Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сакс против Школьного округа Колледж-Тауна, 240 F.3d 200 (3d Cir. 2001), – АҚШ-тың үшінші апелляциялық округінің сотында қаралып, Школьный округ Колледж-Таунаның мемлекеттік мектептер аумағында "құрылыссыз" және "нашар" сөзді шектеу саясатының Бірінші түзетудің сөз бостандығы қағидасын бұзатындығы туралы шешім шығарған іс.
Saxe v. State College Area School District, 240 F.3d 200 (3d Cir. 2001), was a case decided by the U. S. Court of Appeals for the Third Circuit that ruled that the State College Area School District's policy restricting "unwelcome" and "offensive" speech on public school grounds violates the First Amendment’s Free Speech Clause.
Өмірбаян
Екі студенттің қамқоршысы Пенсильвания штатының мектеп округінің қанаушылыққа қарсы саясатын сотқа шақырып, оның олардың Бірінші түзету құқығын бұзатынын мәлімдеді. Сөз бостандығы тұрғысынан қарағанда, қамқоршы бұл саясат студенттер мен басқа да азаматтарға конституциялық түрде қорғалған пікірлерді білдіруге тыйым салады деп санайды. Штаттық колледж аймағы мектеп кеңесінің директорлары олардың алаңдаушылықтарын тыңдамайды деп қорқып, жергілікті ата-аналар тобы Пенсильвания штатының білім беру кеңесінің мүшесі Дэвид Сакске өз наразылықтарын білдіру үшін жүгінді. Бірақ мектеп кеңесі жауап бермеді. Үш айдан кейін мектеп кеңесі ұсынылып отырған саясатқа наразылықтың күшеюіне байланысты қалалық кеңес өткізді. Доктор Сакс тағы да мектеп кеңесін саясатты қайта қарастыруға көндіруге тырысты. Алайда, мектеп кеңесі спикерлер тізімі тым ұзын деген сылтаумен оның атын ресми спикерлер тізімінен алып тастады, осылайша оған сөз сөйлеу мүмкіндігі берілмеді. Спикерлердің санын шектеу үшін кеңес лотерея ұйымдастырды, бірақ доктор Сакс спикер ретінде таңдалмады. Бір айдан кейін мектеп кеңесі доктор Сакстың кеңеске алғашқы баяндамасында немесе кейінгі БАҚ баяндамаларында ұсынған түзетулерсіз саясатты қабылдады. Саясатта қанаушылықтың бірнеше мысалы келтірілген, соның ішінде: "адамды ренжітетін, кемсітетін немесе ар-ұятсыздыққа тоғытқан кез келген жағымсыз ауызша, жазбаша немесе физикалық мінез-құлық", "раса, дін, тері түсі, ұлттық тегі, жынысы, сексуалдық бағдары, мүгедектігі немесе басқа да жеке ерекшеліктері" үшін. Бұл саясат мектептегі барлық адамдарды қорғады және мектеп аумағында немесе одан тыс жерде студенттерге немесе мектеп қызметкерлеріне бағытталған кез келген адамның әрекеттеріне де қатысты. Саясаттың кең ауқымы фундаменталистік христиандық адвокаттық ұйымы – Американдық отбасылар қауымдастығының назарын аударды. Олар студенттердің сөз бостандығын шектеуге жасалған конституцияға қайшы келетін әрекеттерді әшкерелеу үшін идеалды сот ісін тапты деп сеніп, AFA адвокаттары ата-аналармен заңдық мүмкіндіктерді талқылау үшін Штаттық колледжге келді. Сот ісінің Бірінші түзетуге қатыстылығын ескере отырып, Дэвид Сакс сот процесіне жетекшілік етуге келісті. Уильямспорттағы аудандық сот мектеп кеңесінің саясатын қолдады. Содан кейін Сакс Филадельфияда орналасқан Үшінші апелляциялық сотқа шағым түсірді.
The guardian for two students challenged a Pennsylvania school district's anti harassment policy, contending it violated their First Amendment rights. From a free speech perspective, the guardian held that the policy prohibited students and other citizens from voicing opinions that were constitutionally protected. Fearing that the directors of the State College Area School Board would not listen to their concerns about the Board's proposed anti harassment policy, a group of local parents approached David Saxe, a Member of the Pennsylvania State Board of Education, to present their objections. The School Board, however, did not respond. Three months later, the School Board scheduled a town meeting to attend to the growing dissent over the proposed policy. Dr. Saxe again attempted to persuade the School Board to revise the policy. He was, however, denied the opportunity when the School Board removed his name from the official speakers list claiming that the list of speakers was too long. In order to limit the number of speakers, the Board held a lottery; Dr. Saxe was not selected as a speaker. A month later, the School Board passed the policy without the revisions suggested by Dr. Saxe in his initial presentation to the Board or in subsequent media presentations. The policy provided several examples of harassment, including: "any unwelcome verbal, written or physical conduct which offends, denigrates or belittles an individual" because of "race, religion, color, national origin, gender, sexual orientation, disability, or other personal characteristics." The policy protected all individuals in the school and also applied to comments/action of any individual directed at students or school personnel on or outside of school property. The broad character of the policy attracted the attention of the fundamentalist Christian advocacy organization American Family Association. Believing they had found an ideal test case to expose unconstitutional attempts to curb student speech, AFA lawyers visited State College to discuss legal options with parents. Aligned to the case's First Amendment concerns, David Saxe agreed to take the lead position with the litigation. The District Court in Williamsport supported the School Board's policy. Saxe then appealed to the Third Circuit Court of Appeals seated in Philadelphia.
Шешім
3-0 шешімімен алқа мұндай кең ауқымды саясатты тым көп сөзді шектеуші және Бірінші түзетуді бұзушы деп тапты. Сот саясаттың Фрейзер стандарты бойынша ұятсыз емес және Хейзелвуд стандарты бойынша мектептің демеушілігімен жасалмаған сөзді тыйым салатынын мәлімдеді. Ол "киім, сыртқы түрі, әлеуметтік дағдылары, достар тобы, зиялы деңгейі, білім беру бағдарламасы, хоббиі немесе құндылықтары" негізінде біреуді мазалаған сөзді тыйым салады. Саясатты Тинкердің "маңызды бұзылу" тесті бойынша бағалау қажет. Бұл саясат, мәні бойынша, басқа біреуді ренжітетін кез келген сөзді қамтуы мүмкін. "Бұл маңызды саяси және діни сөздерді де қамтуы мүмкін", - деп жазды алқа. "Осылайша, саясат Тинкердің маңызды бұзылу тесті бойынша тыйым салатын сөзден гөрі әлдеқайда көп сөзді қамтиды". Бұл шешім басқа федералды апелляциялық соттардың ұқсас мәселелер бойынша қабылдаған шешімдерімен үйлеседі. Дегенмен, Үшінші округ заңмен санкцияланатын "нағыз мазалау" мен мектеп әкімшілігінің "мазалау" деп санайтын, бірақ бұл сөздерге қатысты емес, арасындағы шекараны салды, бұл басқа соттардан өзгеше. "Өзін-өзі білдірмейтін, физикалық мазалау сөз бостандығының аумағынан толығымен тыс болса да, сөз бостандығының шарты тыңдаушылардың терең қорлаушы деп есептейтін, тіпті біреудің нәсілін немесе ұлтын айыптаған немесе діни сенімдерді кемсіткен сөздердің кең ауқымын қорғайды", - деп шешті сот. Сот "таза сөз мәселесінде кемсітуге қарсы заңдар Бірінші түзету аумағына кіреді" деп атап өтті. Соттың пікірінше, "оқушының мектептің білім беру ресурстарына тең қол жеткізуін объективті түрде жоққа шығаратын" сөздік әрекетті тыйым салатын мазалау заңдары – академиялық сөз кодекстерін жақтаушылардың мәлімдеген мақсаты – егер олар шын мәнінде онымен келіспейтіндер үшін мазалау деп саналатын сөзді тыйым салса, конституцияға қайшы. Сонымен қатар, үкіметтің "нақты және маңызды бұзылу қорқынышын" тудыруы мүмкін болған жағдайда сөзді шектеуге құқығы бар деген талап Бірінші түзету бойынша мазалау сөзді тыйым салуды ақтауға жеткіліксіз. Сот шешімі: "Жоғарғы сот мектепте де, мектептен тыс жерлерде де, сөздің мазмұны біреуді ренжітетіні ғана оны тыйым салуға жеткілікті себеп бола алмайды".
In a 3 0 decision, the panel held that such a broadly worded policy prohibits too much speech and violates the First Amendment. The court held that the policy prohibits a substantial amount of speech that is neither vulgar within the meaning of the Fraser standard nor school sponsored within the meaning of the Hazelwood standard. It prohibits speech that harasses someone based on "clothing, physical appearance, social skills, peer group, intellect, educational program, hobbies, or values." The policy must be judged under the Tinker "substantial disruption" test. This policy could essentially be applied to any speech that another might find offensive. "This could include much 'core' political and religious speech," the panel wrote. "The policy, then, appears to cover substantially more speech than could be prohibited under Tinker’s substantial disruption test." This decision is consistent with the holdings of other federal appellate courts faced with similar questions. The Third Circuit went further than other courts, however, in drawing a line between legally sanctionable "true harassment" and speech that is unpopular and deemed "harassment" by school administrators. Although "non expressive, physically harassing conduct is entirely outside the gambit of the free speech clause," the Court held, "there is also no question that the free speech clause protects a wide variety of speech that listeners may consider deeply offensive, including statements that impugn another's race or national origin or that denigrate religious beliefs." The Court noted that "where pure expression is involved, anti discrimination laws steer into the territory of the First Amendment." The Court stated that harassment laws purporting to prohibit verbal activity "that objectively denies a student equal access to a school's educational resources"—the purpose claimed by proponents of academic speech codes—are unconstitutional when what they actually do is prohibit speech seen as offensive by those who disagree with it. Furthermore, the claim that the government has the power to curtail speech when it is likely to produce "a specific and significant fear of disruption" is not enough to justify the banning of offensive speech under the First Amendment. As the Court ruled: "The Supreme Court has held time and again, both within and outside the school context, that the mere fact that someone might take offense at the content of speech is not sufficient justification for prohibiting it."
Алитоның пікірі
Ешбір сот немесе заң шығарушы орган ешқашан басқа адамның "көзқарастарына" бағытталған жағымсыз сөзді кемсітушілікке қарсы күресу аясында тыйым салуға болатынын ұсынған емес. Осы іс бойынша талапкерлер мемлекеттік мектеп округінің "қорқытуға қарсы" саясатының конституциялықтығына дау шағып, ол Бірінші түзетуде кепілденген сөз бостандығын бұзады деп мәлімдеді. Аудандық сот саясаттың федералдық және штаттық кемсітушілікке қарсы заңдармен қорғалғаннан артық ештеңеге тыйым салмайтынына тоқталып, саясатты конституциялық деп шешіп, мектеп округінің пайдасына үкім шығарды. Біз бұл шешімді өзгертеміз.
"No court or legislature has ever suggested that unwelcome speech directed at another's 'values' may be prohibited under the rubric of anti discrimination. . The plaintiffs in this case challenge the constitutionality of a public school district's 'anti harassment' policy, arguing that it violates the First Amendment's guarantee of freedom of speech. The District Court, concluding that the policy prohibited no more speech than was already unlawful under federal and state anti discrimination laws, held that the policy is constitutional and entered judgment for the school district. We reverse."
Ренделлдің пікірі
Мен аудандық соттың бұл пікірімен және көпшілік пікірінің ІІ бөлімінде кеңінен талқыланған, белгілі бір жағдайда сөз бостандығына қойылатын шектеулерді сот талдауының заңнамалық актілермен әсер етуі – тіпті бағытталуы – керек деген тұжырымдамамен күшті келіспеушілігімді білдіру үшін жеке жазып отырмын. Бұл постулатты негіздеуге жасаған әрекетіміз оның нәтижесіз екенін көрсетуі керек, себебі рұқсат етілген сөздің шектеріне қатысты кез келген шешімге әсер ететін көптеген факторлар бар және Бірінші поправкаға қатысты әрбір істе біз міндетті түрде қатаң талдау жүргізуіміз керек – және біздің пікіріміз осы жағдайда нәтижеге жету үшін дәл осы талдауды жүргізеді. Мүмкін, мұндай заңнама тек егер оның ережелері даулы саясатпен толық сәйкес келсе немесе саясатқа қатысты шағымда жағдайдың барлық ерекшеліктерін қамтыса ғана нұсқау бола алады. Дегенмен, тіпті солай болған жағдайда да, қажетті басшылықты заңның өзі емес, оның конституциялық екенін растаған соттың негіздемесі береді деп санаймын. Бұл жағдайда қорқыту туралы заңдарды өлшемшарт ретінде пайдаланудың өте орынсыз екенін ойлаймын, өйткені бұл қорқыту туралы іс емес. Керісінше, шағым берушілер бұл істі Бірінші поправкаға сәйкес сөз бостандығы туралы іс ретінде қарастырады. Бұл сонымен қатар мектептегі сөз бостандығына қатысты мәселе. Мұндай қиын жағдайларды шешу үшін қорқыту туралы заңдарға немесе ережелерге сүйену оңай болып көрінуі мүмкін, бірақ шын мәнісінде Бірінші поправка заңнамасының күрделі саласында оңай шешімдер жоқ.
"I write separately only to note my strong disagreement with the notion, espoused by the District Court and discussed at length in Part II. B of the majority opinion, that the judicial analysis of permissible restrictions on speech in a given setting should be affected—let alone dictated—by legislative enactments intended to proscribe activity that could be classified as 'harassment.' Our attempt at reasoning through this postulate should demonstrate its futility, given the numerous variables that impact on any determination regarding the limits of permissible speech and the rigorous analysis that we must follow in every First Amendment case—the analysis that our opinion does in fact follow in reaching the result in this case. "Perhaps the only way, or time, that such legislation could be a guide would be if its provisions were identical to the policy at issue, or if in a case involving an as applied challenge to a policy, the legislative provisions addressed every aspect of the particular factual setting at issue. Even then, I submit that it would be the reasoning by a court upholding its constitutionality, rather than the legislation itself, that would provide the necessary guidance. I view the use of harassment legislation as an especially inappropriate barometer here because this case is not a harassment case. Rather, it is framed by appellants as a First Amendment speech case. Moreover, it is a school speech case. While reliance on provisions of harassment laws or policies might be an easy way to resolve difficult cases such as this one, therein lies the rub—there are no easy ways in the complex area of First Amendment jurisprudence."