнетке шыққаннан кейін ол Линкольнге қарсы күресін жалғастырды, өзінің «Тайлердің тоқсан сайынғы және генеалогиялық журналында» он алтыншы президентті қатты сынаған көптеген мақалаларын жариялады. Өзінің соңғы басылымдарының бірінде, «Конфедерация катехизисі» атты қысқаша памфлетте Тайлер былай деп жазды: «Конституциялық тұрғыдан да, саяси салиқалылық тұрғысынан да, барлық проблемалардың түпкі себебі құлдық емес, құлдыққа қарсы күрес қозғалысының ызалы және шектен тыс болғандығы еді». Конфедерация ардагерлерінің ұлдары мен Конфедерацияның біріккен қыздары оны қайта басып шығарды және балаларға жаттауларын ұсынды.
Жеке өмір
Тайлер екі рет үйленді. Оның алғашқы әйелі Альбемарл округының Энн Бейкер Такер болды, одан үш баласы болды: Джон Тайлер, Элизабет Гилмер Тайлер және Джулия Гардинер Тайлер Уилсон, Каппа Дельта қоғамының негізін қалаушылардың бірі. Сондай-ақ Харрисон Раффин Тайлер (1928 жылы туған) және Генри Тайлер дүниеге келді, ол бала кезінде қайтыс болды. 2018 жылдың тамыз айының соңында Лион-кіші Ақ үй тарихи қауымдастығы ұйымдастырған президенттер ұрпақтарының кездесуіне қатысып, өзге президенттер ұрпақтарымен бірге Резолют бюросының көшірмесіне қол қойды.