Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық әдебиеттанушы Ричард Дэниел Алтик (19 қыркүйек 1915 – 7 ақпан 2008) – американдық әдебиеттанушы, Виктория дәуірін зерттеуге қосқан новаторлық үлесімен және әдеби зерттеудің мәнділігі мен қатаң әдістерін жақтауымен белгілі.
American literary scholar
Richard Daniel Altick (September 19, 1915 – February 7, 2008) was an American literary scholar, known for his pioneering contributions to Victorian Studies, as well as for championing both the joys and the rigorous methods of literary research.
Өмір
Алтик Пенсильвания штатының Ланкастер қаласында дүниеге келді, ол кейіннен "Бір орын мен уақыт" (1991) еңбегінде еске алатын аймақ еді. 1936 жылы Франклин және Маршалл колледжін бітіріп, 1941 жылы Пенсильвания университетінен ағылшын тілінен докторлық диссертациясын қорғады, диссертациясы 18 ғасыр ақыны Ричард Оуэн Кембриджге арналған болатын. 1941 жылы Франклин және Маршаллға оқытуға оралды, бірақ 1945 жылы Огайо мемлекеттік университетінің ағылшын тілі факультетіне қосылды, онда 1982 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін жұмыс істеді. Алтиктің библиография және зерттеу әдістемесі бойынша аспиранттар курсы, "Ағылшын тілі 980" студенттеріне қоятын қатаң талаптарымен белгілі болды. Сол курс үшін дамытылған көптеген материалдар 1963 жылы жарық көрген "Әдеби зерттеу өнері" кітабына енді. Огайо штаты Алтикке ағылшын тілінен регент-профессор атағын берді, ағылшын тілі кафедрасының мүшелері арасында осындай құрметке ие болған жалғыз адам ол болды. Өмірінің соңғы жылдарында жазуды қиындатқан денсаулық мәселелеріне қарамастан, ол "Times Literary Supplement" сияқты басылымдарда кітаптарды рецензиялауды, хат алмасуды және басқа ғалымдарға жұмыста көмектесуді жалғастырды.
Altick was born in Lancaster, Pennsylvania, an area he would later recall in Of a Place and a Time (1991). He graduated from Franklin and Marshall College in 1936 and received a Ph. D. in English from the University of Pennsylvania in 1941 with a dissertation on the 18th century poet Richard Owen Cambridge. He returned to Franklin and Marshall in 1941 to teach, but in 1945 joined the English faculty of Ohio State University, where he would remain until his retirement in 1982. Altick's graduate course in bibliography and research methods, English 980, became known for the strenuous demands he made upon his students. Many of the materials developed for that course found their way into The Art of Literary Research, published in 1963. Ohio State would ultimately bestow upon Altick the title of Regents Professor of English, the only member of the English department to be so honored. Despite infirmities that made writing difficult in his last years, he persisted in reviewing books for such papers as the Times Literary Supplement, maintaining correspondence, and assisted other scholars with their work.
Шығармалары
Алтиктің ең танымал кітаптарының бірі Огайо штатындағы алғашқы жылдары жазылған: «Ғылымгер-тәуелсіздер» (1950), – бұл атауды ол әдеби детективтерді сипаттау үшін өзі ойлап тапқан, олардың еңбегі Джеймс Босвелл, Кристофер Марлоу және ағылшын әдебиетіндегі басқа да маңызды тұлғалар туралы жаңа жаңалықтарға әкелді. Алтик 1950 жылдары Викториялық Британия туралы жазуды бастағанда, бұл тақырыпқа ғылыми тұрғыдан аз назар аударылған еді. Бірақ соғыстан кейінгі кезеңде Викториандық дәуірге қызығушылық қайта жанданды, бұл туралы 1957 жылы Блумингтондағы Индиана университетінде «Викториандық зерттеулер» журналының құрылуымен белгіленді, оған Алтик алғашқы санынан бастап кеңесші және үлескер болды. Сол жылы жарық көрген оның «Ағылшынның жалпы оқырманы» (1957) атты зерттеу еңбегі оның зерттеу әдістерінің қандай жетістіктерге жететінін көрсетті. Ол индустриялық баспаның алғашқы дәуіріндегі қарапайым британдықтардың қандай кітаптарды, журналдарды, газеттерді және уақытша басылымдарды оқығаны туралы ақпаратты жинап, оны нақты және ойлы түрде ұсынды. Келесі кітаптарындағы қызығушылығы оны түрлі тақырыптарды зерттеуге итермеледі, олардың көпшілігі, бірақ барлығы емес, Викториялық дәуірге қатысты болды – әдеби биографиядан бастап суреттердің әдеби контекстіне, Лондон панорамаларына және сенсациялық кісі өлтірулерге дейін. Олардың ішінде «Викториялық адамдар мен идеялар» (1973) кітабы студенттер мен жалпы оқырмандар үшін осы дәуірге ең жақсы кіріспе болып табылады. «Лондондық көріністер» (1978) кітабы, 1600-1862 жылдардағы қоғамдық ойын-сауық туралы зерттеу, зерттеудің маңызды жетістігі ретінде ерекшеленеді. «Жазушылар, оқырмандар және жағдайлар» (1989) жинағында оның жылдар бойы түрлі журналдарда жариялаған мақалалары жинақталған. Осы томның соңғы мақаласы «Қырқ жыл бұрын» атты мақаласында ғалымдардың Викториялық дәуірге деген ғылыми қызығушылығының эволюциясы туралы, осы қызығушылықты дамытуға үлкен үлес қосқан «ғалым-тәуелсіздің» көзқарасынан кейінге қарай қарастырылады. Зейнетке шыққаннан кейін Алтик өзі «қаламды қағазға тигізуге жеңілмейтін құштарлық» деп атаған жеке естеліктерімен, сондай-ақ суреттердің әдеби қолданылуы, Викториялық дәуірдегі романның журналистік контексті, «сенсациялық» қылмыстық оқиғалардың Викториялық дәуірдегі бастауы және британдық журнал «Панчтың» алғашқы он жылы туралы маңызды кітаптармен айналысуын жалғастырды.
One of Altick's most enduringly popular books was written during his first years at Ohio State: The Scholar Adventurers (1950), a title he coined to describe the literary detectives whose work was resulting in new discoveries about James Boswell, Christopher Marlowe, and other major figures in English literature. When Altick began writing about Victorian Britain in the 1950s, the subject had received scant scholarly attention. But the postwar period saw a revival of interest in the Victorians, as signaled by the founding of the journal Victorian Studies at Indiana University at Bloomington in 1957, a journal to which Altick was an adviser and contributor from that first issue. Published that same year, his study, The English Common Reader (1957), showcased what his research methods could achieve. It brought together information about what sorts of books, magazines, newspapers, and ephemera ordinary Britons were reading during the first age of industrialized publishing, and presented it in a clear and thoughtful way. In his subsequent books, curiosity led him to explore a wide variety of subjects, most but not all Victorian, ranging from literary biography to the literary contexts of paintings to London panoramas to sensational murders. Among these, the slender book, Victorian People and Ideas (1973), remains one of the best introductions to the period for undergraduates and general readers. The Shows of London (1978), a study of public entertainments from 1600 to 1862, stands out as a major feat of research. Writers, Readers, and Occasions (1989) brought together essays he had published in various journals over the years. The concluding essay in that volume, "'Tis Forty Years Since," offers a retrospective on the evolution of scholarly interest in the Victorians in the twentieth century, from the perspective of a "scholar adventurer" who had played a major role in fostering that interest. In retirement, Altick continued to indulge what he called his "incurable itch to set pen to paper" with personal reminiscences as well as major books on the literary uses of paintings, the journalistic contexts of Victorian novels, the Victorian origins of "sensational" crime stories, and the first ten years of Punch, the British magazine.